1 Samuel 14

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِجّْ ن وَاسّْ إِمْسَارْ، أَقَا يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، إِنَّا إِ ؤُمْسخَّارْ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نژْوَا غَارْ ثرْبِيعْثْ ن إِعسَّاسنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ نِّي ذِينْ إِدْجَانْ خْ ؤُجمَّاضْ!“، مَاشَا نتَّا وَارْ ث إِنِّي إِ بَابَاسْ.

¹ Sucedeu que, um dia, disse Jônatas, filho de Saul, ao seu jovem escudeiro: Vem, passemos à guarnição dos filisteus, que está do outro lado. Porém não o fez saber a seu pai.

² ثُوغَا شَاوُولْ إِقِّيمْ غَارْ ثْمَا ن جِيبْعَا سَاذُو إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن أَرمَّامْ نِّي إِبدّنْ ذِي مِيغْرُونْ، ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا أَكِيذسْ إِدْجَانْ، ذَايسْ عْڒَاحَاڒْ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ.

² Saul se encontrava na extremidade de Gibeá, debaixo da romeira em Migrom; e o povo que estava com ele eram cerca de seiscentos homens.

³ أَخِييَا، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ، ؤُمَاسْ ن إِخابُوذْ، مِّيسْ ن فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن عَالِي، أَكهَّانْ ن سِيذِي ذِي شِيلُو، ثُوغَا يَارْضْ أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ. ڒْڭنْسْ وَارْ إِسِّينْ أَقَا يُونَاثَانْ ثُوغَا يُويُورْ.

³ Aías, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Fineias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia a estola sacerdotal. O povo não sabia que Jônatas tinha ido.

⁴ جَارْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو خْ إِذُورَارْ إِ خْ ثُوغَا يُونَاثَانْ يَارزُّو أَذْ إِژْوَا غَارْ ثرْبِيعْثْ ن إِعسَّاسنْ ن ڒسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، ثُوغَا ذِينْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ-أَ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ إِقضْعنْ إِ د-إِفّْغنْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ثصْضَارْثْ إِقضْعنْ إِ د-إِفّْغنْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي. إِشْثْ تّْڒَاغَانْ أَسْ بُوصَايْصْ ذ إِشْثْ نّغْنِيثْ تّْڒَاغَانْ أَسْ سَانَا.

⁴ Entre os desfiladeiros pelos quais Jônatas procurava passar à guarnição dos filisteus, deste lado havia uma penha íngreme, e do outro, outra; uma se chamava Bozez; a outra, Sené.

⁵ إِشْثْ ن ثصْذَارْثْ إِقضْعنْ ثُوغَا غَارْ شَّامَالْ أَرنْذَاذْ ن مِيخْمَاسْ ذ إِشْثْ ن ثسْضَارْثْ إِقضْعنْ نّغْنِي ثُوغَا غَارْ لْجَانُوبْ أَرنْذَاذْ ن جِيبَاعْ.

⁵ Uma delas se erguia ao norte, defronte de Micmás; a outra, ao sul, defronte de Geba.

⁶ إِنَّا يُونَاثَانْ إِ ؤُمْسخَّارْ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نژْوَا غَارْ ثرْبِيعْثْ ن إِعسَّاسنْ ن ڒسْكَارْ ن يِينِّي وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَذْ ثَاغْ أَذْ إِڭّْ سِيذِي شَا ذِي طّْوعْ نّغْ، مِينْزِي وَارْ إِوْعَارْ إِ سِيذِي، حِيمَا أَذْ إِفكّْ س ؤُفُوسْ ن وَاطَّاسْ نِيغْ س ؤُفُوسْ ن ذْرُوسْ.“

⁶ Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição destes incircuncisos; porventura, o Senhor nos ajudará nisto, porque para o Senhor nenhum impedimento há de livrar com muitos ou com poucos.

⁷ أَحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ يَارَّا-د خَاسْ: ”أڭّْ مَارَّا مِينْ غَاركْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ. ؤُيُورْ، خْزَارْ، نشّْ أَكِيذكْ أَمْ وُوڒْ نّشْ.“

⁷ Então, o seu escudeiro lhe disse: Faze tudo segundo inclinar o teu coração; eis-me aqui contigo, a tua disposição será a minha.

⁸ يُونَاثَانْ إِنَّا: ”خْزَارْ، نشِّينْ أَذْ نژْوَا غَارْ يرْيَازنْ نِّي، أَذْ أَسنْ نسّْشنْ إِخفْ نّغْ.

⁸ Disse, pois, Jônatas: Eis que passaremos àqueles homens e nos daremos a conhecer a eles.

⁹ مَاڒَا نِيثْنِي خنِّي أَذْ أَنغْ إِنِينْ: ’بدّمْ أَڒْ غَارْومْ د غَا نَاسْ!‘، خنِّي أَذْ نقِّيمْ نْبدّْ ذڭْ ومْشَانْ نّغْ، وَارْ غَارْسنْ نتّْڭعِّيذْ شَا.

⁹ Se nos disserem assim: Parai até que cheguemos a vós outros; então, ficaremos onde estamos e não subiremos a eles.

¹⁰ مَاشَا مَاڒَا نِيثْنِي أَذْ إِنِينْ: ’ڭعّْذمْ-د غَارْنغْ!‘، خنِّي أَذْ غَارْسنْ نْڭعّذْ، مِينْزِي سِيذِي إِڭَّا أَنغْ ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّغْ. أَيَا أَذْ أَنغْ يِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ.“

¹⁰ Porém se disserem: Subi a nós; então, subiremos, pois o Senhor no-los entregou nas mãos. Isto nos servirá de sinal.

¹¹ ڒَْامِي د سشّْننْ نِيثْنِي إِخفْ نْسنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ غَارْ ثرْبِيعْثْ ن إِعسَّاسنْ ن ڒسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، نَّانْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ: ”خْزَارمْ، إِعِيبْرَانِييّنْ فّْغنْ-د زڭْ إِخُوبَاشْ نْسنْ إِ ذِي ثُوغَا نُّوفَّارنْ.“

¹¹ Dando-se, pois, ambos a conhecer à guarnição dos filisteus, disseram estes: Eis que já os hebreus estão saindo dos buracos em que se tinham escondido.

¹² إِرْيَازنْ ن ثرْبِيعْثْ ن ڒْعسْكَارْ نَّانْ إِ يُونَاثَانْ ؤُ إِ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ: ”ڭعّْذمْ-د غَارْنغْ، نشِّينْ أَذْ أَومْ د-نسِّيوضْ ڒخْبَارْ!“ ؤُشَا إِنَّا يُونَاثَانْ إِ ؤُحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ: ”ڭعّذْ أَوَارْنِي أَيِي، مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِسْرَائِيل.“

¹² Os homens da guarnição responderam a Jônatas e ao seu escudeiro e disseram: Subi a nós, e nós vos daremos uma lição. Disse Jônatas ao escudeiro: Sobe atrás de mim, porque o Senhor os entregou nas mãos de Israel.

¹³ خنِّي إِڭعّذْ يُونَاثَانْ خْ إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ غَارْ سنّجْ، ؤُ أَحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ إِضْفَارْ إِ-ث ؤُشَا وْضَانْ إِعسَّاسنْ نِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يُونَاثَانْ ؤُ أَوَارْنِي أَسْ إِنْغَا إِ-ثنْ ؤُحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ.

¹³ Então, trepou Jônatas de gatinhas, e o seu escudeiro, atrás; e os filisteus caíram diante de Jônatas, e o seu escudeiro os matava atrás dele.

¹⁴ ثِيشْثِي-يَا ثَامزْوَارُوثْ إِ زِي إِوْثَا يُونَاثَانْ ذ ؤُحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ عْڒَاحَاڒْ عِيشْرِينْ ن يرْيَازنْ، ثُوغَا ثدْجَا خْ إِجّْ ن ييَّارْ إِ ثُوغَا أَنشْثْ ن إِجّْ ن وزْينْ ن ييَّارْ إِ إِزمَّارْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو ن إِينْذُوزنْ أَذْ ث إِشَارْزْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ.

¹⁴ Sucedeu esta primeira derrota, em que Jônatas e o seu escudeiro mataram perto de vinte homens, em cerca de meia jeira de terra.

¹⁵ أَمنِّي ثُوذفْ ثَارْجِيجثْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ خْ ييَّارْ، ذِي مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُ ذڭْ يِينِّي ن ثرْبِيعْثْ ن ڒْعسْكَارْ. ؤُڒَا ذ أَبَارُّو ن إِكشَّاضنْ تَّارْجِيجنْ س يِيخفْ نْسنْ، وَاهْ، ؤُڒَا ذ ثَامُّورْثْ ثنْهزّْ. ثُوغَا-ت ذ إِشْثْ ن ڒْعُورّثْ ثمْغَارْ ن أَربِّي.

¹⁵ Houve grande espanto no arraial, no campo e em todo o povo; também a mesma guarnição e os saqueadores tremeram, e até a terra se estremeceu; e tudo passou a ser um terror de Deus.

¹⁶ إِعسَّاسنْ ن شَاوُولْ ذِي جِيبْعَا ذِي بِينْيَامِينْ ژْرِينْ، أَقَا إِتّْوَابزّعْ ڒْغَاشِي، ذوْڒنْ نِيثْنِي تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا.

¹⁶ Olharam as sentinelas de Saul, em Gibeá de Benjamim, e eis que a multidão se dissolvia, correndo uns para cá, outros para lá.

¹⁷ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ: ”أَرْزُومْ خنِّي ؤُ خْزَارمْ مَانْ ونْ إِ زَّايْنغْ إِفّْغنْ.“ نِيثْنِي أَرْزُونْ ؤُ خْزَارْ، أَقَا يُونَاثَانْ ذ ؤُحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ وَارْ ذِينْ دْجِينْ.

¹⁷ Então, disse Saul ao povo que estava com ele: Ora, contai e vede quem é que saiu dentre nós. Contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu escudeiro estavam ali.

¹⁸ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ أَخِييَا: ”أَوِي-د تَّابُوثْ ن أَربِّي ذَانِيثَا!“ مَاغَارْ تَّابُوثْ ثُوغَا-ت ذڭْ وُوسَّانْ نِّي غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل .

¹⁸ Saul disse a Aías: Traze aqui a arca de Deus (porque, naquele dia, ela estava com os filhos de Israel).

¹⁹ ؤُمِي ثُوغَا شَاوُولْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ أَكْ-ذ ؤُكهَّانْ، إِمْسَارْ، أَقَا ڒْغَاشِي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ إِذْوڒْ إِنّهْوڒْ أَطَّاسْ. خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُكهَّانْ: ”فكّْ أَفُوسْ نّشْ!“

¹⁹ Enquanto Saul falava ao sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus crescia mais e mais, pelo que disse Saul ao sacerdote: Desiste de trazer a arca.

²⁰ شَاوُولْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا غَارسْ، أَقَا تّْوَاڒَاغَانْ-د مَاحنْذْ أَذْ مُوننْ، ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي، ؤُ خْزَارْ، سِّيفْ ن إِجّنْ ثُوغَا خْ ونّغْنِي. أَقَا إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ أَمقّْرَانْ.

²⁰ Então, Saul e todo o povo que estava com ele se ajuntaram e vieram à peleja; e a espada de um era contra o outro, e houve mui grande tumulto.

²¹ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِعِيبْرَانِييّنْ إِنِّي أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا إِبدّنْ خْ ؤُغزْذِيسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، ثُوغَا تّفّْغنْ-د أَكِيذْسنْ مّْطَارّْشنْ جَارْ ڒْعسْكَارْ. ؤُڒَا ذ نِيثْنِي مُوننْ غَارْ إِسْرَائِيل إِيّنْ نِّي إِدْجَانْ أَكْ-ذ شَاوُولْ ذ يُونَاثَانْ.

²¹ Também com os filisteus dantes havia hebreus, que subiram com eles ao arraial; e também estes se ajuntaram com os israelitas que estavam com Saul e Jônatas.

²² ؤُمِي مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، سْڒَانْ، أَقَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ثُوغَا أَروْڒنْ، مُوننْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْسنْ إِ ؤُمنْغِي مَاحنْذْ أَذْ ضْفَارنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.

²² Ouvindo, pois, todos os homens de Israel que se esconderam pela região montanhosa de Efraim que os filisteus fugiram, eles também os perseguiram de perto na peleja.

²³ ذڭْ وَاسّْ نِّي إِفكّْ سِيذِي إِسْرَائِيل ؤُشَا أَمنْغِي إِفّغْ ؤُڒَا غَارْ بَايْثْ-أَوِينْ.

²³ Assim, livrou o Senhor a Israel naquele dia; e a batalha passou além de Bete-Áven.

²⁴ تّْوَاعَارّْننْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذڭْ وَاسّْ نِّي أَرْ طَّارْفْ، مِينْزِي شَاوُولْ إِجُّودْجْ إِ ڒْڭنْسْ، إِنَّا: ”ونِّي إِ غَا إِشّنْ مَاشَّا قْبڒْ ثَامذِّيثْ ؤُ قْبڒْ إِ غَا نْثَاقْمغْ نشّْ خْ ڒْعذْيَانْ إِنُو، أَذْ يِيڒِي إِتّْوَانْعڒْ!“ خْ ؤُيَا وَارْ إِشِّي مَارَّا ڒْڭنْسْ.

²⁴ Estavam os homens de Israel angustiados naquele dia, porquanto Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão antes de anoitecer, para que me vingue de meus inimigos. Pelo que todo o povo se absteve de provar pão.

²⁵ مَارَّا ڒْْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ يُوذفْ غَارْ وزْغَارْ ؤُشَا ثُوغَا ذِينْ ثَامّنْثْ ثوْسعْ ذڭْ إِيَّارْ.

²⁵ Todo o povo chegou a um bosque onde havia mel no chão.

²⁶ ؤُمِي د-يُوذفْ ڒْڭنْسْ غَارْ وزْغَارْ، أَقَا ذِينْ ثَامّنْثْ س ؤُفيّضْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ غَارسْ إِسّْوِيژّضْ س ؤُفُوسْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ إِكْسِي غَارْ ؤُقمُّومْ نّسْ، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ إِڭّْوذْ ثَاجَادْجِيثْ ن شَاوُولْ.

²⁶ Chegando o povo ao bosque, eis que corria mel; porém ninguém chegou a mão à boca, porque o povo temia a conjuração.

²⁷ مَاشَا يُونَاثَانْ ثُوغَا وَارْ إِسْڒِي ڒَامِي إِسّْجُودْجْ بَابَاسْ ڒْڭنْسْ. نتَّا إِسّْوِيژّضْ س ؤُنڭَّارْ ن ؤُزدْجَاضْ نّسْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِسِّيسنْ إِ-ث ذڭْ إِشْثْ ن ثغْرَاصْثْ ن ثَامّنْثْ. ڒَامِي يِيوِي أَفُوسْ نّسْ غَارْ ؤُقمُّومْ نّسْ، أَقَا ذوْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ إِزْذِيڭنْثْ أَطَّاسْ.

²⁷ Jônatas, porém, não tinha ouvido quando seu pai conjurara o povo, e estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel; e, levando a mão à boca, tornaram a brilhar os seus olhos.

²⁸ خنِّي يَارَّا-د إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ڒْڭنْسْ، إِنَّا: ”بَابَاشْ إِسّْجُودْجْ ڒْڭنْسْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ، إِنَّا: ’أَرْيَازْ إِ غَا إِشّنْ أَسّْ-أَ أَغْرُومْ، أَذْ يِيڒِي إِتّْوَانْعڒْ!‘ س ؤُينِّي إِفْنَا ڒْڭنْسْ.“

²⁸ Então, respondeu um do povo: Teu pai conjurou solenemente o povo e disse: Maldito o homem que, hoje, comer pão; estava exausto o povo.

²⁹ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا يُونَاثَانْ: ”بَابَا إِغْضڒْ ثَامُّورْثْ ذِي أَرّْژِييّثْ. خْزَارمْ وَاهَا، ثِيطَّاوِينْ إِنُو تّْشعّْڒنْثْ، مِينْزِي نشّْ قَّاسغْ ذْرُوسْثْ زِي ثَامّنْثْ-أَ.

²⁹ Então, disse Jônatas: Meu pai turbou a terra; ora, vede como brilham os meus olhos por ter eu provado um pouco deste mel.

³⁰ إِحْڒَا أَسنْ مْڒِي إِشَّا ڒْڭنْسْ مْلِيحْ أَسّْ-أَ زِي ثْكشَّاضْثْ إِ إِطّفْ زِي ڒْعذْيَانْ نّسْ، مِينْزِي ڒخُّو ثِيشْثِي إِ زِي وْثِينْ نِيثْنِي إِفِيلِيسْطِينِييّنْ وَارْ ثدْجِي ذ ثَامقّْرَانْثْ عَاذْ.“

³⁰ Quanto mais se o povo, hoje, tivesse comido livremente do que encontrou do despojo de seus inimigos; porém desta vez não foi tão grande a derrota dos filisteus.

³¹ ذڭْ وَاسّْ نِّي وْثِينْ نِيثْنِي إِفِيلِيسْطِينِييّنْ زِي مِيخْمَاسْ أَڒْ أَيَالُونْ، ؤُ ڒْڭنْسْ ثُوغَا إِفْنَا أَطَّاسْ.

³¹ Feriram, porém, aquele dia aos filisteus, desde Micmás até Aijalom. O povo se achava exausto em extremo;

³² ڒْڭنْسْ إِعمّذْ خْ ثْكشَّاضْثْ ؤُ نِيثْنِي كْسِينْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، ؤُشَا غَارْصنْ أَسنْ خْ ثمُّورْثْ، ؤُ ڒْڭنْسْ إِشَّا أَيْسُومْ س إِذَامّنْ.

³² e, lançando-se ao despojo, tomaram ovelhas, bois e bezerros, e os mataram no chão, e os comeram com sangue.

³³ سَّارْڭْبنْ مَانْ أَيَا إِ شَاوُولْ، نَّانْ: ”أَقَا ڒْڭنْسْ إِخْضَا أَكْ-ذ سِيذِي ؤُمِي نِيثْنِي شِّينْ أَيْسُومْ أَكْ-ذ إِذَامّنْ.“ نتَّا إِنَّا: ”كنِّيوْ ثْغدَّارمْ. سقْنُونِّييمْ-د كنِّيوْ أَسّْ-أَ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ غَارِي.“

³³ Disto informaram a Saul, dizendo: Eis que o povo peca contra o Senhor , comendo com sangue. Disse ele: Procedestes aleivosamente; rolai para aqui, hoje, uma grande pedra.

³⁴ إِنَّا شَاوُولْ عَاوذْ: ”بزّْعمْ إِخفْ نْومْ جَارْ ڒْڭنْسْ، ثِينِيمْ أَسنْ: ’أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ أَيِي د-يَاوِي أَفُونَاسْ نّسْ، ؤُ أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ أَيِي د-يَاوِي عَاوذْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي نّسْ. غَارْصمْ أَسنْ ذَا، شّمْ زَّايْسنْ، مَاشَا وَارْ تّْخطِّيمْ أَكْ-ذ سِيذِي ؤُمِي غَا ثشّمْ س إِذَامّنْ.“ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ زِي مَارَّا ڒْڭنْسْ يِيوِي-د أَفُونَاسْ نّسْ س ؤُفُوسْ ذِي دْجِيڒثْ ؤُشَا غَارْصنْ أَسْ ذِينِّي.

³⁴ Disse mais Saul: Espalhai-vos entre o povo e dizei-lhe: Cada um me traga o seu boi, a sua ovelha, e matai-os aqui, e comei, e não pequeis contra o Senhor , comendo com sangue. Então, todo o povo trouxe de noite, cada um o seu boi de que já lançara mão, e os mataram ali.

³⁵ ؤُشَا شَاوُولْ إِبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي. ثُوغَا-ث ذ أَعَالْطَارْ أَمزْوَارُو إِ إِسّْبدّْ إِ سِيذِي.

³⁵ Edificou Saul um altar ao Senhor ; este foi o primeiro altar que lhe edificou.

³⁶ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نهْوَا دْجِيڒثْ-أَ، أَذْ نضْفَارْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ أَذْ ثنْ نْكشّضْ أَڒْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ، وَارْ زَّايْسنْ نتّجِّي ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ إِدَّارْ عَاذْ.“ نَّانْ نِيثْنِي ”أڭّْ مَارَّا مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“ مَاشَا أَكهَّانْ إِنَّا: ”جّمْ أَنغْ أَذْ د-نْقَارّبْ غَارْ أَربِّي.“

³⁶ Disse mais Saul: Desçamos esta noite no encalço dos filisteus, e despojemo-los, até o raiar do dia, e não deixemos de resto um homem sequer deles. E disseram: Faze tudo o que bem te parecer.

³⁷ خنِّي إِسّقْسَا شَاوُولْ أَربِّي ”مَا أَذْ هْوِيغْ، أَذْ ضْفَارغْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ؟ مَا أَذْ ثنْ ثڭّذْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِسْرَائِيل؟“ مَاشَا سِيذِي وَارْ خَاسْ د-يَارِّي ذڭْ وَاسّْ نِّي.

³⁷ Disse, porém, o sacerdote: Cheguemo-nos aqui a Deus. Então, consultou Saul a Deus, dizendo: Descerei no encalço dos filisteus? Entregá-los-ás nas mãos de Israel? Porém aquele dia Deus não lhe respondeu.

³⁸ خَاسْ ؤُشَا إِنَّا شَاوُولْ: ”أَسمْ-د ذَا، مَارَّا إِمْضبَّارنْ نْ ڒْڭنْسْ، سْنمْ ؤُ خْزَارمْ، مِينْ ذِي إِدْجَا دّْنُوبْ-أَ إِ إِتّْوَاڭّنْ أَسّْ-أَ.

³⁸ Então, disse Saul: Chegai-vos para aqui, todos os chefes do povo, e informai-vos, e vede qual o pecado que, hoje, se cometeu.

³⁹ مِينْزِي س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ونِّي إِفكّنْ إِسْرَائِيل، وَاخَّا ثُوغَا-ث ذ مِّي يُونَاثَانْ، نتَّا أَذْ إِمّثْ نِيشَانْ.“ مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زِي ڒْڭنْسْ وَارْ د-يَارِّي شَا.

³⁹ Porque tão certo como vive o Senhor , que salva a Israel, ainda que com meu filho Jônatas esteja a culpa, seja morto. Porém nenhum de todo o povo lhe respondeu.

⁴⁰ إِنَّا عَاوذْ إِ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”إِتّْخصَّا أَذْ ثْبدّمْ غَارْ إِجّْ ن ؤُغزْذِيسْ، نشّْ ذ مِّي يُونَاثَانْ أَذْ نْبدّْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي.“ ڒْڭنْسْ يَارَّا-د خْ شَاوُولْ: ”أڭّْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ شكْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“

⁴⁰ Disse mais a todo o Israel: Vós estareis de um lado, e eu e meu filho Jônatas, do outro. Então, disse o povo a Saul: Faze o que bem te parecer.

⁴¹ خَاسْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ شَاوُولْ أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل ”أَرّْ-د خَانغْ مَاحنْذْ أَذْ ث نسّنْ نِيشَانْ!“ خنِّي إِتّْوَاطّفْ يُونَاثَانْ ذ شَاوُولْ ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِفّغْ ذ أَمزْذَاڭْ.

⁴¹ Falou, pois, Saul ao Senhor , Deus de Israel: Mostra a verdade. Então, Jônatas e Saul foram indicados por sorte, e o povo saiu livre.

⁴² شَاوُولْ إِنَّا: ”نْضَارمْ ثَاقدُّوحْثْ جَارْ أَيِي نشّْ ذ مِّي يُونَاثَانْ!“ خنِّي إِتّْوَاطّفْ يُونَاثَانْ.

⁴² Disse Saul: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E foi indicado Jônatas.

⁴³ إِنَّا شَاوُولْ إِ يُونَاثَانْ: ”إِنِي أَيِي، مِينْ ثڭِّيذْ شكْ!“ يُونَاثَانْ إِحَاجَا أَسْ ث، إِنَّا: ”نشّْ قَّاسغْ مْغِيرْ شْوَايْثْ ن ثَامّنْثْ س ؤُنڭَّارُو ن ؤُژدْجَاضْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. أَقَا أَيِي ذَا، مَا إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ مّْثغْ؟“

⁴³ Disse, então, Saul a Jônatas: Declara-me o que fizeste. E Jônatas lhe disse: Tão somente provei um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão. Eis-me aqui; estou pronto para morrer.

⁴⁴ خنِّي إِنَّا شَاوُولْ: ”أجّْ أَذْ أَيِي إِڭّْ أَربِّي ثَا ذ ثَا ؤُ أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ، مَاڒَا وَارْ شكْ نقّغْ مِينْزِي شكْ، يُونَاثَانْ، إِتّْخصَّا أَشْ أَذْ ثمّْثذْ نِيشَانْ.“

⁴⁴ Então, disse Saul: Deus me faça o que bem lhe aprouver; é certo que morrerás, Jônatas.

⁴⁵ مَاشَا ڒْڭنْسْ إِنَّا إِ شَاوُولْ: ”مَا إِتّْخصَّا أَذْ إِمّثْ يُونَاثَانْ، ونِّي إِوْينْ أَسنْجمْ-أَ أَمقّْرَانْ إِ إِسْرَائِيل؟ وَارْ خَاسْ نسِّيوڒْ! س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَيَا وَارْ إِتِّيڒِي، وَارْ زَّايسْ إِوطَّا ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ؤُژطُّو ن ؤُشُوَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، مِينْزِي نتَّا إِڭَّا إِ-ث أَسّْ-أَ أَكْ-ذ أَربِّي.“ أَمُّو إِ إِفكّْ ڒْڭنْسْ إِ يُونَاثَانْ ؤُشَا ثُوغَا وَارْ إِتّْخصِّي أَذْ إِمُّوثْ.

⁴⁵ Porém o povo disse a Saul: Morrerá Jônatas, que efetuou tamanha salvação em Israel? Tal não suceda. Tão certo como vive o Senhor , não lhe há de cair no chão um só cabelo da cabeça! Pois foi com Deus que fez isso, hoje. Assim, o povo salvou a Jônatas, para que não morresse.

⁴⁶ شَاوُولْ إِسْمحْ ذڭْ وضْفَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْعقْبنْ غَارْ إِمُوشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نْسنْ.

⁴⁶ E Saul deixou de perseguir os filisteus; e estes se foram para a sua terra.

⁴⁷ ؤُشَا شَاوُولْ إِطّفْ ثَاڭلْذَا خْ إِسْرَائِيل، إِمّْنغْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْعذْيَانْ نّسْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ: أَكْ-ذ مُوآبَ، أَكْ-ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ، أَكْ-ذ إِذُومْ، أَكْ-ذ إِجدْجِيذنْ ن صُوبَا ؤُ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. مَانِي مَا يَارَّا س ؤُزدْجِيفْ، يِيوِي-د أَغلّبْ.

⁴⁷ Tendo Saul assumido o reinado de Israel, pelejou contra todos os seus inimigos em redor: contra Moabe, os filhos de Amom e Edom; contra os reis de Zobá e os filisteus; e, para onde quer que se voltava, era vitorioso.

⁴⁸ نتَّا إِڭَّا س ثرْيَاسْثْ، إِغْڒبْ خْ أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ؤُ إِفكّْ إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي ث إِكشّْضنْ.

⁴⁸ Houve-se varonilmente, e feriu os amalequitas, e libertou a Israel das mãos dos que o saqueavam.

⁴⁹ أَرَّاونْ ن شَاوُولْ ثُوغَا أَثنْ ذ يُونَاثَانْ ذ يِيشْوِي ذ مَالْكِيشُوعَا. إِسْمَاونْ ن ثْنَاينْ ن يسِّيسْ ذ مِيرَابْ، ثنِّي ذ ثَامنْزُوثْ، ؤُ إِسمْ ن ثْمَاژُوژْثْ أَقَا ذ مِيخَالْ.

⁴⁹ Os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua; os nomes de suas duas filhas eram: o da mais velha, Merabe; o da mais nova, Mical.

⁵⁰ ثَامْغَارْثْ ن شَاوُولْ قَّارنْ أَسْ أَخِينُوعَامْ، يدْجِيسْ ن أَخِيمَاعَاصْ. ؤُشَا إِسمْ ن ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، أَقَا ذ أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ،عمِّيسْ ن شَاوُولْ.

⁵⁰ A mulher de Saul chamava-se Ainoã, filha de Aimaás. O nome do general do seu exército, Abner, filho de Ner, tio de Saul.

⁵¹ قِيشْ، ونِّي ذ بَابَاسْ ن شَاوُولْ، ؤُ نِيرْ، ونِّي ذ بَابَاسْ ن أَبْنِيرْ، ثُوغَا أَثنْ ذ إِحنْجِيرنْ ن أَبِييِيلْ.

⁵¹ Quis era pai de Saul; e Ner, pai de Abner, era filho de Abiel.

⁵² ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُمنْغِي إِوْعَارْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ مَارَّا ؤُسَّانْ مِينْ إِكَّا إِدَّارْ شَاوُولْ. كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ بُو-ثغْرُوضْثْ ذ كُوڒْ إِجّْ ن مِّيسْ ن ؤُمنْغِي إِ إِژْرَا شَاوُولْ، إِكْسِي إِ-ث غَارسْ.

⁵² Por todos os dias de Saul, houve forte guerra contra os filisteus; pelo que Saul, a todos os homens fortes e valentes que via, os agregava a si.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Samuel 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →