2 Crônicas 7

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ؤُمِي إِكمّڒْ سُولِيمَانْ ثَاژَادْجِيثْ نّسْ، ثهْوَا-د ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا ثشَّا ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ؤُڒَا ذ ثْغَارْصَا إِنّغْنِي، ؤُشَا إِشُّورْ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي ثَادَّارْثْ.

¹ Assim que Salomão acabou de orar, desceu fogo do céu e consumiu o holocausto e os sacrifícios, e a glória do Senhor encheu o templo.

² إِكهَّاننْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَذْفنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، مِينْزِي أَعُودْجِي ن سِيذِي ثُوغَا إِشُّورْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

² Os sacerdotes não conseguiam entrar no templo do Senhor, porque a glória do Senhor o enchia.

³ ؤُمِي ژْرِينْ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل بلِّي ثهْوَا-د ثْمسِّي نِّي، ؤُڒَا ذ أَعُودْجِي ن سِيذِي إِبَانْ-د ثِيوَا ن ثَادَّارْثْ، ؤُضَارنْ نِيثْنِي س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ خْ ثِيسِي ن زّلِّيجْ، بنْذْقنْ، قَاذَانْ سِيذِي: ”مَاغَارْ نتَّا إِصْبحْ ؤُ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ثتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا“.

³ Quando todos os israelitas viram o fogo descendo e a glória do Senhor sobre o templo, ajoelharam-se no pavimento, chegando o rosto ao chão, adoraram e deram graças ao Senhor, dizendo: "Ele é bom; o seu amor dura para sempre".

⁴ أَجدْجِيذْ، ؤُ مَارَّا إِسْرَائِيل أَكِيذسْ، وهّْبنْ ثِيغَارْصَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

⁴ Então o rei e todo o Israel ofereceram sacrifícios ao Senhor.

⁵ أَجدْجِيذْ سُولِيمَانْ إِوهّبْ ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒفْ ن إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ مْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ أَڒفْ ن وُودْجِي ذ ثَاغَارْصْثْ ن ڒهْنَا. أَمُّو إِ إِذشّنْ ؤُجدْجِيذْ ذ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثَادَّارْثْ ن أَربِّي.

⁵ O rei Salomão ofereceu em sacrifício vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim o rei e todo o povo fizeram a dedicação do templo de Deus.

⁶ إِكهَّاننْ ثُوغَا بدّنْ غَارْ ثْسخَّارْثْ نْسنْ ؤُشَا إِلَاوِييّنْ بدّنْ أَكْ-ذ دُّوزَانْ ن دْجْغَا ن سِيذِي، إِنِّي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ حِيمَا أَذْ قَاذَانْ سِيذِي - ’مَاغَارْ ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ ثتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا!‘ - س إِزْڒَانْ ن ؤُصبّحْ ن ذَاوُوذْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْسنْ، ؤُ أَرنْذَاذْ نْسنْ سُوضنْ إِكهَّاننْ ذِي ڒبْوَاقْ، أَمْ ثُوغَا إِبدّْ مَارَّا إِسْرَائِيل.

⁶ Os sacerdotes tomaram seus lugares, bem como os levitas, com os instrumentos musicais do Senhor feitos pelo rei Davi para louvar o Senhor cantando: "O seu amor dura para sempre". No outro lado, de frente para os levitas, os sacerdotes tocavam suas cornetas. Todo o povo estava de pé.

⁷ سُولِيمَانْ إِسّْقدّسْ ڒْوسْطْ ن ڒمْرَاحْ ن زَّاثْ، ونِّي إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، مِينْزِي يِيوِي ذِينْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثَاذُونْثْ ن ثوْهِيبِينْ ن ڒْغِيدْجثْ، مَاغَارْ أَعَالْطَارْ ن نّْحَاسْ نِّي إِڭَّا سُولِيمَانْ ثُوغَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِكْسِي ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ذ ثَاذُونْثْ.

⁷ Salomão consagrou a parte central do pátio, que ficava na frente do templo do Senhor, e ali ofereceu holocaustos e a gordura das ofertas de comunhão, pois o altar de bronze que Salomão tinha construído não comportava os holocaustos, as ofertas de cereal e as porções de gordura.

⁸ ذِي ڒْوقْثْ نِّي إِعيّذْ سُولِيمَانْ ڒْعِيذْ إِ يِيجّْ ن ڒْمِيجَارْ ن سبْعَا ن وُوسَّانْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل أَكِيذسْ، إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ، زِي مَانِي غَا ثِيوْضذْ غَارْ حَامَاثْ أَڒْ ثَاغْزَارْثْ ن مِيصْرَا.

⁸ Durante sete dias, Salomão, juntamente com todo o Israel, celebrou a festa; era uma grande multidão, gente vinda desde Lebo-Hamate até o ribeiro do Egito.

⁹ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْمنْيَا ڭِّينْ إِجّْ ن ؤُمُونِي إِفَارْزنْ، مِينْزِي ذِي سبْعَا ن وُوسَّانْ ڭِّينْ نِيثْنِي أَذشّنْ ن ؤُعَالْطَارْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ ڒْعِيذْ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا غَارسْ عَاوذْ إِجّْ ن ڒْمِيجَارْ ن سبْعَا ن وُوسَّانْ.

⁹ No oitavo dia realizaram uma assembléia solene. Levaram sete dias para a dedicação do altar, e a festa se prolongou por mais sete dias.

¹⁰ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن ؤُيُورْ وِيسّْ سبْعَا يَارْخُو نتَّا إِ ڒْڭنْسْ أَذْ رَاحنْ غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ س وُوڒْ إِفَارْحنْ ؤُ س ڒْخَاضَارْ س مَارَّا ڒْخَارْ إِ إِڭَّا سِيذِي إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ذَاوُوذْ ذ سُولِيمَانْ ؤُ إِ ڒْڭنْسْ نّسْ إِسْرَائِيل.

¹⁰ No dia vinte e três do sétimo mês, ele mandou o povo para as suas casas. E todos se foram, jubilosos e de coração alegre pelas coisas boas que o Senhor havia feito por Davi e Salomão e por seu povo Israel.

¹¹ أَمُّو إِ إِكمّڒْ سُولِيمَانْ ڒبْنِي ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذ ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ. مَارَّا مِينْ ثُوغَا ذڭْ وُوڒْ ن سُولِيمَانْ حِيمَا أَذْ ث إِڭّْ ذِي ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ؤُ ذِي ثَادَّارْثْ نّسْ، أَقَا إِفْڒحْ أَذْ إِڭّْ أَيَا.

¹¹ Quando Salomão acabou de construir o templo do Senhor e o palácio real, executando bem tudo o que tinha em mente realizar no templo do Senhor e em seu próprio palácio,

¹² سِيذِي إِبَانْ-د إِ سُولِيمَانْ ذِي دْجِيڒثْ، إِنَّا أَسْ:

¹² o Senhor lhe apareceu de noite e disse: "Ouvi sua oração, e escolhi este lugar para mim, como um templo para sacrifícios.

¹³ خْمِي غَا بلّْعغْ أَجنَّا مَاحنْذْ وَارْ إِشِّيثْ ونْژَارْ عَاذْ، نِيغْ مَاڒَا ؤُمُورغْ ثَامُوغْرِي إِڒحّْفنْ مَاحنْذْ أَذْ ثشّْ ثمُّورْثْ نِيغْ خْمِي د-سّكّغْ طَّاعُونْ جَارْ ڒْڭنْسْ إِنُو،

¹³ "Se eu fechar o céu para que não chova ou mandar que os gafanhotos devorem o país ou sobre o meu povo enviar uma praga,

¹⁴ ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِنُو خْ مِينْ خفْ إِتّْوَاڒَاغَا إِسمْ إِنُو أَذْ إِسّهْوَا إِخفْ نّسْ، أَذْ إِژَّادْجْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْ أَرْزُونْ ؤُذمْ إِنُو ؤُ أَذْ ثُوبنْ زِي ثبْرِيذِينْ نْسنْ ثِيعفَّانِينْ، خنِّي نشّْ أَذْ غَارْسنْ سْڒغْ زڭْ ؤُجنَّا، أَذْ أَسنْ غْفَارغْ ؤُ أَذْ سّْڭنْفِيغْ ثَامُّورْثْ نْسنْ.

¹⁴ se o meu povo, que se chama pelo meu nome, se humilhar e orar, buscar a minha face e se afastar dos seus maus caminhos, dos céus o ouvirei, perdoarei o seu pecado e curarei a sua terra.

¹⁵ خنِّي ڒخُّو، ثِيطَّاوِينْ إِنُو أَذْ إِڒِينْثْ أَرْزْمنْثْ ذ إِمزُّوغنْ إِنُو أَذْ حْضَانْ خْ ثْژَادْجِيثْ زڭْ ومْشَانْ-أَ،

¹⁵ De hoje em diante os meus olhos estarão abertos e os meus ouvidos atentos às orações feitas neste lugar.

¹⁶ مَاغَارْ ڒخُّو إِخْضَارغْ ثَادَّارْثْ-أَ ؤُ سّْقدّْسغْ ت حِيمَا أَذْ سّْمثْنغْ ذِينْ إِسمْ إِنُو إِ ڒبْذَا ؤُ ثِيطَّاوِينْ إِنُو ذ وُوڒْ إِنُو أَذْ ذِينْ إِڒِينْ مَارَّا ؤُسَّانْ.

¹⁶ Escolhi e consagrei este templo para que o meu nome esteja nele para sempre. Meus olhos e meu coração nele sempre estarão.

¹⁷ مَاڒَا شكْ ثُويُورذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِڭُّورْ بَابَاشْ ذَاوُوذْ، ؤُ أَذْ ثڭّذْ أَمْ مَامّشْ مَارَّا إِ ذ أَشْ ؤُمُورغْ ؤُشَا أَذْ ثحْضِيذْ ثِيوصَّا إِنُو ذ لْفَارَايِيضْ إِنُو،

¹⁷ "E se você andar segundo a minha vontade como fez seu pai Davi e fizer tudo o que eu lhe ordeno, obedecendo aos meus decretos e às minhas leis,

¹⁸ خنِّي أَذْ سّْمثْنغْ ڒْعَارْشْ ن ثْڭلْذِيثْ نّشْ أَمْ مَامّشْ ڒْعَاهْذْ إِ ڭِّيغْ أَكْ-ذ بَابَاشْ ذَاوُوذْ، نِّيغْ: ’وَارْ ذ أَشْ إِتّْخصَّا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ نِّي إِحكّْمنْ ذِي إِسْرَائِيل!‘

¹⁸ firmarei o seu trono, conforme a aliança que fiz com Davi, seu pai, quando lhe disse: ‘Você nunca deixará de ter um descendente para governar Israel’.

¹⁹ مَاشَا مَاڒَا كنِّيوْ ثْحيّْذمْ زِي ثْوصَّا إِنُو ذ ڒُومُورَاثْ إِنُو نِّي وْشِيغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْومْ، ؤُشَا أَذْ ثُويُورمْ أَذْ ثْعبْذمْ إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي، أَذْ أَسنْ ثْبنْذْقمْ،

¹⁹ "Mas, se vocês se afastarem de mim e abandonarem os decretos e os mandamentos que lhes dei, e prestarem culto a outros deuses e adorá-los,

²⁰ خنِّي أَذْ قْضِيغْ خْ إِسْرَائِيل زِي ثمُّورْثْ نِّي ذ أَسنْ وْشِيغْ، ؤُشَا ثَادَّارْثْ-أَ، إِ سّْقدّْسغْ إِ يِيسمْ إِنُو، أَذْ ت نْضَارغْ زڭْ وُوذمْ إِنُو ؤُ إِسْرَائِيل أَذْ إِذْوڒْ ذ ؤُمذْيَا ؤُڒَا ذ ڒْقشْعثْ ن ؤُبهْذڒْ إِتّقّْسنْ جَارْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.

²⁰ desarraigarei Israel da minha terra, que lhes dei, e lançarei para longe da minha presença este templo que consagrei ao meu nome. Farei que ele se torne motivo de zombaria entre todos os povos.

²¹ ؤُ خْ ثَادَّارْثْ-أَ ثنِّي يُوعْڒَانْ قَاعْ، مَارَّا وِي خَاسْ إِ غَا إِكّنْ، أَذْ إِثبْهثْ، أَذْ يِينِي: ’مَايمِّي إِڭَّا سِيذِي أَمُّو ذِي ثمُّورْثْ-أَ ؤُ ذِي ثَادَّارْثْ-أَ؟‘

²¹ E embora agora este templo seja imponente, todos os que passarem por ele ficarão espantados e perguntarão: ‘Por que o Senhor fez uma coisa dessas a esta terra e a este templo? ’

²² أَذْ إِنِينْ: ’مِينْزِي نِيثْنِي سمْحنْ ذِي سِيذِي، أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نْسنْ، ونِّي ثنْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، ؤُ مِينْزِي نِيثْنِي شبَّارنْ ذِي إِربِّيثنْ نّغْنِي ؤُ إِسْرَائِيل يُويُورْ أَذْ أَسنْ إِسْجذْ ؤُ أَذْ ثنْ إِعْبذْ، خْ ؤُيَا إِسّغْضڒْ نتَّا مَارَّا ڒْغَارْ-أَ خَاسنْ.‘ “

²² E a resposta será: ‘Porque abandonaram o Senhor, o Deus dos seus antepassados, que os tirou do Egito, e se apegaram a outros deuses, adorando-os e prestando-lhes culto; por isso ele trouxe sobre eles toda esta desgraça’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →