1 Samuel 24
rifa (RIFA) vs NTLH
1 يُويُورْ ذَاوُوذْ سّنِّي ؤُشَا إِقِّيمْ ذِي لْقلْعَاثْ ذڭْ إِذُورَارْ ن عَايْنْ-جَاذِي.
1 Quando Saul voltou da luta contra os filisteus, soube que Davi estava na região deserta que fica perto da fonte de Gedi.
2 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي د-إِعْقبْ شَاوُولْ زڭْ وضْفَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، عَاوْذنْ أَسْ، نَّانْ: ”ذَاوُوذْ أَقَا-ث ذِي ڒخْڒَا ن عَايْنْ-جَاذِي.“
2 Então escolheu três mil dos melhores soldados de Israel e foi com eles procurar Davi e os seus homens a leste das Rochas dos Cabritos Selvagens.
3 خنِّي إِكْسِي شَاوُولْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ إِتّْوَافَارْزنْ زِي مَارَّا إِسْرَائِيل، إِفّغْ حِيمَا أَذْ يَارْزُو خْ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ أَرنْذَاذْ ن ثْصُوضَارْ ن إِغَايْضنْ ن ڒجْرُوفْ.
3 Saul chegou a uma caverna junto de alguns currais de ovelhas, perto da estrada, e entrou ali para satisfazer as suas necessidades. Aconteceu que Davi e os seus homens estavam escondidos mais no fundo da caverna.
4 نتَّا يُوسَا-د غَارْ ڒْكُورِييَّاثْ ن وُودْجِي إِ إِدْجَانْ غَارْ وبْرِيذْ مَانِي ثُوغَا إِدْجَا إِجّْ ن يفْرِي. شَاوُولْ يُوذفْ غَارسْ، حِيمَا أَذْ إِذڒْ إِضَارنْ نّسْ. ثُوغَا ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ قِّيمنْ غَارْ ضفَّارْ ذڭْ إِفْرِي.
4 Então eles disseram a Davi: — Esta é a sua oportunidade! O Então Davi se arrastou de mansinho até onde estava Saul e cortou um pedaço da
5 خنِّي نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ: ”خْزَارْ، وَا ذ أَسّْ إِ خْ ذ أَشْ إِنَّا سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَشْ ڭّغْ ڒعْذُو نّشْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ شكْ ثْزمَّارذْ أَكِيذسْ ثڭّذْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“ ؤُشَا إِكَّارْ ذَاوُوذْ، إِقسّْ س ثْنُوفّْرَا إِجّْ ن طَّارْفْ زڭْ ؤُسڒْهَامْ ن شَاوُولْ.
5 Mas aí a consciência de Davi começou a doer porque ele havia cortado um pedaço da roupa de Saul.
6 أَوَارْنِي أَسْ مَاشَا إِسّْذوْذِيوْ ؤُڒْ ن ذَاوُوذْ ذَايسْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِشَارّڭْ إِجّْ ن طَّارْفْ زڭْ ؤُسڒْهَامْ ن شَاوُولْ.
6 Então disse aos seus homens: — O
7 نتَّا إِنَّا إِ يرْيَازنْ نّسْ: ”سِيذِي أَذْ أَيِي إِحْضَا أَقَا نشّْ أَذْ ڭّغْ أَيَا إِ سِيذِي إِنُو، إِ ؤُمذْهُونْ ن سِيذِي، أَقَا أَذْ سّْوِيژّْضغْ أَفُوسْ إِنُو ضِيدّْ نّسْ، مَاغَارْ نتَّا ذ أَمذْهُونْ ن سِيذِي!“
7 Assim Davi convenceu os seus homens de que eles não deviam atacar Saul. Então Saul levantou-se, saiu da caverna e seguiu o seu caminho.
8 إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ س وَاوَاڒنْ إِقسْحنْ ؤُ وَارْ ثنْ إِجِّي أَذْ هجْمنْ خْ شَاوُولْ. ؤُ شَاوُولْ إِكَّارْ، إِفّغْ-د زڭْ إِفْرِي، إِطّفْ أَبْرِيذْ.
8 Davi saiu atrás dele e gritou: — Rei Saul! Ele virou-se, e Davi, em sinal de respeito, se ajoelhou e encostou o rosto no chão.
9 خَاسْ ؤُشَا إِكَّارْ ؤُڒَا ذ ذَاوُوذْ، إِفّغْ-د زڭْ إِفْرِي، إِڒَاغَا-د خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ!“ ؤُ شَاوُولْ إِخْزَارْ غَارْ ضفَّارْ ؤُشَا يُوضَارْ ذَاوُوذْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِبنْذقْ.
9 Então disse: — Por que é que o senhor dá atenção às pessoas que dizem que eu quero prejudicá-lo?
10 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”مَايمِّي ثسْڒِيذْ غَارْ وَاوَاڒنْ ن إِوْذَانْ، إِنِّي إِقَّارنْ: ’خْژَارْ، ذَاوُوذْ إِخْسْ أَذْ أَشْ إِڭّْ ڒْغَارْ؟‘
10 O senhor pode ver por si mesmo que hoje na caverna o Senhor Deus o entregou a mim. Alguns me disseram que o matasse, mas eu não quis fazer isso. E disse que não levantaria um dedo contra o senhor, pois o Senhor o escolheu para ser rei.
11 خْزَارْ أَسّْ-أَ ثژْرِيذْ س ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَقَا سِيذِي إِڭَّا شكْ أَسّْ-أَ ذڭْ إِفْرِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. نَّانْ أَيِي حِيمَا أَذْ شكْ نْغغْ، مَاشَا نشّْ حَاوْڒغْ خَاكْ، مِينْزِي نِّيغْ أَكْ-ذ يِيخفْ إِنُو: ’نشّْ وَارْ سّْوِيژَّاضغْ أَفُوسْ إِنُو ضِيدّْ إِ سِيذِي إِنُو، مَاغَارْ نتَّا ذ أَمذْهُونْ ن سِيذِي.‘
11 Veja, meu pai, veja o pedaço da sua capa que está na minha mão! Eu cortei o pano, mas não matei o senhor. Isso prova que eu não penso em me revoltar contra o senhor, nem em fazer-lhe nenhum mal. Eu sabia muito bem que o senhor está procurando me matar, mas mesmo assim eu não o ataquei!
12 خْزَارْ بَابَا، طَّارْفْ ن ؤُسڒْهَامْ نّشْ أَقَا-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. ؤُمِي نشّْ شَارّْڭغْ إِجّْ ن طَّارْفْ ن ؤُپَارْثسُّو نّشْ، وَارْ شكْ نْغِيغْ. خنِّي سّنْ ؤُ خْزَارْ، أَقَا وَارْ غَارِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو ڒَا ذ ثُوعفّْنَا ؤُڒَا ذ أَخطُّو ؤُ نشّْ وَارْ كِيكْ خْضِيغْ شَا. مَاشَا شكْ ثَارزُّوذْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثكّْسذْ ثُوذَارْثْ إِنُو.
12 Que o Senhor julgue qual de nós dois está errado! E que ele castigue o senhor pelo que fez contra mim, pois eu não vou atacá-lo de jeito nenhum!
13 سِيذِي أَذْ إِحْكمْ جَارْ أَيِي ذ شكْ ؤُشَا سِيذِي أَذْ إِنْثَاقمْ إِ نشّْ زَّايكْ، مَاشَا أَفُوسْ إِنُو وَارْ إِتِّيڒِي خَاكْ.
13 Como diz o velho ditado: “O mal vem dos maus.” Mas eu não lhe farei nenhum mal.
14 أَمْ مَامّشْ إِقَّارْ وَاوَاڒْ إِوزْننْ ن ڒجْذُوذْ: ’زڭْ إِعفَّاننْ إِتَّاسْ-د ثُوعفّْنَا!‘، مَاشَا أَفُوسْ إِنُو وَارْ إِتِّيڒِي ضِيدّْ إِ شكْ.
14 Vejam o que o rei de Israel está tentando matar! Vejam só o que ele está caçando: um cachorro morto, uma pulga!
15 أَوَارْنِي مَانْ ونْ إِضفَّارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل؟ مَانْ ونْ إِ ثْيمَّارذْ؟ أَوَارْنِي يِيجّْ ن وقْزِينْ إِمُّوثنْ، أَوَارْنِي إِ يِيجّْ ن ؤُينِّي ن ؤُشُورْذُو!
15 O Senhor Deus vai julgar e decidir qual de nós dois está errado. Que ele me julgue, me defenda e me livre do senhor!
16 سِيذِي أَذْ يِيڒِي ذ ڒْقَاضِي نّغْ ؤُ نتَّا أَذْ إِحْكمْ جَارْ أَيِي ذ شكْ. نتَّا أَذْ إِخْزَارْ ذِي مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ إِحْكمْ خْ دّعْوثْ إِنُو ؤُ نتَّا أَذْ أَيِي يَاغْ ثَاسْغَارْثْ زڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.“
16 Quando Davi acabou de falar, Saul disse: — É você mesmo, meu filho Davi? E Saul começou a chorar.
17 ؤُمِي إِكمّڒْ ذَاوُوذْ خْ ڒْهَارْذْ ن وَاوَاڒنْ-أَ إِ شَاوُولْ، إِمْسَارْ، أَقَا شَاوُولْ إِنَّا: ”مَا ثَا ذ ثْمِيجَّا نّشْ، مِّي ذَاوُوذْ؟“ خنِّي إِسّْڭعّذْ شَاوُولْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِرُو.
17 Então disse a Davi: — Você está certo, e eu estou errado. Você tem sido muito bom para mim enquanto que eu lhe tenho feito muito mal.
18 إِنَّا نتَّا إِ ذَاوُوذْ: ”شكْ ذ أَمْسڭّذْ خَافِي نشّْ، مَاغَارْ شكْ ثڭِّيذْ أَكِيذِي مْلِيحْ، مَاشَا نشّْ ڭِّيغْ أَكِيذكْ ثُوعفّْنَا.
18 Hoje você mostrou o quanto é bom para mim, pois não me matou, embora o Senhor me tivesse entregado a você.
19 شكْ، وَاهْ شكْ ثسّشْنذْ أَيِي أَسّْ-أَ، مَامّشْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ مْلِيحْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِڭَّا أَيِي ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ شكْ وَارْ ذ أَيِي ثنْغِيذْ شَا.
19 Será que alguém, depois de pegar o seu inimigo, o deixa ir embora são e salvo? Que o Senhor o abençoe pelo que você fez por mim hoje!
20 مَاغَارْ مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ يُوفَا ڒعْذُو نّسْ، مَا خنِّي أَذْ ث يجّْ أَذْ يُويُورْ أَبْرِيذْ نّسْ ذِي ڒْخَارْ؟ سِيذِي أَذْ شكْ إِخدْجصْ س ڒْخَارْ ذِي سِّيبّثْ ن مِينْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ أَسّْ-أَ.
20 Agora estou certo de que você será rei de Israel e de que durante o seu governo o reino continuará firme.
21 ڒخُّو سّْنغْ، أَقَا شكْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَجدْجِيذْ ؤُ ثَاڭلْذِيثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثمْثنْ س ؤُفُوسْ نّشْ.
21 Mas jure em nome do Senhor que você não acabará com os meus descendentes, e assim o meu nome e o nome da minha família não serão esquecidos.
22 خْ ؤُينِّي جَّادْجْ أَيِي ڒخُّو غَارْ سِيذِي، أَقَا شكْ وَارْ ثْقطّْعضْ زَّارِيعثْ إِنُو أَوَارْنِي أَيِي ؤُ وَارْ ثتّكّْسذْ إِسمْ إِنُو زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا!“
22 E Davi jurou. Então Saul foi para casa, e Davi e os seus homens voltaram para a fortaleza.
23 ذَاوُوذْ إِجُّودْجْ إِ شَاوُولْ ؤُ شَاوُولْ يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ ڭعّْذنْ غَارْ لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ.
23 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.