1 Samuel 1

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي رَامَاثَايِيمْ-صُوفِيمْ، زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، قَّارنْ أَسْ إِلْقَانَا، مِّيسْ ن يَارُوحَامْ، مِّيسْ ن أَلِيهُو، مِّيسْ ن ثُوحُو، مِّيسْ ن صُوفْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِفْرَايِيمْ.

¹ Ora, havia um certo homem de Ramataim-Zofim, do monte Efraim, e o seu nome era Elcana, o filho de Jeroão, o filho de Eliú, o filho de Toú, o filho de Zufe, um efrateu.

² نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ. إِشْثنْ قَّارنْ أَسْ حَانَّا ؤُ ثنّغْنِيثْ قَّارنْ أَسْ فَانِينَّا. فَانِينَّا ثُوغَا غَارسْ إِحنْجِيرنْ، مَاشَا حَانَّا وَارْ غَارسْ ثُوغِي بُو إِحنْجِيرنْ.

² E ele tinha duas esposas; o nome de uma era Ana, e o nome da outra Penina; e Penina tinha filhos, mas Ana não tinha filhos.

³ أَرْيَازْ-أَ ثُوغَا إِتّْڭعَّاذْ أَسڭّْوَاسْ خْ ؤُسڭّْوَاسْ زِي ثنْذِينْثْ نّسْ حِيمَا أَذْ إِسْجذْ ؤُ أَذْ إِقدّمْ ثِيغَارْصَا إِ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي شِيلُو. ذِينِّي ثُوغَا ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَالِي، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ. نِيثْنِي ذ إِكهَّاننْ ن سِيذِي.

³ E esse homem subia de sua cidade anualmente para adorar e sacrificar ao SENHOR dos Exércitos em Siló. E os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, os sacerdotes do SENHOR, estavam lá.

⁴ ذڭْ وَاسّْ ڒَامِي د-يِيوِي إِلْقَانَا ثَاغَارْصْثْ، إِمْسَارْ أَقَا إِوْشَا ثِيسقَّارْ ن ثْغَارْصْثْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ فَانِينَّا ؤُ إِ مَارَّا إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نّسْ،

⁴ E quando o tempo de Elcana ofertar chegava, ele dava a Penina, sua esposa, e a todos os filhos e filhas dela, porções;

⁵ مَاشَا إِ حَانَّا إِوْشَا أَسْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِتّخْسْ حَانَّا، وَاخَّا سِيذِي ثُوغَا إِبلّعْ أَسْ ڒمْڒَاوثْ.

⁵ mas para Ana ele dava uma porção digna; pois ele amava Ana; mas o SENHOR havia fechado o seu ventre.

⁶ ثَاغْرِيمْثْ نّسْ ثُوغَا ثْسعَّارْ إِ-ت أَطَّاسْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثسّْفُوڭمْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا إِبلّعْ أَسْ ڒمْڒَاوثْ.

⁶ E a sua adversária também a provocava severamente, para afligi-la, porque o SENHOR havia fechado o seu ventre.

⁷ أَمُّو إِ إِڭَّا إِلْقَانَا أَسڭّْوَاسْ خْ ؤُسڭّْوَاسْ. ؤُشَا مڒْمِي مَا ثتّْڭعّذْ حَانَّا أَكِيذسْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ثْسعَّارْ إِ-ت فَانِينَّا ؤُ نتَّاثْ ثْرُو، وَارْ ثشِّي وَالُو.

⁷ E como ele assim fazia ano a ano, quando ela subia à casa do SENHOR, deste modo ela a provocava; por isso ela chorava, e não comia.

⁸ خنِّي إِنَّا أَرْيَازْ نّسْ إِلْقَانَا: ”حَانَّا، مَايمِّي ثتّْرُوذْ، مَايمِّي وَارْ ثتّتّذْ شَا ؤُ مَايمِّي ؤُڒْ نّمْ إِشْضنْ؟ مَا نشّْ وَارْ ذ أَمْ شْنِيغْ خْعشْرَا ن إِحنْجِيرنْ؟“

⁸ Então, disse Elcana, seu marido, a ela: Ana, por que choras tu? E por que não comes? E por que o teu coração está entristecido? Não sou eu melhor para ti do que dez filhos?

⁹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ، أَوَارْنِي ؤُمِي ثشَّا ؤُ ثسْوَا ذِي شِيلُو، ثكَّارْ حَانَّا. ثُوغَا أَكهَّانْ عَالِي إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي غَارْ ثفْڒَاوْثْ ن ؤُغزْضِيسْ ن ثوَّارْثْ ن زَّاوشْثْ ن سِيذِي.

⁹ Assim, Ana se levantou após eles haverem comido em Siló, e depois de eles haverem bebido. Ora, Eli, o sacerdote, assentou-se num assento junto a uma coluna do templo do SENHOR.

¹⁰ ثُوغَا ڒعْمَارْ ن حَانَّا يَارْزڭْ، ثژُّودْجْ غَارْ سِيذِي، ثْرُو أَطَّاسْ.

¹⁰ E ela estava em amargura de alma, e orava ao SENHOR, e chorava sobejamente.

¹¹ نتَّاثْ ثڭَّا إِجّْ ن لْوَاعْذْ، ثنَّا: ”أَ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، مَاڒَا شكْ ثخْزَارذْ س ثِيذتّْ غَارْ ڒمْحَاينْ ن ثَايَّا نّشْ ؤُ ثْخَارّْصذْ ذَايِي ؤُ وَارْ ثتّتُّوذْ ثَايَّا نّشْ، أَذْ ثوْشذْ إِ ثَايَّا نّشْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ذ أَوْثمْ، خنِّي أَذْ ث وْشغْ إِ سِيذِي مِينْ غَا يكّْ إِدَّارْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْمُوسْ وَارْ إِتّْحفِّي إِ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.“

¹¹ E ela fez um voto, e disse: Ó SENHOR dos Exércitos, se tu, verdadeiramente, atentares para a aflição da tua serva, e de mim te lembrares, e não te esqueceres da tua serva, mas desejares conceder à tua serva um menino, então eu o darei ao SENHOR todos os dias da sua vida, e nenhuma navalha virá sobre a sua cabeça.

¹² ؤُمِي ثكَّا أَطَّاسْ ثتّْژَادْجْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِمْسَارْ، أَقَا عَالِي إِحْضَا أَقمُّومْ نّسْ.

¹² E sucedeu que, enquanto ela continuava a orar diante do SENHOR, Eli observava a sua boca.

¹³ ثُوغَا حَانَّا ثسِّيوڒْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ، إِينْشِيشنْ نّسْ تّنْهزَّانْ وَاهَا، مَاشَا ثْمِيجَّا نّسْ ثُوغَا وَارْ ثتّْوَاسڒْ. عَالِي إِتّْغِيڒْ أَسْ ثسْشَارْ.

¹³ Ora, Ana falava em seu coração; somente os seus lábios se moviam, mas a sua voz não era ouvida; por isso Eli pensou que ela estivesse ébria.

¹⁴ إِنَّا أَسْ عَالِي: ”مشْحَاڒْ عَاذْ إِ غَا ثقِّيمذْ ثسْشَارذْ؟ كّسْ خَامْ سّكْرَا نّمْ!“

¹⁴ E Eli disse a ela: Por quanto tempo ficarás ébria? Afasta de ti o teu vinho.

¹⁵ حَانَّا ثَارَّا-د خَاسْ، ثنَّا: ”لَّ، سِيذِي إِنُو، نشّْ ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ س بُوحْبڒْ إِشْضنْ. نشّْ وَارْ سْوِيغْ بِينُو ؤُڒَا ذ شّْرَابْ، مَاشَا فَارّْغغْ ؤُڒْ إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

¹⁵ E Ana respondeu e disse: Não, meu senhor, sou uma mulher de espírito pesaroso; não bebi nem vinho, nem bebida forte, mas tenho derramado a minha alma diante do SENHOR.

¹⁶ وَارْ حسّبْ شَا ثَايَّا نّشْ ذ إِشْثْ ن ثْيدْجِيثْ إِ وَارْ ثْسكّْوِي، مَاغَارْ أَڒْ إِ ڒخُّو سِّيوْڒغْ وَاهَا زِي ڒْهمّْ إِنُو أَمقّْرَانْ ؤُ زِي ثِيقّسْثْ ن وُوڒْ إِنُو.“

¹⁶ Não consideres tua serva como uma filha de Belial; pois da profusão da minha queixa e angústia tenho falado até aqui.

¹⁷ عَالِي يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”ؤُيُورْ ذِي ڒهْنَا ؤُشَا أَربِّي ن إِسْرَائِيل أَذْ أَمْ إِوْشْ مِينْ زَّايسْ ثتَّارذْ.“

¹⁷ Então, Eli respondeu e disse: Vai em paz; e o Deus de Israel te conceda a tua petição que lhe fizeste.

¹⁸ نتَّاثْ ثنَّا: ”إِڒِي أَذْ ثَافْ ثَايَّا نّشْ ذ أَحِينِّي زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ!“ خنِّي ثُويُورْ ثمْغَارْثْ أَبْرِيذْ نّسْ، ثشَّا ؤُ ثُوغَا أَغمْبُوبْ نّسْ وَارْ إِشْضِينْ عَاذْ.

¹⁸ E ela disse: Que a tua serva ache graça à tua vista. Assim, a mulher tomou o seu caminho, e comeu, e o seu semblante não estava triste.

¹⁹ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ كَّارنْ زِيشْ، بنْذْقنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُشَاعقْبنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نْسنْ ذِي رَامَا. ثُوغَا إِلْقَانَا إِطّصْ أَكْ-ذ حَانَّا، ثَامْغَارْثْ نّسْ، ؤُشَا سِيذِي إِخَارّصْ ذَايسْ، ذِي حَانَّا.

¹⁹ E eles se levantaram cedo pela manhã, e adoraram diante do SENHOR, e retornaram, e chegaram à sua casa em Ramá; e Elcana conheceu Ana, sua esposa; e o SENHOR se lembrou dela.

²⁰ ؤُمِي عْذُونْ وُوسَّانْ أَوَارْنِي ڒَامِي ثكْسِي حَانَّا س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. ثڭَّا أَسْ شَامْوِيلْ، ؤُمِي نتَّاثْ ثنَّا: ”مَاغَارْ نشّْ تَّارغْ ث زِي سِيذِي.“

²⁰ Portanto sucedeu que, quando chegou o tempo, depois de Ana ter concebido, ela deu à luz um filho, e chamou o seu nome Samuel, dizendo: Porque eu o pedi ao SENHOR.

²¹ ؤُشَا أَرْيَازْ نِّي، إِلْقَانَا، إِڭعّذْ عَاوذْ أَكْ-ذ مَارَّا إِنِّي ن ثَادَّارْثْ نّسْ، حِيمَا أَذْ يَاوِي ثَاغَارْصْثْ ن كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ ذ ثْغَارْصْثْ نّسْ ن لْوَاعْذْ إِ سِيذِي.

²¹ E o homem Elcana, e toda a sua casa, subiu para oferecer ao SENHOR o sacrifício anual, e o seu voto.

²² مَاشَا حَانَّا وَارْ كِيذْسنْ ثْڭِيعِّيذْ شَا، مَاشَا ثنَّا إِ ورْيَازْ نّسْ: ”خْمِي ذ أَسْ غَا كّْسغْ ؤُطُّوضْ إِ ؤُسيْمِي، خنِّي أَذْ ث-إِ-د-أَوْيغْ ذِينْ، ؤُشَا أَذْ إِضْهَارْ ؤُحنْجِيرْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُ نتَّا أَذْ إِقِّيمْ ذِينِّي إِ ڒبْذَا.“

²² Porém, Ana não subiu; pois ela disse ao seu marido: Não subirei até que o menino esteja desmamado e, então, eu o trarei, para que ele possa aparecer diante do SENHOR, e lá habitar para sempre.

²³ أَرْيَازْ نّسْ، إِلْقَانَا، إِنَّا أَسْ: ”أڭّْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّمْ. قِّيمْ ذَا ذِي ثَادَّارْثْ أَڒْ ذ أَسْ إِ غَا ثكّْسذْ ؤُطُّوضْ. أَذْ إِقْفڒْ سِيذِي أَوَاڒْ نّسْ!“ أَمُّو إِ ثقِّيمْ ثمْغَارْثْ ذِي ثَادَّارْثْ ؤُشَا ثسُّوطُّوضْ أَحنْجِيرْ نّسْ أَڒَامِي إِ ذ أَسْ ثكّسْ ؤُطُّوضْ.

²³ E Elcana, seu marido, disse-lhe: Faz o que te parecer bem; espera até que o tenhas desmamado; somente o SENHOR estabeleça a sua palavra. Assim, a mulher ficou, e amamentou seu filho até que o desmamou.

²⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِ ذ أَسْ ثكّسْ ؤُطُّوضْ، ثِيوْيِي ث أَكِيذسْ أَكْ-ذ ثْڒَاثَا ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ إِجّْ ن إِفَا ن وَارنْ ذ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن بِينُو. نتَّاثْ ثِيوْيِي ث غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي شِيلُو. ثُوغَا-ث أَحنْجِيرْ عَاذْ ذ أَمژْيَانْ.

²⁴ E quando ela já o tinha desmamado, ela o fez subir consigo, com três novilhos, e um efa de farinha, e uma garrafa de vinho, e o trouxe à casa do SENHOR em Siló; e a criança era pequena.

²⁵ نِيثْنِي غَارْصنْ إِ ؤُفُونَاسْ أَمژْيَانْ ؤُشَا إِوْينْ أَحنْجِيرْ غَارْ عَالِي.

²⁵ E eles mataram um novilho, e trouxeram a criança até Eli.

²⁶ نتَّاثْ ثنَّا: ”أَ، سِيذِي إِنُو، س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، أَ سِيذِي إِنُو، نشّْ ذ ثَامْغَارْثْ نِّي ثُوغَا إِ ذَا إِبدّنْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ژَّادْجغْ غَارْ سِيذِي.

²⁶ E ela disse: Ó meu senhor, como vive a tua alma, meu senhor, sou eu a mulher que aqui se pôs de pé diante de ti, orando ao SENHOR.

²⁷ نشّْ تَّارغْ أَحنْجِيرْ-أَ ؤُ سِيذِي إِسْڒَا إِ ثُوثْرَا إِنُو نِّي زَّايسْ تَّارغْ.

²⁷ Por esta criança eu orei; e o SENHOR concedeu a minha petição que a ele eu fiz;

²⁸ س ؤُينِّي أَقَا سلّْمغْ ث إِ سِيذِي مَارَّا ؤُسَّانْ مِينْ غَا يكّْ إِدَّارْ. أَقَا إِمّوْشْ إِ سِيذِي.“ ؤُشَا نتَّا إِبنْذقْ ذِينْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

²⁸ portanto eu também o concedi ao SENHOR, enquanto viver, ele será emprestado ao SENHOR. E ali ele adorou o SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 1 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →