2 Coríntios 11

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ تّْزَاوْڭغْ أَكِيذِي ثصْبَارمْ شْوَايْثْ، أَمْ يِيجّْ ن ؤُبُوهَاڒِي إِ سَّاوَاڒغْ، إِوَا حمْڒمْ أَيِي.

¹ Espero que vocês suportem um pouco da minha insensatez. Sim, por favor, sejam pacientes comigo.

² مِينْزِي شطَّارغْ خَاومْ س إِشْثْ ن شْضَارثْ ن أَربِّي، مِينْزِي خضْبغْ كنِّيوْ إِ يِيجّْ ن ورْيَازْ، مَاحنْذْ أَذْ كنِّيوْ سّْقَارّْبغْ أَمْ يِيشْثْ ن ثعْزَارشْثْ ثِيزْذِيڭْ إِ لْمَاسِيحْ.

² O zelo que tenho por vocês é um zelo que vem de Deus. Eu os prometi a um único marido, Cristo, querendo apresentá-los a ele como uma virgem pura.

³ مَاشَا تّڭّْوذغْ، أَمْ مَامّشْ إِغْوَا ؤُفِيغَارْ حَاوَّا س ثحْرَايْمشْثْ نّسْ، أَمنِّي عَاوذْ إِ غَا تّْوَاغْوَانْ إِخَارِّيصنْ نْومْ زِي ڒصْفَايثْ ن وشْضَارْ إِ لْمَاسِيحْ.

³ O que receio, e quero evitar, é que assim como a serpente enganou Eva com astúcia, a mente de vocês seja corrompida e se desvie da sua sincera e pura devoção a Cristo.

⁴ مِينْزِي مَاڒَا يُوسَا-د حذْ إِتّْبَارّحْ أَومْ س يِيجّْ ن يَاسُوع نّغْنِي خْ ونِّي خْ تّْبَارّْحغْ نشّْ، نِيغْ مَاڒَا ثْقبْڒمْ إِجّْ ن أَرُّوحْ نّغْنِي ونِّي وَارْ ثقْبِيڒمْ شَا، نِيغْ إِجّْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ نّغْنِي ونِّي وَارْ ثطِّيفمْ شَا، أَذْ ث ثكْسِيمْ ذغْيَا.

⁴ Pois, se alguém lhes vem pregando um Jesus que não é aquele que pregamos, ou se vocês acolhem um espírito diferente do que acolheram ou um evangelho diferente do que aceitaram, vocês o suportam facilmente.

⁵ وَاخَّا أَمنِّي نشّْ حسّْبغْ إِخفْ إِنُو وَارْ دْجِيغْ قلّْ إِ رُّوسُولْ نِّي ’إِمْغَارنْ أَطَّاسْ‘.

⁵ Todavia, não me julgo nem um pouco inferior a esses "super-apóstolos".

⁶ وَاخَّا وَارْ زمَّارغْ إِ وَاوَاڒْ، مَاشَا إِ ثُوسّْنَا زمَّارغْ، مِينْزِي ثُوغَا أَنغْ جَارْ أَومْ س بْطَايْطَايْ زِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.

⁶ Eu posso não ser um orador eloqüente; contudo tenho conhecimento. De fato, já manifestamos isso a vocês em todo tipo de situação.

⁷ نِيغْ خْضِيغْ ؤُمِي ثُوغَا سّْوَاضْعغْ إِخفْ إِنُو، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ تّْوَاسُّوعْڒَامْ، أَمْ ذ أَومْ بَارّْحغْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ س بْڒَا؟

⁷ Será que cometi algum pecado ao humilhar-me a fim de elevá-los, pregando-lhes gratuitamente o evangelho de Deus?

⁸ أَقَا ’كشْضغْ‘ ثْمسْمُونِينْ نّغْنِي أَمْ خَاسنْثْ طّْفغْ ثَاخْڒِيصثْ، حِيمَا أَذْ سخَّارغْ إِ كنِّيوْ.

⁸ Despojei outras igrejas, recebendo delas sustento, a fim de servi-los.

⁹ ؤُشَا ؤُمِي ثُوغَا حْضَارغْ أَكِيذْومْ ؤُشَا ثُوغَا ذَايِي ڒخْصصْ، وَارْ بسّْڒغْ ؤُڒَا خْ حذْ زَّايْومْ، مَاشَا مِينْ ذ أَيِي إِخصّنْ،عمَّارنْ ث وَاوْمَاثنْ إِنِّي د يُوسِينْ زِي مَاكِيذُونِييَا. نشّْ حْضِيغْ إِخفْ إِنُو ذِي مَارَّا، مَاحنْذْ وَارْ خَاومْ تّْبسّْڒغْ، ؤُشَا أَمُّو إِ غَا قِّيمغْ حْضِيغْ إِخفْ إِنُو.

⁹ Quando estive entre vocês e passei por alguma necessidade, não fui um peso para ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram aquilo de que eu necessitava. Fiz tudo para não ser pesado a vocês, e continuarei a agir assim.

¹⁰ ثِيذتّْ ن لْمَاسِيحْ أَقَا-ث ذَايِي، أَقَا أَسمْغَارْ-أَ وَارْ ذ أَيِي إِمنّعْ ذِي جّْوَايحْ ن أَخَايَا.

¹⁰ Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém na região da Acaia poderá privar-me deste orgulho.

¹¹ مَايمِّي؟ مَا مِينْزِي وَارْ كنِّيوْ تّخْسغْ؟ أَربِّي إِسّنْ.

¹¹ Por quê? Por que não os amo? Deus sabe que os amo!

¹² مَاشَا مِينْ تّڭّغْ، أَذْ قِّيمغْ تّڭّغْ ث خنِّي، حِيمَا أَذْ كّْسغْ ثِيزِي ن يِينِّي يَارزُّونْ لْفُورْصَا، مَاحنْذْ نِيثْنِي، ذِي مِينْ ذِي سّمْغَارَانْ، أَذْ بَاننْ أَمْ نشِّينْ.

¹² E continuarei fazendo o que faço, a fim de não dar oportunidade àqueles que desejam encontrar ocasião de serem considerados iguais a nós nas coisas de que se orgulham.

¹³ مِينْزِي نِيثْنِي ذ رُّوسُولْ إِسّْخَارِّيقنْ ذ إِخدَّامنْ إِشمَّاثنْ إِنِّي إِتّڭّنْ إِخفْ نْسنْ أَخْمِي ذ رُّوسُولْ ن لْمَاسِيحْ.

¹³ Pois tais homens são falsos apóstolos, obreiros enganosos, fingindo-se apóstolos de Cristo.

¹⁴ مَانْ أَيَا وَارْ كنِّيوْ إِتّجِّي أَذْ ثتّْبهْثمْ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ شِّيطَانْ إِتّڭّْ إِخفْ نّسْ أَخْمِي نتَّا ذ لْمَالَاكْ ن ثْفَاوْثْ.

¹⁴ Isto não é de admirar, pois o próprio Satanás se disfarça de anjo de luz.

¹⁵ وَاخَّا أَمُّو وَارْ ثدْجِي ذ شَا ن ڒْحَاجّثْ، مَاڒَا تَّارَّانْ عَاوذْ إِمْسخَّارنْ نّسْ إِخفْ نْسنْ ذ إِمْسخَّارنْ ن ثْسڭْذَا، إِنِّي ثَانڭَّارُوثْ نْسنْ أَذْ ثِيڒِي عْلَاحْسَابْ ڒخْذَايمْ نْسنْ.

¹⁵ Portanto, não é surpresa que os seus servos finjam que são servos da justiça. O fim deles será o que as suas ações merecem.

¹⁶ قَّارغْ إِ ؤُمُورْ نّغْنِي، ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ أَسْ إِتّْغِيڒْ أَقَا أَيِي ذ أَبُوهَاڒِي، مَاشَا مَاڒَا وَارْ إِدْجِي أَمنِّي، حسْبمْ أَيِي ذ أَبُوهَاڒِي مَاحنْذْ خنِّي عَاوذْ نشّْ أَذْ سّمْغَارغْ شْوَايْثْ.

¹⁶ Faço questão de repetir: ninguém me considere insensato. Mas se vocês assim me consideram, recebam-me como receberiam um insensato, a fim de que eu me orgulhe um pouco.

¹⁷ مِينْ سَّاوَاڒغْ، وَارْ ث قَّارغْ زِي سِيذِيثْنغْ، مَاشَا ڭِّيغْ ث س ثُوبُّوهڒْيَا مَاحنْذْ أَذْ ؤُفِيغْ زعْمَا لْفُورْصَا إِ ؤُسمْغَارْ.

¹⁷ Ao ostentar este orgulho, não estou falando segundo o Senhor, mas como insensato.

¹⁸ ؤُمِي ذِينْ أَطَّاسْ ن إِنِّي إِسّمْغَارَانْ عْلَاحْسَابْ أَيْسُومْ، ؤُڒَا ذ نشّْ ڭُّورْ أَذْ سّمْغَارغْ.

¹⁸ Visto que muitos estão se vangloriando de modo bem humano, eu também me orgulharei.

¹⁹ مِينْزِي كنِّيوْ ثَارْضَامْ أَذْ ثسْڒمْ إِ إِبُوهَاڒِييّنْ وَاخَّا كنِّيوْ ذ إِمِيغِيسنْ إِ ثدْجَامْ.

¹⁹ Vocês, por serem tão sábios, suportam de boa vontade os insensatos!

²⁰ أَقَا ثمَّارْسمْ إِخفْ نْومْ إِ حذْ إِ إِتَّارَّانْ كنِّيوْ ذ إِسمْغَانْ، ونِّي كنِّيوْ إِتّفّْزنْ، ونِّي إِتّكّْسنْ أَومْ مِينْ غَارْومْ، ؤُ ونِّي خَاومْ إِسُّوعْڒَانْ إِخفْ نّسْ ذ ونِّي كنِّيوْ إِسّْمدَّارْضَارنْ.

²⁰ De fato, vocês suportam até quem os escraviza ou os explora, ou quem se exalta ou lhes fere a face.

²¹ سَّاوَاڒغْ أَخْمِي تّْسضْحِيغْ، أَخْمِي نضْعفْ زِي سِّيبّثْ ن ثِيغِيثْ وَارْ إِدْجِينْ: مَارَّا مِينْ خفْ زعّْمنْ نِيثْنِي أَذْ سّمْغَارنْ، نشّْ عَاوذْ زعّْمغْ أَذْ سّمْغَارغْ.

²¹ Para minha vergonha, admito que fomos fracos demais para isso! Naquilo em que todos os outros se atrevem a gloriar-se — falo como insensato — eu também me atrevo.

²² مَا نِيثْنِي ذ إِعِيبْرَانِييّنْ؟ ؤُڒَا ذ نشّْ. مَا نِيثْنِي ذ إِسْرَائِيل إِيّنْ؟ ؤُڒَا ذ نشّْ. مَا نِيثْنِي ذ زَّارِيعثْ ن إِبْرَاهِيمْ؟ ؤُڒَا ذ نشّْ.

²² São eles hebreus? Eu também. São israelitas? Eu também. São descendentes de Abraão? Eu também.

²³ مَا نِيثْنِي ذ إِمْسخَّارنْ ن لْمَاسِيحْ، نشّْ عَاذْ مَاهُو، وَاخَّا نشّْ سَّاوَاڒغْ أَمْ ونِّي إِتّْخڒْفنْ: نشّْ كْسِيغْ ثَامَارَا مَاهُو، شِّيغْ ثِييِّيثَا كْثَارْ زَّايْسنْ، ثُوغَا أَيِي ذِي ڒحْبسْ أَطَّاسْ ن إِمُورنْ كْثَارْ زَّايْسنْ ؤُشَا ژْرِيغْ ڒْموْثْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ.

²³ São eles servos de Cristo? — estou fora de mim para falar desta forma — eu ainda mais: trabalhei muito mais, fui encarcerado mais vezes, fui açoitado mais severamente e exposto à morte repetidas vezes.

²⁴ وْثِينْ أَيِي وُوذَاينْ خمْسَا ن ثْوَاڒَاوِينْ س ؤُركُّوضْ س أَربْعِينْ ن ثِييِّيثَا قلّْ إِشْثْ،

²⁴ Cinco vezes recebi dos judeus trinta e nove açoites.

²⁵ ثْڒَاثَا ن إِمُورنْ وْثِينْ أَيِي س وعْمُوذْ، إِشْثْ ن ثْوَاڒَا حجَّارنْ أَيِي، ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاثِينْ يَارّژْ زَّايِي ؤُغَارَّابُو، دْجِيڒثْ ذ ؤُزِيڒْ ذ أَقتُّوسْ ثُوغَا أَيِي ذِي ڒْبُوغَازْ ن ڒبْحَارْ بْڒَا ثْغَارَّابُوثْ.

²⁵ Três vezes fui golpeado com varas, uma vez apedrejado, três vezes sofri naufrágio, passei uma noite e um dia exposto à fúria do mar.

²⁶ ؤُمِي ذ أَيِي ثُوغَا ذڭْ وبْرِيذْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ ثُوغَا أَيِي ذِي لْخَاطَارْ ن إِغزْرَانْ، ذِي لْخَاطَارْ ن إِشفَّارنْ، ذِي لْخَاطَارْ ن يِينِّي ن ڒْڭنْسْ إِنُو، ذِي لْخَاطَارْ ن يِينِّي زِي ڒڭْنُوسْ نّغْنِي، ذِي لْخَاطَارْ ذِي ثنْذِينْثْ، ذِي لْخَاطَارْ ذِي ڒخْڒَا، ذِي لْخَاطَارْ خْ ڒبْحَارْ، ذِي لْخَاطَارْ س وَاوْمَاثنْ إِسّْخَارِّيقنْ،

²⁶ Estive continuamente viajando de uma parte a outra, enfrentei perigos nos rios, perigos de assaltantes, perigos dos meus compatriotas, perigos dos gentios; perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, e perigos dos falsos irmãos.

²⁷ ذِي لْخَاطَارْ ذِي ڒْخذْمثْ، ذِي ثَامَارَا، ؤُمِي ذَايِي ثُوغَا ذِي دْجْيَاڒِي بْڒَا إِضصْ أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، ذِي ڒَاژْ ذ ؤُفَاذِي، ذڭْ ؤُژُومِّي أَطَّاسْ، ؤُمِي ذَايِي ثُوغَا ذِي ثسْمضْ ذ ثُوعَارْينْثْ،

²⁷ Trabalhei arduamente; muitas vezes fiquei sem dormir, passei fome e sede, e muitas vezes fiquei em jejum; suportei frio e nudez.

²⁸ ؤُشَا عَاذْ وَارْ سِّيوْڒغْ شَا خْ وَاطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ نّغْنِي، نِيغْ خْ ڒْهمّْ إِنُو ن كُوڒْ أَسّْ خْ ثْمسْمُونِينْ ؤُڒَا خْ ومْنُوسْ نِّي خَافِي إِ مَارَّا ثِيمسْمُونِينْ.

²⁸ Além disso, enfrento diariamente uma pressão interior, a saber, a minha preocupação com todas as igrejas.

²⁹ مَاڒَا إِضْعفْ حذْ، مَا وَارْ تِّيڒِيغْ ؤُڒَا ذ نشّْ ضعْفغْ؟ مَاڒَا إِخيّقْ حذْ زِي شَا ن ؤُنذْرفْ، مَا نشّْ وَارْ شمّْضغْ؟

²⁹ Quem está fraco, que eu não me sinta fraco? Quem não se escandaliza, que eu não me queime por dentro?

³⁰ مَاڒَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاسّمْغَارْ، أَذْ سّمْغَارغْ ذِي ثُوضْعفْثْ إِنُو.

³⁰ Se devo me orgulhar, que seja nas coisas que mostram a minha fraqueza.

³¹ أَربِّي، بَابَاسْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ - ونِّي إِتّْوَابَارْكنْ إِ ڒبْذَا قَاعْ - إِسّنْ أَقَا نشّْ وَارْ سّْخَارِّيقغْ شَا.

³¹ O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.

³² ڒْقبْطَانْ ن ڒْعسْكَارْ ن ؤُجدْجِيذْ أَرِيثَاسْ ذِي ذِيمَاشْقْ ثُوغَا إِحطَّا ثَانْذِينْثْ ن إِذِيمَاشْقِييّنْ، يَارزُّو أَذْ أَيِي إِطّفْ،

³² Em Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas mandou que se vigiasse a cidade para me prender.

³³ مَاشَا سّكّنْ أَيِي-د زڭْ إِجّْ ن ڒْكَازِي، سّهْوَانْ أَيِي-د زِي ڒْحِيضْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقْبُوبْ، أَروْڒغْ زڭْ إِفَاسّنْ نّسْ.

³³ Mas de uma janela na muralha fui baixado numa cesta e escapei das mãos dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Coríntios 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →