2 Reis 19
rifa (RIFA) vs NVI
1 ؤُمِي ثنْ إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، إِذْڒَا إِخفْ نّسْ س إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ؤُشَا يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.
1 Ao ouvir o relato, o rei Ezequias rasgou as suas vestes, pôs roupas de luto e entrou no templo do Senhor.
2 خنِّي إِسّكّْ نتَّا أَلْيَاقِيمْ، ڒمْقدّمْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، ذ شَابْنَا، أَمَارِيرْ، ذ إِمْغَارنْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ وَارُّوضْ ن ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ غَارْ ؤُنَابِي إِشَاعْيَا، مِّيسْ ن أَمُوصْ.
2 Ele enviou o administrador do palácio, Eliaquim, o secretário Sebna e os sacerdotes principais, todos vestidos com pano de saco, ao profeta Isaías, filho de Amoz.
3 نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ حِيزْقِييَا: ’أَسّْ-أَ ذ إِجّْ ن وَاسّْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ ن وعْقَابْ ؤُ ن ؤُبهْذڒْ، مَاغَارْ إِحنْجِيرنْ إِوْضنْ-د أَڒْ أَرْزَامْ ن ؤُعذِّيسْ ن يمَّاثْسنْ، مَاشَا وَارْ ذِينْ جّهْذْ إِ ثْوَارُوثْ.
3 Eles lhe disseram: "Assim diz Ezequias: Hoje é dia de angústia, de repreensão e de humilhação; estamos como a mulher que está para dar à luz filhos, mas não tem forças para fazê-los nascer.
4 أَذْ ثَاغْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِسْڒَا مَارَّا أَوَاڒنْ ن ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ونِّي إِتّْوَاسّكّنْ زِي سِيذِيسْ نّسْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، حِيمَا أَذْ إِسْثهْزَا زِي أَربِّي إِدَّارنْ، ؤُ أَذْ ثَاغْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَذْ إِعَاقبْ أَوَاڒنْ إِ إِسْڒَا. سْڭعّذْ خنِّي إِشْثْ ن ثْژَادْجِيثْ ذِي طّْوعْ ن ڒْبَاقِي نِّي إِ غَا إِتّْوَافنْ عَاذْ.‘ “
4 Talvez o Senhor seu Deus ouça todas as palavras do comandante de campo, a quem o senhor dele, o rei da Assíria, enviou para zombar do Deus vivo. E que o Senhor seu Deus o repreenda pelas palavras que ouviu. Portanto, suplique a Deus pelo remanescente que ainda sobrevive".
5 أَمُّو إِوْضنْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا غَارْ إِشَاعْيَا.
5 Quando os oficiais do rei Ezequias chegaram a Isaías,
6 إِنَّا أَسنْ إِشَاعْيَا: ”أَمُّو إِ إِتّْخصَّا أَذْ ثِينِيمْ إِ سِيذِيثْومْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: وَارْ ثڭّْوذْ شَا زڭْ وَاوَاڒنْ إِ ثسْڒِيذْ شكْ، إِ زِي إِ ذ أَيِي شقّْفنْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ.
6 este lhes disse: "Digam a seu senhor: ‘Assim diz o Senhor: Não tenha medo das palavras que você ouviu, das blasfêmias que os servos do rei da Assíria lançaram contra mim.
7 خْزَارْ، نشّْ أَذْ ذَايسْ ڭّغْ إِجّْ ن بُوحْبڒْ ؤُ نتَّا أَذْ إِسڒْ إِ يِيجّْ ن ڒخْبَارْ ؤُ أَذْ إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ ؤُ نشّْ أَذْ ث نْغغْ ذِينْ ذِي ثمُّورْثْ نّسْ س سِّيفْ.‘ “
7 Ouça! Eu o farei tomar a decisão de retornar ao seu próprio país, quando ele ouvir certa notícia. E lá o farei morrer à espada’ ".
8 خنِّي إِعْقبْ-د ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا يُوفَا أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ إِتّْمنْغَا أَكْ-ذ ثنْذِينْثْ ن لِيبْنَا، مَاغَارْ إِسْڒَا أَقَا إِقْڒعْ إِقِيضَانْ نّسْ إِفّغْ زِي لَاخِيشْ.
8 Quando o comandante de campo soube que o rei da Assíria havia partido de Láquis, retirou-se e encontrou o rei lutando contra Libna.
9 ؤُمِي إِسْڒَا أَقَا نَّانْ خْ ثِيرْهَاقَا، أَجدْجِيذْ ن كُوشْ: ”خْزَارْ، إِفّغْ-د، حِيمَا أَكِيذكْ إِمّْنغْ!“، إِسّكّْ عَاوذْ إِرقَّاسنْ غَارْ حِيزْقِييَا، إِنَّا:
9 Ora, Senaqueribe fora informado de que Tiraca, rei etíope do Egito, estava vindo lutar contra ele, de modo que mandou novamente mensageiros a Ezequias com este recado:
10 ”أَمُّو إِ غَا ثسِّيوْڒمْ أَكْ-ذ حِيزْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، أَذْ ثِينِيمْ: ’وَارْ تّجِّي أَذْ شكْ إِغْوَا أَربِّي نّشْ ونِّي خْ ثتّشْڒذْ أَمْ إِقَّارْ: ؤُرْشَالِيمْ وَارْ ثتّْوطِّي إِ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ ذڭْ إِفَاسّنْ!
10 "Digam a Ezequias, rei de Judá: Não deixe que o Deus no qual você confia o engane, quando diz: ‘Jerusalém não cairá nas mãos do rei da Assíria’.
11 خْزَارْ، ثسْڒِيذْ مِينْ ڭِّينْ إِجدْجِيذنْ ن أَشُّورْ أَكْ-ذ مَارَّا ثِيمُّورَا نّغْنِيثْ، ثِينِّي ثُوغَا أَذْ تّْوَاردّْدْجنْثْ. مَا إِتّْغِيڒْ أَشْ أَذْ ثتّْوَافكّذْ؟
11 Com certeza você ouviu o que os reis da Assíria têm feito a todas as nações, como as destruíram por completo. E você haveria de livrar-se?
12 مَا فكّنْ ثنْ إِربِّيثنْ ن ڒڭْنُوسْ إِنِّي يَاردّْدْجنْ ڒجْذُوذْ إِنُو؟ جُوزَانْ ذ حَارَانْ ذ رْصِيفْ ذ أَيْثْ ن عَاذَانْ، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثَالَاسَّارْ؟
12 Acaso os deuses das nações que foram destruídas por meus antepassados as livraram: os deuses de Gozã, Harã, Rezefe e do povo de Éden, que estava em Telassar?
13 مَانِي إِدْجَا ؤُجدْجِيذْ ن حَامَاثْ ذ ؤُجدْجِيذْ ن أَرْفَاذْ ذ ؤُجدْجِيذْ ن ثنْذِينْثْ ن سْفَارْوَايِيمْ ؤُڒَا ذ أَجدْجِيذْ ن هَانَاعْ ذ عِيوَّا؟‘ “
13 Onde estão o rei de Hamate, o rei de Arpade, o rei da cidade de Sevarfaim, de Hena ou de Iva? "
14 حِيزْقِييَا إِكْسِي ثِيبْرَاثِينْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِمْسخَّارنْ ؤُشَا إِغْرَا إِ-ثنْثْ. خنِّي إِڭعّذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا إِبزّعْ إِ-ثنْثْ حِيزْقِييَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.
14 Ezequias recebeu a carta das mãos dos mensageiros e a leu. Então subiu ao templo do Senhor e estendeu-a perante o Senhor.
15 ؤُشَا إِژُّودْجْ حِيزْقِييَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِتّْغِيمَانْ جَارْ إِكِيرُوبنْ! شكْ، وَاهْ شكْ وحّْذكْ ذ أَربِّي ن مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن دُّونشْثْ. شكْ ثڭِّيذْ إِجنْوَانْ ذ ثمُّورْثْ.
15 E Ezequias orou ao Senhor: "Senhor, Deus de Israel, que reina em teu trono, entre os querubins, só tu és Deus sobre todos os reinos da terra. Tu criaste os céus e a terra.
16 أَ سِيذِي، أوْشْ أَمزُّوغْ نّشْ، سڒْ! أَ سِيذِي، أَرْزمْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، خْزَارْ! سڒْ إِ وَاوَاڒنْ ن سَانْحَارِيبْ نِّي د-إِسّكّْ، حِيمَا أَذْ إِسْثهْزَا زِي أَربِّي إِدَّارنْ.
16 Dá ouvidos, Senhor, e vê; ouve as palavras que Senaqueribe enviou para insultar o Deus vivo.
17 ذ ثِيذتّْ، أَ سِيذِي، إِجدْجِيذنْ ن أَشُّورْ قْضَانْ ڒڭْنُوسْ نِّي، خَارّْبنْ ثمُّورْثْ نْسنْ،
17 É verdade, Senhor, que os reis assírios fizeram de todas essas nações e seus territórios um deserto.
18 ؤُ نْضَارنْ إِربِّيثنْ نْسنْ ذِي ثْمسِّي، مَاغَارْ ثُوغَا وَارْ دْجِينْ ذ إِربِّيثنْ، مَاشَا ذ ثِيمڭَّا ن ؤُفُوسْ ن يوْذَانْ وَاهَا، زڭْ ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو، ؤُشَا نِيثْنِي مْحَانْ ثنْ.
18 Atiraram os deuses delas no fogo e os destruíram, pois não eram deuses; eram apenas madeira e pedra moldadas por mãos humanas.
19 مَاشَا ڒخُّو، أَ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، سنْجمْ أَنغْ زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، مَاحنْذْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن دُّونشْثْ أَذْ سّْننْ، أَ سِيذِي، أَقَا شكْ وحّْذكْ ذ أَربِّي.“
19 Agora, Senhor nosso Deus, salva-nos das mãos dele, para que todos os reinos da terra saibam que só tu, Senhor, és Deus".
20 خنِّي إِسكّْ إِشَاعْيَا، مِّيسْ ن أَمُوصْ، إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ حِيزْقِييَا، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’نشّْ سْڒِيغْ س مِينْزِي غَارِي ثژُّودْجذْ خْ سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ.
20 Então Isaías, filho de Amoz, enviou uma mensagem a Ezequias: "Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Ouvi a sua oração acerca de Senaqueribe, o rei da Assíria.
21 وَا ذ أَوَاڒْ إِ خَاسْ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’ثَاعْزَارشْثْ، يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ، ثسّحْقَارْ إِ شكْ، ثسْثهْزَا زَّايكْ، يدْجِيسْ ن ؤُرْشَالِيمْ ثْهزَّا أَزدْجِيفْ أَوَارْنِي أَشْ!
21 Esta é a palavra que o Senhor falou contra ele: ‘A virgem, a filha de Sião, o despreza e zomba de você. A filha de Jerusalém meneia a cabeça enquanto você foge.
22 وِي زِي ثسْثهْزِيذْ ؤُ وِي ذِي ثْشقّْفذْ؟ وِي خفْ ثسّْڭعّْذذْ ثْمِيجَّا نّشْ، ؤُ مِيخفْ ثسّْڭعّْذذْ س نّْفَاخثْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ؟ شكْ ثتّْغنَّانذْ خْ ؤُمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل!
22 De quem você zombou e contra quem blasfemou? Contra quem você levantou a voz e contra quem ergueu o seu olhar arrogante? Contra o Santo de Israel!
23 س ؤُقمُّومْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ ثسْثهْزِيذْ سِيذِي إِنُو، ثنِّيذْ: س ؤُبَارُّو ن إِكَارُّوثنْ إِنُو ڭعّْذغْ إِذُورَارْ يُوعْڒَانْ، إِغزْذِيسنْ ن لُوبْنَانْ. نشّْ أَذْ زذْمغْ ثِيشجُّورَا نّسْ ن ثنْڭلْثْ يُوعْڒَانْ ؤُڒَا ذ ڒمْخيّرْ ن سِّيبْرِي نّسْ ؤُ نشّْ أَذْ د-أَذْفغْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ ن وَاريّحْ إِ إِڭّْوجنْ أَطَّاسْ، غَارْ وزْغَارْ ن ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ إِصبْحنْ.
23 Sim, você insultou o Senhor por meio dos seus mensageiros. E declarou: "Com carros sem conta subi, aos pontos mais elevados e às inacessíveis alturas do Líbano. Derrubei os seus mais altos cedros, os seus melhores pinheiros. Entrei em suas regiões mais remotas, e nas suas mais densas florestas.
24 نشّْ غْزِيغْ أَنُوثنْ، سْوِيغْ أَمَانْ. س ثَاڒقَّا ن إِضَارنْ إِنُو سِّيژْغغْ مَارَّا إِغزْرَانْ ن مِيصْرَا.
24 Em terras estrangeiras cavei poços e bebi água. Com as solas de meus pés sequei todos os rios do Egito".
25 مَا وَارْ ثسْڒِيذْ أَقَا أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ڭِّيغْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا وْشِيغْ أَسْ ؤُذمْ ذڭْ وُوسَّانْ ن مشْحَاڒْ ؤُيَا؟ ڒخُّو جِّيغْ ث أَذْ د-إِفّغْ، أَقَا شكْ ذ ونِّي إِ غَا يَارّنْ ثِيندَّامْ إِفَارْينْ ذ ڒْخِيرْبَاثْ.
25 Você não percebe que há muito tempo eu já havia determinado tudo isso. Desde a antigüidade planejei o que agora faço acontecer, que você deixaria cidades fortificadas em ruínas.
26 إِمزْذَاغْ نْسنْ ثُوغَا أَثنْ أَرْخُونْ، أَرْژِينْ ؤُ سضْحَانْ. نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ وفْسُو ذڭْ إِيَّارْ، أَمْ ؤُغمُّويْ أَزِيزَا، أَمْ ؤُڒُومْ خْ ثْزغْوِينْ، ؤُ أَمْ إِمنْذِي إِشمْضنْ س ؤُسمِّيضْ قْبڒْ مَا أَذْ إِفّغْ.
26 Seus habitantes, sem forças, desanimam-se envergonhados. São como pastagens, como brotos tenros e verdes, como ervas no telhado, queimadas antes de crescer.
27 مَاشَا نشّْ سّْنغْ أَغِيمِي نّشْ ذ ؤُفُّوغْ نّشْ ذ وعْقَابْ نّشْ ذ ؤُغوّغْ نّشْ خَافِي.
27 Eu, porém, sei onde você está, sei quando você sai e quando retorna; e como você se enfurece contra mim.
28 مِينْزِي شكْ ثْغوّْغذْ خَافِي ؤُ ثُوفّثْ نّشْ ثِيوضْ غَارْ إِمزُّوغنْ إِنُو، أَذْ أَشْ سّكّغْ ثَاسنَّارْثْ ذڭْ ونْزَارنْ نّشْ ؤُ أَذْ ڭّغْ سْڒِيمثْ جَارْ إِينْشِيشنْ نّشْ، ؤُ نشّْ أَذْ شكْ أَرّغْ خْ وبْرِيذْ إِ ذِي د-ثُوسِيذْ ذَا.‘
28 Sim, contra mim você se enfureceu e o seu atrevimento chegou aos meus ouvidos. Por isso porei o meu anzol em seu nariz e o meu freio em sua boca, e o farei voltar pelo caminho por onde veio.
29 ذ ثَا أَذْ أَشْ ثِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ: ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ-أَ أَذْ ثشّمْ مِينْ غَا إِغمّْينْ س يِيخفْ نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ مِينْ زَّايسْ غَا إِغمّْينْ عَاوذْ، مَاشَا ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ ثْزَارْعمْ ؤُ أَذْ ثمْجَارمْ، أَذْ ثڭّمْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ، أَذْ ذَايْسنْ ثژُّومْ ثْزَايَارِينْ ؤُشَا أَذْ ثشّمْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ.
29 A você, Ezequias, darei este sinal: Neste ano vocês comerão do que crescer por si, e no próximo o que daquilo brotar. Mas no terceiro ano semeiem e colham, plantem vinhas e comam o seu fruto.
30 مَاغَارْ مِينْ إِنّجْمنْ، مِينْ إِقِّيمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا، أَذْ إِوّثْ عَاوذْ إِژوْرَانْ غَارْ سْوَادَّايْ ؤُ سنّجْ أَذْ يَاوِي ڒْغِيدْجثْ.
30 Mais uma vez, um remanescente da tribo de Judá sobreviverá, lançará raízes na terra e se encherão de frutos os seus ramos.
31 مَاغَارْ زِي ؤُرْشَالِيمْ أَذْ د-إِفّغْ مِينْ إِقِّيمنْ ؤُ زڭْ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ أَذْ إِفّغْ مِينْ إِنّجْمنْ، أَسَامْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ إِجهْذنْ أَذْ إِڭّْ أَيَا.
31 De Jerusalém sairão sobreviventes, e um remanescente do monte Sião. O zelo do Senhor dos Exércitos o executará’.
32 س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي خْ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: نتَّا وَارْ د-إِتِّيذفْ شَا ذِي ثنْذِينْثْ-أَ ؤُ وَارْ ذَايسْ إِشِّيثْ شَا ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن فْڒِيثْشَا، وَارْ غَارسْ-د إِقَارّبْ شَا س إِشْثْ ن ثْسدَّارْثْ ن ؤُعسْكَارِي ؤُ وَارْ خَاسْ تّْبقِّيضنْ إِجّْ ن لْبَارَاجْ إِ ڒحْصَارثْ.
32 Portanto, assim diz o Senhor acerca do rei da Assíria: ‘Ele não invadirá esta cidade nem disparará contra ela uma só flecha. Não a enfrentará com escudo nem construirá rampas de cerco contra ela.
33 خْ وبْرِيذْ إِ خْ د غَا يَاسْ، أَذْ د-إِعْقبْ. وَارْ إِتِّيذِيفْ شَا غَارْ ثنْذِينْثْ-أَ، إِقَّارْ سِيذِي.
33 Pelo caminho por onde veio voltará; não invadirá esta cidade’, declara o Senhor.
34 نشّْ أَذْ سّڒْقِيغْ خْ ثنْذِينْثْ-أَ، حِيمَا أَذْ ت سّْنجْمغْ ذِي طّْوعْ إِنُو ؤُ ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ إِنُو ذَاوُوذْ.‘ “
34 ‘Eu a defenderei e a salvarei, por amor de mim mesmo e do meu servo Davi’ ".
35 ذِي دْجِيڒثْ نِّي، إِمْسَارْ، أَقَا إِفّغْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي، إِنْغَا مْيَا ؤُ-خمْسَا ؤُ-ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَشُّورْ. ؤُمِي إِ د كَّارنْ نِيثْنِي ثِيوشَّا نّسْ، خْزَارْ، أَقَا أَثنْ مَارَّا إِذْسنْ ذ ڒْخشْبَاثْ.
35 Naquela noite o anjo do Senhor saiu e matou cento e oitenta e cinco mil homens no acampamento assírio. Quando o povo se levantou na manhã seguinte, o lugar estava repleto de cadáveres!
36 ؤُشَا سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، يَارْژَا إِقِيضَانْ نّسْ، إِرُوحْ ؤُشَا إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ. نتَّا إِقِّيمْ إِزدّغْ ذِي نِينْوَا.
36 Assim Senaqueribe, rei da Assíria, desmontou o acampamento e foi embora. Voltou para Nínive e lá ficou.
37 ؤُمِي إِسْجذْ إِجّْ ن وَاسّْ ذِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نّسْ نِيسْرُوخْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِحنْجِيرنْ نّسْ أَذْرَامِّيلِيكْ ذ شَارَاصَارْ نْغِينْ ث س سِّيفْ. نِيثْنِي أَروْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن أَرَارَاثْ. مِّيسْ أَسَارْحَادُّونْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.
37 Certo dia, enquanto ele estava adorando no templo de seu deus Nisroque, seus filhos Adrameleque e Sarezer mataram-no à espada e fugiram para a terra de Ararate. Seu filho Esar-Hadom foi o seu sucessor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.