2 Reis 2

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ إِمْسَارْ غَارْ ثْمكْسِيثْ ن إِلِييَا س ؤُفُوسْ ن سِيذِي ذڭْ إِشْثْ ن ثْحَارْيَاضْثْ غَارْ ؤُجنَّا، أَقَا إِفّغْ إِلِييَا أَكْ-ذ إِلِيشَاعْ زِي جِيلْجَالْ.

¹ E sucedeu, quando o SENHOR haveria de tomar Elias para o céu, por um turbilhão de vento, que Elias se foi, com Eliseu, de Gilgal.

² إِنَّا إِلِييَا إِ إِلِيشَاعْ: ”قِّيمْ ذَا، مَاغَارْ سِيذِي إِسّكّْ أَيِي غَارْ بَايْثْ-إِلْ.“ مَاشَا إِلِيشَاعْ إِنَّا:”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ؤُ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، نشّْ وَارْ شكْ تّجِّيغْ.“ أَمُّو إِ هْوَانْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ.

² E Elias disse a Eliseu: Fica aqui, rogo-te; porque o SENHOR me enviou a Betel. E Eliseu disse a ele: Como vive o SENHOR, e como vive a tua alma: Não te deixarei. Assim, eles desceram a Betel.

³ فّْغنْ-د أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ، إِنِّي ثُوغَا إِدْجَانْ ذِي بَايْثْ-إِلْ، غَارْ إِلِيشَاعْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ، أَقَا سِيذِي أَسّْ-أَ أَذْ إِكّسْ بَابْ نّشْ ثِيوَا إِ ؤُزدْجِيفْ نّشْ؟“ نتَّا يَارَّا-د: ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَقَا سّْنغْ ث. سْقَارمْ!“

³ E os filhos dos profetas que estavam em Betel vieram até Eliseu, e disseram a ele: Tu sabes que hoje o SENHOR há de tomar o teu mestre sobre a tua cabeça? E ele disse: Sim, eu sei disso; retei a vossa paz.

⁴ إِلِييَا إِنَّا أَسْ: ”قِّيمْ ذَا، إِلِيشَاعْ، مَاغَارْ سِيذِي إِسّكّْ أَيِي غَارْ أَرِيحَا.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ؤُ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، نشّْ وَارْ شكْ تّجِّيغْ شَا!“ أَمُّو د-ؤُسِينْ نِيثْنِي غَارْ أَرِيحَا.

⁴ E Elias disse a ele: Eliseu, fica aqui, rogo-te; porque o SENHOR me enviou a Jericó. E ele disse: Como vive o SENHOR, e como vive a tua alma: Não te deixarei. Assim, eles vieram a Jericó.

⁵ خنِّي ؤُسِينْ-د أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي أَرِيحَا غَارْ إِلِيشَاعْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ، أَقَا سِيذِي أَسّْ-أَ أَذْ إِكّسْ بَابْ نّشْ ثِيوَا إِ ؤُزدْجِيفْ نّشْ؟“ نتَّا يَارَّا-د: ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَقَا سّْنغْ ث. سْقَارمْ!“

⁵ E os filhos dos profetas que estavam em Jericó vieram até Eliseu, e disseram a ele: Tu sabes que hoje o SENHOR tirará o teu mestre, da tua cabeça? E ele respondeu: Sim, eu sei disso; retei a vossa paz.

⁶ إِلِييَا مَاشَا إِنَّا أَسْ: ”قِّيمْ ذَا، مَاغَارْ سِيذِي إِسّكّْ أَيِي غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ؤُ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ إِنُو، نشّْ وَارْ شكْ تّجِّيغْ شَا!“ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُيُورنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ.

⁶ E Elias disse a ele: Rogo-te que fiques aqui; porque o SENHOR me enviou para o Jordão. E ele disse: Como vive o SENHOR, e como vive a tua alma, não te deixarei. E ambos seguiram adiante.

⁷ ؤُڒَا ذ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ زڭْ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ ؤُيُورنْ، قِّيمنْ بدّنْ أَرنْذَاذْ نْسنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، أَمْ بدّنْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ.

⁷ E cinquenta homens dos filhos dos profetas foram e se puseram de pé, para ver de longe; e eles se puseram de pé junto ao Jordão.

⁸ خنِّي إِكْسِي إِلِييَا أَسڒْهَامْ نّسْ، إِسُّونّضْ إِ-ث ؤُشَا إِوْثَا زَّايسْ خْ وَامَانْ نِّي تّْوَابْضَانْ خْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ ؤُ نِيثْنِي ژْوَانْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ خْ ڒَاژَاغْ.

⁸ E Elias tomou o seu manto, e o enrolou todo, e feriu as águas, e elas foram divididas de cá para lá, de modo que os dois atravessaram em terra seca.

⁹ ڒَامِي ژْوَانْ نِيثْنِي، إِمْسَارْ، أَقَا إِلِييَا إِنَّا إِ إِلِيشَاعْ: ”تَّارْ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ ذ أَشْ غَا ڭّغْ، قْبڒْ مَّا خَاكْ إِ غَا مّكْسِيغْ!“ إِلِيشَاعْ يَارَّا-د: ”إِڒِي أَذْ خَافِي د-هْوَانْثْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن بُوحْبڒْ نّشْ!“

⁹ E sucedeu, quando eles haviam partido, que Elias disse a Eliseu: Pede-me o que devo fazer por ti, antes que de ti eu seja tomado. E Eliseu disse: Rogo-te que uma porção dobrada do teu espírito seja sobre mim.

¹⁰ إِلِييَا إِنَّا: ”شكْ ثتَّارذْ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ ثوْعَارْ. مَاڒَا شكْ ثژْرِيذْ أَيِي ڒَامِي خَاكْ إِ غَا مّكْسِيغْ، أَذْ أَشْ إِمْسَارْ أَمُّو، مَاشَا مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، وَارْ إِتّمْسَارْ شَا.“

¹⁰ E ele disse: Pediste dura coisa: Todavia, se me vires quando eu for tomado de ti, assim se sucederá para contigo; mas se não, assim não se sucederá.

¹¹ ؤُشَا إِمْسَارْ أَمْ نِيثْنِي ڭُّورنْ ؤُ سَّاوَاڒنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا، خْزَارْ، أَقَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْكَارُّوثْ ن ثْمسِّي أَكْ-ذ إِيْسَانْ ن ثْمسِّي ثنِّي ثبْضَا إِ-ثنْ إِجّْ خْ ونّغْنِي. أَمُّو إِڭعّذْ إِلِييَا ذِي ثْحَارْيَاضْثْ غَارْ ؤُجنَّا.

¹¹ E sucedeu que, enquanto eles ainda seguiam adiante, e conversavam, apareceu ali uma carruagem de fogo, e cavalos de fogo, e os separaram a ambos; e Elias subiu por um turbilhão de vento ao céu.

¹² إِلِيشَاعْ إِژْرَا ؤُشَا إِڒَاغَا خَاسْ: ”أَ بَابَا، أَ بَابَا! أَكَارُّو ن ؤُمنْغِي ن إِسْرَائِيل ذ إِمْنَاينْ نّسْ!“ خنِّي نتَّا وَارْ ث إِثْوِيڒِي عَاذْ ؤُشَا إِكْسِي أَرُّوضْ نّسْ، إِشَارّڭْ إِ-ث خْ ثْنَاينْ.

¹² E Eliseu viu isto, e bradou: Meu pai, meu pai, a carruagem de Israel, e os seus cavaleiros! E ele não mais o viu. E ele agarrou as suas próprias vestes e as rasgou em dois pedaços.

¹³ خنِّي إِسّْمُونْ-د أَسڒْهَامْ إِ د-يوْضَانْ زَّايسْ نتَّا ؤُشَا إِعْقبْ، إِبدّْ غَارْ ثْمَا ن لْ-ؤُرْذُونْ.

¹³ Ele juntou também o manto de Elias, que lhe caíra, e retornou, e parou de pé junto à margem do Jordão;

¹⁴ نتَّا إِكْسِي أَسڒْهَامْ ن إِلِييَا إِ د-يوْضَانْ زَّايسْ نتَّا، إِوْثَا زَّايسْ خْ وَامَانْ، إِنَّا: ”مَانِي إِدْجَا سِيذِي أَربِّي ن إِلِييَا؟ وَاهْ، نتَّا!“ ؤُشَا نتَّا إِوْثَا خْ وَامَانْ ؤُشَا مّْسبْضَانْ نِيثْنِي خْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ ؤُشَا إِژْوَا إِلِيشَاعْ.

¹⁴ e ele tomou o manto de Elias, que dele caiu, e feriu as águas, e disse: Onde está o SENHOR Deus de Elias? E quando ele também havia ferido as águas, elas se dividiram de um ao outro lado; e Eliseu atravessou.

¹⁵ ؤُمِي أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ نِّي ذِينْ إِبدّنْ أَرنْذَاذْ ن أَرِيحَا، ژْرِينْ ث، نَّانْ: ”بُوحْبڒْ نْ إِلِييَا يَارْسَا خْ إِلِيشَاعْ.“ نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارسْ ؤُشَا ؤُضَارنْ زَّاثسْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ.

¹⁵ E quando os filhos dos profetas que estavam a observar em Jericó o viram, eles disseram: O espírito de Elias repousa sobre Eliseu. E vieram para se encontrar com ele, e se curvaram ao chão diante dele.

¹⁶ نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”خْزَارْ خنِّي، جَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ أَقَا ذِينْ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ، أَيْثْ ن ؤُمنْغِي. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ ؤُيُورنْ، أَذْ أَرْزُونْ خْ سِيذِي نّشْ، أَذْ ثَاغْ سِيذِي إِكْسِي ث ؤُشَا إِنْضَارْ إِ-ث خْ إِجّْ ن وذْرَارْ نِيغْ ذڭْ إِشْثْ زِي ثغْزُورِينْ.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ سكِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ!“

¹⁶ E eles disseram-lhe: Eis que, agora, há cinquenta homens fortes com os teus servos; que eles vão, rogamos-te, à procura do teu mestre; para que, porventura, o Espírito do SENHOR não o tenha elevado, e o lançado sobre algum monte, ou em algum vale. E ele disse: Não os envieis.

¹⁷ ؤُمِي خَاسْعمّْذنْ نِيثْنِي أَڒَامِي ذ أَسْ إِودَّارْ مِينْ غَا يڭّْ، إِنَّا: ”إِوَا سكّمْ ثنْ ذِينْ!“ نِيثْنِي سّكّنْ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ ذ إِنَا أَرْزُونْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ث ؤُفِينْ.

¹⁷ E quando eles lhe pressionaram até ficar envergonhado, ele disse: Enviai. Eles enviaram, portanto, cinquenta homens; e eles procuraram por três dias, mas não o encontraram.

¹⁸ ؤُشَاعقْبنْ-د نِيثْنِي غَارسْ، مِينْزِي ثُوغَا إِقِّيمْ ذِي أَرِيحَا. نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ذ أَومْ نِّيغْ: ’وَارْ تّْرِيحمْ شَا‘؟“

¹⁸ E quando eles retornaram (porque ele permaneceu em Jericó), ele lhes disse: Não disse a vós: Não vades?

¹⁹ إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ نَّانْ إِ إِلِيشَاعْ: ”خْزَارْ خنِّي، أَدُّوذْ ن ثنْذِينْثْ مْلِيحْ، أَمْ مَامّشْ إِتّْوَاڒَا سِيذِي إِنُو سِيمَانْثْ نّسْ، مَاشَا أَمَانْ وَارْ إِحْڒِينْ ؤُ ثَامُّورْثْ ثِيوِي-د أَڭْرَايْ.“

¹⁹ E os homens da cidade disseram a Eliseu: Suplico-te, eis que a situação desta cidade é agradável, como vê o meu senhor; mas a água é imprestável, e o solo é estéril.

²⁰ نتَّا إِنَّا: ”أَوْيمْ أَيِي-د إِجّْ ن طّبْسِي ذ أَمَايْنُو ؤُ ڭّمْ ذَايسْ ثَامدْجَاحْثْ!“ ؤُشَا نِيثْنِي إِوْينْ أَسْ ث-إِ-د.

²⁰ E ele disse: Trazei-me um novo cântaro e ponde sal dentro dele. E eles o trouxeram.

²¹ خنِّي إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ غَارْ ثَاڒَا ن وَامَانْ ؤُشَا إِنْضَارْ ذَايسْ ثَامدْجَاحْثْ نِّي، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’نشّْ أَرِّيغْ أَمَانْ-أَ صبْحنْ. وَارْ د-تِّيوْينْ ڒْموْثْ نِيغْ ذ أَڭْرَايْ عَاذْ.‘ “

²¹ E ele seguiu até a fonte das águas, e lançou sal ali dentro, e disse: Assim diz o SENHOR: Tenho curado estas águas; não haverá mais a partir dali morte ou terra estéril.

²² أَمَانْ ذوْڒنْ صبْحنْ عَاوذْ أَڒْ أَسّْ-أَ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن إِلِيشَاعْ إِ إِسِّيوڒْ.

²² Assim, as águas foram curadas até este dia, segundo o dizer de Eliseu, o qual ele falou.

²³ سّنِّي إِڭعّذْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ. أَمْ إِتّْڭعّذْ أَبْرِيذْ، فّْغنْ-د إِحُوذْرِييّنْ زِي ثنْذِينْثْ، إِنِّي ث إِكّْوَارنْ، نَّانْ أَسْ: ”أَقشَّارْ، ڭعّذْ! أَقشَّارْ، ڭعّذْ!“

²³ E ele subiu dali até Betel; e enquanto ele estava subindo pelo caminho, vieram oriundas da cidade algumas crianças, e zombaram dele, e disseram-lhe: Sobe, calvo! Sobe tu, calvo!

²⁴ نتَّا إِنّقْڒبْ-د أَوَارْنِي أَسْ، إِخْزَارْ ذَايْسنْ ؤُشَا إِخْزَا إِ-ثنْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي. ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن دُّوبَاثْ زڭْ وزْغَارْ ؤُ مزّْقنْ ثْنَاينْ-ؤُ-ربْعِينْ ن إِحُوذْرِييّنْ.

²⁴ E virando-se ele para trás, os viu, e os amaldiçoou no nome do SENHOR. E do bosque vieram duas ursas, e dilaceraram quarenta e duas crianças.

²⁵ سّنِّي يُويُورْ نتَّا غَارْ وذْرَارْ ن كَارْمِيلْ ؤُشَا سّنِّي إِعْقبْ غَارْ سَامَارْيَا.

²⁵ E ele se foi dali para o monte Carmelo, e de lá ele retornou para Samaria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →