1 Samuel 1

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي رَامَاثَايِيمْ-صُوفِيمْ، زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، قَّارنْ أَسْ إِلْقَانَا، مِّيسْ ن يَارُوحَامْ، مِّيسْ ن أَلِيهُو، مِّيسْ ن ثُوحُو، مِّيسْ ن صُوفْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِفْرَايِيمْ.

¹ Houve um homem de Ramataim-Zofim, da montanha de Efraim, cujo nome era Elcana, filho de Jeroão, filho de Eliú, filho de Toú, filho de Zufe, efrateu.

² نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ. إِشْثنْ قَّارنْ أَسْ حَانَّا ؤُ ثنّغْنِيثْ قَّارنْ أَسْ فَانِينَّا. فَانِينَّا ثُوغَا غَارسْ إِحنْجِيرنْ، مَاشَا حَانَّا وَارْ غَارسْ ثُوغِي بُو إِحنْجِيرنْ.

² E este tinha duas mulheres: o nome de uma era Ana, e o nome da outra, Penina; Penina tinha filhos, porém Ana não tinha filhos.

³ أَرْيَازْ-أَ ثُوغَا إِتّْڭعَّاذْ أَسڭّْوَاسْ خْ ؤُسڭّْوَاسْ زِي ثنْذِينْثْ نّسْ حِيمَا أَذْ إِسْجذْ ؤُ أَذْ إِقدّمْ ثِيغَارْصَا إِ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي شِيلُو. ذِينِّي ثُوغَا ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَالِي، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ. نِيثْنِي ذ إِكهَّاننْ ن سِيذِي.

³ Subia, pois, este homem da sua cidade de ano em ano a adorar e a sacrificar ao Senhor dos Exércitos, em Siló; e estavam ali os sacerdotes em Siló; e estavam ali os sacerdotes do Senhor , Hofni e Fineias, os dois filhos de Eli.

⁴ ذڭْ وَاسّْ ڒَامِي د-يِيوِي إِلْقَانَا ثَاغَارْصْثْ، إِمْسَارْ أَقَا إِوْشَا ثِيسقَّارْ ن ثْغَارْصْثْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ فَانِينَّا ؤُ إِ مَارَّا إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نّسْ،

⁴ E sucedeu que, no dia em que Elcana sacrificava, dava ele porções do sacrifício a Penina, sua mulher, e a todos os seus filhos, e a todas as suas filhas.

⁵ مَاشَا إِ حَانَّا إِوْشَا أَسْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِتّخْسْ حَانَّا، وَاخَّا سِيذِي ثُوغَا إِبلّعْ أَسْ ڒمْڒَاوثْ.

⁵ Porém a Ana dava uma parte excelente, porquanto ele amava Ana; porém o Senhor lhe tinha cerrado a madre.

⁶ ثَاغْرِيمْثْ نّسْ ثُوغَا ثْسعَّارْ إِ-ت أَطَّاسْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثسّْفُوڭمْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا إِبلّعْ أَسْ ڒمْڒَاوثْ.

⁶ E a sua competidora excessivamente a irritava para a embravecer, porquanto o Senhor lhe tinha cerrado a madre.

⁷ أَمُّو إِ إِڭَّا إِلْقَانَا أَسڭّْوَاسْ خْ ؤُسڭّْوَاسْ. ؤُشَا مڒْمِي مَا ثتّْڭعّذْ حَانَّا أَكِيذسْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ثْسعَّارْ إِ-ت فَانِينَّا ؤُ نتَّاثْ ثْرُو، وَارْ ثشِّي وَالُو.

⁷ E assim o fazia ele de ano em ano; quando ela subia à Casa do Senhor , assim a outra a irritava; pelo que chorava e não comia.

⁸ خنِّي إِنَّا أَرْيَازْ نّسْ إِلْقَانَا: ”حَانَّا، مَايمِّي ثتّْرُوذْ، مَايمِّي وَارْ ثتّتّذْ شَا ؤُ مَايمِّي ؤُڒْ نّمْ إِشْضنْ؟ مَا نشّْ وَارْ ذ أَمْ شْنِيغْ خْعشْرَا ن إِحنْجِيرنْ؟“

⁸ Então, Elcana, seu marido, lhe disse: Ana, por que choras? E por que não comes? E por que está mal o teu coração? Não te sou eu melhor do que dez filhos?

⁹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ، أَوَارْنِي ؤُمِي ثشَّا ؤُ ثسْوَا ذِي شِيلُو، ثكَّارْ حَانَّا. ثُوغَا أَكهَّانْ عَالِي إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي غَارْ ثفْڒَاوْثْ ن ؤُغزْضِيسْ ن ثوَّارْثْ ن زَّاوشْثْ ن سِيذِي.

⁹ Então, Ana se levantou, depois que comeram e beberam em Siló; e Eli, o sacerdote, estava assentado numa cadeira, junto a um pilar do templo do Senhor .

¹⁰ ثُوغَا ڒعْمَارْ ن حَانَّا يَارْزڭْ، ثژُّودْجْ غَارْ سِيذِي، ثْرُو أَطَّاسْ.

¹⁰ Ela, pois, com amargura de alma, orou ao Senhor e chorou abundantemente.

¹¹ نتَّاثْ ثڭَّا إِجّْ ن لْوَاعْذْ، ثنَّا: ”أَ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، مَاڒَا شكْ ثخْزَارذْ س ثِيذتّْ غَارْ ڒمْحَاينْ ن ثَايَّا نّشْ ؤُ ثْخَارّْصذْ ذَايِي ؤُ وَارْ ثتّتُّوذْ ثَايَّا نّشْ، أَذْ ثوْشذْ إِ ثَايَّا نّشْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ذ أَوْثمْ، خنِّي أَذْ ث وْشغْ إِ سِيذِي مِينْ غَا يكّْ إِدَّارْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْمُوسْ وَارْ إِتّْحفِّي إِ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.“

¹¹ E votou um voto, dizendo: Senhor dos Exércitos! Se benignamente atentares para a aflição da tua serva, e de mim te lembrares, e da tua serva te não esqueceres, mas à tua serva deres um filho varão, ao Senhor o darei por todos os dias da sua vida, e sobre a sua cabeça não passará navalha.

¹² ؤُمِي ثكَّا أَطَّاسْ ثتّْژَادْجْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِمْسَارْ، أَقَا عَالِي إِحْضَا أَقمُّومْ نّسْ.

¹² E sucedeu que, perseverando ela em orar perante o Senhor , Eli fez atenção à sua boca,

¹³ ثُوغَا حَانَّا ثسِّيوڒْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ، إِينْشِيشنْ نّسْ تّنْهزَّانْ وَاهَا، مَاشَا ثْمِيجَّا نّسْ ثُوغَا وَارْ ثتّْوَاسڒْ. عَالِي إِتّْغِيڒْ أَسْ ثسْشَارْ.

¹³ porquanto Ana, no seu coração, falava, e só se moviam os seus lábios, porém não se ouvia a sua voz; pelo que Eli a teve por embriagada.

¹⁴ إِنَّا أَسْ عَالِي: ”مشْحَاڒْ عَاذْ إِ غَا ثقِّيمذْ ثسْشَارذْ؟ كّسْ خَامْ سّكْرَا نّمْ!“

¹⁴ E disse-lhe Eli: Até quando estarás tu embriagada? Aparta de ti o teu vinho.

¹⁵ حَانَّا ثَارَّا-د خَاسْ، ثنَّا: ”لَّ، سِيذِي إِنُو، نشّْ ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ س بُوحْبڒْ إِشْضنْ. نشّْ وَارْ سْوِيغْ بِينُو ؤُڒَا ذ شّْرَابْ، مَاشَا فَارّْغغْ ؤُڒْ إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

¹⁵ Porém Ana respondeu e disse: Não, senhor meu, eu sou uma mulher atribulada de espírito; nem vinho nem bebida forte tenho bebido; porém tenho derramado a minha alma perante o Senhor .

¹⁶ وَارْ حسّبْ شَا ثَايَّا نّشْ ذ إِشْثْ ن ثْيدْجِيثْ إِ وَارْ ثْسكّْوِي، مَاغَارْ أَڒْ إِ ڒخُّو سِّيوْڒغْ وَاهَا زِي ڒْهمّْ إِنُو أَمقّْرَانْ ؤُ زِي ثِيقّسْثْ ن وُوڒْ إِنُو.“

¹⁶ Não tenhas, pois, a tua serva por filha de Belial; porque da multidão dos meus cuidados e do meu desgosto tenho falado até agora.

¹⁷ عَالِي يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”ؤُيُورْ ذِي ڒهْنَا ؤُشَا أَربِّي ن إِسْرَائِيل أَذْ أَمْ إِوْشْ مِينْ زَّايسْ ثتَّارذْ.“

¹⁷ Então, respondeu Eli e disse: Vai em paz, e o Deus de Israel te conceda a tua petição que lhe pediste.

¹⁸ نتَّاثْ ثنَّا: ”إِڒِي أَذْ ثَافْ ثَايَّا نّشْ ذ أَحِينِّي زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ!“ خنِّي ثُويُورْ ثمْغَارْثْ أَبْرِيذْ نّسْ، ثشَّا ؤُ ثُوغَا أَغمْبُوبْ نّسْ وَارْ إِشْضِينْ عَاذْ.

¹⁸ E disse ela: Ache a tua serva graça em teus olhos. Assim, a mulher se foi seu caminho e comeu, e o seu semblante já não era triste.

¹⁹ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ كَّارنْ زِيشْ، بنْذْقنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُشَاعقْبنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نْسنْ ذِي رَامَا. ثُوغَا إِلْقَانَا إِطّصْ أَكْ-ذ حَانَّا، ثَامْغَارْثْ نّسْ، ؤُشَا سِيذِي إِخَارّصْ ذَايسْ، ذِي حَانَّا.

¹⁹ E levantaram-se de madrugada, e adoraram perante o Senhor , e voltaram, e vieram à sua casa, a Ramá. Elcana conheceu a Ana, sua mulher, e o Senhor se lembrou dela.

²⁰ ؤُمِي عْذُونْ وُوسَّانْ أَوَارْنِي ڒَامِي ثكْسِي حَانَّا س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. ثڭَّا أَسْ شَامْوِيلْ، ؤُمِي نتَّاثْ ثنَّا: ”مَاغَارْ نشّْ تَّارغْ ث زِي سِيذِي.“

²⁰ E sucedeu que, passado algum tempo, Ana concebeu, e teve um filho, e chamou o seu nome Samuel, porque, dizia ela, o tenho pedido ao Senhor .

²¹ ؤُشَا أَرْيَازْ نِّي، إِلْقَانَا، إِڭعّذْ عَاوذْ أَكْ-ذ مَارَّا إِنِّي ن ثَادَّارْثْ نّسْ، حِيمَا أَذْ يَاوِي ثَاغَارْصْثْ ن كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ ذ ثْغَارْصْثْ نّسْ ن لْوَاعْذْ إِ سِيذِي.

²¹ E subiu aquele homem Elcana, com toda a sua casa, a sacrificar ao Senhor o sacrifício anual e a cumprir o seu voto.

²² مَاشَا حَانَّا وَارْ كِيذْسنْ ثْڭِيعِّيذْ شَا، مَاشَا ثنَّا إِ ورْيَازْ نّسْ: ”خْمِي ذ أَسْ غَا كّْسغْ ؤُطُّوضْ إِ ؤُسيْمِي، خنِّي أَذْ ث-إِ-د-أَوْيغْ ذِينْ، ؤُشَا أَذْ إِضْهَارْ ؤُحنْجِيرْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُ نتَّا أَذْ إِقِّيمْ ذِينِّي إِ ڒبْذَا.“

²² Porém Ana não subiu, mas disse a seu marido: Quando o menino for desmamado, então, o levarei, para que apareça perante o Senhor e lá fique para sempre.

²³ أَرْيَازْ نّسْ، إِلْقَانَا، إِنَّا أَسْ: ”أڭّْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّمْ. قِّيمْ ذَا ذِي ثَادَّارْثْ أَڒْ ذ أَسْ إِ غَا ثكّْسذْ ؤُطُّوضْ. أَذْ إِقْفڒْ سِيذِي أَوَاڒْ نّسْ!“ أَمُّو إِ ثقِّيمْ ثمْغَارْثْ ذِي ثَادَّارْثْ ؤُشَا ثسُّوطُّوضْ أَحنْجِيرْ نّسْ أَڒَامِي إِ ذ أَسْ ثكّسْ ؤُطُّوضْ.

²³ E Elcana, seu marido, lhe disse: Faze o que bem te parecer a teus olhos; fica até que o desmames; tão somente confirme o Senhor a sua palavra. Assim, ficou a mulher e deu leite a seu filho, até que o desmamou.

²⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِ ذ أَسْ ثكّسْ ؤُطُّوضْ، ثِيوْيِي ث أَكِيذسْ أَكْ-ذ ثْڒَاثَا ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ إِجّْ ن إِفَا ن وَارنْ ذ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن بِينُو. نتَّاثْ ثِيوْيِي ث غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي شِيلُو. ثُوغَا-ث أَحنْجِيرْ عَاذْ ذ أَمژْيَانْ.

²⁴ E, havendo-o desmamado, o levou consigo, com três bezerros e um efa de farinha e um odre de vinho, e o trouxe à Casa do Senhor , a Siló. E era o menino ainda muito criança.

²⁵ نِيثْنِي غَارْصنْ إِ ؤُفُونَاسْ أَمژْيَانْ ؤُشَا إِوْينْ أَحنْجِيرْ غَارْ عَالِي.

²⁵ E degolaram um bezerro e assim trouxeram o menino a Eli.

²⁶ نتَّاثْ ثنَّا: ”أَ، سِيذِي إِنُو، س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، أَ سِيذِي إِنُو، نشّْ ذ ثَامْغَارْثْ نِّي ثُوغَا إِ ذَا إِبدّنْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ژَّادْجغْ غَارْ سِيذِي.

²⁶ E disse ela: Ah! Meu senhor, viva a tua alma, meu senhor; eu sou aquela mulher que aqui esteve contigo, para orar ao Senhor .

²⁷ نشّْ تَّارغْ أَحنْجِيرْ-أَ ؤُ سِيذِي إِسْڒَا إِ ثُوثْرَا إِنُو نِّي زَّايسْ تَّارغْ.

²⁷ Por este menino orava eu; e o Senhor me concedeu a minha petição que eu lhe tinha pedido.

²⁸ س ؤُينِّي أَقَا سلّْمغْ ث إِ سِيذِي مَارَّا ؤُسَّانْ مِينْ غَا يكّْ إِدَّارْ. أَقَا إِمّوْشْ إِ سِيذِي.“ ؤُشَا نتَّا إِبنْذقْ ذِينْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

²⁸ Pelo que também ao Senhor eu o entreguei, por todos os dias que viver; pois ao Senhor foi pedido. E ele adorou ali ao Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 1 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →