2 Crônicas 6

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ خنِّي إِنَّا سُولِيمَانْ:

¹ Então disse Salomão: O Senhor disse que habitaria nas trevas.

² س ثِيذتّْ نشّْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، إِشْثْ ن ثْزذِّيغْثْ إِ شكْ، إِجّْ ن ومْشَانْ إِمْثنْ حِيمَا أَذْ ذِينْ ثْزذْغذْ إِ ڒبْذَا.“

² E eu te construí uma casa para morada, um lugar para a tua eterna habitação.

³ إِسّْنقْڒبْ ؤُجدْجِيذْ أَغمْبُوبْ نّسْ ؤُشَا إِبَاركْ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا إِبدّْ.

³ Então o rei virou o rosto e abençoou toda a congregação de Israel; e toda a congregação estava em pé.

⁴ نتَّا إِنَّا: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِسِّيوْڒنْ س ؤُقمُّومْ نّسْ غَارْ بَابَا ذَاوُوذْ ذ ونِّي ث إِكمّْڒنْ س ؤُفُوسْ نّسْ ؤُمِي إِنَّا:

⁴ E ele disse: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que pelas suas mãos cumpriu o que falou pela sua boca a Davi, meu pai, dizendo:

⁵ ’زڭْ وَاسّْ إِ ذِي نذْهغْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا، وَارْ إِخْضَارغْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل حِيمَا أَذْ ذِينِّي بْنِيغْ ثَادَّارْثْ حِيمَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِسمْ إِنُو، ؤُ وَارْ إِخْضَارغْ أَرْيَازْ حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل،

⁵ Desde o dia em que tirei o meu povo da terra do Egito não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel, para edificar nela uma casa em que estivesse o meu nome, nem escolhi homem algum para ser chefe do meu povo Israel;

⁶ مَاشَا ڒخُّو إِخْذَارغْ ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِسمْ إِنُو، ؤُ نشّْ إِخْضَارغْ ذَاوُوذْ، حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل.‘

⁶ mas escolhi Jerusalém para que ali estivesse o meu nome; e escolhi Davi para que estivesse sobre o meu povo Israel.

⁷ ثُوغَا ذڭْ وُوڒْ ن بَابَا ذَاوُوذْ مَاحنْذْ أَذْ إِبْنَا ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

⁷ Davi, meu pai, teve no seu coração o propósito de edificar uma casa ao nome do Senhor, Deus de Israel.

⁸ مَاشَا سِيذِي إِنَّا إِ بَابَا ذَاوُوذْ: ’ؤُمِي ثڭِّيذْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ حِيمَا أَذْ ثبْنِيذْ ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ إِنُو، أَقَا مْلِيحْ ؤُمِي ثڭِّيذْ مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ نّشْ.

⁸ Mas o Senhor disse a Davi, meu pai: Porquanto tiveste no teu coração o propósito de edificar uma casa ao meu nome, fizeste bem em ter isto no teu coração.

⁹ مَاشَا وَارْ إِدْجِي ذ شكْ إِ غَا إِبْنَانْ ثَادَّارْثْ نِّي، مَاشَا مِّيشْ إِ د-إِفّْغنْ زِي ثجْعِينَّا نّشْ ذ نتَّا إِ غَا إِبْنَانْ ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ إِنُو.‘

⁹ Contudo tu não edificarás a casa, mas teu filho, que há de proceder de teus lombos, esse edificará a casa ao meu nome.

¹⁰ سِيذِي إِسّمْثنْ أَوَاڒْ نّسْ نِّي إِسِّيوڒْ، مَاغَارْ نشّْ ذوْڒغْ بدّغْ ذڭْ ومْشَانْ ن بَابَا ذَاوُوذْ ؤُ قِّيمغْ خْ ڒْعَارْشْ ن إِسْرَائِيل، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ سِيذِي، ؤُ نشّْ بْنِيغْ ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

¹⁰ Assim cumpriu o Senhor a palavra que falou; pois eu me levantei em lugar de Davi, meu pai, e me assentei sobre o trono de Israel, como prometeu o Senhor, e edifiquei a casa ao nome do Senhor, Deus de Israel.

¹¹ نشّْ سَّارْسغْ ذِينِّي تَّابُوثْ ونِّي ذِي إِدْجَا ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي إِ إِڭَّا نتَّا أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.“

¹¹ E pus nela a arca, em que está o pacto que o Senhor fez com os filhos de Israel.

¹² نتَّا إِبدّْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَرنْذَاذْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا نتَّا إِكْسِي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا.

¹² Depois Salomão se colocou diante do altar do Senhor, na presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as mãos

¹³ مِينْزِي سُولِيمَانْ ثُوغَا إِڭَّا إِشْثْ ن ثنْهِيرْثْ ن نّْحَاسْ ؤُ إِڭَّا إِ-ت ذِي ڒْوسْطْ ن ڒمْرَاحْ. ثُوغَا ذَايسْ خمْسَا ن إِغَادْجنْ ن ثُوزّڭَّارْثْ، خمْسَا ن إِغَادْجنْ ن ثِيرُو ذ ثْڒَاثَا ن إِغَادْجنْ ن ثِيذِّي. نتَّا إِبدّْ خَاسْ، إِبنْذقْ خْ إِفَادّنْ نّسْ قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا إِكْسِي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا، إِنَّا:

¹³ {pois Salomão tinha feito uma plataforma de bronze, de cinco côvados de comprimento, cinco de largura e três de altura, a qual tinha posto no meio do átrio; a ela assomou e, pondo-se de joelhos perante toda a congregação de Israel, estendeu as mãos para o céu},

¹⁴ ”أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ذڭْ ؤُجنَّا سنّجْ ؤُ خْ ثمُّورْثْ سْوَادَّايْ وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن أَربِّي أَمْ شكْ، ونِّي إِحْضَانْ ڒْعَاهْذْ ذ ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ إِ إِمْسخَّارنْ نّشْ نِّي إِڭُّورنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ س مَارَّا ؤُڒْ نْسنْ،

¹⁴ e disse: Ó Senhor, Deus de Israel, não há, nem no céu nem na terra, Deus semelhante a ti, que guardas o pacto e a beneficência para com os teus servos que andam perante ti de todo o seu coração;

¹⁵ ونِّي إِحْضَانْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَا ذَاوُوذْ، خْ مِينْ خفْ أَكِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، مِينْزِي س ؤُقمُّومْ نّشْ إِ ثسِّيوْڒذْ ؤُ س ؤُفُوسْ نّشْ إِ ث ثْكمّْڒذْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

¹⁵ que cumpriste ao teu servo Davi, meu pai, o que lhe falaste; sim, pela tua boca o disseste, e pela tua mão o cumpriste, como se vê neste dia.

¹⁶ خنِّي ڒخُّو، سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، حْضَا ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَا ذَاوُوذْ، خْ مِينْ خفْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’وَارْ إِتّْوَاقسّْ زَّايكْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو ونِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ ن إِسْرَائِيل، مِينْ غَا كّنْ أَرَّاونْ نّشْ حطَّانْ أَذْ ؤُيُورنْ أَبْرِيذْ نْسنْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا أَمْ مَامّشْ ثُويُورذْ شكْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو.‘

¹⁶ Agora, pois, Senhor, Deus de Israel, cumpre ao teu servo Davi, meu pai, o que lhe promete-te, dizendo: Nunca te faltará varão diante de mim, que se assente sobre o trono de Israel; tão somente que teus filhos guardem o seu caminho para andarem na minha lei, como tu andaste diante de mim.

¹⁷ خنِّي ڒخُّو، أَ أَربِّي ن إِسْرَائِيل، أڭّْ أَذْ ذوْڒنْ ذ ثِيذتّْ أَوَاڒنْ نِّي ثسِّيوْڒذْ أَكْ-ذ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، أَكْ-ذ ذَاوُوذْ.“

¹⁷ Agora pois, Senhor, Deus de Israel, confirme-se a tua palavra, que falaste ao teu servo Davi.

¹⁸ ”مَاغَارْ مَا س ثِيذتّْ أَذْ إِزْذغْ أَربِّي خْ ثمُّورْثْ؟ خْزَارْ أَجنَّا، وَاهْ، أَجنَّا ن إِجنْوَانْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ شكْ إِكْسِي، مشْحَاڒْ س ذْرُوسْ خنِّي ثَادَّارْثْ-أَ إِ سّْبدّغْ نشّْ!

¹⁸ Mas, na verdade, habitará Deus com os homens na terra? Eis que o céu e o céu dos céus não te podem conter; quanto menos esta casa que tenho edificado!

¹⁹ ميّڒْ غَارْ ثْژَادْجِيثْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ؤُ غَارْ ؤُحشّمْ نّسْ، أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، حِيمَا أَذْ ثسْڒذْ غَارْ ؤُڒَاغِي ؤُ غَارْ ثْژَادْجِيثْ نِّي إِژُّودْجْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.

¹⁹ Contudo, atende à oração e à súplica do teu servo, ó Senhor meu Deus, para ouvires o clamor e a oração que o teu servo faz diante de ti;

²⁰ أجّْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ تّْوَارْزْمنْثْ أَسّْ ذ دْجِيڒثْ ثِيوَا إِ ثَادَّارْثْ-أَ، ثِيوَا إِ ومْشَانْ-أَ مِينْ خفْ ثسِّيوْڒذْ أَقَا إِسمْ نّشْ أَذْ إِتّْوَاسّمْثنْ ذِينْ، حِيمَا أَذْ ثسْڒذْ غَارْ ثْژَادْجِيثْ إِ إِژُّودْجْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ.

²⁰ que dia e noite estejam os teus olhos abertos para esta casa, sim, para o lugar de que disseste que ali porias o teu nome; para ouvires a oração que o teu servo fizer neste lugar.

²¹ سڒْ إِ ؤُحشّمْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ؤُ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، إِ ثُوثْرَا إِ تّْژَادْجَانْ نِيثْنِي ذڭْ ومْشَانْ-أَ ؤُ سڒْ شكْ خنِّي زِي ثْزذِّيغْثْ نّشْ، زڭْ ؤُجنَّا، وَاهْ، سڒْ ؤُ غْفَارْ.“

²¹ Ouve as súplicas do teu servo, e do teu povo Israel, que fizerem neste lugar; sim, ouve do lugar da tua habitação, do céu; e, ouvindo, perdoa.

²² ”مَاڒَا إِخْضَا إِجّْ أَكْ-ذ جَّارْ نّسْ ؤُ ثتّْوَاڭّْ خَاسْ إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ، حِيمَا أَذْ ت إِجُّودْجْ ؤُ وَانِيثَا يُوسَا-د ؤُشَا إِجُّودْجْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ نّشْ ذِي ثَادَّارْثْ-أَ،

²² Se alguém pecar contra o seu próximo, e lhe for exigido que jure, e ele vier jurar perante o teu altar, nesta casa,

²³ سڒْ شكْ خنِّي ذڭْ ؤُجنَّا ؤُ كَّارْ ؤُ حْكمْ خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاعَاقبْ ؤُعفَّانْ، أجّْ أَبْرِيذْ نّسْ أَذْ إِهْوَا خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ؤُ أڭّْ س ثْسڭْذَا إِ ؤُمْسڭّذْ ؤُ أوْشْ إِ-ث عْلَاحْسَابْ ثَاسڭْذَا نّسْ.“

²³ ouve então do céu, age, e julga os teus servos: paga ao culpado, fazendo recair sobre a sua cabeça o seu proceder, e justifica ao reto, retribuindo-lhe segundo a sua retidão.

²⁴ ”مَاڒَا ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل إِتّْوَاغْڒبْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒعْذُو، مِينْزِي نِيثْنِي خْضَانْ أَكِيذكْ ؤُ نِيثْنِي أَذْ غَاركْ د-ذوْڒنْ ؤُشَا أَذْ نعْمنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُ أَذْ ژَّادْجنْ أَذْ حشّْمنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ ذِي ثَادَّارْثْ-أَ،

²⁴ Se o teu povo Israel for derrotado diante do inimigo, por ter pecado contra ti; e eles se converterem, e confessarem o teu nome, e orarem e fizerem súplicas diante de ti nesta casa,

²⁵ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا ؤُ غْفَارْ دّنْبْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ؤُشَا نْذهْ إِ-ثنْ أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي إِ ذ أَسنْ ثوْشِيذْ ؤُ إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ.“

²⁵ ouve então do céu, e perdoa os pecados do teu povo Israel, e torna a levá-los para a terra que lhes deste a eles e a seus pais.

²⁶ ”مَاڒَا أَجنَّا إِتّْوَابلّعْ أَڒَامِي وَارْ ذِينْ إِتِّيڒِي ونْژَارْ، مِينْزِي نِيثْنِي خْضَانْ أَكِيذكْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْ ژَّادْجنْ أَمْ أَرِّينْ أَزدْجِيفْ غَارْ ومْشَانْ-أَ، أَذْ نعْمنْ س يِيسمْ نّشْ ؤُ أَذْ د-ذوْڒنْ زِي دّْنُوبْ نْسنْ ؤُمِي ثنْ ثحْصَارذْ شكْ،

²⁶ Se o céu se fechar e não houver chuva, por terem pecado contra ti; se orarem, voltados para este lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem dos seus pecados, quando tu os afligires,

²⁷ سڒْ-د شكْ خنِّي ذڭْ ؤُجنَّا ؤُ غْفَارْ أَسنْ دّنْبْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، مِينْزِي شكْ ثسّْڒمْذذْ أَسنْ أَبْرِيذْ أَصبْحَانْ نِّي إِتّْخصَّا أَذْ كّنْ، ؤُ أوْشْ شكْ خنِّي أَنْژَارْ إِ ثمُّورْثْ نِّي ثوْشِيذْ ذ ڒْوَارْثْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ.“

²⁷ ouve então do céu, e perdoa o pecado dos teus servos, e do teu povo Israel, ensinando-lhes o bom caminho, em que devem andar, envia chuva sobre a tua terra, que deste ao teu povo em herança.

²⁸ ”مَاڒَا ذِينْ ڒَاژْ ذِي ثمُّورْثْ، نِيغْ طَّاعُونْ، نِيغْ إِتّْوَاسّشْمضْ إِمنْذِي زڭْ ؤُسمِّيضْ، نِيغْ مَاڒَا ذِينْ جّْرِيحشْثْ ن وفْسُو نِيغْ ثَامُوغْرِي ثنِّي إِصَارّْضنْ، نِيغْ مَاڒَا إِحْصَارْ إِ-ث ڒعْذُو غَارْ ثوُّورَا نّسْ، نِيغْ ثڒْقفْ إِ-ث مَامّشْ مَا ثڭَّا شَا ن جّْرِيحشْثْ نِيغْ شَا ن ڒحْڒَاشْ،

²⁸ Se houver na terra fome ou peste, se houver crestamento ou ferrugem, gafanhotos ou lagarta; se os seus inimigos os cercarem nas suas cidades; seja qual for a praga ou doença que houver;

²⁹ سڒْ شكْ خنِّي مِينْ مَا إِ غَا إِژُّودْجْ إِجّْ ن بْنَاذمْ زِي مَارَّا ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ؤُ مِينْ مَا إِ غَا إِتَّارْ، أَمْ سّْننْ نِيثْنِي كُوڒْ إِجّْ جّْرِيحشْثْ نْسنْ ذ ڒحْرِيقْ نْسنْ، ؤُ نتَّا إِكْسِي خنِّي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ ثَادَّارْثْ-أَ.

²⁹ toda oração e toda súplica que qualquer homem ou todo o teu povo Israel fizer, conhecendo cada um a sua praga e a sua dor, e estendendo as suas mãos para esta casa,

³⁰ وَاهْ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا، زڭْ ومْشَانْ إِمْثنْ مَانِي ثْزدّْغذْ، ؤُ غْفَارْ ؤُ أوْشْ كُوڒْ إِجّْ عْلَاحْسَابْ ثِيبْرِيذِينْ نّسْ، أَمْ مَامّشْ شكْ ثسّْنذْ ؤُڒْ نّسْ، مَاغَارْ شكْ وَاهَا إِ إِسّْننْ ؤُڒْ ن بْنَاذمْ،

³⁰ ouve então do céu, lugar da tua habitação, e perdoa, e dá a cada um conforme todos os seus caminhos, segundo vires o seu coração {pois tu, só tu conheces o coração dos filhos dos homens}

³¹ حِيمَا أَذْ شكْ ڭّْوذنْ ؤُ أَذْ ؤُيُورنْ ذِي ثبْرِيذِينْ نّشْ مَارَّا ؤُسَّانْ إِ غَا كّنْ دَّارنْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ نِّي ثوْشِيذْ إِ ڒجْذُوذْ نّغْ.“

³¹ para que te temam e andem nos teus caminhos todos os dias que viverem na terra que deste a nossos pais.

³² ”ؤُڒَا مَاڒَا نتَّا ذ أَبَارَّانِي، ونِّي وَارْ إِدْجِينْ زِي ڒْڭنْسْ نّشْ، مَاشَا أَذْ د-يَاسْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ نّشْ زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثِيڭّْوجْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ نّشْ أَمقّْرَانْ ذ ؤُفُوسْ نّشْ إِجهْذنْ ذ ؤُغِيڒْ نّشْ إِسّْوِيژّْضنْ، خنِّي مَاڒَا د-يُوسِينْ نِيثْنِي، ؤُشَا أَذْ ژَّادْجنْ أَمْ أَرِّينْ أَزدْجِيفْ غَارْ ثَادَّارْثْ-أَ،

³² Assim também ao estrangeiro, que não é do teu povo Israel, quando vier de um país remoto por amor do teu grande nome, da tua mão poderosa e do teu braço estendido, vindo ele e orando nesta casa,

³³ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا، زڭْ ومْشَانْ إِمْثنْ مَانِي ثْزدّْغذْ، ؤُ أڭّْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ خفْ غَاركْ إِ غَا إِڒَاغَا ؤُبَارَّانِي، حِيمَا مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن دُّونشْثْ أَذْ سّْننْ إِسمْ نّشْ، حِيمَا نِيثْنِي أَذْ شكْ ڭّْوذنْ، أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، ؤُ أَذْ سّْننْ أَقَا إِسمْ نّشْ إِتّْوَابَارّحْ ثِيوَا إِ ثَادَّارْثْ-أَ إِ بْنِيغْ.“

³³ ouve então do céu, lugar da tua habitação, e faze conforme tudo o que o estrangeiro te suplicar, a fim de que todos os povos da terra conheçam o teu nome, e te temam como o teu povo Israel, e saibam que pelo teu nome é chamada esta casa que edifiquei.

³⁴ ”مَاڒَا ڒْڭنْسْ إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ ڒْعذْيَانْ نّسْ ذڭْ وبْرِيذْ إِ خْ إِ ثنْ ثسّكّذْ، ؤُ نِيثْنِي أَذْ ژَّادْجنْ إِ شكْ أَمْ أَرِّينْ أَزدْجِيفْ غَارْ ثنْذِينْثْ-أَ إِ ثِيخْضَارذْ شكْ، ؤُ غَارْ ثَادَّارْثْ إِ بْنِيغْ إِ يِيسمْ نّشْ،

³⁴ Se o teu povo sair à guerra contra os seus inimigos, seja qual for o caminho por que os enviares, e orarem a ti, voltados para esta cidade que escolheste e para a casa que edifiquei ao teu nome,

³⁵ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا إِ ثْژَادْجِيثْ نْسنْ ؤُ إِ ؤُحشّمْ نْسنْ ؤُشَا أَغْ أَسنْ ثَاسْغَارْثْ.“

³⁵ ouve então do céu a sua oração e a sua súplica, e defende a sua causa.

³⁶ ”مَاڒَا نِيثْنِي خْضَانْ أَكِيذكْ - مَاغَارْ وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِ وَارْ إِخطِّينْ - ؤُ شكْ ثسْعَارذْ خَاسنْ، أَذْ ثنْ ثْسلّْمذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒعْذُو ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ ثنْ نذْهنْ ذ إِمحْبَاسْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒعْذُو، ثِيڭّْوجْ نِيغْ ثُوذسْ إِ ثدْجَا،

³⁶ Se pecarem contra ti {pois não há homem que não peque}, e tu te indignares contra eles, e os entregares ao inimigo, de modo que os levem em cativeiro para alguma terra, longínqua ou próxima;

³⁷ ؤُ مَاڒَا خنِّي أَذْ ثُوبنْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ ذِي ثمُّورْثْ مَانِي تّْوَاحبّْسنْ، وَاهْ، أَذْ ثُوبنْ ؤُ أَذْ خَاكْ د-ڒَْاغَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن ثْحبَّاسْثْ نْسنْ، أَذْ إِنِينْ: نشِّينْ نخْضَا ؤُ نڭَّا مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ، أَقَا نڭَّا ثُوعفّْنَا!،

³⁷ se na terra para onde forem levados em cativeiro caírem em si, e se converterem, e na terra do seu cativeiro te suplicarem, dizendo: Pecamos, cometemos iniqüidade, procedemos perversamente;

³⁸ وَاهْ، أَذْ غَاركْ د-ذوْڒنْ س مَارَّا ؤُڒْ نْسنْ ؤُ س مَارَّا ڒعْمَارْ نْسنْ ذِي ثمُّورْثْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ مَانِي تّْوَاحبّْسنْ ؤُشَا أَذْ غَاركْ ژَّادْجنْ أَمْ أَرِّينْ أَزدْجِيفْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي ثوْشِيذْ إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ، غَارْ ثنْذِينْثْ-أَ إِ ثِيخْضَارذْ شكْ ؤُ غَارْ ثَادَّارْثْ-أَ إِ بْنِيغْ إِ يِيسمْ نّشْ،

³⁸ se eles se arrependerem de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra do seu cativeiro, a que os tenham levado cativos, e orarem voltados para a sua terra, que deste a seus pais, e para a cidade que escolheste, e para a casa que edifiquei ao teu nome,

³⁹ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا، أَمْشَانْ إِمْثنْ مَانِي ثْزدّْغذْ، إِ ثْژَادْجِيثْ نْسنْ ؤُ إِ ؤُحشّمْ نْسنْ ؤُشَا أَغْ أَسنْ ثَاسْغَارْثْ. غْفَارْ خنِّي ڒْڭنْسْ نّشْ مِينْ زِي خَاكْ خْضَانْ.“

³⁹ ouve então do céu, lugar da tua habitação, a sua oração e as suas súplicas, defende a sua causa e perdoa ao teu povo que houver pecado contra ti.

⁴⁰ ”خنِّي ڒخُّو، أَربِّي إِنُو، أجّْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ إِڒِينْثْ أَرْزْمنْثْ ذ إِمزُّوغنْ نّشْ أَذْ إِڒِينْ حْضَانْ إِ ثْژَادْجِيثْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ.

⁴⁰ Agora, ó meu Deus, estejam os teus olhos abertos, e os teus ouvidos atentos à oração que se fizer neste lugar.

⁴¹ خنِّي ڒخُّو، أَ سِيذِي أَربِّي، أَذفْ غَارْ أَرَّاحثْ نّشْ، شكْ ذ تَّابُوثْ ن جّهْذْ نّشْ. أجّْ أَذْ إِڒِينْ إِكهَّاننْ نّشْ، أَ سِيذِي أَربِّي، أَرْضنْ س ؤُسنْجمْ، ؤُشَا إِڒِي أَذْ فَارْحنْ إِمْثِيقَّانْ نّشْ س ڒْخَارْ.

⁴¹ Levanta-te pois agora, Senhor Deus, e vem para o lugar do teu repouso, tu e a arca da tua fortaleza; sejam os teus sacerdotes, ó Senhor Deus, vestidos de salvação, e os teus santos se regozijem no bem.

⁴² أَ سِيذِي أَربِّي، وَارْ ثَارِّي أَغمْبُوبْ ن ؤُمذْهُونْ نّشْ، إِذَارْ ذِي ثْمڭَّا ن ثْمخْسِيوْثْ إِشوَّارنْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذَاوُوذْ.“

⁴² Senhor Deus, não faças virar o rosto do teu ungido; lembra-te das tuas misericórdias para com teu servo Davi!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →