1 Samuel 1

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي رَامَاثَايِيمْ-صُوفِيمْ، زڭْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، قَّارنْ أَسْ إِلْقَانَا، مِّيسْ ن يَارُوحَامْ، مِّيسْ ن أَلِيهُو، مِّيسْ ن ثُوحُو، مِّيسْ ن صُوفْ، إِجّْ ن ورْيَازْ زِي إِفْرَايِيمْ.

¹ Houve um homem de Ramataim-Zofim, da região montanhosa de Efraim, cujo nome era Elcana, filho de Jeroão, filho de Eliú, filho de Toú, filho de Zufe, efraimita.

² نتَّا ثُوغَا غَارسْ ثْنَاينْ ن ثمْغَارِينْ. إِشْثنْ قَّارنْ أَسْ حَانَّا ؤُ ثنّغْنِيثْ قَّارنْ أَسْ فَانِينَّا. فَانِينَّا ثُوغَا غَارسْ إِحنْجِيرنْ، مَاشَا حَانَّا وَارْ غَارسْ ثُوغِي بُو إِحنْجِيرنْ.

² Tinha ele duas mulheres: uma se chamava Ana, e a outra Penina. Penina tinha filhos, porém Ana não os tinha.

³ أَرْيَازْ-أَ ثُوغَا إِتّْڭعَّاذْ أَسڭّْوَاسْ خْ ؤُسڭّْوَاسْ زِي ثنْذِينْثْ نّسْ حِيمَا أَذْ إِسْجذْ ؤُ أَذْ إِقدّمْ ثِيغَارْصَا إِ سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي شِيلُو. ذِينِّي ثُوغَا ثْنَاينْ ن إِحنْجِيرنْ ن عَالِي، حُوفْنِي ذ فِينَاحَاسْ. نِيثْنِي ذ إِكهَّاننْ ن سِيذِي.

³ De ano em ano este homem subia da sua cidade para adorar e sacrificar ao Senhor dos exércitos em Siló. Assistiam ali os sacerdotes do Senhor, Hofni e Finéias, os dois filhos de Eli.

⁴ ذڭْ وَاسّْ ڒَامِي د-يِيوِي إِلْقَانَا ثَاغَارْصْثْ، إِمْسَارْ أَقَا إِوْشَا ثِيسقَّارْ ن ثْغَارْصْثْ إِ ثمْغَارْثْ نّسْ فَانِينَّا ؤُ إِ مَارَّا إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نّسْ،

⁴ No dia em que Elcana sacrificava, costumava dar quinhões a Penina, sua mulher, e a todos os seus filhos e filhas;

⁵ مَاشَا إِ حَانَّا إِوْشَا أَسْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِتّخْسْ حَانَّا، وَاخَّا سِيذِي ثُوغَا إِبلّعْ أَسْ ڒمْڒَاوثْ.

⁵ porém a Ana, embora a amasse, dava um só quinhão, porquanto o Senhor lhe havia cerrado a madre.

⁶ ثَاغْرِيمْثْ نّسْ ثُوغَا ثْسعَّارْ إِ-ت أَطَّاسْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثسّْفُوڭمْ، مِينْزِي سِيذِي ثُوغَا إِبلّعْ أَسْ ڒمْڒَاوثْ.

⁶ Ora, a sua rival muito a provocava para irritá-la, porque o Senhor lhe havia cerrado a madre.

⁷ أَمُّو إِ إِڭَّا إِلْقَانَا أَسڭّْوَاسْ خْ ؤُسڭّْوَاسْ. ؤُشَا مڒْمِي مَا ثتّْڭعّذْ حَانَّا أَكِيذسْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، ثْسعَّارْ إِ-ت فَانِينَّا ؤُ نتَّاثْ ثْرُو، وَارْ ثشِّي وَالُو.

⁷ E assim sucedia de ano em ano que, ao subirem à casa do Senhor, Penina provocava a Ana; pelo que esta chorava e não comia.

⁸ خنِّي إِنَّا أَرْيَازْ نّسْ إِلْقَانَا: ”حَانَّا، مَايمِّي ثتّْرُوذْ، مَايمِّي وَارْ ثتّتّذْ شَا ؤُ مَايمِّي ؤُڒْ نّمْ إِشْضنْ؟ مَا نشّْ وَارْ ذ أَمْ شْنِيغْ خْعشْرَا ن إِحنْجِيرنْ؟“

⁸ Então Elcana, seu marido, lhe perguntou: Ana, por que choras? e porque não comes? e por que está triste o teu coração? Não te sou eu melhor de que dez filhos?

⁹ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ، أَوَارْنِي ؤُمِي ثشَّا ؤُ ثسْوَا ذِي شِيلُو، ثكَّارْ حَانَّا. ثُوغَا أَكهَّانْ عَالِي إِقِّيمْ خْ ڒْكُورْسِي غَارْ ثفْڒَاوْثْ ن ؤُغزْضِيسْ ن ثوَّارْثْ ن زَّاوشْثْ ن سِيذِي.

⁹ Então Ana se levantou, depois que comeram e beberam em Siló; e Eli, sacerdote, estava sentado, numa cadeira, junto a um pilar do templo do Senhor.

¹⁰ ثُوغَا ڒعْمَارْ ن حَانَّا يَارْزڭْ، ثژُّودْجْ غَارْ سِيذِي، ثْرُو أَطَّاسْ.

¹⁰ Ela, pois, com amargura de alma, orou ao Senhor, e chorou muito,

¹¹ نتَّاثْ ثڭَّا إِجّْ ن لْوَاعْذْ، ثنَّا: ”أَ، سِيذِي ن ڒْعسْكَارَاثْ، مَاڒَا شكْ ثخْزَارذْ س ثِيذتّْ غَارْ ڒمْحَاينْ ن ثَايَّا نّشْ ؤُ ثْخَارّْصذْ ذَايِي ؤُ وَارْ ثتّتُّوذْ ثَايَّا نّشْ، أَذْ ثوْشذْ إِ ثَايَّا نّشْ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ذ أَوْثمْ، خنِّي أَذْ ث وْشغْ إِ سِيذِي مِينْ غَا يكّْ إِدَّارْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْمُوسْ وَارْ إِتّْحفِّي إِ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.“

¹¹ e fez um voto, dizendo: ó Senhor dos exércitos! se deveras atentares para a aflição da tua serva, e de mim te lembrares, e da tua serva não te esqueceres, mas lhe deres um filho varão, ao Senhor o darei por todos os dias da sua vida, e pela sua cabeça não passará navalha.

¹² ؤُمِي ثكَّا أَطَّاسْ ثتّْژَادْجْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، إِمْسَارْ، أَقَا عَالِي إِحْضَا أَقمُّومْ نّسْ.

¹² Continuando ela a orar perante e Senhor, Eli observou a sua boca;

¹³ ثُوغَا حَانَّا ثسِّيوڒْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ، إِينْشِيشنْ نّسْ تّنْهزَّانْ وَاهَا، مَاشَا ثْمِيجَّا نّسْ ثُوغَا وَارْ ثتّْوَاسڒْ. عَالِي إِتّْغِيڒْ أَسْ ثسْشَارْ.

¹³ porquanto Ana falava no seu coração; só se moviam os seus lábios, e não se ouvia a sua voz; pelo que Eli a teve por embriagada,

¹⁴ إِنَّا أَسْ عَالِي: ”مشْحَاڒْ عَاذْ إِ غَا ثقِّيمذْ ثسْشَارذْ؟ كّسْ خَامْ سّكْرَا نّمْ!“

¹⁴ e lhe disse: Até quando estarás tu embriagada? Aparta de ti o teu vinho.

¹⁵ حَانَّا ثَارَّا-د خَاسْ، ثنَّا: ”لَّ، سِيذِي إِنُو، نشّْ ذ إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ س بُوحْبڒْ إِشْضنْ. نشّْ وَارْ سْوِيغْ بِينُو ؤُڒَا ذ شّْرَابْ، مَاشَا فَارّْغغْ ؤُڒْ إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

¹⁵ Mas Ana respondeu: Não, Senhor meu, eu sou uma mulher atribulada de espírito; não bebi vinho nem bebida forte, porém derramei a minha alma perante o Senhor.

¹⁶ وَارْ حسّبْ شَا ثَايَّا نّشْ ذ إِشْثْ ن ثْيدْجِيثْ إِ وَارْ ثْسكّْوِي، مَاغَارْ أَڒْ إِ ڒخُّو سِّيوْڒغْ وَاهَا زِي ڒْهمّْ إِنُو أَمقّْرَانْ ؤُ زِي ثِيقّسْثْ ن وُوڒْ إِنُو.“

¹⁶ Não tenhas, pois, a tua serva por filha de Belial; porque da multidão dos meus cuidados e do meu desgosto tenho falado até agora.

¹⁷ عَالِي يَارَّا-د خَاسْ، إِنَّا: ”ؤُيُورْ ذِي ڒهْنَا ؤُشَا أَربِّي ن إِسْرَائِيل أَذْ أَمْ إِوْشْ مِينْ زَّايسْ ثتَّارذْ.“

¹⁷ Então lhe respondeu Eli: Vai-te em paz; e o Deus de Israel te conceda a petição que lhe fizeste.

¹⁸ نتَّاثْ ثنَّا: ”إِڒِي أَذْ ثَافْ ثَايَّا نّشْ ذ أَحِينِّي زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّشْ!“ خنِّي ثُويُورْ ثمْغَارْثْ أَبْرِيذْ نّسْ، ثشَّا ؤُ ثُوغَا أَغمْبُوبْ نّسْ وَارْ إِشْضِينْ عَاذْ.

¹⁸ Ao que disse ela: Ache a tua serva graça aos teus olhos. Assim a mulher se foi o seu caminho, e comeu, e já não era triste o seu semblante.

¹⁹ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ كَّارنْ زِيشْ، بنْذْقنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُشَاعقْبنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نْسنْ ذِي رَامَا. ثُوغَا إِلْقَانَا إِطّصْ أَكْ-ذ حَانَّا، ثَامْغَارْثْ نّسْ، ؤُشَا سِيذِي إِخَارّصْ ذَايسْ، ذِي حَانَّا.

¹⁹ Depois, levantando-se de madrugada, adoraram perante o Senhor e, voltando, foram a sua casa em Ramá. Elcana conheceu a Ana, sua mulher, e o Senhor se lembrou dela.

²⁰ ؤُمِي عْذُونْ وُوسَّانْ أَوَارْنِي ڒَامِي ثكْسِي حَانَّا س دّيْسثْ، ثُورُووْ-د إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ. ثڭَّا أَسْ شَامْوِيلْ، ؤُمِي نتَّاثْ ثنَّا: ”مَاغَارْ نشّْ تَّارغْ ث زِي سِيذِي.“

²⁰ De modo que Ana concebeu e, no tempo devido, teve um filho, ao qual chamou Samuel; porque, dizia ela, o tenho pedido ao Senhor.

²¹ ؤُشَا أَرْيَازْ نِّي، إِلْقَانَا، إِڭعّذْ عَاوذْ أَكْ-ذ مَارَّا إِنِّي ن ثَادَّارْثْ نّسْ، حِيمَا أَذْ يَاوِي ثَاغَارْصْثْ ن كُوڒْ أَسڭّْوَاسْ ذ ثْغَارْصْثْ نّسْ ن لْوَاعْذْ إِ سِيذِي.

²¹ Subiu, pois aquele homem, Elcana, com toda a sua casa, para oferecer ao Senhor o sacrifício anual e cumprir o seu voto.

²² مَاشَا حَانَّا وَارْ كِيذْسنْ ثْڭِيعِّيذْ شَا، مَاشَا ثنَّا إِ ورْيَازْ نّسْ: ”خْمِي ذ أَسْ غَا كّْسغْ ؤُطُّوضْ إِ ؤُسيْمِي، خنِّي أَذْ ث-إِ-د-أَوْيغْ ذِينْ، ؤُشَا أَذْ إِضْهَارْ ؤُحنْجِيرْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُ نتَّا أَذْ إِقِّيمْ ذِينِّي إِ ڒبْذَا.“

²² Ana, porém, não subiu, pois disse a seu marido: Quando o menino for desmamado, então e levarei, para que apareça perante o Senhor, e lá fique para sempre.

²³ أَرْيَازْ نّسْ، إِلْقَانَا، إِنَّا أَسْ: ”أڭّْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّمْ. قِّيمْ ذَا ذِي ثَادَّارْثْ أَڒْ ذ أَسْ إِ غَا ثكّْسذْ ؤُطُّوضْ. أَذْ إِقْفڒْ سِيذِي أَوَاڒْ نّسْ!“ أَمُّو إِ ثقِّيمْ ثمْغَارْثْ ذِي ثَادَّارْثْ ؤُشَا ثسُّوطُّوضْ أَحنْجِيرْ نّسْ أَڒَامِي إِ ذ أَسْ ثكّسْ ؤُطُّوضْ.

²³ E Elcana, seu marido, lhe disse: faze o que bem te parecer; fica até que o desmames; tão-somente confirme o Senhor a sua palavra. Assim ficou a mulher, e amamentou seu filho, até que o desmamou.

²⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِ ذ أَسْ ثكّسْ ؤُطُّوضْ، ثِيوْيِي ث أَكِيذسْ أَكْ-ذ ثْڒَاثَا ن إِفُونَاسنْ إِمژْيَاننْ ذ إِجّْ ن إِفَا ن وَارنْ ذ إِشْثْ ن ثْخَانْشثْ ن بِينُو. نتَّاثْ ثِيوْيِي ث غَارْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ذِي شِيلُو. ثُوغَا-ث أَحنْجِيرْ عَاذْ ذ أَمژْيَانْ.

²⁴ Depois de o ter desmamado, ela o tomou consigo, com um touro de três anos, uma efa de farinha e um odre de vinho, e o levou à casa do Senhor, em Siló; e era o menino ainda muito criança.

²⁵ نِيثْنِي غَارْصنْ إِ ؤُفُونَاسْ أَمژْيَانْ ؤُشَا إِوْينْ أَحنْجِيرْ غَارْ عَالِي.

²⁵ Então degolaram o touro, e trouxeram o menino a Eli;

²⁶ نتَّاثْ ثنَّا: ”أَ، سِيذِي إِنُو، س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ ڒعْمَارْ نّشْ، أَ سِيذِي إِنُو، نشّْ ذ ثَامْغَارْثْ نِّي ثُوغَا إِ ذَا إِبدّنْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ژَّادْجغْ غَارْ سِيذِي.

²⁶ e disse ela: Ah, meu Senhor! tão certamente como vive a tua alma, meu Senhor, eu sou aquela mulher que aqui esteve contigo, orando ao Senhor.

²⁷ نشّْ تَّارغْ أَحنْجِيرْ-أَ ؤُ سِيذِي إِسْڒَا إِ ثُوثْرَا إِنُو نِّي زَّايسْ تَّارغْ.

²⁷ Por este menino orava eu, e o Senhor atendeu a petição que eu lhe fiz.

²⁸ س ؤُينِّي أَقَا سلّْمغْ ث إِ سِيذِي مَارَّا ؤُسَّانْ مِينْ غَا يكّْ إِدَّارْ. أَقَا إِمّوْشْ إِ سِيذِي.“ ؤُشَا نتَّا إِبنْذقْ ذِينْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

²⁸ Por isso eu também o entreguei ao Senhor; por todos os dias que viver, ao Senhor está entregue. E adoraram ali ao Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 1 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →