2 Reis 19

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ؤُمِي ثنْ إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا، إِشَارّڭْ أَرُّوضْ نّسْ، إِذْڒَا إِخفْ نّسْ س إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن وشْضَانْ ؤُشَا يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹ Quando o rei Ezequias ouviu isto, rasgou as suas roupas, cobriu-se de pano de saco e entrou na Casa do Senhor .

² خنِّي إِسّكّْ نتَّا أَلْيَاقِيمْ، ڒمْقدّمْ ن ثْزذِّيغْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، ذ شَابْنَا، أَمَارِيرْ، ذ إِمْغَارنْ ن إِكهَّاننْ ذڭْ وَارُّوضْ ن ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ غَارْ ؤُنَابِي إِشَاعْيَا، مِّيسْ ن أَمُوصْ.

² Então ele mandou que Eliaquim, o responsável pelo palácio, Sebna, o escrivão, e os anciãos dos sacerdotes, todos vestidos de pano de saco, fossem falar com o profeta Isaías, filho de Amoz.

³ نِيثْنِي نَّانْ أَسْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ حِيزْقِييَا: ’أَسّْ-أَ ذ إِجّْ ن وَاسّْ ن ڒحْصَارثْ ؤُ ن وعْقَابْ ؤُ ن ؤُبهْذڒْ، مَاغَارْ إِحنْجِيرنْ إِوْضنْ-د أَڒْ أَرْزَامْ ن ؤُعذِّيسْ ن يمَّاثْسنْ، مَاشَا وَارْ ذِينْ جّهْذْ إِ ثْوَارُوثْ.

³ Eles lhe disseram: — Assim diz Ezequias: “Este dia é dia de angústia, de castigo e de vergonha. Como se costuma dizer, chegou a hora de a criança nascer, mas a mãe não tem forças para dar à luz.

⁴ أَذْ ثَاغْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِسْڒَا مَارَّا أَوَاڒنْ ن ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ونِّي إِتّْوَاسّكّنْ زِي سِيذِيسْ نّسْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، حِيمَا أَذْ إِسْثهْزَا زِي أَربِّي إِدَّارنْ، ؤُ أَذْ ثَاغْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَذْ إِعَاقبْ أَوَاڒنْ إِ إِسْڒَا. سْڭعّذْ خنِّي إِشْثْ ن ثْژَادْجِيثْ ذِي طّْوعْ ن ڒْبَاقِي نِّي إِ غَا إِتّْوَافنْ عَاذْ.‘ “

⁴ É bem possível que o Senhor , seu Deus, tenha ouvido todas as palavras de Rabsaqué, a quem o rei da Assíria, seu senhor, enviou para afrontar o Deus vivo, e repreenda as palavras que ouviu. Portanto, ore pelo resto que ficou.”

⁵ أَمُّو إِوْضنْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ حِيزْقِييَا غَارْ إِشَاعْيَا.

⁵ Os servos do rei Ezequias foram falar com Isaías,

⁶ إِنَّا أَسنْ إِشَاعْيَا: ”أَمُّو إِ إِتّْخصَّا أَذْ ثِينِيمْ إِ سِيذِيثْومْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: وَارْ ثڭّْوذْ شَا زڭْ وَاوَاڒنْ إِ ثسْڒِيذْ شكْ، إِ زِي إِ ذ أَيِي شقّْفنْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ.

⁶ que lhes disse: — Digam ao rei o seguinte: Assim diz o

⁷ خْزَارْ، نشّْ أَذْ ذَايسْ ڭّغْ إِجّْ ن بُوحْبڒْ ؤُ نتَّا أَذْ إِسڒْ إِ يِيجّْ ن ڒخْبَارْ ؤُ أَذْ إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ ؤُ نشّْ أَذْ ث نْغغْ ذِينْ ذِي ثمُّورْثْ نّسْ س سِّيفْ.‘ “

⁷ Eis que porei nele um espírito, e ele, ao ouvir certo rumor, voltará para a sua terra; e lá eu farei com que ele seja morto à espada.”

⁸ خنِّي إِعْقبْ-د ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا يُوفَا أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ إِتّْمنْغَا أَكْ-ذ ثنْذِينْثْ ن لِيبْنَا، مَاغَارْ إِسْڒَا أَقَا إِقْڒعْ إِقِيضَانْ نّسْ إِفّغْ زِي لَاخِيشْ.

⁸ Rabsaqué voltou e encontrou o rei da Assíria lutando contra Libna, pois tinha ouvido que o rei já se havia retirado de Laquis.

⁹ ؤُمِي إِسْڒَا أَقَا نَّانْ خْ ثِيرْهَاقَا، أَجدْجِيذْ ن كُوشْ: ”خْزَارْ، إِفّغْ-د، حِيمَا أَكِيذكْ إِمّْنغْ!“، إِسّكّْ عَاوذْ إِرقَّاسنْ غَارْ حِيزْقِييَا، إِنَّا:

⁹ Quando o rei ouviu dizer que Tiraca, rei da Etiópia, havia saído para guerrear contra ele, mandou de novo mensageiros a Ezequias, com esta missão:

¹⁰ ”أَمُّو إِ غَا ثسِّيوْڒمْ أَكْ-ذ حِيزْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، أَذْ ثِينِيمْ: ’وَارْ تّجِّي أَذْ شكْ إِغْوَا أَربِّي نّشْ ونِّي خْ ثتّشْڒذْ أَمْ إِقَّارْ: ؤُرْشَالِيمْ وَارْ ثتّْوطِّي إِ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ ذڭْ إِفَاسّنْ!

¹⁰ — Digam a Ezequias, rei de Judá: “Não deixe que o seu Deus, em quem você confia, o engane, ao dizer: ‘Jerusalém não será entregue nas mãos do rei da Assíria.’

¹¹ خْزَارْ، ثسْڒِيذْ مِينْ ڭِّينْ إِجدْجِيذنْ ن أَشُّورْ أَكْ-ذ مَارَّا ثِيمُّورَا نّغْنِيثْ، ثِينِّي ثُوغَا أَذْ تّْوَاردّْدْجنْثْ. مَا إِتّْغِيڒْ أَشْ أَذْ ثتّْوَافكّذْ؟

¹¹ Você já ouviu o que os reis da Assíria fizeram com todas as terras, como as destruíram totalmente. E você pensa que poderá escapar?

¹² مَا فكّنْ ثنْ إِربِّيثنْ ن ڒڭْنُوسْ إِنِّي يَاردّْدْجنْ ڒجْذُوذْ إِنُو؟ جُوزَانْ ذ حَارَانْ ذ رْصِيفْ ذ أَيْثْ ن عَاذَانْ، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ثَالَاسَّارْ؟

¹² Será que os deuses das nações livraram os povos que os meus pais destruíram, Gozã, Harã e Rezefe e os filhos de Éden, que estavam em Telassar?

¹³ مَانِي إِدْجَا ؤُجدْجِيذْ ن حَامَاثْ ذ ؤُجدْجِيذْ ن أَرْفَاذْ ذ ؤُجدْجِيذْ ن ثنْذِينْثْ ن سْفَارْوَايِيمْ ؤُڒَا ذ أَجدْجِيذْ ن هَانَاعْ ذ عِيوَّا؟‘ “

¹³ Onde está o rei de Hamate, o rei de Arpade e o rei da cidade de Sefarvaim, de Hena e de Iva?”

¹⁴ حِيزْقِييَا إِكْسِي ثِيبْرَاثِينْ زڭْ ؤُفُوسْ ن إِمْسخَّارنْ ؤُشَا إِغْرَا إِ-ثنْثْ. خنِّي إِڭعّذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُشَا إِبزّعْ إِ-ثنْثْ حِيزْقِييَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

¹⁴ Ezequias recebeu a carta das mãos dos mensageiros e a leu. Então Ezequias subiu à Casa do Senhor e estendeu a carta diante do Senhor .

¹⁵ ؤُشَا إِژُّودْجْ حِيزْقِييَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِتّْغِيمَانْ جَارْ إِكِيرُوبنْ! شكْ، وَاهْ شكْ وحّْذكْ ذ أَربِّي ن مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن دُّونشْثْ. شكْ ثڭِّيذْ إِجنْوَانْ ذ ثمُّورْثْ.

¹⁵ E Ezequias orou diante do Senhor , dizendo: — Ó

¹⁶ أَ سِيذِي، أوْشْ أَمزُّوغْ نّشْ، سڒْ! أَ سِيذِي، أَرْزمْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، خْزَارْ! سڒْ إِ وَاوَاڒنْ ن سَانْحَارِيبْ نِّي د-إِسّكّْ، حِيمَا أَذْ إِسْثهْزَا زِي أَربِّي إِدَّارنْ.

¹⁶ Inclina, ó Senhor , os ouvidos e ouve; abre, Senhor , os olhos e vê; ouve as palavras de Senaqueribe, as quais ele enviou para afrontar o Deus vivo.

¹⁷ ذ ثِيذتّْ، أَ سِيذِي، إِجدْجِيذنْ ن أَشُّورْ قْضَانْ ڒڭْنُوسْ نِّي، خَارّْبنْ ثمُّورْثْ نْسنْ،

¹⁷ É verdade, Senhor , que os reis da Assíria assolaram todas as nações e suas terras

¹⁸ ؤُ نْضَارنْ إِربِّيثنْ نْسنْ ذِي ثْمسِّي، مَاغَارْ ثُوغَا وَارْ دْجِينْ ذ إِربِّيثنْ، مَاشَا ذ ثِيمڭَّا ن ؤُفُوسْ ن يوْذَانْ وَاهَا، زڭْ ؤُكشُّوضْ ذ وژْرُو، ؤُشَا نِيثْنِي مْحَانْ ثنْ.

¹⁸ e lançaram no fogo os deuses deles, porque não eram deuses, mas objetos de madeira e pedra, feitos por mãos humanas; por isso, os destruíram.

¹⁹ مَاشَا ڒخُّو، أَ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، سنْجمْ أَنغْ زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، مَاحنْذْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ ن دُّونشْثْ أَذْ سّْننْ، أَ سِيذِي، أَقَا شكْ وحّْذكْ ذ أَربِّي.“

¹⁹ Agora, ó Senhor , nosso Deus, livra-nos das mãos dele, para que todos os reinos da terra saibam que só tu, ó Senhor , és Deus.

²⁰ خنِّي إِسكّْ إِشَاعْيَا، مِّيسْ ن أَمُوصْ، إِجّْ ن ؤُرقَّاسْ غَارْ حِيزْقِييَا، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’نشّْ سْڒِيغْ س مِينْزِي غَارِي ثژُّودْجذْ خْ سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ.

²⁰ Então Isaías, filho de Amoz, mandou dizer a Ezequias: — Assim diz o

²¹ وَا ذ أَوَاڒْ إِ خَاسْ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’ثَاعْزَارشْثْ، يدْجِيسْ ن صِيهْيُونْ، ثسّحْقَارْ إِ شكْ، ثسْثهْزَا زَّايكْ، يدْجِيسْ ن ؤُرْشَالِيمْ ثْهزَّا أَزدْجِيفْ أَوَارْنِي أَشْ!

²¹ E esta é a palavra que o Senhor falou a respeito dele: “A virgem, a filha de Sião, desdenha e zomba de você; a filha de Jerusalém meneia a cabeça atrás de você.

²² وِي زِي ثسْثهْزِيذْ ؤُ وِي ذِي ثْشقّْفذْ؟ وِي خفْ ثسّْڭعّْذذْ ثْمِيجَّا نّشْ، ؤُ مِيخفْ ثسّْڭعّْذذْ س نّْفَاخثْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ؟ شكْ ثتّْغنَّانذْ خْ ؤُمْقدَّاسْ ن إِسْرَائِيل!

²² A quem você afrontou e de quem blasfemou? E contra quem você levantou a voz e ergueu os olhos com arrogância? Contra o Santo de Israel.

²³ س ؤُقمُّومْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ ثسْثهْزِيذْ سِيذِي إِنُو، ثنِّيذْ: س ؤُبَارُّو ن إِكَارُّوثنْ إِنُو ڭعّْذغْ إِذُورَارْ يُوعْڒَانْ، إِغزْذِيسنْ ن لُوبْنَانْ. نشّْ أَذْ زذْمغْ ثِيشجُّورَا نّسْ ن ثنْڭلْثْ يُوعْڒَانْ ؤُڒَا ذ ڒمْخيّرْ ن سِّيبْرِي نّسْ ؤُ نشّْ أَذْ د-أَذْفغْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ ن وَاريّحْ إِ إِڭّْوجنْ أَطَّاسْ، غَارْ وزْغَارْ ن ؤُمَارْجعْ نّسْ ن ؤُضِيڒْ إِصبْحنْ.

²³ Por meio dos seus mensageiros, você afrontou o ‘Com a multidão dos meus carros de guerra eu subi ao alto dos montes, ao mais interior do Líbano. Cortei os seus altos cedros e os seus melhores ciprestes; cheguei aos seus abrigos mais distantes, ao seu denso bosque.

²⁴ نشّْ غْزِيغْ أَنُوثنْ، سْوِيغْ أَمَانْ. س ثَاڒقَّا ن إِضَارنْ إِنُو سِّيژْغغْ مَارَّا إِغزْرَانْ ن مِيصْرَا.

²⁴ Eu mesmo cavei e bebi as águas de estrangeiros; com as plantas de meus pés sequei todos os rios do Egito.’”

²⁵ مَا وَارْ ثسْڒِيذْ أَقَا أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ڭِّيغْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا وْشِيغْ أَسْ ؤُذمْ ذڭْ وُوسَّانْ ن مشْحَاڒْ ؤُيَا؟ ڒخُّو جِّيغْ ث أَذْ د-إِفّغْ، أَقَا شكْ ذ ونِّي إِ غَا يَارّنْ ثِيندَّامْ إِفَارْينْ ذ ڒْخِيرْبَاثْ.

²⁵ “Por acaso, você não ouviu que há muito tempo eu, o determinei estas coisas, e que já desde os dias remotos as tinha planejado? Agora eu as faço acontecer. Eu quis que você reduzisse a montões de ruínas as cidades fortificadas.

²⁶ إِمزْذَاغْ نْسنْ ثُوغَا أَثنْ أَرْخُونْ، أَرْژِينْ ؤُ سضْحَانْ. نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ أَمْ وفْسُو ذڭْ إِيَّارْ، أَمْ ؤُغمُّويْ أَزِيزَا، أَمْ ؤُڒُومْ خْ ثْزغْوِينْ، ؤُ أَمْ إِمنْذِي إِشمْضنْ س ؤُسمِّيضْ قْبڒْ مَا أَذْ إِفّغْ.

²⁶ Por isso, os seus moradores, debilitados, andaram cheios de temor e envergonhados; tornaram-se como a erva do campo, a erva verde, o capim dos telhados e o cereal queimado antes de amadurecer.

²⁷ مَاشَا نشّْ سّْنغْ أَغِيمِي نّشْ ذ ؤُفُّوغْ نّشْ ذ وعْقَابْ نّشْ ذ ؤُغوّغْ نّشْ خَافِي.

²⁷ Mas eu sei onde você está; conheço o seu sair e o seu entrar, e o seu furor contra mim.

²⁸ مِينْزِي شكْ ثْغوّْغذْ خَافِي ؤُ ثُوفّثْ نّشْ ثِيوضْ غَارْ إِمزُّوغنْ إِنُو، أَذْ أَشْ سّكّغْ ثَاسنَّارْثْ ذڭْ ونْزَارنْ نّشْ ؤُ أَذْ ڭّغْ سْڒِيمثْ جَارْ إِينْشِيشنْ نّشْ، ؤُ نشّْ أَذْ شكْ أَرّغْ خْ وبْرِيذْ إِ ذِي د-ثُوسِيذْ ذَا.‘

²⁸ Por causa do seu furor contra mim e porque a sua arrogância subiu até os meus ouvidos, eis que porei o meu anzol no seu nariz e o meu freio na sua boca e farei você voltar pelo caminho por onde veio.”

²⁹ ذ ثَا أَذْ أَشْ ثِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ: ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ-أَ أَذْ ثشّمْ مِينْ غَا إِغمّْينْ س يِيخفْ نّسْ ؤُ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ مِينْ زَّايسْ غَا إِغمّْينْ عَاوذْ، مَاشَا ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا أَذْ ثْزَارْعمْ ؤُ أَذْ ثمْجَارمْ، أَذْ ثڭّمْ إِمَارْجَاعنْ ن ؤُضِيڒْ، أَذْ ذَايْسنْ ثژُّومْ ثْزَايَارِينْ ؤُشَا أَذْ ثشّمْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ.

²⁹ — E isto será o sinal para você, rei Ezequias: neste ano, se comerá o que nascer espontaneamente e, no segundo ano, o que daí proceder. Mas no terceiro ano semeiem e colham, plantem vinhas e comam os seus frutos.

³⁰ مَاغَارْ مِينْ إِنّجْمنْ، مِينْ إِقِّيمنْ زِي ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا، أَذْ إِوّثْ عَاوذْ إِژوْرَانْ غَارْ سْوَادَّايْ ؤُ سنّجْ أَذْ يَاوِي ڒْغِيدْجثْ.

³⁰ Aqueles da casa de Judá que escaparam e ficaram como remanescente tornarão a lançar raízes e a dar frutos.

³¹ مَاغَارْ زِي ؤُرْشَالِيمْ أَذْ د-إِفّغْ مِينْ إِقِّيمنْ ؤُ زڭْ وذْرَارْ ن صِيهْيُونْ أَذْ إِفّغْ مِينْ إِنّجْمنْ، أَسَامْ ن سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ إِجهْذنْ أَذْ إِڭّْ أَيَا.

³¹ Porque de Jerusalém sairá o remanescente, e do monte Sião, o que escapou. O zelo do Senhor fará isto.

³² س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي خْ ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: نتَّا وَارْ د-إِتِّيذفْ شَا ذِي ثنْذِينْثْ-أَ ؤُ وَارْ ذَايسْ إِشِّيثْ شَا ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن فْڒِيثْشَا، وَارْ غَارسْ-د إِقَارّبْ شَا س إِشْثْ ن ثْسدَّارْثْ ن ؤُعسْكَارِي ؤُ وَارْ خَاسْ تّْبقِّيضنْ إِجّْ ن لْبَارَاجْ إِ ڒحْصَارثْ.

³² — Portanto, assim diz o Senhor a respeito do rei da Assíria: “Ele não entrará nesta cidade, nem lançará nela flecha alguma. Não virá diante dela com escudo, nem construirá rampas de ataque contra ela.

³³ خْ وبْرِيذْ إِ خْ د غَا يَاسْ، أَذْ د-إِعْقبْ. وَارْ إِتِّيذِيفْ شَا غَارْ ثنْذِينْثْ-أَ، إِقَّارْ سِيذِي.

³³ Pelo caminho por onde vier, por esse voltará; mas nesta cidade não entrará”, diz o

³⁴ نشّْ أَذْ سّڒْقِيغْ خْ ثنْذِينْثْ-أَ، حِيمَا أَذْ ت سّْنجْمغْ ذِي طّْوعْ إِنُو ؤُ ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ إِنُو ذَاوُوذْ.‘ “

³⁴ “Porque eu defenderei esta cidade, para a livrar, por amor de mim e por amor de meu servo Davi.”

³⁵ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، إِمْسَارْ، أَقَا إِفّغْ لْمَالَاكْ ن سِيذِي، إِنْغَا مْيَا ؤُ-خمْسَا ؤُ-ثْمنْيِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن أَشُّورْ. ؤُمِي إِ د كَّارنْ نِيثْنِي ثِيوشَّا نّسْ، خْزَارْ، أَقَا أَثنْ مَارَّا إِذْسنْ ذ ڒْخشْبَاثْ.

³⁵ Naquela mesma noite, o Anjo do Senhor saiu e matou cento e oitenta e cinco mil homens no arraial dos assírios. De manhã, quando os restantes se levantaram, lá estavam todos aqueles cadáveres.

³⁶ ؤُشَا سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، يَارْژَا إِقِيضَانْ نّسْ، إِرُوحْ ؤُشَا إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ. نتَّا إِقِّيمْ إِزدّغْ ذِي نِينْوَا.

³⁶ Então Senaqueribe, rei da Assíria, levantou acampamento, foi embora, voltou para Nínive e por lá ficou.

³⁷ ؤُمِي إِسْجذْ إِجّْ ن وَاسّْ ذِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نّسْ نِيسْرُوخْ، إِمْسَارْ، أَقَا إِحنْجِيرنْ نّسْ أَذْرَامِّيلِيكْ ذ شَارَاصَارْ نْغِينْ ث س سِّيفْ. نِيثْنِي أَروْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ ن أَرَارَاثْ. مِّيسْ أَسَارْحَادُّونْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

³⁷ Certo dia, quando ele estava adorando no templo de seu deus Nisroque, os seus filhos Adrameleque e Sarezer o mataram à espada; depois fugiram para a terra de Ararate. E Esar-Hadom, filho de Senaqueribe, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Reis 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →