1 Samuel 24
rifa (RIFA) vs ARA
1 يُويُورْ ذَاوُوذْ سّنِّي ؤُشَا إِقِّيمْ ذِي لْقلْعَاثْ ذڭْ إِذُورَارْ ن عَايْنْ-جَاذِي.
1 Tendo Saul voltado de perseguir os filisteus, foi-lhe dito: Eis que Davi está no deserto de En-Gedi.
2 ؤُشَا إِمْسَارْ، ؤُمِي د-إِعْقبْ شَاوُولْ زڭْ وضْفَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، عَاوْذنْ أَسْ، نَّانْ: ”ذَاوُوذْ أَقَا-ث ذِي ڒخْڒَا ن عَايْنْ-جَاذِي.“
2 Tomou, então, Saul três mil homens, escolhidos dentre todo o Israel, e foi ao encalço de Davi e dos seus homens, nas faldas das penhas das cabras monteses.
3 خنِّي إِكْسِي شَاوُولْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ إِتّْوَافَارْزنْ زِي مَارَّا إِسْرَائِيل، إِفّغْ حِيمَا أَذْ يَارْزُو خْ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ أَرنْذَاذْ ن ثْصُوضَارْ ن إِغَايْضنْ ن ڒجْرُوفْ.
3 Chegou a uns currais de ovelhas no caminho, onde havia uma caverna; entrou nela Saul, a aliviar o ventre. Ora, Davi e os seus homens estavam assentados no mais interior da mesma.
4 نتَّا يُوسَا-د غَارْ ڒْكُورِييَّاثْ ن وُودْجِي إِ إِدْجَانْ غَارْ وبْرِيذْ مَانِي ثُوغَا إِدْجَا إِجّْ ن يفْرِي. شَاوُولْ يُوذفْ غَارسْ، حِيمَا أَذْ إِذڒْ إِضَارنْ نّسْ. ثُوغَا ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ قِّيمنْ غَارْ ضفَّارْ ذڭْ إِفْرِي.
4 Então, os homens de Davi lhe disseram: Hoje é o dia do qual o Senhor te disse: Eis que te entrego nas mãos o teu inimigo, e far-lhe-ás o que bem te parecer. Levantou-se Davi e, furtivamente, cortou a orla do manto de Saul.
5 خنِّي نَّانْ أَسْ يرْيَازنْ ن ذَاوُوذْ: ”خْزَارْ، وَا ذ أَسّْ إِ خْ ذ أَشْ إِنَّا سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ أَذْ أَشْ ڭّغْ ڒعْذُو نّشْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ شكْ ثْزمَّارذْ أَكِيذسْ ثڭّذْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“ ؤُشَا إِكَّارْ ذَاوُوذْ، إِقسّْ س ثْنُوفّْرَا إِجّْ ن طَّارْفْ زڭْ ؤُسڒْهَامْ ن شَاوُولْ.
5 Sucedeu, porém, que, depois, sentiu Davi bater-lhe o coração, por ter cortado a orla do manto de Saul;
6 أَوَارْنِي أَسْ مَاشَا إِسّْذوْذِيوْ ؤُڒْ ن ذَاوُوذْ ذَايسْ، مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِشَارّڭْ إِجّْ ن طَّارْفْ زڭْ ؤُسڒْهَامْ ن شَاوُولْ.
6 e disse aos seus homens: O Senhor me guarde de que eu faça tal coisa ao meu senhor, isto é, que eu estenda a mão contra ele, pois é o ungido do Senhor .
7 نتَّا إِنَّا إِ يرْيَازنْ نّسْ: ”سِيذِي أَذْ أَيِي إِحْضَا أَقَا نشّْ أَذْ ڭّغْ أَيَا إِ سِيذِي إِنُو، إِ ؤُمذْهُونْ ن سِيذِي، أَقَا أَذْ سّْوِيژّْضغْ أَفُوسْ إِنُو ضِيدّْ نّسْ، مَاغَارْ نتَّا ذ أَمذْهُونْ ن سِيذِي!“
7 Com estas palavras, Davi conteve os seus homens e não lhes permitiu que se levantassem contra Saul; retirando-se Saul da caverna, prosseguiu o seu caminho.
8 إِسِّيوڒْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ يرْيَازنْ نّسْ س وَاوَاڒنْ إِقسْحنْ ؤُ وَارْ ثنْ إِجِّي أَذْ هجْمنْ خْ شَاوُولْ. ؤُ شَاوُولْ إِكَّارْ، إِفّغْ-د زڭْ إِفْرِي، إِطّفْ أَبْرِيذْ.
8 Depois, também Davi se levantou e, saindo da caverna, gritou a Saul, dizendo: Ó rei, meu senhor! Olhando Saul para trás, inclinou-se Davi e fez-lhe reverência, com o rosto em terra.
9 خَاسْ ؤُشَا إِكَّارْ ؤُڒَا ذ ذَاوُوذْ، إِفّغْ-د زڭْ إِفْرِي، إِڒَاغَا-د خْ شَاوُولْ، إِنَّا: ”سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ!“ ؤُ شَاوُولْ إِخْزَارْ غَارْ ضفَّارْ ؤُشَا يُوضَارْ ذَاوُوذْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، إِبنْذقْ.
9 Disse Davi a Saul: Por que dás tu ouvidos às palavras dos homens que dizem: Davi procura fazer-te mal?
10 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ شَاوُولْ: ”مَايمِّي ثسْڒِيذْ غَارْ وَاوَاڒنْ ن إِوْذَانْ، إِنِّي إِقَّارنْ: ’خْژَارْ، ذَاوُوذْ إِخْسْ أَذْ أَشْ إِڭّْ ڒْغَارْ؟‘
10 Os teus próprios olhos viram, hoje, que o Senhor te pôs em minhas mãos nesta caverna, e alguns disseram que eu te matasse; porém a minha mão te poupou; porque disse: Não estenderei a mão contra o meu senhor, pois é o ungido de Deus.
11 خْزَارْ أَسّْ-أَ ثژْرِيذْ س ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَقَا سِيذِي إِڭَّا شكْ أَسّْ-أَ ذڭْ إِفْرِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. نَّانْ أَيِي حِيمَا أَذْ شكْ نْغغْ، مَاشَا نشّْ حَاوْڒغْ خَاكْ، مِينْزِي نِّيغْ أَكْ-ذ يِيخفْ إِنُو: ’نشّْ وَارْ سّْوِيژَّاضغْ أَفُوسْ إِنُو ضِيدّْ إِ سِيذِي إِنُو، مَاغَارْ نتَّا ذ أَمذْهُونْ ن سِيذِي.‘
11 Olha, pois, meu pai, vê aqui a orla do teu manto na minha mão. No fato de haver eu cortado a orla do teu manto sem te matar, reconhece e vê que não há em mim nem mal nem rebeldia, e não pequei contra ti, ainda que andas à caça da minha vida para ma tirares.
12 خْزَارْ بَابَا، طَّارْفْ ن ؤُسڒْهَامْ نّشْ أَقَا-ث ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. ؤُمِي نشّْ شَارّْڭغْ إِجّْ ن طَّارْفْ ن ؤُپَارْثسُّو نّشْ، وَارْ شكْ نْغِيغْ. خنِّي سّنْ ؤُ خْزَارْ، أَقَا وَارْ غَارِي ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو ڒَا ذ ثُوعفّْنَا ؤُڒَا ذ أَخطُّو ؤُ نشّْ وَارْ كِيكْ خْضِيغْ شَا. مَاشَا شكْ ثَارزُّوذْ حِيمَا أَذْ أَيِي ثكّْسذْ ثُوذَارْثْ إِنُو.
12 Julgue o Senhor entre mim e ti e vingue-me o Senhor a teu respeito; porém a minha mão não será contra ti.
13 سِيذِي أَذْ إِحْكمْ جَارْ أَيِي ذ شكْ ؤُشَا سِيذِي أَذْ إِنْثَاقمْ إِ نشّْ زَّايكْ، مَاشَا أَفُوسْ إِنُو وَارْ إِتِّيڒِي خَاكْ.
13 Dos perversos procede a perversidade, diz o provérbio dos antigos; porém a minha mão não está contra ti.
14 أَمْ مَامّشْ إِقَّارْ وَاوَاڒْ إِوزْننْ ن ڒجْذُوذْ: ’زڭْ إِعفَّاننْ إِتَّاسْ-د ثُوعفّْنَا!‘، مَاشَا أَفُوسْ إِنُو وَارْ إِتِّيڒِي ضِيدّْ إِ شكْ.
14 Após quem saiu o rei de Israel? A quem persegue? A um cão morto? A uma pulga?
15 أَوَارْنِي مَانْ ونْ إِضفَّارْ ؤُجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل؟ مَانْ ونْ إِ ثْيمَّارذْ؟ أَوَارْنِي يِيجّْ ن وقْزِينْ إِمُّوثنْ، أَوَارْنِي إِ يِيجّْ ن ؤُينِّي ن ؤُشُورْذُو!
15 Seja o Senhor o meu juiz, e julgue entre mim e ti, e veja, e pleiteie a minha causa, e me faça justiça, e me livre da tua mão.
16 سِيذِي أَذْ يِيڒِي ذ ڒْقَاضِي نّغْ ؤُ نتَّا أَذْ إِحْكمْ جَارْ أَيِي ذ شكْ. نتَّا أَذْ إِخْزَارْ ذِي مَانْ أَيَا ؤُشَا أَذْ إِحْكمْ خْ دّعْوثْ إِنُو ؤُ نتَّا أَذْ أَيِي يَاغْ ثَاسْغَارْثْ زڭْ ؤُفُوسْ نّشْ.“
16 Tendo Davi acabado de falar a Saul todas estas palavras, disse Saul: É isto a tua voz, meu filho Davi? E chorou Saul em voz alta.
17 ؤُمِي إِكمّڒْ ذَاوُوذْ خْ ڒْهَارْذْ ن وَاوَاڒنْ-أَ إِ شَاوُولْ، إِمْسَارْ، أَقَا شَاوُولْ إِنَّا: ”مَا ثَا ذ ثْمِيجَّا نّشْ، مِّي ذَاوُوذْ؟“ خنِّي إِسّْڭعّذْ شَاوُولْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِرُو.
17 Disse a Davi: Mais justo és do que eu; pois tu me recompensaste com bem, e eu te paguei com mal.
18 إِنَّا نتَّا إِ ذَاوُوذْ: ”شكْ ذ أَمْسڭّذْ خَافِي نشّْ، مَاغَارْ شكْ ثڭِّيذْ أَكِيذِي مْلِيحْ، مَاشَا نشّْ ڭِّيغْ أَكِيذكْ ثُوعفّْنَا.
18 Mostraste, hoje, que me fizeste bem; pois o Senhor me havia posto em tuas mãos, e tu me não mataste.
19 شكْ، وَاهْ شكْ ثسّشْنذْ أَيِي أَسّْ-أَ، مَامّشْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ مْلِيحْ، مَاغَارْ سِيذِي ثُوغَا إِڭَّا أَيِي ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ شكْ وَارْ ذ أَيِي ثنْغِيذْ شَا.
19 Porque quem há que, encontrando o inimigo, o deixa ir por bom caminho? O Senhor , pois, te pague com bem, pelo que, hoje, me fizeste.
20 مَاغَارْ مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ يُوفَا ڒعْذُو نّسْ، مَا خنِّي أَذْ ث يجّْ أَذْ يُويُورْ أَبْرِيذْ نّسْ ذِي ڒْخَارْ؟ سِيذِي أَذْ شكْ إِخدْجصْ س ڒْخَارْ ذِي سِّيبّثْ ن مِينْ ذ أَيِي ثڭِّيذْ أَسّْ-أَ.
20 Agora, pois, tenho certeza de que serás rei e de que o reino de Israel há de ser firme na tua mão.
21 ڒخُّو سّْنغْ، أَقَا شكْ أَذْ ثْذوْڒذْ ذ أَجدْجِيذْ ؤُ ثَاڭلْذِيثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثمْثنْ س ؤُفُوسْ نّشْ.
21 Portanto, jura-me pelo Senhor que não eliminarás a minha descendência, nem desfarás o meu nome da casa de meu pai.
22 خْ ؤُينِّي جَّادْجْ أَيِي ڒخُّو غَارْ سِيذِي، أَقَا شكْ وَارْ ثْقطّْعضْ زَّارِيعثْ إِنُو أَوَارْنِي أَيِي ؤُ وَارْ ثتّكّْسذْ إِسمْ إِنُو زِي ثَادَّارْثْ ن بَابَا!“
22 Então, jurou Davi a Saul, e este se foi para sua casa; porém Davi e os seus homens subiram ao lugar seguro.
23 ذَاوُوذْ إِجُّودْجْ إِ شَاوُولْ ؤُ شَاوُولْ يَارڭّْوحْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ؤُ ذَاوُوذْ ذ يرْيَازنْ نّسْ ڭعّْذنْ غَارْ لْبُورْجْ ذڭْ إِذُورَارْ.
23 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.