2 Reis 2

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ إِمْسَارْ غَارْ ثْمكْسِيثْ ن إِلِييَا س ؤُفُوسْ ن سِيذِي ذڭْ إِشْثْ ن ثْحَارْيَاضْثْ غَارْ ؤُجنَّا، أَقَا إِفّغْ إِلِييَا أَكْ-ذ إِلِيشَاعْ زِي جِيلْجَالْ.

¹ Sucedeu que, quando o SENHOR estava para elevar a Elias num redemoinho ao céu, Elias partiu de Gilgal com Eliseu.

² إِنَّا إِلِييَا إِ إِلِيشَاعْ: ”قِّيمْ ذَا، مَاغَارْ سِيذِي إِسّكّْ أَيِي غَارْ بَايْثْ-إِلْ.“ مَاشَا إِلِيشَاعْ إِنَّا:”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ؤُ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، نشّْ وَارْ شكْ تّجِّيغْ.“ أَمُّو إِ هْوَانْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ.

² E disse Elias a Eliseu: Fica-te aqui, porque o Senhor me enviou a Betel. Porém Eliseu disse: Vive o Senhor, e vive a tua alma, que não te deixarei. E assim foram a Betel.

³ فّْغنْ-د أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ، إِنِّي ثُوغَا إِدْجَانْ ذِي بَايْثْ-إِلْ، غَارْ إِلِيشَاعْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ، أَقَا سِيذِي أَسّْ-أَ أَذْ إِكّسْ بَابْ نّشْ ثِيوَا إِ ؤُزدْجِيفْ نّشْ؟“ نتَّا يَارَّا-د: ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَقَا سّْنغْ ث. سْقَارمْ!“

³ Então os filhos dos profetas que estavam em Betel saíram ao encontro de Eliseu, e lhe disseram: Sabes que o SENHOR hoje tomará o teu senhor por sobre a tua cabeça? E ele disse: Também eu bem o sei; calai-vos.

⁴ إِلِييَا إِنَّا أَسْ: ”قِّيمْ ذَا، إِلِيشَاعْ، مَاغَارْ سِيذِي إِسّكّْ أَيِي غَارْ أَرِيحَا.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ؤُ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، نشّْ وَارْ شكْ تّجِّيغْ شَا!“ أَمُّو د-ؤُسِينْ نِيثْنِي غَارْ أَرِيحَا.

⁴ E Elias lhe disse: Eliseu, fica-te aqui, porque o Senhor me enviou a Jericó. Porém ele disse: Vive o Senhor, e vive a tua alma, que não te deixarei. E assim foram a Jericó.

⁵ خنِّي ؤُسِينْ-د أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي أَرِيحَا غَارْ إِلِيشَاعْ، نَّانْ أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ، أَقَا سِيذِي أَسّْ-أَ أَذْ إِكّسْ بَابْ نّشْ ثِيوَا إِ ؤُزدْجِيفْ نّشْ؟“ نتَّا يَارَّا-د: ”ؤُڒَا ذ نشّْ أَقَا سّْنغْ ث. سْقَارمْ!“

⁵ Então os filhos dos profetas que estavam em Jericó se chegaram a Eliseu, e lhe disseram: Sabes que o SENHOR hoje tomará o teu senhor por sobre a tua cabeça? E ele disse: Também eu bem o sei; calai-vos.

⁶ إِلِييَا مَاشَا إِنَّا أَسْ: ”قِّيمْ ذَا، مَاغَارْ سِيذِي إِسّكّْ أَيِي غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ؤُ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ إِنُو، نشّْ وَارْ شكْ تّجِّيغْ شَا!“ ؤُشَا نِيثْنِي ؤُيُورنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ.

⁶ E Elias disse: Fica-te aqui, porque o Senhor me enviou ao Jordão. Mas ele disse: Vive o Senhor, e vive a tua alma, que não te deixarei. E assim ambos foram juntos.

⁷ ؤُڒَا ذ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ زڭْ أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ ؤُيُورنْ، قِّيمنْ بدّنْ أَرنْذَاذْ نْسنْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، أَمْ بدّنْ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ غَارْ لْ-ؤُرْذُونْ.

⁷ E foram cinqüenta homens dos filhos dos profetas, e pararam defronte deles, de longe: e assim ambos pararam junto ao Jordão.

⁸ خنِّي إِكْسِي إِلِييَا أَسڒْهَامْ نّسْ، إِسُّونّضْ إِ-ث ؤُشَا إِوْثَا زَّايسْ خْ وَامَانْ نِّي تّْوَابْضَانْ خْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ ؤُ نِيثْنِي ژْوَانْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ خْ ڒَاژَاغْ.

⁸ Então Elias tomou a sua capa e a dobrou, e feriu as águas, as quais se dividiram para os dois lados; e passaram ambos em seco.

⁹ ڒَامِي ژْوَانْ نِيثْنِي، إِمْسَارْ، أَقَا إِلِييَا إِنَّا إِ إِلِيشَاعْ: ”تَّارْ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ ذ أَشْ غَا ڭّغْ، قْبڒْ مَّا خَاكْ إِ غَا مّكْسِيغْ!“ إِلِيشَاعْ يَارَّا-د: ”إِڒِي أَذْ خَافِي د-هْوَانْثْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن بُوحْبڒْ نّشْ!“

⁹ Sucedeu que, havendo eles passado, Elias disse a Eliseu: Pede-me o que queres que te faça, antes que seja tomado de ti. E disse Eliseu: Peço-te que haja porção dobrada de teu espírito sobre mim.

¹⁰ إِلِييَا إِنَّا: ”شكْ ثتَّارذْ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ ثوْعَارْ. مَاڒَا شكْ ثژْرِيذْ أَيِي ڒَامِي خَاكْ إِ غَا مّكْسِيغْ، أَذْ أَشْ إِمْسَارْ أَمُّو، مَاشَا مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، وَارْ إِتّمْسَارْ شَا.“

¹⁰ E disse: Coisa difícil pediste; se me vires quando for tomado de ti, assim se te fará, porém, se não, não se fará.

¹¹ ؤُشَا إِمْسَارْ أَمْ نِيثْنِي ڭُّورنْ ؤُ سَّاوَاڒنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا، خْزَارْ، أَقَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْكَارُّوثْ ن ثْمسِّي أَكْ-ذ إِيْسَانْ ن ثْمسِّي ثنِّي ثبْضَا إِ-ثنْ إِجّْ خْ ونّغْنِي. أَمُّو إِڭعّذْ إِلِييَا ذِي ثْحَارْيَاضْثْ غَارْ ؤُجنَّا.

¹¹ E sucedeu que, indo eles andando e falando, eis que um carro de fogo, com cavalos de fogo, os separou um do outro; e Elias subiu ao céu num redemoinho.

¹² إِلِيشَاعْ إِژْرَا ؤُشَا إِڒَاغَا خَاسْ: ”أَ بَابَا، أَ بَابَا! أَكَارُّو ن ؤُمنْغِي ن إِسْرَائِيل ذ إِمْنَاينْ نّسْ!“ خنِّي نتَّا وَارْ ث إِثْوِيڒِي عَاذْ ؤُشَا إِكْسِي أَرُّوضْ نّسْ، إِشَارّڭْ إِ-ث خْ ثْنَاينْ.

¹² O que vendo Eliseu, clamou: Meu pai, meu pai, carros de Israel, e seus cavaleiros! E nunca mais o viu; e, pegando as suas vestes, rasgou-as em duas partes.

¹³ خنِّي إِسّْمُونْ-د أَسڒْهَامْ إِ د-يوْضَانْ زَّايسْ نتَّا ؤُشَا إِعْقبْ، إِبدّْ غَارْ ثْمَا ن لْ-ؤُرْذُونْ.

¹³ Também levantou a capa de Elias, que dele caíra; e, voltando-se, parou à margem do Jordão.

¹⁴ نتَّا إِكْسِي أَسڒْهَامْ ن إِلِييَا إِ د-يوْضَانْ زَّايسْ نتَّا، إِوْثَا زَّايسْ خْ وَامَانْ، إِنَّا: ”مَانِي إِدْجَا سِيذِي أَربِّي ن إِلِييَا؟ وَاهْ، نتَّا!“ ؤُشَا نتَّا إِوْثَا خْ وَامَانْ ؤُشَا مّْسبْضَانْ نِيثْنِي خْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ ؤُشَا إِژْوَا إِلِيشَاعْ.

¹⁴ E tomou a capa de Elias, que dele caíra, e feriu as águas, e disse: Onde está o Senhor Deus de Elias? Quando feriu as águas elas se dividiram de um ao outro lado; e Eliseu passou.

¹⁵ ؤُمِي أَيْثْ ن إِنَابِييّنْ نِّي ذِينْ إِبدّنْ أَرنْذَاذْ ن أَرِيحَا، ژْرِينْ ث، نَّانْ: ”بُوحْبڒْ نْ إِلِييَا يَارْسَا خْ إِلِيشَاعْ.“ نِيثْنِي ؤُسِينْ-د غَارسْ ؤُشَا ؤُضَارنْ زَّاثسْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ.

¹⁵ Vendo-o, pois, os filhos dos profetas que estavam defronte em Jericó, disseram: O espírito de Elias repousa sobre Eliseu. E vieram-lhe ao encontro, e se prostraram diante dele em terra.

¹⁶ نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”خْزَارْ خنِّي، جَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ أَقَا ذِينْ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ، أَيْثْ ن ؤُمنْغِي. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ ؤُيُورنْ، أَذْ أَرْزُونْ خْ سِيذِي نّشْ، أَذْ ثَاغْ سِيذِي إِكْسِي ث ؤُشَا إِنْضَارْ إِ-ث خْ إِجّْ ن وذْرَارْ نِيغْ ذڭْ إِشْثْ زِي ثغْزُورِينْ.“ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ سكِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ!“

¹⁶ E disseram-lhe: Eis que agora entre os teus servos há cinqüenta homens valentes; ora deixa-os ir para buscar a teu senhor; pode ser que o elevasse o Espírito do SENHOR e o lançasse em algum dos montes, ou em algum dos vales. Porém ele disse: Não os envieis.

¹⁷ ؤُمِي خَاسْعمّْذنْ نِيثْنِي أَڒَامِي ذ أَسْ إِودَّارْ مِينْ غَا يڭّْ، إِنَّا: ”إِوَا سكّمْ ثنْ ذِينْ!“ نِيثْنِي سّكّنْ خمْسِينْ ن يرْيَازنْ ذ إِنَا أَرْزُونْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ث ؤُفِينْ.

¹⁷ Mas eles insistiram com ele, até que, constrangido, disse-lhes: Enviai. E enviaram cinqüenta homens, que o buscaram três dias, porém não o acharam.

¹⁸ ؤُشَاعقْبنْ-د نِيثْنِي غَارسْ، مِينْزِي ثُوغَا إِقِّيمْ ذِي أَرِيحَا. نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”مَا وَارْ ذ أَومْ نِّيغْ: ’وَارْ تّْرِيحمْ شَا‘؟“

¹⁸ Então voltaram para ele, pois ficara em Jericó; e disse-lhes: Eu não vos disse que não fôsseis?

¹⁹ إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ نَّانْ إِ إِلِيشَاعْ: ”خْزَارْ خنِّي، أَدُّوذْ ن ثنْذِينْثْ مْلِيحْ، أَمْ مَامّشْ إِتّْوَاڒَا سِيذِي إِنُو سِيمَانْثْ نّسْ، مَاشَا أَمَانْ وَارْ إِحْڒِينْ ؤُ ثَامُّورْثْ ثِيوِي-د أَڭْرَايْ.“

¹⁹ E os homens da cidade disseram a Eliseu: Eis que é boa a situação desta cidade, como o meu senhor vê; porém as águas são más, e a terra é estéril.

²⁰ نتَّا إِنَّا: ”أَوْيمْ أَيِي-د إِجّْ ن طّبْسِي ذ أَمَايْنُو ؤُ ڭّمْ ذَايسْ ثَامدْجَاحْثْ!“ ؤُشَا نِيثْنِي إِوْينْ أَسْ ث-إِ-د.

²⁰ E ele disse: Trazei-me um prato novo, e ponde nele sal. E lho trouxeram.

²¹ خنِّي إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ غَارْ ثَاڒَا ن وَامَانْ ؤُشَا إِنْضَارْ ذَايسْ ثَامدْجَاحْثْ نِّي، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’نشّْ أَرِّيغْ أَمَانْ-أَ صبْحنْ. وَارْ د-تِّيوْينْ ڒْموْثْ نِيغْ ذ أَڭْرَايْ عَاذْ.‘ “

²¹ Então saiu ele ao manancial das águas, e deitou sal nele; e disse: Assim diz o Senhor: Sararei a estas águas; e não haverá mais nelas morte nem esterilidade.

²² أَمَانْ ذوْڒنْ صبْحنْ عَاوذْ أَڒْ أَسّْ-أَ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن إِلِيشَاعْ إِ إِسِّيوڒْ.

²² Ficaram, pois, sãs aquelas águas, até ao dia de hoje, conforme a palavra que Eliseu tinha falado.

²³ سّنِّي إِڭعّذْ غَارْ بَايْثْ-إِلْ. أَمْ إِتّْڭعّذْ أَبْرِيذْ، فّْغنْ-د إِحُوذْرِييّنْ زِي ثنْذِينْثْ، إِنِّي ث إِكّْوَارنْ، نَّانْ أَسْ: ”أَقشَّارْ، ڭعّذْ! أَقشَّارْ، ڭعّذْ!“

²³ Então subiu dali a Betel; e, subindo ele pelo caminho, uns meninos saíram da cidade, e zombavam dele, e diziam-lhe: Sobe, calvo; sobe, calvo!

²⁴ نتَّا إِنّقْڒبْ-د أَوَارْنِي أَسْ، إِخْزَارْ ذَايْسنْ ؤُشَا إِخْزَا إِ-ثنْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِي. ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د ثْنَاينْ ن دُّوبَاثْ زڭْ وزْغَارْ ؤُ مزّْقنْ ثْنَاينْ-ؤُ-ربْعِينْ ن إِحُوذْرِييّنْ.

²⁴ E, virando-se ele para trás, os viu, e os amaldiçoou no nome do Senhor; então duas ursas saíram do bosque, e despedaçaram quarenta e dois daqueles meninos.

²⁵ سّنِّي يُويُورْ نتَّا غَارْ وذْرَارْ ن كَارْمِيلْ ؤُشَا سّنِّي إِعْقبْ غَارْ سَامَارْيَا.

²⁵ E dali foi para o monte Carmelo de onde voltou para Samaria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →