2 Coríntios 11

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ تّْزَاوْڭغْ أَكِيذِي ثصْبَارمْ شْوَايْثْ، أَمْ يِيجّْ ن ؤُبُوهَاڒِي إِ سَّاوَاڒغْ، إِوَا حمْڒمْ أَيِي.

¹ Oxalá suportásseis um pouco de loucura de minha parte! Oh, sim! Tolerai-me.

² مِينْزِي شطَّارغْ خَاومْ س إِشْثْ ن شْضَارثْ ن أَربِّي، مِينْزِي خضْبغْ كنِّيوْ إِ يِيجّْ ن ورْيَازْ، مَاحنْذْ أَذْ كنِّيوْ سّْقَارّْبغْ أَمْ يِيشْثْ ن ثعْزَارشْثْ ثِيزْذِيڭْ إِ لْمَاسِيحْ.

² Eu vos consagro um carinho e amor santo, porque vos desposei com um esposo único e vos apresentei a Cristo como virgem pura.

³ مَاشَا تّڭّْوذغْ، أَمْ مَامّشْ إِغْوَا ؤُفِيغَارْ حَاوَّا س ثحْرَايْمشْثْ نّسْ، أَمنِّي عَاوذْ إِ غَا تّْوَاغْوَانْ إِخَارِّيصنْ نْومْ زِي ڒصْفَايثْ ن وشْضَارْ إِ لْمَاسِيحْ.

³ Mas temo que, como a serpente enganou Eva com a sua astúcia, assim se corrompam os vossos pensamentos e se apartem da sinceridade para com Cristo.

⁴ مِينْزِي مَاڒَا يُوسَا-د حذْ إِتّْبَارّحْ أَومْ س يِيجّْ ن يَاسُوع نّغْنِي خْ ونِّي خْ تّْبَارّْحغْ نشّْ، نِيغْ مَاڒَا ثْقبْڒمْ إِجّْ ن أَرُّوحْ نّغْنِي ونِّي وَارْ ثقْبِيڒمْ شَا، نِيغْ إِجّْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ نّغْنِي ونِّي وَارْ ثطِّيفمْ شَا، أَذْ ث ثكْسِيمْ ذغْيَا.

⁴ Porque quando aparece alguém pregando-vos outro Jesus, diferente daquele que vos temos pregado, ou se trata de receber outro espírito, diferente do que haveis recebido, ou outro evangelho, diverso do que haveis abraçado, de boa mente o aceitais.

⁵ وَاخَّا أَمنِّي نشّْ حسّْبغْ إِخفْ إِنُو وَارْ دْجِيغْ قلّْ إِ رُّوسُولْ نِّي ’إِمْغَارنْ أَطَّاسْ‘.

⁵ Mas penso que em nada tenho sido inferior a esses eminentes apóstolos!

⁶ وَاخَّا وَارْ زمَّارغْ إِ وَاوَاڒْ، مَاشَا إِ ثُوسّْنَا زمَّارغْ، مِينْزِي ثُوغَا أَنغْ جَارْ أَومْ س بْطَايْطَايْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.

⁶ Pois, embora eu seja de pouca eloqüência, não acontece o mesmo quanto à ciência: é o que em tudo e a cada passo vos temos manifestado.

⁷ نِيغْ خْضِيغْ ؤُمِي ثُوغَا سّْوَاضْعغْ إِخفْ إِنُو، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ تّْوَاسُّوعْڒَامْ، أَمْ ذ أَومْ بَارّْحغْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ س بْڒَا؟

⁷ Porventura cometi alguma falta, em vos ter pregado o Evangelho de Deus gratuitamente, humilhando-me para vos exaltar?

⁸ أَقَا ’كشْضغْ‘ ثْمسْمُونِينْ نّغْنِي أَمْ خَاسنْثْ طّْفغْ ثَاخْڒِيصثْ، حِيمَا أَذْ سخَّارغْ إِ كنِّيوْ.

⁸ Para vos servir, despojei outras igrejas, recebendo delas o meu sustento.

⁹ ؤُشَا ؤُمِي ثُوغَا حْضَارغْ أَكِيذْومْ ؤُشَا ثُوغَا ذَايِي ڒخْصصْ، وَارْ بسّْڒغْ ؤُڒَا خْ حذْ زَّايْومْ، مَاشَا مِينْ ذ أَيِي إِخصّنْ،عمَّارنْ ث وَاوْمَاثنْ إِنِّي د يُوسِينْ زِي مَاكِيذُونِييَا. نشّْ حْضِيغْ إِخفْ إِنُو ذِي مَارَّا، مَاحنْذْ وَارْ خَاومْ تّْبسّْڒغْ، ؤُشَا أَمُّو إِ غَا قِّيمغْ حْضِيغْ إِخفْ إِنُو.

⁹ Estando convosco e passando alguma necessidade, não fui pesado a ninguém, porque os irmãos que vieram da Macedônia supriram o que me faltava. Em tudo me guardei e me guardarei de vos ser pesado.

¹⁰ ثِيذتّْ ن لْمَاسِيحْ أَقَا-ث ذَايِي، أَقَا أَسمْغَارْ-أَ وَارْ ذ أَيِي إِمنّعْ ذِي جّْوَايحْ ن أَخَايَا.

¹⁰ Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, não me será tirada esta glória nas regiões de Acaia.

¹¹ مَايمِّي؟ مَا مِينْزِي وَارْ كنِّيوْ تّخْسغْ؟ أَربِّي إِسّنْ.

¹¹ E por quê?... Será por que não vos amo? Deus o sabe!

¹² مَاشَا مِينْ تّڭّغْ، أَذْ قِّيمغْ تّڭّغْ ث خنِّي، حِيمَا أَذْ كّْسغْ ثِيزِي ن يِينِّي يَارزُّونْ لْفُورْصَا، مَاحنْذْ نِيثْنِي، ذِي مِينْ ذِي سّمْغَارَانْ، أَذْ بَاننْ أَمْ نشِّينْ.

¹² Mas o que faço, continuarei a fazer, para cortar pela raiz todo pretexto àqueles que procuram algum pretexto para se envaidecerem e se afirmarem iguais a nós.

¹³ مِينْزِي نِيثْنِي ذ رُّوسُولْ إِسّْخَارِّيقنْ ذ إِخدَّامنْ إِشمَّاثنْ إِنِّي إِتّڭّنْ إِخفْ نْسنْ أَخْمِي ذ رُّوسُولْ ن لْمَاسِيحْ.

¹³ Esses tais são falsos apóstolos, operários desonestos, que se disfarçam em apóstolos de Cristo,

¹⁴ مَانْ أَيَا وَارْ كنِّيوْ إِتّجِّي أَذْ ثتّْبهْثمْ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ شِّيطَانْ إِتّڭّْ إِخفْ نّسْ أَخْمِي نتَّا ذ لْمَالَاكْ ن ثْفَاوْثْ.

¹⁴ o que não é de espantar. Pois, se o próprio Satanás se transfigura em anjo de luz,

¹⁵ وَاخَّا أَمُّو وَارْ ثدْجِي ذ شَا ن ڒْحَاجّثْ، مَاڒَا تَّارَّانْ عَاوذْ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِخفْ نْسنْ ذ إِمْسخَّارنْ ن ثْسڭْذَا، إِنِّي ثَانڭَّارُوثْ نْسنْ أَذْ ثِيڒِي عْلَاحْسَابْ ڒخْذَايمْ نْسنْ.

¹⁵ parece bem normal que seus ministros se disfarcem em ministros de justiça, cujo fim, no entanto, será segundo as suas obras.

¹⁶ قَّارغْ إِ ؤُمُورْ نّغْنِي، ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ أَسْ إِتّْغِيڒْ أَقَا أَيِي ذ أَبُوهَاڒِي، مَاشَا مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، حسْبمْ أَيِي ذ أَبُوهَاڒِي مَاحنْذْ خنِّي عَاوذْ نشّْ أَذْ سّمْغَارغْ شْوَايْثْ.

¹⁶ Repito: não me queiram tomar por um louco. No mínimo, aceitai-me como tal, para que também eu possa me gloriar!

¹⁷ مِينْ سَّاوَاڒغْ، وَارْ ث قَّارغْ زِي سِيذِيثْنغْ، مَاشَا ڭِّيغْ ث س ثُوبُّوهڒْيَا مَاحنْذْ أَذْ ؤُفِيغْ زعْمَا لْفُورْصَا إِ ؤُسمْغَارْ.

¹⁷ O que vou dizer, na certeza de poder gloriar-me, não o digo sob a inspiração do Senhor, mas como num acesso de delírio.

¹⁸ ؤُمِي ذِينْ أَطَّاسْ ن إِنِّي إِسّمْغَارَانْ عْلَاحْسَابْ أَيْسُومْ، ؤُڒَا ذ نشّْ ڭُّورْ أَذْ سّمْغَارغْ.

¹⁸ Porque muitos se gloriam segundo a carne, também eu me gloriarei.

¹⁹ مِينْزِي كنِّيوْ ثَارْضَامْ أَذْ ثسْڒمْ إِ إِبُوهَاڒِييّنْ وَاخَّا كنِّيوْ ذ إِمِيغِيسنْ إِ ثدْجَامْ.

¹⁹ Vós, sendo homens sensatos, suportais de boa mente os loucos...

²⁰ أَقَا ثمَّارْسمْ إِخفْ نْومْ إِ حذْ إِ إِتَّارَّانْ كنِّيوْ ذ إِسمْغَانْ، ونِّي كنِّيوْ إِتّفّْزنْ، ونِّي إِتّكّْسنْ أَومْ مِينْ غَارْومْ، ؤُ ونِّي خَاومْ إِسُّوعْڒَانْ إِخفْ نّسْ ذ ونِّي كنِّيوْ إِسّْمدَّارْضَارنْ.

²⁰ Sim, tolerais a quem vos escraviza, a quem vos devora, a quem vos faz violência, a quem vos trata com orgulho, a quem vos dá no rosto.

²¹ سَّاوَاڒغْ أَخْمِي تّْسضْحِيغْ، أَخْمِي نضْعفْ زِي سِّيبّثْ ن ثِيغِيثْ وَارْ إِدْجِينْ: مَارَّا مِينْ خفْ زعّْمنْ نِيثْنِي أَذْ سّمْغَارنْ، نشّْ عَاوذْ زعّْمغْ أَذْ سّمْغَارغْ.

²¹ Sinto vergonha de o dizer; temos mostrado demasiada fraqueza... Entretanto, de tudo aquilo de que outrem se ufana {falo como um insensato}, disto também eu me ufano.

²² مَا نِيثْنِي ذ إِعِيبْرَانِييّنْ؟ ؤُڒَا ذ نشّْ. مَا نِيثْنِي ذ إِسْرَائِيل إِيّنْ؟ ؤُڒَا ذ نشّْ. مَا نِيثْنِي ذ زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ؟ ؤُڒَا ذ نشّْ.

²² São hebreus? Também eu. São israelitas? Também eu.

²³ مَا نِيثْنِي ذ إِمْسخَّارنْ ن لْمَاسِيحْ، نشّْ عَاذْ مَاهُو، وَاخَّا نشّْ سَّاوَاڒغْ أَمْ ونِّي إِتّْخڒْفنْ: نشّْ كْسِيغْ ثَامَارَا مَاهُو، شِّيغْ ثِييِّيثَا كْثَارْ زَّايْسنْ، ثُوغَا أَيِي ذِي ڒحْبسْ أَطَّاسْ ن إِمُورنْ كْثَارْ زَّايْسنْ ؤُشَا ژْرِيغْ ڒْموْثْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ.

²³ São ministros de Cristo? Falo como menos sábio: eu, ainda mais. Muito mais pelos trabalhos, muito mais pelos cárceres, pelos açoites sem medida. Muitas vezes vi a morte de perto.

²⁴ وْثِينْ أَيِي وُوذَاينْ خمْسَا ن ثْوَاڒَاوِينْ س ؤُركُّوضْ س أَربْعِينْ ن ثِييِّيثَا قلّْ إِشْثْ،

²⁴ Cinco vezes recebi dos judeus os quarenta açoites menos um.

²⁵ ثْڒَاثَا ن إِمُورنْ وْثِينْ أَيِي س وعْمُوذْ، إِشْثْ ن ثْوَاڒَا حجَّارنْ أَيِي، ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاثِينْ يَارّژْ زَّايِي ؤُغَارَّابُو، دْجِيڒثْ ذ ؤُزِيڒْ ذ أَقتُّوسْ ثُوغَا أَيِي ذِي ڒْبُوغَازْ ن ڒبْحَارْ بْڒَا ثْغَارَّابُوثْ.

²⁵ Três vezes fui flagelado com varas. Uma vez apedrejado. Três vezes naufraguei, uma noite e um dia passei no abismo.

²⁶ ؤُمِي ذ أَيِي ثُوغَا ذڭْ وبْرِيذْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ ثُوغَا أَيِي ذِي لْخَاطَارْ ن إِغزْرَانْ، ذِي لْخَاطَارْ ن إِشفَّارنْ، ذِي لْخَاطَارْ ن يِينِّي ن ڒْڭنْسْ إِنُو، ذِي لْخَاطَارْ ن يِينِّي زِي ڒڭْنُوسْ نّغْنِي، ذِي لْخَاطَارْ ذِي ثنْذِينْثْ، ذِي لْخَاطَارْ ذِي ڒخْڒَا، ذِي لْخَاطَارْ خْ ڒبْحَارْ، ذِي لْخَاطَارْ س وَاوْمَاثنْ إِسّْخَارِّيقنْ،

²⁶ Viagens sem conta, exposto a perigos nos rios, perigos de salteadores, perigos da parte de meus concidadãos, perigos da parte dos pagãos, perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, perigos entre falsos irmãos!

²⁷ ذِي لْخَاطَارْ ذِي ڒْخذْمثْ، ذِي ثَامَارَا، ؤُمِي ذَايِي ثُوغَا ذِي دْجْيَاڒِي بْڒَا إِضصْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، ذِي ڒَاژْ ذ ؤُفَاذِي، ذڭْ ؤُژُومِّي أَطَّاسْ، ؤُمِي ذَايِي ثُوغَا ذِي ثسْمضْ ذ ثُوعَارْينْثْ،

²⁷ Trabalhos e fadigas, repetidas vigílias, com fome e sede, freqüentes jejuns, frio e nudez!

²⁸ ؤُشَا عَاذْ وَارْ سِّيوْڒغْ شَا خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي، نِيغْ خْ ڒْهمّْ إِنُو ن كُوڒْ أَسّْ خْ ثْمسْمُونِينْ ؤُڒَا خْ ومْنُوسْ نِّي خَافِي إِ مَارَّا ثِيمسْمُونِينْ.

²⁸ Além de outras coisas, a minha preocupação cotidiana, a solicitude por todas as igrejas!

²⁹ مَاڒَا إِضْعفْ حذْ، مَا وَارْ تِّيڒِيغْ ؤُڒَا ذ نشّْ ضعْفغْ؟ مَاڒَا إِخيّقْ حذْ زِي شَا ن ؤُنذْرفْ، مَا نشّْ وَارْ شمّْضغْ؟

²⁹ Quem é fraco, que eu não seja fraco? Quem sofre escândalo, que eu não me consuma de dor?

³⁰ مَاڒَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاسّمْغَارْ، أَذْ سّمْغَارغْ ذِي ثُوضْعفْثْ إِنُو.

³⁰ Se for preciso que a gente se glorie, eu me gloriarei na minha fraqueza.

³¹ أَربِّي، بَابَاسْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ - ونِّي إِتّْوَابَارْكنْ إِ ڒبْذَا قَاعْ - إِسّنْ أَقَا نشّْ وَارْ سّْخَارِّيقغْ شَا.

³¹ Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, que é bendito pelos séculos, sabe que não minto.

³² ڒْقبْطَانْ ن ڒْعسْكَارْ ن ؤُجدْجِيذْ أَرِيثَاسْ ذِي ذِيمَاشْقْ ثُوغَا إِحطَّا ثَانْذِينْثْ ن إِذِيمَاشْقِييّنْ، يَارزُّو أَذْ أَيِي إِطّفْ،

³² Em Damasco, o governador do rei Aretas mandou guardar a cidade dos damascenos para me prender.

³³ مَاشَا سّكّنْ أَيِي-د زڭْ إِجّْ ن ڒْكَازِي، سّهْوَانْ أَيِي-د زِي ڒْحِيضْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقْبُوبْ، أَروْڒغْ زڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.

³³ Mas, dentro de um cesto, desceram-me por uma janela ao longo da muralha, e assim escapei das suas mãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Coríntios 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →