2 Crônicas 32

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَوَارْنِي ثمْسَارِينْ-أَ ذ وسْشَانْ-أَ ن ڒَامَانْ، يُوسَا-د سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ. نتَّا يُوذفْ غَارْ يَاهُوذَا ؤُشَا إِنّضْ إِ ثْندَّامْ إِفَارْينْ، إِتّْغِيڒْ أَسْ أَذْ ثنْثْ إِطّفْ إِ يِيخفْ نّسْ.

¹ Depois destas coisas e desta fidelidade, veio Senaqueribe, rei da Assíria, entrou em Judá, acampou-se contra as cidades fortificadas e intentou apoderar-se delas.

² إِژْرَا حِيزْقِييَا، أَقَا سَانْحَارِيبْ يُوسَا-د ؤُشَا إِنْوَا أَذْ إِحْجمْ خْ ؤُرْشَالِيمْ.

² Vendo, pois, Ezequias que Senaqueribe vinha e que estava resolvido a pelejar contra Jerusalém,

³ نتَّا إِمْشَاوَارْ أَكْ-ذ ڒْحُوكَّامْ نّسْ ذ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ نّسْ، مَاحنْذْ أَذْ نثْينْ ثَاڒَاوِينْ ن وَامَانْ بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ، ؤُ نِيثْنِي وْشِينْ أَسْ أَفُوسْ.

³ resolveu, de acordo com os seus príncipes e os seus homens valentes, tapar as fontes das águas que havia fora da cidade; e eles o ajudaram.

⁴ إِوْينْ-د أَطَّاسْ زِي ڒْڭنْسْ ؤُشَا نثْينْ مَارَّا ثَاڒَاوِينْ ؤُڒَا ذ ثغْزَارْثْ إِ ذ إِتَّازّْڒنْ ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ، نَّانْ: ”مَايمِّي إِ د غَا يَاسنْ إِجدْجِيذنْ ن أَشُّورْ ؤُشَا أَذْ أَفنْ أَطَّاسْ ن وَامَانْ؟“

⁴ Assim, muito povo se ajuntou, e taparam todas as fontes, como também o ribeiro que corria pelo meio da terra, pois diziam: Por que viriam os reis da Assíria e achariam tantas águas?

⁵ نتَّا إِسّجْهذْ ثَانْذِينْثْ، إِعْذڒْ مَارَّا ڒْحِيضْ إِ ثُوغَا إِتّْوَارْژنْ ذ إِوثْوِيثنْ ؤُشَا يَارَّا إِ-ث أَذْ إِڭعّذْ أَڒْ صُّومْعَاثْ. ؤُ غَارْ بَارَّا إِعْذڒْ عَاذْ إِجّْ ن ڒْحِيضْ نّغْنِي. نتَّا إِسّجْهذْ لْقلْعَا ن ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ ؤُشَا إِڭَّا أَطَّاسْ ن لَانْسَاثْ ذ ثْسدَّارِييِينْ ن ؤُعسْكَارِي.

⁵ Ele cobrou ânimo, restaurou todo o muro quebrado e sobre ele ergueu torres; levantou também o outro muro por fora, fortificou a Milo na Cidade de Davi e fez armas e escudos em abundância.

⁶ نتَّا إِڭَّا إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارَاثْ خْ ڒْڭنْسْ ؤُشَا إِسّْمُونْ إِ-ثنْ غَارسْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثوَّارْثْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَڒَامِي ذَايْسنْ إِڭَّا ؤُڒْ، إِنَّا:

⁶ Pôs oficiais de guerra sobre o povo, reuniu-os na praça da porta da cidade e lhes falou ao coração, dizendo:

⁷ ”إِڒِيمْ ذ إِرْيَازنْ ؤُ إِڒِيمْ ثْمحْضمْ، وَارْ تّْنخْڒِيعمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ ؤُڒَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن مَارَّا ڒْغَاشِي نِّي غَارسْ إِدْجَانْ، مَاغَارْ ونِّي غَارْنغْ أَقَا-ث ذڭْ وَاطَّاسْ خْ ونِّي غَارسْ.

⁷ Sede fortes e corajosos, não temais, nem vos assusteis por causa do rei da Assíria, nem por causa de toda a multidão que está com ele; porque um há conosco maior do que o que está com ele.

⁸ غَارسْ إِجّْ ن ؤُغِيڒْ ن ويْسُومْ ن بْنَاذمْ، مَاشَا غَارْنغْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ إِوْشْ أَفُوسْ ؤُ حِيمَا أَذْ إِمّْنغْ أَمنْغِي نّغْ.“ ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِتّشّڒْ خْ وَاوَاڒنْ ن حِيزْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا.

⁸ Com ele está o braço de carne, mas conosco, o Senhor , nosso Deus, para nos ajudar e para guerrear nossas guerras. O povo cobrou ânimo com as palavras de Ezequias, rei de Judá.

⁹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِسّكّْ سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، إِمْسخَّارنْ نّسْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، أَمْ ثُوغَا نتَّا زَّاثْ إِ لَاخِيشْ ذ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ نّسْ أَكِيذسْ. إِسّكّْ إِ-ثنْ غَارْ حِيزْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا، ؤُ غَارْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ن يَاهُوذَا نِّي إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِنَّا:

⁹ Depois disto, enquanto Senaqueribe, rei da Assíria, com todo o seu exército sitiava Laquis, enviou os seus servos a Ezequias, rei de Judá, que estava em Jerusalém, dizendo:

¹⁰ ”أَمُّو إِ إِنَّا سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ: ’مِينْ خفْ ثتّشْڒمْ كنِّيوْ، زعْمَا كنِّيوْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثقِّيممْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ أَمْ ثتّْوَاحْصَارمْ؟

¹⁰ Assim diz Senaqueribe, rei da Assíria: Em que confiais vós, para vos deixardes sitiar em Jerusalém?

¹¹ مَا وَارْ يَارزُّو حِيزْقِييَا أَذْ كنِّيوْ إِغْوَا، حِيمَا أَذْ كنِّيوْ إِسلّمْ إِ ڒْموْثْ زِي ڒَاژْ ذ ؤُفَاذِي خْمِي إِقَّارْ: سِيذِي، أَربِّي نّغْ، أَذْ أَنغْ إِفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ!؟

¹¹ Acaso, não vos incita Ezequias, para morrerdes à fome e à sede, dizendo: O Senhor , nosso Deus, nos livrará das mãos do rei da Assíria?

¹² مَا وَارْ إِكِّيسْ حِيزْقِييَا نِّي ؤُڒَا ذ ڒڭْعُوذِي نّسْ ذ إِعَالْطَارنْ نّسْ، ؤُ مَا وَارْ إِسِّيوڒْ نتَّا أَكْ-ذ يَاهُوذَا ذ ؤُرْشَالِيمْ، إِنَّا: مْغِيرْ إِ يِيجّْ ن ؤُعَالْطَارْ أَذْ ثْبنْذْقمْ ؤُ أَذْ خَاسْ ثَاوْيمْ ڒبْخُورْ!؟

¹² Não é Ezequias o mesmo que tirou os seus altos e os seus altares e falou a Judá e a Jerusalém, dizendo: Diante de apenas um altar vos prostrareis e sobre ele queimareis incenso?

¹³ مَا وَارْ ثسِّينمْ كنِّيوْ مِينْ ڭِّيغْ نشّْ ذ ڒجْذُوذْ إِنُو س مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا؟ مَا فكّنْ إِربِّيثنْ ن ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا نِّي ثَامُّورْثْ نْسنْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟

¹³ Não sabeis vós o que eu e meus pais fizemos a todos os povos das terras? Acaso, puderam, de qualquer maneira, os deuses das nações daquelas terras livrar o seu país das minhas mãos?

¹⁴ مَانْ ونْ زِي جَارْ مَارَّا إِربِّيثنْ ن ڒڭْنُوسْ نِّي خْ قْضَانْ ڒجْذُوذْ إِنُو، ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْجمْ ڒْڭنْسْ نّسْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، أَڒَامِي أَربِّي نْومْ إِزمَّارْ أَذْ كنِّيوْ إِفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟

¹⁴ Qual é, de todos os deuses daquelas nações que meus pais destruíram, que pôde livrar o seu povo das minhas mãos, para que vosso Deus vos possa livrar das minhas mãos?

¹⁵ خنِّي ڒخُّو، وَارْ تّجِّيمْ حِيزْقِييَا أَذْ كنِّيوْ إِشْمثْ ؤُ وَارْ ث تّجِيمْ أَذْ كنِّيوْ إِسّْغكّْوِي أَمُّو. وَارْ ثتِّيقَّامْ شَا، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن أَربِّي زِي مَانْ مَا ڒْڭنْسْ نِيغْ ثَاڭلْذِيثْ ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ إِفكّْ ڒْڭنْسْ نّسْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو نِيغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن ڒجْذُوذْ إِنُو. مشْحَاڒْ قلّْ عَاذْ أَربِّي نْومْ أَذْ كنِّيوْ إِفكّْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو!‘ “

¹⁵ Agora, pois, não vos engane Ezequias, nem vos incite assim, nem lhe deis crédito; porque nenhum deus de nação alguma, nem de reino algum pôde livrar o seu povo das minhas mãos, nem das mãos de meus pais; quanto menos vos poderá livrar o vosso Deus das minhas mãos?

¹⁶ ؤُشَا إِمْسخَّارنْ نّسْ سِّيوْڒنْ عَاذْ كْثَارْ ضِيدّْ إِ سِيذِي أَربِّي ؤُ ضِيدّْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ حِيزْقِييَا.

¹⁶ Os seus servos falaram ainda mais contra o Senhor Deus e contra Ezequias, seu servo.

¹⁷ نتَّا يُورَا عَاوذْ ثِيبْرَاثِينْ حِيمَا أَذْ إِسّحْقَارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ؤُ حِيمَا أَذْ خَاسْ إِسِّيوڒْ ذَايْسنْثْ، ؤُشَا إِنَّا: ”أَمْ مَامّشْ إِربِّيثنْ ن ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا، إِنِّي وَارْ إِزمَّارنْ أَذْ فكّنْ ڒْڭنْسْ نْسنْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو، أَمُّو وَارْ إِزمَّارْ أَربِّي ن حِيزْقِييَا أَذْ إِسّنْجمْ ڒْڭنْسْ نّسْ زڭْ ؤُفُوسْ إِنُو!“

¹⁷ Senaqueribe escreveu também cartas, para blasfemar do Senhor , Deus de Israel, e para falar contra ele, dizendo: Assim como os deuses das nações de outras terras não livraram o seu povo das minhas mãos, assim também o Deus de Ezequias não livrará o seu povo das minhas mãos.

¹⁸ نِيثْنِي سْغُوينْ س جّهْذْ س يِيڒسْ ن ثْيَاهُوذشْثْ غَارْ ڒْڭنْسْ ن ؤُرْشَالِيمْ نِّي إِبدّنْ خْ ڒْحِيضْ حِيمَا أَذْ ثنْ سِّيڭّْوِيذنْ ؤُ أَذْ ثنْ سّْخَاروْضنْ، مَاحنْذْ زمَّارنْ أَذْ طّْفنْ ثَانْذِينْثْ.

¹⁸ Clamaram os servos em alta voz em judaico contra o povo de Jerusalém, que estava sobre o muro, para os atemorizar e os perturbar, para tomarem a cidade.

¹⁹ نِيثْنِي سِّيوْڒنْ خْ أَربِّي ن ؤُرْشَالِيمْ أَمْ خْ إِربِّيثنْ ن ڒڭْنُوسْ ن مَارَّا ثَامُّورْثْ، إِنِّي إِدْجَانْ مْغِيرْ ڒْخذْمثْ ن إِوْذَانْ وَاهَا.

¹⁹ Falaram do Deus de Jerusalém, como dos deuses dos povos da terra, obras das mãos dos homens.

²⁰ أَجدْجِيذْ حِيزْقِييَا ذ ؤُنَابِي إِشَاعْيَا، مِّيسْ ن أَمُوصْ، ژُّودْجنْ خْ مَانْ أَيَا، ڒَاغَانْ غَارْ ؤُجنَّا.

²⁰ Porém o rei Ezequias e Isaías, o profeta, filho de Amoz, oraram por causa disso e clamaram ao céu.

²¹ ؤُشَا إِسّكّْ-د سِيذِي إِجّْ ن لْمَالَاكْ، ونِّي إِقْضَانْ خْ مَارَّا أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ إِمحْضنْ ذ ڒْحُوكَّامْ ذ إِمقّْرَاننْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن ؤُجدْجِيذْ ن أَشُّورْ. خنِّي إِذْوڒْ-د نتَّا غَارْ ثمُّورْثْ نّسْ س ڒحْيَا خْ ؤُغمْبُوبْ. ؤُمِي د-يُوسَا غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي نّسْ، أَقَا إِنِّي د-إِفّْغنْ زِي أَرِّيمثْ نّسْ، نْغِينْ ث س سِّيفْ.

²¹ Então, o Senhor enviou um anjo que destruiu todos os homens valentes, os chefes e os príncipes no arraial do rei da Assíria; e este, com o rosto coberto de vergonha, voltou para a sua terra. Tendo ele entrado na casa de seu deus, os seus próprios filhos ali o mataram à espada.

²² أَمُّو إِ إِسّنْجمْ سِيذِي حِيزْقِييَا ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ زڭْ ؤُفُوسْ ن سَانْحَارِيبْ، أَجدْجِيذْ ن أَشُّورْ، ؤُ زڭْ ؤُفُوسْ ن مَارَّا. نتَّا ثُوغَا إِسَّاريّحْ إِ-ثنْ غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ نْسنْ.

²² Assim, livrou o Senhor a Ezequias e os moradores de Jerusalém das mãos de Senaqueribe, rei da Assíria, e das mãos de todos os inimigos; e lhes deu paz por todos os lados.

²³ أَطَّاسْ إِ د يِيوْينْ ثِيوْهِيبِينْ غَارْ سِيذِي ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ؤُڒَا ذ ڒقْشُوعْ إِغْڒَانْ غَارْ حِيزْقِييَا، أَجدْجِيذْ ن يَاهُوذَا. سّنِّي ثُوغَا غَارسْ ڒوْقَارْ ذ أَمقّْرَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن مَارَّا ڒڭْنُوسْ.

²³ Muitos traziam presentes a Jerusalém ao Senhor e coisas preciosíssimas a Ezequias, rei de Judá, de modo que, depois disto, foi enaltecido à vista de todas as nações.

²⁴ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِذْوڒْ حِيزْقِييَا إِهْڒشْ س إِجّْ ن ڒحْڒَاشْ إِنقّنْ أَڒَامِي ثُوغَا إِڭُّورْ أَذْ إِمّثْ. إِژُّودْجْ غَارْ سِيذِي ؤُ وَانِيثَا إِسِّيوڒْ-د غَارسْ ؤُشَا إِوْشَا أَسْ-د إِشْثْ نْ ڒعْڒَامثْ.

²⁴ Naqueles dias, adoeceu Ezequias mortalmente; então, orou ao Senhor , que lhe falou e lhe deu um sinal.

²⁵ مَاشَا حِيزْقِييَا وَارْ إِڭِّي عْلَاحْسَابْ ثْشُونِي إِ ذ أَسْ إِتّْوَاسّشْننْ، مَاغَارْ ؤُڒْ نّسْ إِذْوڒْ ذَايسْ نّْفَاخثْ. خْ ؤُيَا يُوسَا-د إِجّْ ن ؤُذُوقّزْ ذ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ خَاسْ، خْ يَاهُوذَا ؤُ خْ ؤُرْشَالِيمْ.

²⁵ Mas não correspondeu Ezequias aos benefícios que lhe foram feitos; pois o seu coração se exaltou. Pelo que houve ira contra ele e contra Judá e Jerusalém.

²⁶ حِيزْقِييَا مَاشَا إِسّْوَاضعْ إِخفْ نّسْ ذِي سِّيبّثْ ن نّْفَاخثْ ن وُوڒْ نّسْ، أَمْ نتَّا أَمْ يِيمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ، أَڒَامِي أَذُوقّزْ ذ أَمقّْرَانْ ن وغْضَابْ ن سِيذِي وَارْ خَاسنْ د-يُوسِي ذڭْ وُوسَّانْ ن حِيزْقِييَا.

²⁶ Ezequias, porém, se humilhou por se ter exaltado o seu coração, ele e os habitantes de Jerusalém; e a ira do Senhor não veio contra eles nos dias de Ezequias.

²⁷ حِيزْقِييَا ثُوغَا غَارسْ أَڭْڒَا ذ شَّانْ س وَاطَّاسْ. نتَّا إِڭَّا إِ إِخفْ نّسْ إِخَّامنْ ن ثْخُوبَايْ إِ نُّوقَارْثْ، إِ وُورغْ، إِ يژْرَا إِغْڒَانْ، إِ ڒعْطُورْ، إِ ثْسدَّارِييِينْ ن ؤُعسْكَارِي ؤُ إِ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ ڒقْشُوعْ إِغْڒَانْ.

²⁷ Teve Ezequias riquezas e glória em grande abundância; proveu-se de tesourarias para prata, ouro, pedras preciosas, especiarias, escudos e toda sorte de objetos desejáveis;

²⁸ إِڭَّا ؤُڒَا ذ ثِيخُوبَايْ إِ ڒْغِيدْجثْ ن إِمنْذِي، إِ بِينُو ن جْذِيذْ ذ زّشْثْ، ؤُڒَا ذ ڒْكُورِيثْ إِ مَارَّا ڒْمَاڒْ ذ ڒعْرَاصِي إِفَارْينْ إِ ثْحِيمْرِيوِينْ.

²⁸ também proveu-se de armazéns para a colheita do cereal, do vinho e do azeite; e de estrebarias para toda espécie de animais e de redis para os rebanhos.

²⁹ نتَّا إِڭَّا ثِيندَّامْ إِ يِيخفْ نّسْ ؤُ ثُوغَا غَارسْ أَطَّاسْ ن وُودْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، مَاغَارْ أَربِّي ثُوغَا إِوْشَا أَسْ إِجّْ ن وَاڭْڒَا إِمْغَارْ أَطَّاسْ.

²⁹ Edificou também cidades e possuiu ovelhas e vacas em abundância; porque Deus lhe tinha dado mui numerosas possessões.

³⁰ حِيزْقِييَا وَانِيثَا ثُوغَا عَاوذْ إِبلّعْ ؤُفُّوغْ ن وَامَانْ ن ثغْزَارْثْ ن جِيحُونْ إِ إِدْجَانْ سنّجْ قَاعْ. نتَّا يَارَّا أَمَانْ نِيشَانْ غَارْ وَادَّايْ غَارْ ڒْغَارْبْ ن ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، مَاغَارْ حِيزْقِييَا ثُوغَا إِفْڒحْ ذِي مَارَّا مِينْ إِڭَّا.

³⁰ Também o mesmo Ezequias tapou o manancial superior das águas de Giom e as canalizou para o ocidente da Cidade de Davi. Ezequias prosperou em toda a sua obra.

³¹ مَاشَا زِي سِّيبّثْ ن إِمنْذُوبِييّنْ ن ڒْحُوكَّامْ ن بَابِيلْ إِنِّي غَارسْ د-إِتّْوَاسّكّنْ، حِيمَا أَذْ سّقْسَانْ خْ ڒعْڒَامثْ إِمْغَارنْ ثنِّي ثُوغَا ذِي ثمُّورْثْ، أَقَا إِجَّا إِ-ث أَربِّي، حِيمَا أَذْ ث إِقدْجبْ، حِيمَا أَذْ إِسّنْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ.

³¹ Contudo, quando os embaixadores dos príncipes da Babilônia lhe foram enviados para se informarem do prodígio que se dera naquela terra, Deus o desamparou, para prová-lo e fazê-lo conhecer tudo o que lhe estava no coração.

³² إِمزْرُوينْ إِقِّيمنْ ن حِيزْقِييَا ذ ثْمخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ، خْزَارْ، أَقَا مَانْ أَيَا مَارَّا إِتّْوَازمّمْ ذِي ڒوْحِييْ ن ؤُنَابِي إِشَاعْيَا، مِّيسْ ن أَمُوصْ، ؤُ ذڭْ وذْلِيسْ ن إِجدْجِيذنْ ن يَاهُوذَا ذ إِسْرَائِيل.

³² Quanto aos mais atos de Ezequias e às suas obras de misericórdia, eis que estão escritos na Visão do Profeta Isaías, filho de Amoz, e no Livro da História dos Reis de Judá e de Israel.

³³ حِيزْقِييَا إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نضْڒنْ ث ذڭْ ونْضڒْ يُوعْڒَانْ قَاعْ ن إِمضْڒَانْ ن وَارَّاونْ ن ذَاوُوذْ. مَارَّا يَاهُوذَا ذ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ سّشْننْ أَسْ ڒوْقَارْ غَارْ ڒْموْثْ نّسْ. مِّيسْ مَانَاسَّا إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

³³ Descansou Ezequias com seus pais, e o sepultaram na subida para os sepulcros dos filhos de Davi; e todo o Judá e os habitantes de Jerusalém lhe prestaram honras na sua morte; e Manassés, seu filho, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Crônicas 32 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →