1 Samuel 11
rifa (RIFA) vs BKJ
1 خنِّي إِفّغْ-د نَاحَاشْ، أَعَامُّونِي، ؤُشَا إِنّضْ س ڒْعسْكَارْ نّسْ إِ ثنْذِينْثْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ. مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَابِيشْ نَّانْ إِ نَاحَاشْ: ”أڭّْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكِيذْنغْ ؤُشَا خنِّي أَذْ أَشْ نْسخَّارْ.“
1 Então, Naás, o amonita, subiu e acampou contra Jabes-Gileade; e todos os homens de Jabes disseram a Naás: Faz um pacto conosco, e nós te serviremos.
2 إِنَّا أَسنْ أَعَامُّونِي نَاحَاشْ: ”خْ وبْرِيذْ-أَ نشّْ أَكِيذْومْ ڭّغْ ڒْعَاهْذْ، نشّْ أَذْ أَومْ د-قڒْعغْ مَارَّا ثِيطّْ ثَافُوسشْثْ، أَذْ ت ڭّغْ ذ ڒفْضِيحثْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل.“
2 E Naás, o amonita, respondeu-lhes: Com esta condição farei um pacto convosco: que eu possa arrancar todos os vossos olhos direitos, e lançar isto como um vexame sobre todo o Israel.
3 إِمْغَارنْ ن يَابِيشْ نَّانْ: ”أجّْ أَنغْ سبْعَا ن وُوسَّانْ، حِيمَا أَذْ د-نسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل. مَاڒَا وَارْ نُوفِي ؤُڒَا ذ إِجّْ إِ ذ أَنغْ غَا إِسّْنجْمنْ، خنِّي أَذْ غَاركْ د-نفّغْ.“
3 E os anciãos de Jabes lhe disseram: Dá-nos trégua de sete dias, para que possamos enviar mensageiros para todos os termos de Israel; e, então, se não houver homem que nos salve, viremos a ti.
4 ؤُمِي د-إِوْضنْ إِرقَّاسنْ غَارْ جِيبْعَا ن شَاوُولْ، سِّيوْضنْ-د نِيثْنِي أَوَاڒنْ-أَ غَارْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، رُونْ.
4 Então, vieram os mensageiros a Gibeá de Saul, e contaram as notícias aos ouvidos do povo; e todo o povo ergueu a voz, e chorou.
5 ؤُ خْزَارْ، شَاوُولْ يُوسَا-د أَوَارْنِي إِ إِفُونَاسنْ نّسْ زڭْ إِيَّارْ، إِنَّا: ”مِينْ يُوغِينْ ڒْڭنْسْ إِتّْرُو أَمُّو؟“ نِيثْنِي حَاجَانْ أَسْ أَوَاڒنْ ن يرْيَازنْ ن يَابِيشْ.
5 E, eis que Saul vinha do campo atrás do rebanho; e Saul disse: O que aflige o povo, que eles pranteiam? E lhe contaram as notícias sobre os homens de Jabes.
6 إِهْوَا-د أَرُّوحْ ن أَربِّي خْ شَاوُولْ ؤُمِي إِسْڒَا أَوَاڒنْ-أَ ؤُشَا يَارْغَا ؤُخيّقْ نّسْ أَطَّاسْ.
6 E o Espírito de Deus veio sobre Saul quando ele ouviu aquelas notícias, e a sua ira se acendeu sobremaneira.
7 نتَّا إِكْسِي إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو ن إِفُونَاسنْ، إِقطّسْ إِ-ثنْ ذ إِشدْجِيقنْ، إِسّكّْ إِشدْجِيقنْ س ؤُفُوسْ ن إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل. إِرقَّاسنْ نَّانْ: ”ونِّي وَارْ إِفِّيغنْ أَوَارْنِي إِ شَاوُولْ ؤُ أَوَارْنِي شَامْوِيلْ غَارْ ؤُمنْغِي، خْزَارْ، أَمُّو إِ غَا إِتّْوَاڭّْ أَكْ-ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نّسْ.“ خنِّي ثوْضَا-د ثِيڭّْوُوذِي ن سِيذِي خْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُشَا فّْغنْ مُوننْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ.
7 E ele tomou uma junta de bois, e a cortou em pedaços, e os enviou a todos os termos de Israel pelas mãos dos mensageiros, dizendo: Quem quer que não vier após Saul e após Samuel, assim será feito aos seus bois. E o temor do SENHOR caiu sobre o povo, e eles saíram em um acordo.
8 إِسدّْ إِ-ثنْ شَاوُولْ ذِي بَازَاقْ. ثُوغَا-ثنْ ذِي ثڒْثْ-مْيَا-أَڒفْ زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ ثْڒَاثِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي يَاهُوذَا.
8 E quando ele os contou em Bezeque, os filhos de Israel eram trezentos mil, e os homens de Judá trinta mil.
9 نِيثْنِي نَّانْ إِ إِرقَّاسنْ نِّي ثُوغَا د-يُوسِينْ: ”أَمُّو إِ غَا ثِينِيمْ إِ يرْيَازنْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ: ’ثِيوشَّا، خْمِي غَا ثِيڒِي ثْفُوشْثْ ثَاڒْغَا، أَذْ ثتّْوَاسّْنجْممْ.‘ “ ؤُمِي إِوْضنْ إِرقَّاسنْ، عَاوْذنْ ت إِ يرْيَازنْ ن يَابِيشْ ؤُشَا فَارْحنْ نِيثْنِي.
9 E eles disseram aos mensageiros que vieram: Assim direis ao homens de Jabes-Gileade: Amanhã, por volta da hora em que o sol estiver quente, vós tereis auxílio. E os mensageiros vieram e apresentaram aquilo aos homens de Jabes; e eles ficaram alegres.
10 نَّانْ يرْيَازنْ ن يَابِيشْ: ”ثِيوشَّا أَذْ غَاركْ د-نفّغْ ؤُشَا خنِّي ثْزمَّارمْ أَكِيذْنغْ ثتّڭّمْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ.“
10 Por isso os homens de Jabes disseram: Amanhã viremos até vós, e vós fareis conosco tudo o que vos parecer bem.
11 ثِيوشَّا نّسْ إِمْسَارْ، أَقَا شَاوُولْ إِبْضَا ڒْڭنْسْ خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ ؤُذْفنْ نِيثْنِي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، ؤُشَا وْثِينْ أَيْثْ ن عَامُّونْ غَارْ طّْحَا ن ؤُزِيڒْ. إِنِّي إِقِّيمنْ إِدَّارنْ تّْوَابزّْعنْ أَڒَامِي وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ ثْيُويَا زَّايْسنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا.
11 E assim foi pela manhã, que Saul pôs o povo em três companhias; e eles entraram no meio do exército na vigília matinal, e mataram os amonitas até o calor do dia; e sucedeu que aqueles que restaram foram espalhados, de forma que dois deles não foram deixados juntos.
12 خنِّي إِنَّا ڒْڭنْسْ إِ شَامْوِيلْ: ”مَانْ ونْ إِ إِنَّانْ: ’مَا شَاوُولْ أَذْ خَانغْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ؟‘ أَوْيِي ثنْ-د ذَانِيثَا، حِيمَا أَذْ ثنْ ننغْ.“
12 E o povo disse a Samuel: Quem é aquele que disse: Reinará Saul sobre nós? Trazei os homens, para que possamos levá-los à morte.
13 مَاشَا شَاوُولْ إِنَّا: ”ذڭْ وَاسّْ-أَ ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِتّْوَانغْ، مَاغَارْ أَسّْ-أَ سِيذِي إِسِّيوضْ-د أَسنْجمْ غَارْ إِسْرَائِيل.“
13 E Saul disse: Nenhum homem será levado à morte neste dia, pois hoje o SENHOR operou salvação em Israel.
14 إِنَّا شَامْوِيلْ إِ ڒْڭنْسْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ غَارْ جِيلْجَالْ، أَذْ ذِينِّي نْڒقّحْ ثَاڭلْذَا.“
14 Então disse Samuel ao povo: Vinde e vamos a Gilgal, e lá renovemos o reino.
15 خنِّي يُويُورْ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ جِيلْجَالْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ ذِينِّي ذِي جِيلْجَالْ شَاوُولْ ذ أَجدْجِيذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. غَارْصنْ ثِيغَارْصَا ن ڒهْنَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُشَا إِفَارْحْ شَاوُولْ أَطَّاسْ أَكْ-ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل.
15 E todo o povo foi a Gilgal, e lá fizeram de Saul rei diante do SENHOR em Gilgal; e lá eles sacrificaram sacrifícios de ofertas de paz diante do SENHOR; e lá Saul e todos os homens de Israel se alegraram grandemente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.