1 Samuel 14
rifa (RIFA) vs ARIB
1 إِجّْ ن وَاسّْ إِمْسَارْ، أَقَا يُونَاثَانْ، مِّيسْ ن شَاوُولْ، إِنَّا إِ ؤُمْسخَّارْ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نژْوَا غَارْ ثرْبِيعْثْ ن إِعسَّاسنْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ نِّي ذِينْ إِدْجَانْ خْ ؤُجمَّاضْ!“، مَاشَا نتَّا وَارْ ث إِنِّي إِ بَابَاسْ.
1 Sucedeu, pois, um dia, que Jônatas, filho de Saul, disse ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição dos filisteus, que está do outro lado. Mas não o fez saber a seu pai.
2 ثُوغَا شَاوُولْ إِقِّيمْ غَارْ ثْمَا ن جِيبْعَا سَاذُو إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ن أَرمَّامْ نِّي إِبدّنْ ذِي مِيغْرُونْ، ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا أَكِيذسْ إِدْجَانْ، ذَايسْ عْڒَاحَاڒْ ستَّا-مْيَا ن يرْيَازنْ.
2 Ora Saul estava na extremidade de Gibeá, debaixo da romeira que havia em Migrom; e o povo que estava com ele era cerca de seiscentos homens;
3 أَخِييَا، مِّيسْ ن أَخِيطُوبْ، ؤُمَاسْ ن إِخابُوذْ، مِّيسْ ن فِينَاحَاسْ، مِّيسْ ن عَالِي، أَكهَّانْ ن سِيذِي ذِي شِيلُو، ثُوغَا يَارْضْ أَپَالْطُو ن ؤُكهَّانْ. ڒْڭنْسْ وَارْ إِسِّينْ أَقَا يُونَاثَانْ ثُوغَا يُويُورْ.
3 e Aíja, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Finéias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia o éfode. E o povo não sabia que Jônatas tinha ido.
4 جَارْ إِمُوشَانْ ن ؤُژكّْوُو خْ إِذُورَارْ إِ خْ ثُوغَا يُونَاثَانْ يَارزُّو أَذْ إِژْوَا غَارْ ثرْبِيعْثْ ن إِعسَّاسنْ ن ڒسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، ثُوغَا ذِينْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ-أَ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ إِقضْعنْ إِ د-إِفّْغنْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ثصْضَارْثْ إِقضْعنْ إِ د-إِفّْغنْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي. إِشْثْ تّْڒَاغَانْ أَسْ بُوصَايْصْ ذ إِشْثْ نّغْنِيثْ تّْڒَاغَانْ أَسْ سَانَا.
4 Ora, entre os desfiladeiros pelos quais Jônatas procurava chegar à guarnição dos filisteus, havia um penhasco de um e de outro lado; o nome de um era Bozez, e o nome do outro Sené.
5 إِشْثْ ن ثصْذَارْثْ إِقضْعنْ ثُوغَا غَارْ شَّامَالْ أَرنْذَاذْ ن مِيخْمَاسْ ذ إِشْثْ ن ثسْضَارْثْ إِقضْعنْ نّغْنِي ثُوغَا غَارْ لْجَانُوبْ أَرنْذَاذْ ن جِيبَاعْ.
5 Um deles estava para o norte defronte de Micmás, e o outro para o sul defronte de Gibeá.
6 إِنَّا يُونَاثَانْ إِ ؤُمْسخَّارْ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ: ”أَسْ-د، أجّْ أَنغْ أَذْ نژْوَا غَارْ ثرْبِيعْثْ ن إِعسَّاسنْ ن ڒسْكَارْ ن يِينِّي وَارْ إِتّْوَاخثْننْ، أَذْ ثَاغْ أَذْ إِڭّْ سِيذِي شَا ذِي طّْوعْ نّغْ، مِينْزِي وَارْ إِوْعَارْ إِ سِيذِي، حِيمَا أَذْ إِفكّْ س ؤُفُوسْ ن وَاطَّاسْ نِيغْ س ؤُفُوسْ ن ذْرُوسْ.“
6 Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Vem, passemos à guarnição destes incircuncisos; porventura operará o Senhor por nós, porque para o Senhor nenhum impedimento há de livrar com muitos ou com poucos.
7 أَحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ يَارَّا-د خَاسْ: ”أڭّْ مَارَّا مِينْ غَاركْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ. ؤُيُورْ، خْزَارْ، نشّْ أَكِيذكْ أَمْ وُوڒْ نّشْ.“
7 Ao que o seu escudeiro lhe respondeu: Faze tudo o que te aprouver; segue, eis-me aqui, a tua disposição será a minha.
8 يُونَاثَانْ إِنَّا: ”خْزَارْ، نشِّينْ أَذْ نژْوَا غَارْ يرْيَازنْ نِّي، أَذْ أَسنْ نسّْشنْ إِخفْ نّغْ.
8 Disse Jônatas: Eis que passaremos àqueles homens, e nos descobriremos a eles.
9 مَاڒَا نِيثْنِي خنِّي أَذْ أَنغْ إِنِينْ: ’بدّمْ أَڒْ غَارْومْ د غَا نَاسْ!‘، خنِّي أَذْ نقِّيمْ نْبدّْ ذڭْ ومْشَانْ نّغْ، وَارْ غَارْسنْ نتّْڭعِّيذْ شَا.
9 Se nos disserem: Parai até que cheguemos a vós; então ficaremos no nosso lugar, e não subiremos a eles.
10 مَاشَا مَاڒَا نِيثْنِي أَذْ إِنِينْ: ’ڭعّْذمْ-د غَارْنغْ!‘، خنِّي أَذْ غَارْسنْ نْڭعّذْ، مِينْزِي سِيذِي إِڭَّا أَنغْ ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّغْ. أَيَا أَذْ أَنغْ يِيڒِي ذ ڒعْڒَامثْ.“
10 Se, porém, disserem: Subi a nós; então subiremos, pois o Senhor os entregou em nossas mãos; isso nos será por sinal.
11 ڒَْامِي د سشّْننْ نِيثْنِي إِخفْ نْسنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ غَارْ ثرْبِيعْثْ ن إِعسَّاسنْ ن ڒسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، نَّانْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ: ”خْزَارمْ، إِعِيبْرَانِييّنْ فّْغنْ-د زڭْ إِخُوبَاشْ نْسنْ إِ ذِي ثُوغَا نُّوفَّارنْ.“
11 Então ambos se descobriram à guarnição dos filisteus, e os filisteus disseram: Eis que já os hebreus estão saindo das cavernas em que se tinham escondido.
12 إِرْيَازنْ ن ثرْبِيعْثْ ن ڒْعسْكَارْ نَّانْ إِ يُونَاثَانْ ؤُ إِ ونِّي ذ أَسْ يَاربُّونْ ڒسْنَاحْ: ”ڭعّْذمْ-د غَارْنغْ، نشِّينْ أَذْ أَومْ د-نسِّيوضْ ڒخْبَارْ!“ ؤُشَا إِنَّا يُونَاثَانْ إِ ؤُحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ: ”ڭعّذْ أَوَارْنِي أَيِي، مَاغَارْ سِيذِي إِڭَّا إِ-ثنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِسْرَائِيل.“
12 E os homens da guarnição disseram a Jônatas e ao seu escudeiro: Subi a nós, e vos ensinaremos uma coisa. Disse, pois, Jônatas ao seu escudeiro: Sobe atrás de mim, porque o Senhor os entregou na mão de Israel.
13 خنِّي إِڭعّذْ يُونَاثَانْ خْ إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ غَارْ سنّجْ، ؤُ أَحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ إِضْفَارْ إِ-ث ؤُشَا وْضَانْ إِعسَّاسنْ نِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يُونَاثَانْ ؤُ أَوَارْنِي أَسْ إِنْغَا إِ-ثنْ ؤُحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ.
13 Então trepou Jônatas de gatinhas, e o seu escudeiro atrás dele; e os filisteus caíam diante de Jônatas, e o seu escudeiro os matava atrás dele.
14 ثِيشْثِي-يَا ثَامزْوَارُوثْ إِ زِي إِوْثَا يُونَاثَانْ ذ ؤُحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ عْڒَاحَاڒْ عِيشْرِينْ ن يرْيَازنْ، ثُوغَا ثدْجَا خْ إِجّْ ن ييَّارْ إِ ثُوغَا أَنشْثْ ن إِجّْ ن وزْينْ ن ييَّارْ إِ إِزمَّارْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو ن إِينْذُوزنْ أَذْ ث إِشَارْزْ ذڭْ إِجّْ ن وَاسّْ.
14 Esta primeira derrota, em que Jônatas e o seu escudeiro mataram uns vinte homens, deu-se dentro de meia jeira de terra.
15 أَمنِّي ثُوذفْ ثَارْجِيجثْ ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ خْ ييَّارْ، ذِي مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُ ذڭْ يِينِّي ن ثرْبِيعْثْ ن ڒْعسْكَارْ. ؤُڒَا ذ أَبَارُّو ن إِكشَّاضنْ تَّارْجِيجنْ س يِيخفْ نْسنْ، وَاهْ، ؤُڒَا ذ ثَامُّورْثْ ثنْهزّْ. ثُوغَا-ت ذ إِشْثْ ن ڒْعُورّثْ ثمْغَارْ ن أَربِّي.
15 Pelo que houve tremor no arraial, no campo e em todo o povo; também a própria guarnição e os saqueadores tremeram; e até a terra estremeceu; de modo que houve grande pânico.
16 إِعسَّاسنْ ن شَاوُولْ ذِي جِيبْعَا ذِي بِينْيَامِينْ ژْرِينْ، أَقَا إِتّْوَابزّعْ ڒْغَاشِي، ذوْڒنْ نِيثْنِي تّْمنْغَانْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا.
16 Olharam, pois, as sentinelas de Saul e Gibeá de Benjamim, e eis que a multidão se derretia, fugindo para cá e para lá.
17 خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ڒْڭنْسْ إِ ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ: ”أَرْزُومْ خنِّي ؤُ خْزَارمْ مَانْ ونْ إِ زَّايْنغْ إِفّْغنْ.“ نِيثْنِي أَرْزُونْ ؤُ خْزَارْ، أَقَا يُونَاثَانْ ذ ؤُحمَّاڒْ ن ڒسْنَاحْ نّسْ وَارْ ذِينْ دْجِينْ.
17 Disse então Saul ao povo que estava com ele: Ora, contai e vede quem é que saiu dentre nós: E contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu escudeiro estava ali.
18 خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ أَخِييَا: ”أَوِي-د تَّابُوثْ ن أَربِّي ذَانِيثَا!“ مَاغَارْ تَّابُوثْ ثُوغَا-ت ذڭْ وُوسَّانْ نِّي غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل .
18 Então Saul disse a Aíja: Traze aqui a arca de Deus. Pois naquele dia estava a arca de Deus com os filhos de Israel.
19 ؤُمِي ثُوغَا شَاوُولْ إِسَّاوَاڒْ عَاذْ أَكْ-ذ ؤُكهَّانْ، إِمْسَارْ، أَقَا ڒْغَاشِي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ إِذْوڒْ إِنّهْوڒْ أَطَّاسْ. خنِّي إِنَّا شَاوُولْ إِ ؤُكهَّانْ: ”فكّْ أَفُوسْ نّشْ!“
19 E sucedeu que, estando Saul ainda falando com o sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus ia crescendo muito; pelo que disse Saul ao sacerdote: Retira a tua mão.
20 شَاوُولْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ثُوغَا غَارسْ، أَقَا تّْوَاڒَاغَانْ-د مَاحنْذْ أَذْ مُوننْ، ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ وَازَّايْ ن ؤُمنْغِي، ؤُ خْزَارْ، سِّيفْ ن إِجّنْ ثُوغَا خْ ونّغْنِي. أَقَا إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ أَمقّْرَانْ.
20 Então Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e foram à peleja; e eis que dentre os filisteus a espada de um era contra o outro, e houve mui grande derrota.
21 ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ إِعِيبْرَانِييّنْ إِنِّي أَطَّاسْ زڭْ وَامِي ثُوغَا إِبدّنْ خْ ؤُغزْذِيسْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، ثُوغَا تّفّْغنْ-د أَكِيذْسنْ مّْطَارّْشنْ جَارْ ڒْعسْكَارْ. ؤُڒَا ذ نِيثْنِي مُوننْ غَارْ إِسْرَائِيل إِيّنْ نِّي إِدْجَانْ أَكْ-ذ شَاوُولْ ذ يُونَاثَانْ.
21 Os hebreus que estavam dantes com os filisteus, e tinham subido com eles ao arraial, também se ajuntaram aos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 ؤُمِي مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل، إِنِّي ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ خْ إِذُورَارْ ن إِفْرَايِيمْ، سْڒَانْ، أَقَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ثُوغَا أَروْڒنْ، مُوننْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْسنْ إِ ؤُمنْغِي مَاحنْذْ أَذْ ضْفَارنْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.
22 E todos os homens de Israel que se haviam escondido na região montanhosa de Efraim, ouvindo que os filisteus fugiam, também os perseguiram de perto na peleja.
23 ذڭْ وَاسّْ نِّي إِفكّْ سِيذِي إِسْرَائِيل ؤُشَا أَمنْغِي إِفّغْ ؤُڒَا غَارْ بَايْثْ-أَوِينْ.
23 Assim o Senhor livrou a Israel naquele dia, e a batalha passou além de Bete-Aven.
24 تّْوَاعَارّْننْ إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل ذڭْ وَاسّْ نِّي أَرْ طَّارْفْ، مِينْزِي شَاوُولْ إِجُّودْجْ إِ ڒْڭنْسْ، إِنَّا: ”ونِّي إِ غَا إِشّنْ مَاشَّا قْبڒْ ثَامذِّيثْ ؤُ قْبڒْ إِ غَا نْثَاقْمغْ نشّْ خْ ڒْعذْيَانْ إِنُو، أَذْ يِيڒِي إِتّْوَانْعڒْ!“ خْ ؤُيَا وَارْ إِشِّي مَارَّا ڒْڭنْسْ.
24 Ora, os homens de Israel estavam já exaustos naquele dia, porquanto Saul conjurara o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão antes da tarde, antes que eu me vingue de meus inimigos. Pelo que todo o povo se absteve de comer.
25 مَارَّا ڒْْڭنْسْ ن ثمُّورْثْ يُوذفْ غَارْ وزْغَارْ ؤُشَا ثُوغَا ذِينْ ثَامّنْثْ ثوْسعْ ذڭْ إِيَّارْ.
25 Mas todo o povo chegou a um bosque, onde havia mel à flor da terra.
26 ؤُمِي د-يُوذفْ ڒْڭنْسْ غَارْ وزْغَارْ، أَقَا ذِينْ ثَامّنْثْ س ؤُفيّضْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ غَارسْ إِسّْوِيژّضْ س ؤُفُوسْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ إِكْسِي غَارْ ؤُقمُّومْ نّسْ، مَاغَارْ ڒْڭنْسْ إِڭّْوذْ ثَاجَادْجِيثْ ن شَاوُولْ.
26 Chegando, pois, o povo ao bosque, viu correr o mel; todavia ninguém chegou a mão à boca, porque o povo temia a conjuração.
27 مَاشَا يُونَاثَانْ ثُوغَا وَارْ إِسْڒِي ڒَامِي إِسّْجُودْجْ بَابَاسْ ڒْڭنْسْ. نتَّا إِسّْوِيژّضْ س ؤُنڭَّارْ ن ؤُزدْجَاضْ نّسْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِسِّيسنْ إِ-ث ذڭْ إِشْثْ ن ثغْرَاصْثْ ن ثَامّنْثْ. ڒَامِي يِيوِي أَفُوسْ نّسْ غَارْ ؤُقمُّومْ نّسْ، أَقَا ذوْڒنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ إِزْذِيڭنْثْ أَطَّاسْ.
27 Jônatas, porém, não tinha ouvido quando seu pai conjurara o povo; pelo que estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel; e, ao chegar a mão à boca, aclararam-se-lhe os olhos.
28 خنِّي يَارَّا-د إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ڒْڭنْسْ، إِنَّا: ”بَابَاشْ إِسّْجُودْجْ ڒْڭنْسْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ، إِنَّا: ’أَرْيَازْ إِ غَا إِشّنْ أَسّْ-أَ أَغْرُومْ، أَذْ يِيڒِي إِتّْوَانْعڒْ!‘ س ؤُينِّي إِفْنَا ڒْڭنْسْ.“
28 Então disse um do povo: Teu pai solenemente conjurou o povo, dizendo: Maldito o homem que comer pão hoje. E o povo ainda desfalecia.
29 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا يُونَاثَانْ: ”بَابَا إِغْضڒْ ثَامُّورْثْ ذِي أَرّْژِييّثْ. خْزَارمْ وَاهَا، ثِيطَّاوِينْ إِنُو تّْشعّْڒنْثْ، مِينْزِي نشّْ قَّاسغْ ذْرُوسْثْ زِي ثَامّنْثْ-أَ.
29 Pelo que disse Jônatas: Meu pai tem turbado a terra; ora vede como se me aclararam os olhos por ter provado um pouco deste mel.
30 إِحْڒَا أَسنْ مْڒِي إِشَّا ڒْڭنْسْ مْلِيحْ أَسّْ-أَ زِي ثْكشَّاضْثْ إِ إِطّفْ زِي ڒْعذْيَانْ نّسْ، مِينْزِي ڒخُّو ثِيشْثِي إِ زِي وْثِينْ نِيثْنِي إِفِيلِيسْطِينِييّنْ وَارْ ثدْجِي ذ ثَامقّْرَانْثْ عَاذْ.“
30 Quanto maior não teria sido a derrota dos filisteus se o povo hoje tivesse comido livremente do despojo, que achou de seus inimigos?
31 ذڭْ وَاسّْ نِّي وْثِينْ نِيثْنِي إِفِيلِيسْطِينِييّنْ زِي مِيخْمَاسْ أَڒْ أَيَالُونْ، ؤُ ڒْڭنْسْ ثُوغَا إِفْنَا أَطَّاسْ.
31 Feriram, contudo, naquele dia aos filisteus, desde Micmás até Aijalom. E o povo desfaleceu em extremo;
32 ڒْڭنْسْ إِعمّذْ خْ ثْكشَّاضْثْ ؤُ نِيثْنِي كْسِينْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، ؤُشَا غَارْصنْ أَسنْ خْ ثمُّورْثْ، ؤُ ڒْڭنْسْ إِشَّا أَيْسُومْ س إِذَامّنْ.
32 então o povo se lançou ao despojo, e tomou ovelhas, bois e bezerros e, degolando-os no chão, comeu-os com o sangue.
33 سَّارْڭْبنْ مَانْ أَيَا إِ شَاوُولْ، نَّانْ: ”أَقَا ڒْڭنْسْ إِخْضَا أَكْ-ذ سِيذِي ؤُمِي نِيثْنِي شِّينْ أَيْسُومْ أَكْ-ذ إِذَامّنْ.“ نتَّا إِنَّا: ”كنِّيوْ ثْغدَّارمْ. سقْنُونِّييمْ-د كنِّيوْ أَسّْ-أَ إِشْثْ ن ثصْضَارْثْ غَارِي.“
33 E o anunciaram a Saul, dizendo: Eis que o povo está pecando contra o Senhor, comendo carne com o sangue. Respondeu Saul: Procedestes deslealmente. Trazei-me aqui já uma grande pedra.
34 إِنَّا شَاوُولْ عَاوذْ: ”بزّْعمْ إِخفْ نْومْ جَارْ ڒْڭنْسْ، ثِينِيمْ أَسنْ: ’أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ أَيِي د-يَاوِي أَفُونَاسْ نّسْ، ؤُ أجّْ كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ أَيِي د-يَاوِي عَاوذْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي نّسْ. غَارْصمْ أَسنْ ذَا، شّمْ زَّايْسنْ، مَاشَا وَارْ تّْخطِّيمْ أَكْ-ذ سِيذِي ؤُمِي غَا ثشّمْ س إِذَامّنْ.“ ؤُشَا كُوڒْ أَرْيَازْ زِي مَارَّا ڒْڭنْسْ يِيوِي-د أَفُونَاسْ نّسْ س ؤُفُوسْ ذِي دْجِيڒثْ ؤُشَا غَارْصنْ أَسْ ذِينِّي.
34 Disse mais Saul: Dispersai-vos entre e povo, e dizei-lhes: Trazei-me aqui cada um o seu boi, e cada um a sua ovelha e degolai-os aqui, e comei; e não pequeis contra e Senhor, comendo com sangue. Então todo o povo trouxe de noite, cada um o seu boi, e os degolaram ali.
35 ؤُشَا شَاوُولْ إِبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي. ثُوغَا-ث ذ أَعَالْطَارْ أَمزْوَارُو إِ إِسّْبدّْ إِ سِيذِي.
35 Então edificou Saul um altar ao Senhor; este foi o primeiro altar que ele edificou ao Senhor.
36 خنِّي إِنَّا شَاوُولْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نهْوَا دْجِيڒثْ-أَ، أَذْ نضْفَارْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُ أَذْ ثنْ نْكشّضْ أَڒْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ، وَارْ زَّايْسنْ نتّجِّي ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ إِدَّارْ عَاذْ.“ نَّانْ نِيثْنِي ”أڭّْ مَارَّا مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“ مَاشَا أَكهَّانْ إِنَّا: ”جّمْ أَنغْ أَذْ د-نْقَارّبْ غَارْ أَربِّي.“
36 Depois disse Saul: Desçamos de noite atrás dos filisteus, e despojemo-los, até e amanhecer, e não deixemos deles um só homem. E o povo disse: Faze tudo o que parecer bem aos teus olhos. Disse, porém, o sacerdote: Cheguemo-nos aqui a Deus.
37 خنِّي إِسّقْسَا شَاوُولْ أَربِّي ”مَا أَذْ هْوِيغْ، أَذْ ضْفَارغْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ؟ مَا أَذْ ثنْ ثڭّذْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِسْرَائِيل؟“ مَاشَا سِيذِي وَارْ خَاسْ د-يَارِّي ذڭْ وَاسّْ نِّي.
37 Então consultou Saul a Deus, dizendo: Descerei atrás dos filisteus? entregá-los-ás na mão de Israel? Deus, porém, não lhe respondeu naquele dia.
38 خَاسْ ؤُشَا إِنَّا شَاوُولْ: ”أَسمْ-د ذَا، مَارَّا إِمْضبَّارنْ نْ ڒْڭنْسْ، سْنمْ ؤُ خْزَارمْ، مِينْ ذِي إِدْجَا دّْنُوبْ-أَ إِ إِتّْوَاڭّنْ أَسّْ-أَ.
38 Disse, pois, Saul: Chegai-vos para cá, todos os chefes do povo; informai-vos, e vede em que se cometeu hoje este pecado;
39 مِينْزِي س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي ونِّي إِفكّنْ إِسْرَائِيل، وَاخَّا ثُوغَا-ث ذ مِّي يُونَاثَانْ، نتَّا أَذْ إِمّثْ نِيشَانْ.“ مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زِي ڒْڭنْسْ وَارْ د-يَارِّي شَا.
39 porque, como vive o Senhor que salva a Israel, ainda que seja em meu filha Jônatas, ele será morto. Mas de todo o povo ninguém lhe respondeu.
40 إِنَّا عَاوذْ إِ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”إِتّْخصَّا أَذْ ثْبدّمْ غَارْ إِجّْ ن ؤُغزْذِيسْ، نشّْ ذ مِّي يُونَاثَانْ أَذْ نْبدّْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي.“ ڒْڭنْسْ يَارَّا-د خْ شَاوُولْ: ”أڭّْ مِينْ ثتّْوَاڒِيذْ شكْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“
40 Disse mais a todo o Israel: Vós estareis dum lado, e eu e meu filho Jônatas estaremos do outro. Então disse o povo a Saul: Faze o que parecer bem aos teus olhos.
41 خَاسْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ شَاوُولْ أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل ”أَرّْ-د خَانغْ مَاحنْذْ أَذْ ث نسّنْ نِيشَانْ!“ خنِّي إِتّْوَاطّفْ يُونَاثَانْ ذ شَاوُولْ ؤُشَا ڒْڭنْسْ إِفّغْ ذ أَمزْذَاڭْ.
41 Falou, pois, Saul ao Senhor Deus de Israel: Mostra o que é justo. E Jônatas e Saul foram tomados por sorte, e o povo saiu livre.
42 شَاوُولْ إِنَّا: ”نْضَارمْ ثَاقدُّوحْثْ جَارْ أَيِي نشّْ ذ مِّي يُونَاثَانْ!“ خنِّي إِتّْوَاطّفْ يُونَاثَانْ.
42 Então disse Saul: Lançai a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E foi tomado Jônatas.
43 إِنَّا شَاوُولْ إِ يُونَاثَانْ: ”إِنِي أَيِي، مِينْ ثڭِّيذْ شكْ!“ يُونَاثَانْ إِحَاجَا أَسْ ث، إِنَّا: ”نشّْ قَّاسغْ مْغِيرْ شْوَايْثْ ن ثَامّنْثْ س ؤُنڭَّارُو ن ؤُژدْجَاضْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو. أَقَا أَيِي ذَا، مَا إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ مّْثغْ؟“
43 Disse então Saul a Jônatas: Declara-me o que fizeste. E Jônatas lho declarou, dizendo: Provei, na verdade, um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão; eis-me pronto a morrer.
44 خنِّي إِنَّا شَاوُولْ: ”أجّْ أَذْ أَيِي إِڭّْ أَربِّي ثَا ذ ثَا ؤُ أَذْ ذَايسْ يَارْنِي عَاذْ، مَاڒَا وَارْ شكْ نقّغْ مِينْزِي شكْ، يُونَاثَانْ، إِتّْخصَّا أَشْ أَذْ ثمّْثذْ نِيشَانْ.“
44 Ao que disse Saul: Assim me faça Deus, e outro tanto, se tu, certamente, não morreres, Jônatas.
45 مَاشَا ڒْڭنْسْ إِنَّا إِ شَاوُولْ: ”مَا إِتّْخصَّا أَذْ إِمّثْ يُونَاثَانْ، ونِّي إِوْينْ أَسنْجمْ-أَ أَمقّْرَانْ إِ إِسْرَائِيل؟ وَارْ خَاسْ نسِّيوڒْ! س ثِيذتّْ أَمْ إِدَّارْ سِيذِي، أَيَا وَارْ إِتِّيڒِي، وَارْ زَّايسْ إِوطَّا ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ؤُژطُّو ن ؤُشُوَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، مِينْزِي نتَّا إِڭَّا إِ-ث أَسّْ-أَ أَكْ-ذ أَربِّي.“ أَمُّو إِ إِفكّْ ڒْڭنْسْ إِ يُونَاثَانْ ؤُشَا ثُوغَا وَارْ إِتّْخصِّي أَذْ إِمُّوثْ.
45 Mas o povo disse a Saul: Morrerá, porventura, Jônatas, que operou esta grande salvação em Israel? Tal não suceda! como vive o Senhor, não lhe há de cair no chão um só cabelo da sua cabeça! pois com Deus fez isso hoje. Assim o povo livrou Jônatas, para que não morresse.
46 شَاوُولْ إِسْمحْ ذڭْ وضْفَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا إِفِيلِيسْطِينِييّنْعقْبنْ غَارْ إِمُوشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نْسنْ.
46 Então Saul deixou de perseguir os filisteus, e estes foram para o seu lugar.
47 ؤُشَا شَاوُولْ إِطّفْ ثَاڭلْذَا خْ إِسْرَائِيل، إِمّْنغْ أَكْ-ذ مَارَّا ڒْعذْيَانْ نّسْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ: أَكْ-ذ مُوآبَ، أَكْ-ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ، أَكْ-ذ إِذُومْ، أَكْ-ذ إِجدْجِيذنْ ن صُوبَا ؤُ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ. مَانِي مَا يَارَّا س ؤُزدْجِيفْ، يِيوِي-د أَغلّبْ.
47 Tendo Saul tomado o reino sobre Israel, pelejou contra todos os seus inimigos em redor: contra Moabe, contra os filhos de Amom, contra Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus; e, para onde quer que se voltava, saía vitorioso.
48 نتَّا إِڭَّا س ثرْيَاسْثْ، إِغْڒبْ خْ أَيْثْ ن عَامَالِيقْ ؤُ إِفكّْ إِسْرَائِيل زڭْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي ث إِكشّْضنْ.
48 Houve-se valorosamente, derrotando os amalequitas, e libertando Israel da mão dos que o saqueavam.
49 أَرَّاونْ ن شَاوُولْ ثُوغَا أَثنْ ذ يُونَاثَانْ ذ يِيشْوِي ذ مَالْكِيشُوعَا. إِسْمَاونْ ن ثْنَاينْ ن يسِّيسْ ذ مِيرَابْ، ثنِّي ذ ثَامنْزُوثْ، ؤُ إِسمْ ن ثْمَاژُوژْثْ أَقَا ذ مِيخَالْ.
49 Ora, os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua; os nomes de suas duas filhas eram estes: o da mais velha Merabe, e o da mais nova Mical.
50 ثَامْغَارْثْ ن شَاوُولْ قَّارنْ أَسْ أَخِينُوعَامْ، يدْجِيسْ ن أَخِيمَاعَاصْ. ؤُشَا إِسمْ ن ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ نّسْ، أَقَا ذ أَبْنِيرْ، مِّيسْ ن نِيرْ،عمِّيسْ ن شَاوُولْ.
50 O nome da mulher de Saul era Ainoã, filha de Aimaaz; e o nome do chefe do seu exército, Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 قِيشْ، ونِّي ذ بَابَاسْ ن شَاوُولْ، ؤُ نِيرْ، ونِّي ذ بَابَاسْ ن أَبْنِيرْ، ثُوغَا أَثنْ ذ إِحنْجِيرنْ ن أَبِييِيلْ.
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُمنْغِي إِوْعَارْ أَكْ-ذ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ مَارَّا ؤُسَّانْ مِينْ إِكَّا إِدَّارْ شَاوُولْ. كُوڒْ إِجّْ ن ورْيَازْ بُو-ثغْرُوضْثْ ذ كُوڒْ إِجّْ ن مِّيسْ ن ؤُمنْغِي إِ إِژْرَا شَاوُولْ، إِكْسِي إِ-ث غَارسْ.
52 E houve forte guerra contra os filisteus, por todos os dias de Saul; e sempre que Saul via algum homem poderoso e valente, o agregava a si.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.