1 Samuel 24
rifa (RIFA) vs ARIB
1 يُويُورْ ذَاوُوذْ سّنِّي ؤُشَا إِقِّيمْ ذِي لْقلْعَاثْ ذڭْ إِذُورَارْ ن عَايْنْ-جَاذِي.
1 Ora, quando Saul voltou de perseguir os filisteus, foi-lhe dito: Eis que Davi está no deserto de En-Gedi.
2 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي د-إِعْقبْ شَاوُولْ زڭْ وضْفَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، عَاوْذنْ أَسْ، نَّانْ: ”ذَاوُوذْ أَقَا-ث ذِي ڒخْڒَا ن عَايْنْ-جَاذِي.“
2 Então tomou Saul três mil homens, escolhidos dentre todo o Israel, e foi em busca de Davi e dos seus homens, até sobre as penhas das cabras montesas.
3 خنِّي إِكْسِي شَاوُولْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ إِتّْوَافَارْزنْ زِي مَارَّا إِسْرَائِيل، إِفّغْ حِيمَا أَذْ يَارْزُو خْ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ أَرنْذَاذْ ن ثْصُوضَارْ ن إِغَايْضنْ ن ڒجْرُوفْ.
3 E chegou no caminho a uns currais de ovelhas, onde havia uma caverna; e Saul entrou nela para aliviar o ventre. Ora Davi e os seus homens estavam sentados na parte interior da caverna.
4 نتَّا يُوسَا-د غَارْ ڒْكُورِييَّاثْ ن وُودْجِي إِ إِدْجَانْ غَارْ وبْرِيذْ مَانِي ثُوغَا إِدْجَا إِجّْ ن يفْرِي. شَاوُولْ يُوذفْ غَارسْ، حِيمَا أَذْ إِذڒْ إِضَارنْ نّسْ. ثُوغَا ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ قِّيمنْ غَارْ ضفَّارْ ذڭْ إِفْرِي.
4 Então os homens de Davi lhe disseram: Eis aqui o dia do qual o Senhor te disse: Eis que entrego o teu inimigo nas tuas mãos; far-lhe-ás como parecer bem aos teus olhos. Então Davi se levantou, e de mansinho cortou a orla do manto de Saul.
5 خنِّي نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ: ”خْزَارْ، وَا ذ أَسّْ إِ خْ ذ أَشْ إِنَّا سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَشْ ڭّغْ ڒعْذُو نّشْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ شكْ ثْزمَّارذْ أَكِيذسْ ثڭّذْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“ ؤُشَا إِكَّارْ ذَاوُوذْ، إِقسّْ س ثْنُوفّْرَا إِجّْ ن طَّارْفْ زڭْ ؤُسڒْهَامْ ن شَاوُولْ.
5 Sucedeu, porém, que depois doeu o coração de Davi, por ter cortado a orla do manto de Saul.
6 أَوَارْنِي أَسْ مَاشَا إِسّْذوْذِيوْ ؤُڒْ ن ذَاوُوذْ ذَايسْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِشَارّڭْ إِجّْ ن طَّارْفْ زڭْ ؤُسڒْهَامْ ن شَاوُولْ.
6 E disse aos seus homens: O Senhor me guarde de que eu faça tal coisa ao meu senhor, ao ungido do Senhor, que eu estenda a minha mão contra ele, pois é o ungido do Senhor.
7 نتَّا إِنَّا إِ يرْيَازنْ نّسْ: ”سِيذِي أَذْ أَيِي إِحْضَا أَقَا نشّْ أَذْ ڭّغْ أَيَا إِ سِيذِي إِنُو، إِ ؤُمذْهُونْ ن سِيذِي، أَقَا أَذْ سّْوِيژّْضغْ أَفُوسْ إِنُو ضِيدّْ نّسْ، مَاغَارْ نتَّا ذ أَمذْهُونْ ن سِيذِي!“
7 com essas palavras Davi conteve os seio chegando para se permitiu que se levantassem contra Saul. E Saul se levantou da caverna, e prosseguiu o seu caminho.
8 إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ س وَاوَاڒنْ إِقسْحنْ ؤُ وَارْ ثنْ إِجِّي أَذْ هجْمنْ خْ شَاوُولْ. ؤُ شَاوُولْ إِكَّارْ، إِفّغْ-د زڭْ إِفْرِي، إِطّفْ أَبْرِيذْ.
8 Depois também Davi se levantou e, saindo da caverna, gritou por detrás de Saul, dizendo: Ó rei, meu senhor! Quando Saul olhou para trás, Davi se inclinou com o rosto em terra e lhe fez reverência.
9 خَاسْ ؤُشَا إِكَّارْ ؤُڒَا ذ ذَاوُوذْ، إِفّغْ-د زڭْ إِفْرِي، إِڒَاغَا-د خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ!“ ؤُ شَاوُولْ إِخْزَارْ غَارْ ضفَّارْ ؤُشَا يُوضَارْ ذَاوُوذْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِبنْذقْ.
9 Então disse Davi a Saul: por que dás ouvidos às palavras dos homens que dizem: Davi procura fazer-te mal?
10 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”مَايمِّي ثسْڒِيذْ غَارْ وَاوَاڒنْ ن إِوْذَانْ، إِنِّي إِقَّارنْ: ’خْژَارْ، ذَاوُوذْ إِخْسْ أَذْ أَشْ إِڭّْ ڒْغَارْ؟‘
10 Eis que os teus olhos acabam de ver que o Senhor hoje te pôs em minhas mãos nesta caverna; e alguns disseram que eu te matasse, porém a minha mão te poupou; pois eu disse: Não estenderei a minha mão contra o meu senhor, porque é o ungido do Senhor.
11 خْزَارْ أَسّْ-أَ ثژْرِيذْ س ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَقَا سِيذِي إِڭَّا شكْ أَسّْ-أَ ذڭْ إِفْرِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. نَّانْ أَيِي حِيمَا أَذْ شكْ نْغغْ، مَاشَا نشّْ حَاوْڒغْ خَاكْ، مِينْزِي نِّيغْ أَكْ-ذ يِيخفْ إِنُو: ’نشّْ وَارْ سّْوِيژَّاضغْ أَفُوسْ إِنُو ضِيدّْ إِ سِيذِي إِنُو، مَاغَارْ نتَّا ذ أَمذْهُونْ ن سِيذِي.‘
11 Olha, meu pai, vê aqui a orla do teu manto na minha mão, pois cortando-te eu a orla do manto, não te matei. Considera e vê que não há na minha mão nem mal nem transgressão alguma, e que não pequei contra ti, ainda que tu andes à caça da minha vida para ma tirares.
12 خْزَارْ بَابَا، طَّارْفْ ن ؤُسڒْهَامْ نّشْ أَقَا-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. ؤُمِي نشّْ شَارّْڭغْ إِجّْ ن طَّارْفْ ن ؤُپَارْثسُّو نّشْ، وَارْ شكْ نْغِيغْ. خنِّي سّنْ ؤُ خْزَارْ، أَقَا وَارْ غَارِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو ڒَا ذ ثُوعفّْنَا ؤُڒَا ذ أَخطُّو ؤُ نشّْ وَارْ كِيكْ خْضِيغْ شَا. مَاشَا شكْ ثَارزُّوذْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثكّْسذْ ثُوذَارْثْ إِنُو.
12 Julgue o Senhor entre mim e ti, e vingue-me o Senhor de ti; a minha mão, porém, não será contra ti.
13 سِيذِي أَذْ إِحْكمْ جَارْ أَيِي ذ شكْ ؤُشَا سِيذِي أَذْ إِنْثَاقمْ إِ نشّْ زَّايكْ، مَاشَا أَفُوسْ إِنُو وَارْ إِتِّيڒِي خَاكْ.
13 Como diz o provérbio dos antigos: Dos ímpios procede a impiedade. A minha mão, porém, não será contra ti.
14 أَمْ مَامّشْ إِقَّارْ وَاوَاڒْ إِوزْننْ ن ڒجْذُوذْ: ’زڭْ إِعفَّاننْ إِتَّاسْ-د ثُوعفّْنَا!‘، مَاشَا أَفُوسْ إِنُو وَارْ إِتِّيڒِي ضِيدّْ إِ شكْ.
14 Após quem saiu o rei de Israel? a quem persegues tu? A um cão morto, a uma pulga!
15 أَوَارْنِي مَانْ ونْ إِضفَّارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل؟ مَانْ ونْ إِ ثْيمَّارذْ؟ أَوَارْنِي يِيجّْ ن وقْزِينْ إِمُّوثنْ، أَوَارْنِي إِ يِيجّْ ن ؤُينِّي ن ؤُشُورْذُو!
15 Seja, pois, o Senhor juiz, e julgue entre mim e ti; e veja, e advogue a minha causa, e me livre da tua mão.
16 سِيذِي أَذْ يِيڒِي ذ ڒْقَاضِي نّغْ ؤُ نتَّا أَذْ إِحْكمْ جَارْ أَيِي ذ شكْ. نتَّا أَذْ إِخْزَارْ ذِي مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ إِحْكمْ خْ دّعْوثْ إِنُو ؤُ نتَّا أَذْ أَيِي يَاغْ ثَاسْغَارْثْ زڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.“
16 Acabando Davi de falar a Saul todas estas palavras, perguntou Saul: E esta a tua voz, meu filho Davi? Então Saul levantou a voz e chorou.
17 ؤُمِي إِكمّڒْ ذَاوُوذْ خْ ڒْهَارْذْ ن وَاوَاڒنْ-أَ إِ شَاوُولْ، إِمْسَارْ، أَقَا شَاوُولْ إِنَّا: ”مَا ثَا ذ ثْمِيجَّا نّشْ، مِّي ذَاوُوذْ؟“ خنِّي إِسّْڭعّذْ شَاوُولْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِرُو.
17 E disse a Davi: Tu és mais justo do que eu, pois me recompensaste com bem, e eu te recompensei com mal.
18 إِنَّا نتَّا إِ ذَاوُوذْ: ”شكْ ذ أَمْسڭّذْ خَافِي نشّْ، مَاغَارْ شكْ ثڭِّيذْ أَكِيذِي مْلِيحْ، مَاشَا نشّْ ڭِّيغْ أَكِيذكْ ثُوعفّْنَا.
18 E tu mostraste hoje que procedeste bem para comigo, por isso que, havendo-me o Senhor entregado na tua mão, não me mataste.
19 شكْ، وَاهْ شكْ ثسّشْنذْ أَيِي أَسّْ-أَ، مَامّشْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ مْلِيحْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِڭَّا أَيِي ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ شكْ وَارْ ذ أَيِي ثنْغِيذْ شَا.
19 Pois, quem há que, encontrando o seu inimigo, o deixará ir o seu caminho? O Senhor, pois, te pague com bem, pelo que hoje me fizeste.
20 مَاغَارْ مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ يُوفَا ڒعْذُو نّسْ، مَا خنِّي أَذْ ث يجّْ أَذْ يُويُورْ أَبْرِيذْ نّسْ ذِي ڒْخَارْ؟ سِيذِي أَذْ شكْ إِخدْجصْ س ڒْخَارْ ذِي سِّيبّثْ ن مِينْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ أَسّْ-أَ.
20 Agora, pois, sei que certamente hás de reinar, e que o reino de Israel há de se firmar na tua mão.
21 ڒخُّو سّْنغْ، أَقَا شكْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَجدْجِيذْ ؤُ ثَاڭلْذِيثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثمْثنْ س ؤُفُوسْ نّشْ.
21 Portanto jura-me pelo Senhor que não desarraigarás a minha descendência depois de mim, nem extinguirás o meu nome da casa de meu pai.
22 خْ ؤُينِّي جَّادْجْ أَيِي ڒخُّو غَارْ سِيذِي، أَقَا شكْ وَارْ ثْقطّْعضْ زَّارِيعثْ إِنُو أَوَارْنِي أَيِي ؤُ وَارْ ثتّكّْسذْ إِسمْ إِنُو زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا!“
22 Então jurou Davi a Saul. E foi Saul para sua casa, mas Davi e os seus homens subiram ao lugar forte.
23 ذَاوُوذْ إِجُّودْجْ إِ شَاوُولْ ؤُ شَاوُولْ يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ ڭعّْذنْ غَارْ لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ.
23 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.