2 Crônicas 6

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ خنِّي إِنَّا سُولِيمَانْ:

¹ Então, disse Salomão: O Senhor declarou que habitaria em nuvem espessa!

² س ثِيذتّْ نشّْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، إِشْثْ ن ثْزذِّيغْثْ إِ شكْ، إِجّْ ن ومْشَانْ إِمْثنْ حِيمَا أَذْ ذِينْ ثْزذْغذْ إِ ڒبْذَا.“

² Edifiquei uma casa para tua morada, lugar para a tua eterna habitação.

³ إِسّْنقْڒبْ ؤُجدْجِيذْ أَغمْبُوبْ نّسْ ؤُشَا إِبَاركْ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا إِبدّْ.

³ Voltou, então, o rei o rosto, e abençoou a toda a congregação de Israel, enquanto ela se mantinha em pé,

⁴ نتَّا إِنَّا: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِسِّيوْڒنْ س ؤُقمُّومْ نّسْ غَارْ بَابَا ذَاوُوذْ ذ ونِّي ث إِكمّْڒنْ س ؤُفُوسْ نّسْ ؤُمِي إِنَّا:

⁴ e disse: Bendito seja o Senhor , o Deus de Israel, que falou pessoalmente a Davi, meu pai, e pelo seu poder o cumpriu, dizendo:

⁵ ’زڭْ وَاسّْ إِ ذِي نذْهغْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا، وَارْ إِخْضَارغْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل حِيمَا أَذْ ذِينِّي بْنِيغْ ثَادَّارْثْ حِيمَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِسمْ إِنُو، ؤُ وَارْ إِخْضَارغْ أَرْيَازْ حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل،

⁵ Desde o dia em que eu tirei o meu povo da terra do Egito, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel, para edificar uma casa a fim de ali estabelecer o meu nome; nem escolhi homem algum para chefe do meu povo de Israel.

⁶ مَاشَا ڒخُّو إِخْذَارغْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِسمْ إِنُو، ؤُ نشّْ إِخْضَارغْ ذَاوُوذْ، حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل.‘

⁶ Mas escolhi Jerusalém para que ali seja estabelecido o meu nome e escolhi a Davi para chefe do meu povo de Israel.

⁷ ثُوغَا ذڭْ وُوڒْ ن بَابَا ذَاوُوذْ مَاحنْذْ أَذْ إِبْنَا ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

⁷ Também Davi, meu pai, propusera em seu coração o edificar uma casa ao nome do Senhor , o Deus de Israel.

⁸ مَاشَا سِيذِي إِنَّا إِ بَابَا ذَاوُوذْ: ’ؤُمِي ثڭِّيذْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ حِيمَا أَذْ ثبْنِيذْ ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ إِنُو، أَقَا مْلِيحْ ؤُمِي ثڭِّيذْ مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ نّشْ.

⁸ Porém o Senhor disse a Davi, meu pai: Já que desejaste edificar uma casa ao meu nome, bem fizeste em o resolver em teu coração.

⁹ مَاشَا وَارْ إِدْجِي ذ شكْ إِ غَا إِبْنَانْ ثَادَّارْثْ نِّي، مَاشَا مِّيشْ إِ د-إِفّْغنْ زِي ثجْعِينَّا نّشْ ذ نتَّا إِ غَا إِبْنَانْ ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ إِنُو.‘

⁹ Todavia, tu não edificarás a casa; porém teu filho, que descenderá de ti, ele a edificará ao meu nome.

¹⁰ سِيذِي إِسّمْثنْ أَوَاڒْ نّسْ نِّي إِسِّيوڒْ، مَاغَارْ نشّْ ذوْڒغْ بدّغْ ذڭْ ومْشَانْ ن بَابَا ذَاوُوذْ ؤُ قِّيمغْ خْ ڒْعَارْشْ ن إِسْرَائِيل، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ سِيذِي، ؤُ نشّْ بْنِيغْ ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

¹⁰ Assim, cumpriu o Senhor a sua palavra que tinha dito, pois me levantei em lugar de Davi, meu pai, e me assentei no trono de Israel, como prometera o Senhor ; e edifiquei a casa ao nome do Senhor , o Deus de Israel.

¹¹ نشّْ سَّارْسغْ ذِينِّي تَّابُوثْ ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي إِ إِڭَّا نتَّا أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.“

¹¹ Nela pus a arca em que estão as tábuas da aliança que o Senhor fez com os filhos de Israel.

¹² نتَّا إِبدّْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَرنْذَاذْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا نتَّا إِكْسِي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا.

¹² Pôs-se Salomão diante do altar do Senhor , na presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as mãos.

¹³ مِينْزِي سُولِيمَانْ ثُوغَا إِڭَّا إِشْثْ ن ثنْهِيرْثْ ن نّْحَاسْ ؤُ إِڭَّا إِ-ت ذِي ڒْوسْطْ ن ڒمْرَاحْ. ثُوغَا ذَايسْ خمْسَا ن إِغَادْجنْ ن ثُوزّڭَّارْثْ، خمْسَا ن إِغَادْجنْ ن ثِيرُو ذ ثْڒَاثَا ن إِغَادْجنْ ن ثِيذِّي. نتَّا إِبدّْ خَاسْ، إِبنْذقْ خْ إِفَادّنْ نّسْ قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِكْسِي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، إِنَّا:

¹³ Porque Salomão tinha feito uma tribuna de bronze, de cinco côvados de comprimento, cinco de largura e três de altura, e a pusera no meio do pátio; pôs-se em pé sobre ela, ajoelhou-se em presença de toda a congregação de Israel, estendeu as mãos para o céu

¹⁴ ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ذڭْ ؤُجنَّا سنّجْ ؤُ خْ ثمُّورْثْ سْوَادَّايْ وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن أَربِّي أَمْ شكْ، ونِّي إِحْضَانْ ڒْعَاهْذْ ذ ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ نِّي إِڭُّورنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ س مَارَّا ؤُڒْ نْسنْ،

¹⁴ e disse: Ó Senhor , Deus de Israel, não há Deus como tu, nos céus e na terra, como tu que guardas a aliança e a misericórdia a teus servos que de todo o coração andam diante de ti;

¹⁵ ونِّي إِحْضَانْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَا ذَاوُوذْ، خْ مِينْ خفْ أَكِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، مِينْزِي س ؤُقمُّومْ نّشْ إِ ثسِّيوْڒذْ ؤُ س ؤُفُوسْ نّشْ إِ ث ثْكمّْڒذْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

¹⁵ que cumpriste para com teu servo Davi, meu pai, o que lhe prometeste; pessoalmente, o disseste e, pelo teu poder, o cumpriste, como hoje se vê.

¹⁶ خنِّي ڒخُّو، سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، حْضَا ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَا ذَاوُوذْ، خْ مِينْ خفْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’وَارْ إِتّْوَاقسّْ زَّايكْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو ونِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ ن إِسْرَائِيل، مِينْ غَا كّنْ أَرَّاونْ نّشْ حطَّانْ أَذْ ؤُيُورنْ أَبْرِيذْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا أَمْ مَامّشْ ثُويُورذْ شكْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو.‘

¹⁶ Agora, pois, ó Senhor , Deus de Israel, faze a teu servo Davi, meu pai, o que lhe declaraste, dizendo: Não te faltará sucessor diante de mim, que se assente no trono de Israel, contanto que teus filhos guardem o seu caminho, para andarem na lei diante de mim, como tu andaste.

¹⁷ خنِّي ڒخُّو، أَ أَربِّي ن إِسْرَائِيل، أڭّْ أَذْ ذوْڒنْ ذ ثِيذتّْ أَوَاڒنْ نِّي ثسِّيوْڒذْ أَكْ-ذ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، أَكْ-ذ ذَاوُوذْ.“

¹⁷ Agora, também, ó Senhor , Deus de Israel, cumpra-se a tua palavra que disseste a teu servo Davi.

¹⁸ ”مَاغَارْ مَا س ثِيذتّْ أَذْ إِزْذغْ أَربِّي خْ ثمُّورْثْ؟ خْزَارْ أَجنَّا، وَاهْ، أَجنَّا ن إِجنْوَانْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ شكْ إِكْسِي، مشْحَاڒْ س ذْرُوسْ خنِّي ثَادَّارْثْ-أَ إِ سّْبدّغْ نشّْ!

¹⁸ Mas, de fato, habitaria Deus com os homens na terra? Eis que os céus e até o céu dos céus não te podem conter, quanto menos esta casa que eu edifiquei.

¹⁹ ميّڒْ غَارْ ثْژَادْجِيثْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ؤُ غَارْ ؤُحشّمْ نّسْ، أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، حِيمَا أَذْ ثسْڒذْ غَارْ ؤُڒَاغِي ؤُ غَارْ ثْژَادْجِيثْ نِّي إِژُّودْجْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.

¹⁹ Atenta, pois, para a oração de teu servo e para a sua súplica, ó Senhor , meu Deus, para ouvires o clamor e a oração que faz o teu servo diante de ti.

²⁰ أجّْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ تّْوَارْزْمنْثْ أَسّْ ذ دْجِيڒثْ ثِيوَا إِ ثَادَّارْثْ-أَ، ثِيوَا إِ ومْشَانْ-أَ مِينْ خفْ ثسِّيوْڒذْ أَقَا إِسمْ نّشْ أَذْ إِتّْوَاسّمْثنْ ذِينْ، حِيمَا أَذْ ثسْڒذْ غَارْ ثْژَادْجِيثْ إِ إِژُّودْجْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ.

²⁰ Para que os teus olhos estejam abertos dia e noite sobre esta casa, sobre este lugar, do qual disseste que o teu nome estaria ali; para ouvires a oração que o teu servo fizer neste lugar.

²¹ سڒْ إِ ؤُحشّمْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ؤُ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، إِ ثُوثْرَا إِ تّْژَادْجَانْ نِيثْنِي ذڭْ ومْشَانْ-أَ ؤُ سڒْ شكْ خنِّي زِي ثْزذِّيغْثْ نّشْ، زڭْ ؤُجنَّا، وَاهْ، سڒْ ؤُ غْفَارْ.“

²¹ Ouve, pois, a súplica do teu servo e do teu povo de Israel, quando orarem neste lugar; ouve do lugar da tua habitação, dos céus; ouve e perdoa.

²² ”مَاڒَا إِخْضَا إِجّْ أَكْ-ذ جَّارْ نّسْ ؤُ ثتّْوَاڭّْ خَاسْ إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ، حِيمَا أَذْ ت إِجُّودْجْ ؤُ وَانِيثَا يُوسَا-د ؤُشَا إِجُّودْجْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ نّشْ ذِي ثَادَّارْثْ-أَ،

²² Quando alguém pecar contra o seu próximo, e lhe for exigido que jure, e ele vier a jurar diante do teu altar nesta casa,

²³ سڒْ شكْ خنِّي ذڭْ ؤُجنَّا ؤُ كَّارْ ؤُ حْكمْ خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاعَاقبْ ؤُعفَّانْ، أجّْ أَبْرِيذْ نّسْ أَذْ إِهْوَا خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُ أڭّْ س ثْسڭْذَا إِ ؤُمْسڭّذْ ؤُ أوْشْ إِ-ث عْلَاحْسَابْ ثَاسڭْذَا نّسْ.“

²³ ouve tu dos céus, age e julga a teus servos, dando a paga ao perverso, fazendo recair o seu proceder sobre a sua cabeça e justificando ao justo, para lhe retribuíres segundo a sua justiça.

²⁴ ”مَاڒَا ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل إِتّْوَاغْڒبْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒعْذُو، مِينْزِي نِيثْنِي خْضَانْ أَكِيذكْ ؤُ نِيثْنِي أَذْ غَاركْ د-ذوْڒنْ ؤُشَا أَذْ نعْمنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُ أَذْ ژَّادْجنْ أَذْ حشّْمنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ ذِي ثَادَّارْثْ-أَ،

²⁴ Quando o teu povo de Israel, por ter pecado contra ti, for ferido diante do inimigo, e se converter, e confessar o teu nome, e orar, e suplicar diante de ti nesta casa,

²⁵ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا ؤُ غْفَارْ دّنْبْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ؤُشَا نْذهْ إِ-ثنْ أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي إِ ذ أَسنْ ثوْشِيذْ ؤُ إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ.“

²⁵ ouve tu dos céus, e perdoa o pecado do teu povo de Israel, e faze-o voltar à terra que lhe deste e a seus pais.

²⁶ ”مَاڒَا أَجنَّا إِتّْوَابلّعْ أَڒَامِي وَارْ ذِينْ إِتِّيڒِي ونْژَارْ، مِينْزِي نِيثْنِي خْضَانْ أَكِيذكْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْ ژَّادْجنْ أَمْ أَرِّينْ أَزدْجِيفْ غَارْ ومْشَانْ-أَ، أَذْ نعْمنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُ أَذْ د-ذوْڒنْ زِي دّْنُوبْ نْسنْ ؤُمِي ثنْ ثحْصَارذْ شكْ،

²⁶ Quando os céus se cerrarem, e não houver chuva, por ter o povo pecado contra ti, e ele orar neste lugar, e confessar o teu nome, e se converter dos seus pecados, havendo-o tu afligido,

²⁷ سڒْ-د شكْ خنِّي ذڭْ ؤُجنَّا ؤُ غْفَارْ أَسنْ دّنْبْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، مِينْزِي شكْ ثسّْڒمْذذْ أَسنْ أَبْرِيذْ أَصبْحَانْ نِّي إِتّْخصَّا أَذْ كّنْ، ؤُ أوْشْ شكْ خنِّي أَنْژَارْ إِ ثمُّورْثْ نِّي ثوْشِيذْ ذ ڒْوَارْثْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ.“

²⁷ ouve tu nos céus, perdoa o pecado de teus servos e do teu povo de Israel, ensinando-lhes o bom caminho em que andem, e dá chuva na tua terra que deste em herança ao teu povo.

²⁸ ”مَاڒَا ذِينْ ڒَاژْ ذِي ثمُّورْثْ، نِيغْ طَّاعُونْ، نِيغْ إِتّْوَاسّشْمضْ إِمنْذِي زڭْ ؤُسمِّيضْ، نِيغْ مَاڒَا ذِينْ جّْرِيحشْثْ ن وفْسُو نِيغْ ثَامُوغْرِي ثنِّي إِصَارّْضنْ، نِيغْ مَاڒَا إِحْصَارْ إِ-ث ڒعْذُو غَارْ ثوُّورَا نّسْ، نِيغْ ثڒْقفْ إِ-ث مَامّشْ مَا ثڭَّا شَا ن جّْرِيحشْثْ نِيغْ شَا ن ڒحْڒَاشْ،

²⁸ Quando houver fome na terra ou peste, quando houver crestamento ou ferrugem, gafanhotos e larvas, quando o seu inimigo o cercar em qualquer das suas cidades ou houver alguma praga ou doença,

²⁹ سڒْ شكْ خنِّي مِينْ مَا إِ غَا إِژُّودْجْ إِجّْ ن بْنَاذمْ زِي مَارَّا ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ؤُ مِينْ مَا إِ غَا إِتَّارْ، أَمْ سّْننْ نِيثْنِي كُوڒْ إِجّْ جّْرِيحشْثْ نْسنْ ذ ڒحْرِيقْ نْسنْ، ؤُ نتَّا إِكْسِي خنِّي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ ثَادَّارْثْ-أَ.

²⁹ toda oração e súplica, que qualquer homem ou todo o teu povo de Israel fizer, conhecendo cada um a sua própria chaga e a sua dor, e estendendo as mãos para o rumo desta casa,

³⁰ وَاهْ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا، زڭْ ومْشَانْ إِمْثنْ مَانِي ثْزدّْغذْ، ؤُ غْفَارْ ؤُ أوْشْ كُوڒْ إِجّْ عْلَاحْسَابْ ثِيبْرِيذِينْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ شكْ ثسّْنذْ ؤُڒْ نّسْ، مَاغَارْ شكْ وَاهَا إِ إِسّْننْ ؤُڒْ ن بْنَاذمْ،

³⁰ ouve tu dos céus, lugar da tua habitação, perdoa e dá a cada um segundo todos os seus caminhos, já que lhe conheces o coração, porque tu, só tu, és conhecedor do coração dos filhos dos homens;

³¹ حِيمَا أَذْ شكْ ڭّْوذنْ ؤُ أَذْ ؤُيُورنْ ذِي ثبْرِيذِينْ نّشْ مَارَّا ؤُسَّانْ إِ غَا كّنْ دَّارنْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ نِّي ثوْشِيذْ إِ ڒجْذُوذْ نّغْ.“

³¹ para que te temam, para andarem nos teus caminhos, todos os dias que viverem na terra que deste a nossos pais.

³² ”ؤُڒَا مَاڒَا نتَّا ذ أَبَارَّانِي، ونِّي وَارْ إِدْجِينْ زِي ڒْڭنْسْ نّشْ، مَاشَا أَذْ د-يَاسْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ نّشْ زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ نّشْ أَمقّْرَانْ ذ ؤُفُوسْ نّشْ إِجهْذنْ ذ ؤُغِيڒْ نّشْ إِسّْوِيژّْضنْ، خنِّي مَاڒَا د-يُوسِينْ نِيثْنِي، ؤُشَا أَذْ ژَّادْجنْ أَمْ أَرِّينْ أَزدْجِيفْ غَارْ ثَادَّارْثْ-أَ،

³² Também ao estrangeiro que não for do teu povo de Israel, porém vier de terras remotas, por amor do teu grande nome e por causa da tua mão poderosa e do teu braço estendido, e orar, voltado para esta casa,

³³ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا، زڭْ ومْشَانْ إِمْثنْ مَانِي ثْزدّْغذْ، ؤُ أڭّْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ خفْ غَاركْ إِ غَا إِڒَاغَا ؤُبَارَّانِي، حِيمَا مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن دُّونشْثْ أَذْ سّْننْ إِسمْ نّشْ، حِيمَا نِيثْنِي أَذْ شكْ ڭّْوذنْ، أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، ؤُ أَذْ سّْننْ أَقَا إِسمْ نّشْ إِتّْوَابَارّحْ ثِيوَا إِ ثَادَّارْثْ-أَ إِ بْنِيغْ.“

³³ ouve tu dos céus, do lugar da tua habitação, e faze tudo o que o estrangeiro te pedir, a fim de que todos os povos da terra conheçam o teu nome, para te temerem como o teu povo de Israel e para saberem que esta casa, que eu edifiquei, é chamada pelo teu nome.

³⁴ ”مَاڒَا ڒْڭنْسْ إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ ڒْعذْيَانْ نّسْ ذڭْ وبْرِيذْ إِ خْ إِ ثنْ ثسّكّذْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْ ژَّادْجنْ إِ شكْ أَمْ أَرِّينْ أَزدْجِيفْ غَارْ ثنْذِينْثْ-أَ إِ ثِيخْضَارذْ شكْ، ؤُ غَارْ ثَادَّارْثْ إِ بْنِيغْ إِ يِيسمْ نّشْ،

³⁴ Quando o teu povo sair à guerra contra o seu inimigo, pelo caminho por que os enviares, e orarem a ti, voltados para esta cidade, que tu escolheste, e para a casa que edifiquei ao teu nome,

³⁵ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا إِ ثْژَادْجِيثْ نْسنْ ؤُ إِ ؤُحشّمْ نْسنْ ؤُشَا أَغْ أَسنْ ثَاسْغَارْثْ.“

³⁵ ouve tu dos céus a sua oração e a sua súplica e faze-lhes justiça.

³⁶ ”مَاڒَا نِيثْنِي خْضَانْ أَكِيذكْ - مَاغَارْ وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِ وَارْ إِخطِّينْ - ؤُ شكْ ثسْعَارذْ خَاسنْ، أَذْ ثنْ ثْسلّْمذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒعْذُو ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ ثنْ نذْهنْ ذ إِمحْبَاسْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒعْذُو، ثِيڭّْوجْ نِيغْ ثُوذسْ إِ ثدْجَا،

³⁶ Quando pecarem contra ti (pois não há homem que não peque), e tu te indignares contra eles e os entregares às mãos do inimigo, a fim de que os leve cativos a uma terra, longe ou perto esteja;

³⁷ ؤُ مَاڒَا خنِّي أَذْ ثُوبنْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ ذِي ثمُّورْثْ مَانِي تّْوَاحبّْسنْ، وَاهْ، أَذْ ثُوبنْ ؤُ أَذْ خَاكْ د-ڒَْاغَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن ثْحبَّاسْثْ نْسنْ، أَذْ إِنِينْ: نشِّينْ نخْضَا ؤُ نڭَّا مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ، أَقَا نڭَّا ثُوعفّْنَا!،

³⁷ e na terra aonde forem levados caírem em si, e se converterem, e na terra do seu cativeiro te suplicarem, dizendo: Pecamos, e perversamente procedemos, e cometemos iniquidade; e se converterem a ti de todo o seu coração e de toda a sua alma,

³⁸ وَاهْ، أَذْ غَاركْ د-ذوْڒنْ س مَارَّا ؤُڒْ نْسنْ ؤُ س مَارَّا ڒعْمَارْ نْسنْ ذِي ثمُّورْثْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ مَانِي تّْوَاحبّْسنْ ؤُشَا أَذْ غَاركْ ژَّادْجنْ أَمْ أَرِّينْ أَزدْجِيفْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي ثوْشِيذْ إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ، غَارْ ثنْذِينْثْ-أَ إِ ثِيخْضَارذْ شكْ ؤُ غَارْ ثَادَّارْثْ-أَ إِ بْنِيغْ إِ يِيسمْ نّشْ،

³⁸ na terra do seu cativeiro, para onde foram levados cativos, e orarem, voltados para a sua terra que deste a seus pais, para esta cidade que escolheste e para a casa que edifiquei ao teu nome,

³⁹ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا، أَمْشَانْ إِمْثنْ مَانِي ثْزدّْغذْ، إِ ثْژَادْجِيثْ نْسنْ ؤُ إِ ؤُحشّمْ نْسنْ ؤُشَا أَغْ أَسنْ ثَاسْغَارْثْ. غْفَارْ خنِّي ڒْڭنْسْ نّشْ مِينْ زِي خَاكْ خْضَانْ.“

³⁹ ouve tu dos céus, do lugar da tua habitação, a sua prece e a sua súplica e faze-lhes justiça; perdoa ao teu povo que houver pecado contra ti.

⁴⁰ ”خنِّي ڒخُّو، أَربِّي إِنُو، أجّْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ إِڒِينْثْ أَرْزْمنْثْ ذ إِمزُّوغنْ نّشْ أَذْ إِڒِينْ حْضَانْ إِ ثْژَادْجِيثْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ.

⁴⁰ Agora, pois, ó meu Deus, estejam os teus olhos abertos, e os teus ouvidos atentos à oração que se fizer deste lugar.

⁴¹ خنِّي ڒخُّو، أَ سِيذِي أَربِّي، أَذفْ غَارْ أَرَّاحثْ نّشْ، شكْ ذ تَّابُوثْ ن جّهْذْ نّشْ. أجّْ أَذْ إِڒِينْ إِكهَّاننْ نّشْ، أَ سِيذِي أَربِّي، أَرْضنْ س ؤُسنْجمْ، ؤُشَا إِڒِي أَذْ فَارْحنْ إِمْثِيقَّانْ نّشْ س ڒْخَارْ.

⁴¹ Levanta-te, pois, Senhor Deus, e entra para o teu repouso, tu e a arca do teu poder; os teus sacerdotes, ó Senhor Deus, se revistam de salvação, e os teus santos se alegrem do bem.

⁴² أَ سِيذِي أَربِّي، وَارْ ثَارِّي أَغمْبُوبْ ن ؤُمذْهُونْ نّشْ، إِذَارْ ذِي ثْمڭَّا ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذَاوُوذْ.“

⁴² Ah! Senhor Deus, não repulses o teu ungido; lembra-te das misericórdias que usaste para com Davi, teu servo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →