1 Samuel 11
rifa (RIFA) vs ARA
1 خنِّي إِفّغْ-د نَاحَاشْ، أَعَامُّونِي، ؤُشَا إِنّضْ س ڒْعسْكَارْ نّسْ إِ ثنْذِينْثْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ. مَارَّا إِرْيَازنْ ن يَابِيشْ نَّانْ إِ نَاحَاشْ: ”أڭّْ إِجّْ ن ڒْعَاهْذْ أَكِيذْنغْ ؤُشَا خنِّي أَذْ أَشْ نْسخَّارْ.“
1 Então, subiu Naás, amonita, e sitiou a Jabes-Gileade; e disseram todos os homens de Jabes a Naás: Faze aliança conosco, e te serviremos.
2 إِنَّا أَسنْ أَعَامُّونِي نَاحَاشْ: ”خْ وبْرِيذْ-أَ نشّْ أَكِيذْومْ ڭّغْ ڒْعَاهْذْ، نشّْ أَذْ أَومْ د-قڒْعغْ مَارَّا ثِيطّْ ثَافُوسشْثْ، أَذْ ت ڭّغْ ذ ڒفْضِيحثْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل.“
2 Porém Naás, amonita, lhes respondeu: Farei aliança convosco sob a condição de vos serem vazados os olhos direitos, trazendo assim eu vergonha sobre todo o Israel.
3 إِمْغَارنْ ن يَابِيشْ نَّانْ: ”أجّْ أَنغْ سبْعَا ن وُوسَّانْ، حِيمَا أَذْ د-نسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل. مَاڒَا وَارْ نُوفِي ؤُڒَا ذ إِجّْ إِ ذ أَنغْ غَا إِسّْنجْمنْ، خنِّي أَذْ غَاركْ د-نفّغْ.“
3 Então, os anciãos de Jabes lhe disseram: Concede-nos sete dias, para que enviemos mensageiros por todos os limites de Israel e, não havendo ninguém que nos livre, então, nos entregaremos a ti.
4 ؤُمِي د-إِوْضنْ إِرقَّاسنْ غَارْ جِيبْعَا ن شَاوُولْ، سِّيوْضنْ-د نِيثْنِي أَوَاڒنْ-أَ غَارْ إِمزُّوغنْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، رُونْ.
4 Chegando os mensageiros a Gibeá de Saul, relataram este caso ao povo. Então, todo o povo chorou em voz alta.
5 ؤُ خْزَارْ، شَاوُولْ يُوسَا-د أَوَارْنِي إِ إِفُونَاسنْ نّسْ زڭْ إِيَّارْ، إِنَّا: ”مِينْ يُوغِينْ ڒْڭنْسْ إِتّْرُو أَمُّو؟“ نِيثْنِي حَاجَانْ أَسْ أَوَاڒنْ ن يرْيَازنْ ن يَابِيشْ.
5 Eis que Saul voltava do campo, atrás dos bois, e perguntou: Que tem o povo, que chora? Então, lhe referiram as palavras dos homens de Jabes.
6 إِهْوَا-د أَرُّوحْ ن أَربِّي خْ شَاوُولْ ؤُمِي إِسْڒَا أَوَاڒنْ-أَ ؤُشَا يَارْغَا ؤُخيّقْ نّسْ أَطَّاسْ.
6 E o Espírito de Deus se apossou de Saul, quando ouviu estas palavras, e acendeu-se sobremodo a sua ira.
7 نتَّا إِكْسِي إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو ن إِفُونَاسنْ، إِقطّسْ إِ-ثنْ ذ إِشدْجِيقنْ، إِسّكّْ إِشدْجِيقنْ س ؤُفُوسْ ن إِرقَّاسنْ غَارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل. إِرقَّاسنْ نَّانْ: ”ونِّي وَارْ إِفِّيغنْ أَوَارْنِي إِ شَاوُولْ ؤُ أَوَارْنِي شَامْوِيلْ غَارْ ؤُمنْغِي، خْزَارْ، أَمُّو إِ غَا إِتّْوَاڭّْ أَكْ-ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نّسْ.“ خنِّي ثوْضَا-د ثِيڭّْوُوذِي ن سِيذِي خْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ؤُشَا فّْغنْ مُوننْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ.
7 Tomou uma junta de bois, cortou-os em pedaços e os enviou a todos os territórios de Israel por intermédio de mensageiros que dissessem: Assim se fará aos bois de todo aquele que não seguir a Saul e a Samuel. Então, caiu o temor do Senhor sobre o povo, e saíram como um só homem.
8 إِسدّْ إِ-ثنْ شَاوُولْ ذِي بَازَاقْ. ثُوغَا-ثنْ ذِي ثڒْثْ-مْيَا-أَڒفْ زڭْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُ ثْڒَاثِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي يَاهُوذَا.
8 Contou-os em Bezeque; dos filhos de Israel, havia trezentos mil; dos homens de Judá, trinta mil.
9 نِيثْنِي نَّانْ إِ إِرقَّاسنْ نِّي ثُوغَا د-يُوسِينْ: ”أَمُّو إِ غَا ثِينِيمْ إِ يرْيَازنْ ن يَابِيشْ ذِي جِيلْعَاذْ: ’ثِيوشَّا، خْمِي غَا ثِيڒِي ثْفُوشْثْ ثَاڒْغَا، أَذْ ثتّْوَاسّْنجْممْ.‘ “ ؤُمِي إِوْضنْ إِرقَّاسنْ، عَاوْذنْ ت إِ يرْيَازنْ ن يَابِيشْ ؤُشَا فَارْحنْ نِيثْنِي.
9 Então, disseram aos mensageiros que tinham vindo: Assim direis aos homens de Jabes-Gileade: Amanhã, quando aquentar o sol, sereis socorridos. Vindo, pois, os mensageiros, e, anunciando-o aos homens de Jabes, estes se alegraram
10 نَّانْ يرْيَازنْ ن يَابِيشْ: ”ثِيوشَّا أَذْ غَاركْ د-نفّغْ ؤُشَا خنِّي ثْزمَّارمْ أَكِيذْنغْ ثتّڭّمْ مِينْ ثتّْوَاڒَامْ كنِّيوْ مْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نْومْ.“
10 e disseram aos amonitas: Amanhã, nos entregaremos a vós outros; então, nos fareis segundo o que melhor vos parecer.
11 ثِيوشَّا نّسْ إِمْسَارْ، أَقَا شَاوُولْ إِبْضَا ڒْڭنْسْ خْ ثْڒَاثَا ن إِبَاطَايُوننْ ؤُ غَارْ ثُوفُّوثْ ن صّْبحْ ؤُذْفنْ نِيثْنِي غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، ؤُشَا وْثِينْ أَيْثْ ن عَامُّونْ غَارْ طّْحَا ن ؤُزِيڒْ. إِنِّي إِقِّيمنْ إِدَّارنْ تّْوَابزّْعنْ أَڒَامِي وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ ثْيُويَا زَّايْسنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا.
11 Sucedeu que, ao outro dia, Saul dividiu o povo em três companhias, que, pela vigília da manhã, vieram para o meio do arraial e feriram a Amom, até que se fez sentir o calor do dia. Os sobreviventes se espalharam, e não ficaram dois deles juntos.
12 خنِّي إِنَّا ڒْڭنْسْ إِ شَامْوِيلْ: ”مَانْ ونْ إِ إِنَّانْ: ’مَا شَاوُولْ أَذْ خَانغْ يِيڒِي ذ أَجدْجِيذْ؟‘ أَوْيِي ثنْ-د ذَانِيثَا، حِيمَا أَذْ ثنْ ننغْ.“
12 Então, disse o povo a Samuel: Quem são aqueles que diziam: Reinará Saul sobre nós? Trazei-os para aqui, para que os matemos.
13 مَاشَا شَاوُولْ إِنَّا: ”ذڭْ وَاسّْ-أَ ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِتّْوَانغْ، مَاغَارْ أَسّْ-أَ سِيذِي إِسِّيوضْ-د أَسنْجمْ غَارْ إِسْرَائِيل.“
13 Porém Saul disse: Hoje, ninguém será morto, porque, no dia de hoje, o Senhor salvou a Israel.
14 إِنَّا شَامْوِيلْ إِ ڒْڭنْسْ: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نُويُورْ غَارْ جِيلْجَالْ، أَذْ ذِينِّي نْڒقّحْ ثَاڭلْذَا.“
14 Disse Samuel ao povo: Vinde, vamos a Gilgal e renovemos ali o reino.
15 خنِّي يُويُورْ مَارَّا ڒْڭنْسْ غَارْ جِيلْجَالْ ؤُ نِيثْنِي ڭِّينْ ذِينِّي ذِي جِيلْجَالْ شَاوُولْ ذ أَجدْجِيذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي. غَارْصنْ ثِيغَارْصَا ن ڒهْنَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي ؤُشَا إِفَارْحْ شَاوُولْ أَطَّاسْ أَكْ-ذ مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل.
15 E todo o povo partiu para Gilgal, onde proclamaram Saul seu rei, perante o Senhor , a cuja presença trouxeram ofertas pacíficas; e Saul muito se alegrou ali com todos os homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.