1 Reis 8

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ خنِّي إِسّْمُونْ سُولِيمَانْ إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، مَارَّا إِزدْجِيفنْ ن ثْقبَّاڒْ، ڒْحُوكَّامْ ن ثُوذْرِينْ ن ڒجْذُوذْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل غَارْ ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، حِيمَا أَذْ سّْڭعّْذنْ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي زِي ثنْذِينْثْ ن ذَاوُوذْ، ثنِّي ذ صِيهْيُونْ.

¹ Então Salomão reuniu os anciãos de Israel, e todos os cabeças das tribos, os chefes dos pais dos filhos de Israel, diante do rei Salomão em Jerusalém, para que eles pudessem fazer subir a arca do pacto do SENHOR para fora da cidade de Davi, que é Sião.

² مَارَّا إِرْيَازنْ ن إِسْرَائِيل مُوننْ-د غَارْ ؤُجدْجِيذْ سُولِيمَانْ غَارْ ڒْعِيذْ ذڭْ ؤُيُورْ ن إِثَانِيمْ، أَقَا-ث ذ أَيُورْ وِيسّْ سبْعَا.

² E todos os homens de Israel se reuniram diante do rei Salomão na festa no mês de Etanim, que é o sétimo mês.

³ مَارَّا إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل ؤُسِينْ-د ؤُ إِكهَّاننْ سّْڭعّْذنْ تَّابُوثْ.

³ E vieram todos os anciãos de Israel, e os sacerdotes ergueram a arca.

⁴ نِيثْنِي سّْڭعّْذنْ تَّابُوثْ ن سِيذِي أَكْ-ذ ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒقْشُوعْ إِقدّْسنْ إِ ثُوغَا إِدْجَانْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ. سّْڭعّْذنْ ت إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ.

⁴ E trouxeram a arca do SENHOR, e o tabernáculo da congregação, e todos os vasos santos que estavam no tabernáculo, assim os trouxeram para cima os sacerdotes e os levitas.

⁵ أَجدْجِيذْ سُولِيمَانْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل إِ ثُوغَا غَارسْ د-ثْمُونْ ؤُ ثُوغَا-ت أَكِيذسْ زَّاثْ إِ تَّابُوثْ، مَارَّا نِيثْنِي وهّْبنْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، إِنِّي وَارْ زمَّارنْ أَذْ تّْوَاحسْبنْ زِي سِّيبّثْ ن ڒْقدّْ أَمقّْرَانْ نْسنْ.

⁵ E o rei Salomão, e toda a congregação de Israel, que estavam reunidos com ele, estiveram diante da arca, sacrificando ovelhas e bois, que não podiam ser contados ou enumerados por causa da sua multidão.

⁶ إِكهَّاننْ إِوْينْ تَّابُوثْ ن ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي غَارْ ومْشَانْ نّسْ، غَارْ وخَّامْ ن ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ، ذڭْ وقْذَاسْ خْ ؤُقدَّاسْ، أَڒْ سَاذُو وَافْرِيونْ ن إِكِيرُوبنْ.

⁶ E os sacerdotes trouxeram a arca do pacto do SENHOR até ao seu lugar, dentro do oráculo da casa, ao lugar santíssimo, bem debaixo das asas dos querubins.

⁷ مَاغَارْ إِكِيرُوبنْ بزّْعنْ ثْنَاينْ ن وَافْرِيونْ نْسنْ ثِيوَا ن ومْشَانْ ن تَّابُوثْ، ؤُشَا إِكِيرُوبنْ ذْڒِينْ تَّابُوثْ ذ إِعُومَاذْ نّسْ إِ ثَاربُّوثْ زِي سنّجْ.

⁷ Porquanto os querubins estendiam as suas duas asas sobre o lugar da arca, e os querubins cobriam a arca e as suas hastes pelo alto.

⁸ إِعُومَاذْ نّسْ ن ثَاربُّوثْ ثُوغَا فّْغنْ-د أَڒَامِي تّْوَاژَارّنْ إِخْفَاونْ ن إِعُومَاذْ نّسْ زڭْ ؤُقدَّاسْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن وخَّامْ ن ذَاخڒْ ن زَّاوشْثْ، مَاشَا زِي بَارَّا وَارْ زمَّارنْ أَذْ ثنْ ژَترنْ. إِعُومَاذْ قِّيمنْ ذِينِّي أَڒْ أَسّْ-أَ.

⁸ E eles removeram as hastes, de forma que as extremidades das hastes eram vistas fora, no lugar santo na frente do oráculo, e não eram vistas na parte de fora; e ali estão até este dia.

⁹ وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ شَا ذِي تَّابُوثْ مْغِيرْ ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ إِ ثُوغَا ذَايسْ إِسَّارْسْ مُوسَا غَارْ هُورِيبْ، ڒَامِي إِڭَّا سِيذِي ڒْْعَاهْذْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُمِي د-فّْغنْ زِي مِيصْرَا.

⁹ Não havia nada na arca, salvo as duas tábuas de pedra, as quais Moisés ali colocou em Horebe, quando o SENHOR fez um pacto com os filhos de Israel, quando eles saíram da terra do Egito.

¹⁰ ڒَامِي د-فّْغنْ إِكهَّاننْ زڭْ ؤُقدَّاسْ غَارْ بَارَّا، إِمْسَارْ، أَقَا إِجّْ ن ؤُسيْنُو إِشُّورْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹⁰ E sucedeu, quando os sacerdotes haviam saído do lugar santo, que a nuvem encheu a casa do SENHOR,

¹¹ وَارْ زمَّارنْ إِكهَّاننْ أَذْ قِّيمنْ بدّنْ حِيمَا أَذْ سخَّارنْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُسيْنُو، مِينْزِي أَعُودْجِي ن سِيذِي ثُوغَا إِشُّورْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

¹¹ de tal modo que os sacerdotes não conseguiam ficar de pé para ministrar por causa da nuvem; porque a glória do SENHOR havia enchido a casa do SENHOR.

¹² خنِّي إِنَّا سُولِيمَانْ: ”سِيذِي إِنَّا أَقَا نتَّا أَذْ إِزْذغْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُسيْنُو إِبُّومْبسْ.

¹² Então, falou Salomão: O SENHOR disse que habitaria na profunda escuridão.

¹³ س ثِيذتّْ، نشّْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، إِشْثْ ن ثْزذِّيغْثْ إِ شكْ، إِجّْ ن ومْشَانْ إِمْثنْ إِ شكْ، حِيمَا أَذْ ذِينْ ثْزذْغذْ إِ ڒبْذَا.“

¹³ Seguramente edifiquei para ti uma casa para nela habitares, um lugar firme para habitares eternamente.

¹⁴ إِنّقْڒبْ ؤُجدْجِيذْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ ؤُشَا إِبَاركْ مَارَّا أَڭْرَاوْ-أَ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ؤُ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا إِبدّْ.

¹⁴ E o rei virou a sua face, e abençoou toda a congregação de Israel; e toda a congregação de Israel se pôs de pé;

¹⁵ نتَّا إِنَّا: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ونِّي إِسِّيوْڒنْ س ؤُقمُّومْ نّسْ إِ بَابَا ذَاوُوذْ ذ ونِّي ث إِكمّْڒنْ س ؤُفُوسْ نّسْ ؤُمِي إِنَّا:

¹⁵ e disse: Bendito seja o SENHOR de Israel, o qual falou com a sua boca a Davi, o meu pai, e, pela sua mão o cumpriu, dizendo:

¹⁶ ’زڭْ وَاسّْ إِ ذِي نذْهغْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا، وَارْ إِخْضَارغْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ ذِينِّي بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، حِيمَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِسمْ إِنُو، مَاشَا نشّْ إِخْضَارغْ ذَاوُوذْ، حِيمَا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْحَاكمْ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو إِسْرَائِيل.‘

¹⁶ Desde o dia em que retirei o meu povo Israel do Egito, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel para edificar uma casa, a fim de que o meu nome pudesse nela estar; mas escolhi Davi para estar sobre o meu povo, Israel.

¹⁷ ثُوغَا ذڭْ وُوڒْ ن بَابَا ذَاوُوذْ، حِيمَا أَذْ إِبْنَا إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

¹⁷ E estava no coração de Davi, o meu pai, edificar uma casa para o nome do SENHOR Deus de Israel.

¹⁸ إِنَّا سِيذِي إِ بَابَا ذَاوُوذْ: ’ؤُمِي ثڭِّيذْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ حِيمَا أَذْ ثبْنِيذْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ إِنُو، ذِي مَانْ أَيَا إِ ثڭِّيذْ مْلِيحْ ؤُمِي ت ثُوغَا ذڭْ وُوڒْ نّشْ.

¹⁸ E o SENHOR disse a Davi, o meu pai: Porquanto estava no teu coração edificar uma casa para o meu nome, fizeste bem ao teres isto no teu coração.

¹⁹ مَاشَا وَارْ إِدْجِي شكْ إِ غَا إِبْنَانْ ثَادَّارْثْ نِّي، مَاشَا مِّيشْ إِ د-إِفّْغنْ زِي ثجْعِينَّا نّشْ. ذ نتَّا أَذْ إِبْنَا ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ إِنُو.‘

¹⁹ Todavia não edificarás a casa; mas o teu filho que sairá dos teus lombos, ele edificará a casa para o meu nome.

²⁰ سِيذِي إِسّمْثنْ أَوَاڒْ نّسْ نِّي إِسِّيوڒْ، مَاغَارْ نشّْ ذوْڒغْ بدّغْ ذڭْ ومْشَانْ ن بَابَا ذَاوُوذْ ؤُ قِّيمغْ خْ ڒْعَارْشْ ن إِسْرَائِيل، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِسِّيوڒْ سِيذِي، ؤُ نشّْ بْنِيغْ ثَادَّارْثْ إِ يِيسمْ ن سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل.

²⁰ E o SENHOR cumpriu a sua palavra que falou, e me levantei no lugar de Davi, o meu pai, e me assentei no trono de Israel, como o SENHOR prometeu, e edifiquei uma casa para o nome do SENHOR Deus de Israel.

²¹ نشّْ ڭِّيغْ ذِينْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِ تَّابُوثْ ثنِّي ذِي إِدْجَا ڒْعَاهْذْ ن سِيذِي إِ إِڭَّا نتَّا أَكْ-ذ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُمِي ثنْ د-إِنْذهْ زِي مِيصْرَا.“

²¹ E pus ali um lugar para a arca, no qual está o pacto do SENHOR, o qual ele fez com os nossos pais, quando os retirou da terra do Egito.

²² سُولِيمَانْ إِبدّْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي أَرنْذَاذْ ن مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا نتَّا إِكْسِي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا،

²² E Salomão se pôs de pé diante do altar do SENHOR na presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as suas mãos em direção ao céu;

²³ إِنَّا:

²³ e ele disse: SENHOR, Deus de Israel, não há Deus como tu, no céu acima, nem na terra abaixo, que guarda o pacto e a misericórdia para com os teus servos que andam diante de ti com todo o seu coração;

²⁴ ونِّي إِحْضَانْ ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَا ذَاوُوذْ، خْ مِينْ خفْ أَكِيذسْ ثسِّيوْڒذْ، مِينْزِي س ؤُقمُّومْ نّشْ إِ ثسِّيوْڒذْ ؤُ س ؤُفُوسْ نّشْ إِ د-ثَارِّيذْ أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

²⁴ que tem guardado com o teu servo Davi, o meu pai, como lhe prometeste; tu falaste também com a tua boca, e com a tua mão o cumpriste, como é neste dia.

²⁵ خنِّي ڒخُّو، سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، حْضَاثْ ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَا ذَاوُوذْ، خْ مِينْ كِيذسْ ثسِّيوْڒذْ ؤُمِي ثنِّيذْ: ’وَارْ إِتّْوَاقسّْ زَّايكْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو ونِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ ن إِسْرَائِيل، مِينْ غَا كّنْ إِحنْجِيرنْ نّشْ أَذْ حْضَانْ أَذْ ؤُيُورنْ أَبْرِيذْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو أَمْ مَامّشْ ثُويُورذْ شكْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو!‘

²⁵ Portanto, agora, SENHOR Deus de Israel, guarda com o teu servo Davi, o meu pai, como lhe prometeste, dizendo: Não te faltará um homem no trono de Israel; de modo que os teus filhos atentem ao seu caminho, que andem diante de mim como tu tens caminhado diante de mim.

²⁶ خنِّي ڒخُّو، أَ أَربِّي ن إِسْرَائِيل، أڭّثْ أَذْ ذوْڒنْ ذ ثِيذتّْ أَوَاڒنْ نِّي ثسِّيوْڒذْ أَكْ-ذ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، بَابَا ذَاوُوذْ.

²⁶ E, agora, ó Deus de Israel, rogo-te, cumpra-se a tua palavra que falaste a teu servo Davi, meu pai.

²⁷ مَاغَارْ مَا س ثِيذتّْ أَذْ إِزْذغْ أَربِّي خْ ثمُّورْثْ؟ خْزَارْ، أَجنَّا، وَاهْ، أَجنَّا ن إِجنْوَانْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ شكْ إِكْسِي، مشْحَاڒْ س ذْرُوسْ ثَادَّارْثْ-أَ نِّي سّْبدّغْ نشّْ!

²⁷ Todavia, habitará verdadeiramente Deus na terra? Eis que, o céu e o céu dos céus não podem te conter; tanto menos esta casa que eu tenho edificado?

²⁸ ميّڒْ غَارْ ثْژَادْجِيثْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ؤُ غَارْ ؤُزَاوڭْ نّسْ، أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، حِيمَا أَذْ ثسْڒذْ غَارْ ؤُڒَاغِي ؤُ غَارْ ثْژَادْجِيثْ نِّي إِژُّودْجْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ أَسّْ-أَ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.

²⁸ Contudo, tem tu respeito pela oração do teu servo, e pela sua súplica, ó SENHOR meu Deus, para atentarem ao clamor e a oração, a qual o teu servo suplica diante de ti hoje;

²⁹ أجّْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ تّْوَارزْمنْثْ دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ ثِيوَا إِ ثَادَّارْثْ-أَ، ثِيوَا إِ ومْشَانْ إِ خْ ثنِّيذْ: ’أَقَا إِسمْ إِنُو أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِ ؤُسدْجِي غَارْ ثْژَادْجِيثْ إِ إِژُّودْجْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ ذڭْ ومْشَانْ-أَ.‘

²⁹ para que os teus olhos noite e dia possam estar abertos em direção a esta casa em direção ao lugar do qual tens dito: O meu nome estará ali; para que possas ouvir a oração que o teu servo fará em direção a este lugar.

³⁰ سڒْ خنِّي إِ ؤُزَاوڭْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ؤُ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، إِ ؤُزَاوڭْ نِّي تَّارنْ نِيثْنِي ذڭْ ومْشَانْ-أَ، ؤُ سڒْ شكْ خنِّي ذڭْ ومْشَانْ ن ثْزذِّيغْثْ نّشْ، ذڭْ ؤُجنَّا، وَاهْ، سڒْ ؤُشَا غْفَارْ.

³⁰ E ouve a súplica do teu servo, e do teu povo Israel, quando eles orarem em direção a este lugar; e ouve tu no céu, o teu lugar de habitação; e, quando ouvires, perdoa.

³¹ مَاڒَا إِخْضَا إِجّْ أَكْ-ذ جَّارْ نّسْ ؤُ ثتّْوَاڭّْ خَاسْ إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ، حِيمَا أَذْ ت إِجُّودْجْ ؤُ وَانِيثَا يُوسَا-د ؤُشَا إِجُّودْجْ زَّاثْ إِ ؤُعَالْطَارْ نّشْ ذِي ثَادَّارْثْ-أَ،

³¹ Se qualquer homem transgredir contra o seu próximo, e lançado um juramento sobre ele para fazer com que ele blasfeme, e o juramento chegar diante do teu altar nesta casa;

³² سڒْ شكْ خنِّي ذڭْ ؤُجنَّا، كَّارْ، حْكمْ خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاحْكمْ خْ ؤُعفَّانْ أَڒَامِي أَبْرِيذْ نّسْ أَذْ د-إِهْوَا خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ، ؤُ حِيمَا أَذْ ثتّْوَاڭّْ ثْسڭْذَا إِ ؤُمْسڭّذْ أَڒَامِي أَذْ أَسْ ثتّْوَاغْ ثسْغَارْثْ عْلَاحْسَابْ ثَاسڭْذَا نّسْ.

³² ouve no céu, move-te, e julga os teus servos, condenando ao ímpio, para fazeres recair o seu proceder sobre sua cabeça, e justificando ao justo, para lhe retribuíres segundo a sua justiça.

³³ مَاڒَا إِتّْوَاغْڒبْ ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒعْذُو، مِينْزِي نِيثْنِي خْضَانْ أَكِيذكْ، مَاشَا نِيثْنِي أَذْ غَاركْ د-ذوْڒنْ ؤُشَا أَذْ قَاذَانْ إِسمْ نّشْ ؤُ أَذْ ژَتدْجنْ أَذْ كْسِينْ س ڒْمعْرُوفْ إِ شكْ ذِي ثَادَّارْثْ-أَ،

³³ Quando o teu povo, Israel, for abatido diante do inimigo, por terem pecado contra ti, e retornar a ti, e confessar o teu nome, e orar, e fizer súplica a ti nesta casa;

³⁴ سڒْ شكْ خنِّي ذڭْ ؤُجنَّا ؤُ غْفَارْ دّْنُوبْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل ؤُ نْذهْ إِ-ثنْ أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي ثوْشِيذْ إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ.

³⁴ então, ouve tu no céu, e perdoa o pecado do teu povo, Israel, e traz-lhe de volta para a terra que tu deste aos seus pais.

³⁵ مَاڒَا إِبلّعْ ؤُجنَّا، خْمِي وَارْ ذِينْ إِتِّيڒِي ونْژَارْ، مِينْزِي نِيثْنِي خْضَانْ أَكِيذكْ ؤُ نِيثْنِي أَذْ ژَّادْجنْ أَمْ نّْقڒْبنْ غَارْ ومْشَانْ-أَ، أَذْ قَاذَانْ إِسمْ نّشْ ؤُ أَذْ د-ذوْڒنْ خْ دّْنُوبْ نْسنْ ؤُمِي شكْ ثنْ ثحْصَارذْ،

³⁵ Quando o céu estiver recolhido, e não houver chuva, por terem pecado contra ti; se orarem em direção a este lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem do seu pecado, quando tu os afligires;

³⁶ سڒْ شكْ خنِّي ذڭْ ؤُجنَّا ؤُ غْفَارْ أَسنْ دّنْبْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، مِينْزِي شكْ ثسّڒْمَاذذْ إِ-ثنْ أَبْرِيذْ أَصبْحَانْ نِّي إِتّْخصَّا أَذْ ؤُيُورنْ، ؤُ أوْشْ شكْ خنِّي أَنْژَارْ خْ ثمُّورْثْ نِّي ثوْشِيذْ ذ ڒْوَارْثْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ.

³⁶ então, ouve tu no céu, e perdoa o pecado dos teus servos, e do teu povo, Israel, ensinando-lhes o bom caminho no qual eles devem caminhar, e dês chuva sobre a tua terra, a qual deste ao teu povo como herança.

³⁷ مَاڒَا ذِينْ ڒَاژْ ذِي ثمُّورْثْ، نِيغْ طَّاعُونْ، نِيغْ إِتّْوَاسّشْمضْ إِمنْذِي زڭْ ؤُسمِّيضْ، نِيغْ جّْرِيحشْثْ ن وفْسُو نِيغْ ثَامُوغْرِي ثنِّي إِصَارّْضنْ، نِيغْ مَاڒَا إِحْصَارْ إِ-ث ڒعْذُو غَارْ ثوُّورَا نّسْ، نِيغْ ثڒْقفْ إِ-ث مَامّشْ مَا ثڭَّا شَا ن جّْرِيحشْثْ نِيغْ شَا ن ڒحْڒَاشْ،

³⁷ Se houver na terra fome, se houver peste, crestamento, mofo, locusta, ou se houver lagarta; se o seu inimigo o cercar na terra das suas cidades; qualquer praga, qualquer enfermidade que houver.

³⁸ خنِّي مَانْ مَا إِ غَا إِژُّودْجْ نِيغْ غَا إِتَّارْ إِجّْ ن بْنَاذمْ نِيغْ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، أَمْ نِيثْنِي، كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ، سّْننْ جّْرِيحشْثْ ن وُوڒْ نْسنْ، ؤُ نتَّا إِكْسِي خنِّي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ ثَادَّارْثْ-أَ،

³⁸ Qualquer forma de oração e súplica que for feita por qualquer homem, ou por todo o teu povo, Israel, cada homem que conhecer a praga do seu próprio coração, e estender as suas mãos em direção a esta casa;

³⁹ سڒْ شكْ غَارسْ زڭْ ؤُجنَّا، أَمْشَانْ إِمْثنْ ن ثْزذِّيغْثْ نّشْ، غْفَارْ، كَّارْ ؤُ أوْشْ كُوڒْ إِجّْ عْلَاحْسَابْ ثِيبْرِيذِينْ نّسْ - أَمْ مَامّشْ ثسّْنذْ شكْ ؤُڒْ نّسْ، مَاغَارْ شكْ وَاهَا إِ إِسّْننْ ؤُڒْ ن كُوڒْ بْنَاذمْ -

³⁹ então, ouve tu no céu, o teu lugar de habitação, e perdoa, e faz, e concede a cada homem, cujo coração conheces, conforme os seus caminhos; (pois tu, somente tu, conheces os corações de todos os filhos dos homens);

⁴⁰ حِيمَا نِيثْنِي أَذْ شكْ ڭّْوذنْ مَارَّا ؤُسَّانْ إِ غَا كّنْ دَّارنْ خْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ نِّي ثوْشِيذْ إِ ڒجْذُوذْ نّغْ،

⁴⁰ para que eles possam te temer todos os dias em que viverem na terra que tu deste aos nossos pais.

⁴¹ ؤُشَا سڒْ شكْ ؤُڒَا غَارْ ؤُبَارَّانِي نِّي وَارْ إِدْجَانْ زِي ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، مَاشَا أَذْ د-يَاسْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ نّشْ زڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِڭّْوجنْ.

⁴¹ Além disso, acerca de um estrangeiro que não for do teu povo Israel, quando sair de uma região distante por causa do teu nome;

⁴² مَاغَارْ نِيثْنِي أَذْ سْڒنْ خْ يِيسمْ نّشْ أَمقّْرَانْ، خْ ؤُفُوسْ نّشْ إِجهْذنْ ؤُ خْ ؤُغِيڒْ نّشْ إِسّْوِيژّْضنْ! مَاڒَا نتَّا د-يُوسَا ؤُ أَذْ إِژَّادْجْ ذِي ثَادَّارْثْ-أَ،

⁴² (porque eles ouvirão do teu grande nome, e da tua mão forte, e do teu braço estendido); quando ele vier e orar na direção desta casa;

⁴³ سڒْ شكْ خنِّي زڭْ ؤُجنَّا، أَمْشَانْ إِمْثنْ ن ثْزذِّيغْثْ نّشْ، ؤُ أڭّْ عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ خفْ ذ غَاركْ غَا إِڒَاغَا ؤُبَارَّانِي، حِيمَا مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن دُّونشْثْ أَذْ سّْننْ إِسمْ نّشْ، حِيمَا نِيثْنِي أَذْ شكْ ڭّْوذنْ، أَمْ ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، ؤُ أَذْ ؤُشِينْ، أَقَا إِسمْ نّشْ إِتّْوَابَارّحْ ثِيوَا إِ ثَادَّارْثْ-أَ إِ بْنِيغْ.

⁴³ ouve tu no céu, o teu lugar de habitação, e faz segundo tudo o que o estrangeiro te clamar; para que todos os povos da terra possam conhecer o teu nome, temer-te como faz o teu povo, Israel; e que eles possam saber que esta casa, a qual edifiquei, é chamada pelo teu nome.

⁴⁴ مَاڒَا ڒْڭنْسْ إِفّغْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ ڒعْذُو نّسْ ذڭْ وبْرِيذْ مِينْ خفْ ثنْ ثسّكّذْ ؤُ نِيثْنِي أَذْ ژَّادْجنْ إِ سِيذِي أَمْ نّْقڒْبنْ غَارْ ثنْذِينْثْ-أَ إِ ثِيخْضَارذْ شكْ ؤُ غَارْ ثَادَّارْثْ إِ بْنِيغْ نشّْ إِ يِيسمْ نّشْ،

⁴⁴ Se o teu povo sair à batalha contra o seu inimigo, para onde quer que os enviares, e orarem ao SENHOR em direção à cidade que tu escolheste, e em direção à casa que edifiquei para o teu nome;

⁴⁵ سڒْ شكْ خنِّي ذڭْ ؤُجنَّا إِ ثْژَادْجِيثْ نْسنْ ؤُ إِ ؤُزَاوڭْ نْسنْ ؤُشَا ثَاغذْ أَسنْ ثَاسْغَارْثْ.

⁴⁵ então, ouve tu no céu a sua oração e a sua súplica, e sustenta a sua causa.

⁴⁶ مَاڒَا نِيثْنِي خْضَانْ أَكِيذكْ - مَاغَارْ وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ بْنَاذمْ إِ وَارْ إِخْضَانْ - ؤُ شكْ ثسْعَارذْ خَاسنْ، أَذْ ثنْ ثْسلّْمذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ڒعْذُو ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ ثنْ نذْهنْ ذ إِمحْبَاسْ غَارْ ثمُّورْثْ ن ڒعْذُو، مَا ثڭّْوجْ نِيغْ ثُوذسْ إِ ثدْجَا،

⁴⁶ Se eles pecarem contra ti, (pois não há homem que não peque) e tu estiveres irado com eles, e os entregares ao inimigo, de modo que esses os levem cativos para a terra do inimigo, longe ou perto;

⁴⁷ ؤُ نِيثْنِي أَذْ ثُوبنْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ ذِي ثمُّورْثْ مَانِي تّْوَاحبّْسنْ، وَاهْ، أَذْ ثُوبنْ ؤُ أَذْ خَاكْ د-ڒَْاغَانْ ذِي ثمُّورْثْ ن يِينِّي ثنْ إِحبّْسنْ، أَذْ إِنِينْ: ’نشِّينْ نخْضَا ؤُ نڭَّا مِينْ وَارْ إِسڭّْذنْ، أَقَا نڭَّا ثُوعفّْنَا!‘،

⁴⁷ se na terra para onde foram levados cativos, eles tornarem em si, e se arrependerem, e fizerem súplica a ti na terra daqueles que os levaram cativos, dizendo: Temos pecado, e temos agido perversamente, temos cometido iniquidade;

⁴⁸ ؤُ نِيثْنِي أَذْ غَاركْ د-ذوْڒنْ س مَارَّا ؤُڒْ نْسنْ ؤُ س مَارَّا ڒعْمَارْ نْسنْ ذِي ثمُّورْثْ ن ڒْعذْيَانْ نْسنْ إِنِّي ثنْ إِحبّْسنْ ؤُشَا أَذْ غَاركْ ژَّادْجنْ أَمْ نّْقڒْبنْ غَارْ ثمُّورْثْ نِّي ثوْشِيذْ إِ ڒجْذُوذْ نْسنْ، غَارْ ثنْذِينْثْ-أَ إِ ثِيخْضَارذْ شكْ ؤُ غَارْ ثَادَّارْثْ-أَ إِ بْنِيغْ نشّْ إِ يِيسمْ نّشْ،

⁴⁸ e assim retornarem a ti com todo o seu coração, e com toda a sua alma, na terra dos seus inimigos, o qual os levou cativos, e orarem a ti em direção à sua terra, a qual deste aos seus pais, à cidade que tu escolheste, e à casa que edifiquei para o teu nome;

⁴⁹ سڒْ شكْ خنِّي ذڭْ ؤُجنَّا، أَمْشَانْ إِمْثنْ ن ثْزذِّيغْثْ نّشْ، إِ ثْژَادْجِيثْ نْسنْ ؤُ إِ ؤُزَاوڭْ نْسنْ ؤُشَا أَغْ أَسنْ ثَاسْغَارْثْ.

⁴⁹ então, ouve tu a sua oração e a sua súplica no céu, o teu lugar de habitação, e sustenta a sua causa,

⁵⁰ غْفَارْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ مِينْ زِي خْضَانْ أَكِيذكْ ؤُ غْفَارْ أَسنْ مَارَّا إِخطَّانْ نْسنْ إِ كِيذكْ إِخْضَانْ، ؤُ أوْشْ أَسنْ أَرّحْمثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يِينِّي إِ ثنْ إِحبّْسنْ، حِيمَا نِيثْنِي أَذْ خَاسنْ أَرحْمنْ.

⁵⁰ e perdoa o teu povo que pecou contra ti, e todas as transgressões com as quais eles transgrediram contra ti, e dá-lhes compaixão diante daqueles que os levaram cativos, para que possam ter compaixão deles;

⁵¹ نِيثْنِي مَاغَارْ ذ ڒْڭنْسْ نّشْ ذ ثَاسْغَارْثْ نّشْ نِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي مِيصْرَا، زِي ڒْوسْطْ ن ؤُفرَّانْ ن وُوزَّاڒْ.

⁵¹ porque eles são o teu povo, e a tua herança, que tiraste do Egito, do meio da fornalha de ferro;

⁵² أجّْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ أَذْ تّْوَارْزْمنْثْ إِ ؤُحشّمْ ن ؤُمْسخَّارْ نّشْ ؤُ إِ ؤُحشّمْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ إِسْرَائِيل، مَاحنْذْ أَذْ غَارْسنْ ثسْڒذْ أَكْ-ذ مَارَّا مِينْ غَاركْ إِ غَا ڒَاغَانْ،

⁵² para que os teus olhos possam estar abertos à súplica do teu servo, e à súplica do teu povo, Israel, para atentares a eles em tudo o que a ti clamarem.

⁵³ مَاغَارْ شكْ ثْفَارْزذْ إِ-ثنْ إِ يِيخفْ نّشْ ذ ڒْوَارْثْ زِي مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورْثْ، أَمْ مَامّشْ ثسِّيوْڒذْ شكْ س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا، ؤُمْسخَّارْ نّشْ، ؤُمِي ثسُّوفّْغذْ ڒجْذُوذْ نّغْ زِي مِيصْرَا، أَ سِيذِي إِنُو، سِيذِي!“

⁵³ Porque tu os separaste dentre todos os povos da terra, para serem a tua herança, como falaste pela mão de Moisés, o teu servo, quando retiraste os nossos pais do Egito, ó SENHOR Deus.

⁵⁴ ڒَامِي ثُوغَا سُولِيمَانْ إِكمّڒْ مَارَّا ثْژَادْجِيثْ-أَ ؤُ مَارَّا أَحشّمْ-أَ غَارْ سِيذِي، إِمْسَارْ، أَقَا نتَّا إِكَّارْ زِي زَّاثْ ن ؤُعَالْطَارْ ن سِيذِي، أَمْ ث ثُوغَا خْ إِفَادّنْ نّسْ س وعْرُورْ إِقْوسْ أَمْ تّْوَاسّْوِيژَّاضنْ إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا.

⁵⁴ E foi assim que, quando Salomão terminou de orar toda esta oração e súplica ao SENHOR, ele se levantou da frente do altar do SENHOR, onde estava ajoelhado, com as suas mãos estendidas ao céu.

⁵⁵ نتَّا ثُوغَا إِبدّْ ذِينْ ؤُشَا إِبَاركْ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ:

⁵⁵ E ele se pôs de pé, e abençoou toda a congregação de Israel em voz alta, dizendo:

⁵⁶ ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ سِيذِي، ونِّي إِسَّاريّْحنْ ڒْڭنْسْ نّسْ إِسْرَائِيل عْلَاحْسَابْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا إِقَّارْ! زِي مَارَّا أَوَاڒْأنْ إِصبْحَاننْ إِ زِي إِسِّيوڒْ س ثْسخَّارْثْ ن ؤُمْسخَّارْ نّسْ مُوسَا، وَارْ د-إِوْضِي ؤُڒَا ذ إِجّْ.

⁵⁶ Bendito seja o SENHOR, que tem dado descanso para o seu povo, Israel, segundo tudo o que prometeu; não tem falhado nenhuma palavra de toda a sua boa promessa, a qual ele prometeu pela mão de Moisés, o seu servo.

⁵⁷ أَذْ يِيڒِي سِيذِي، أَربِّي نّغْ، أَكِيذْنغْ أَمْ ثُوغَا إِدْجَا أَكْ-ذ ڒجْذُوذْ نّغْ، مَاحنْذْ نتَّا وَارْ ذ أَنغْ إِتّجِّي ؤُ وَارْ ذ أَنغْ إِنطَّارْ،

⁵⁷ O SENHOR, nosso Deus, seja conosco, assim como esteve com os nossos pais; que ele não nos deixe, nem nos abandone;

⁵⁸ مَاشَا أَذْ إِنْذهْ ؤُڒَاونْ نّغْ غَارسْ، مَاحنْذْ نشِّينْ أَذْ نُويُورْ خْ ثبْرِيذِينْ نّسْ ؤُ أَذْ نحْضَا ڒُومُورَاثْ نّسْ ذ ثْوصَّا نّسْ ذ لْفَارَايِيضْ نّسْ نِّي يُومُورْ إِ ڒجْذُوذْ نّغْ.

⁵⁸ para que possa inclinar os nossos corações a ele, para andarmos em todos os seus caminhos, e para guardarmos os seus mandamentos, os seus estatutos e os seus juízos, os quais ele ordenou aos nossos pais.

⁵⁹ أجّْ أَوَاڒنْ-أَ إِ سِّيوْڒغْ س ؤُحشّمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَسّْ ذ دْجِيڒثْ، أَذْ إِڒِينْ ؤُذْسنْ غَارْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، حِيمَا نتَّا أَذْ يَاغْ ثَاسْغَارْثْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ذ ڒْڭنْسْ نّسْ إِسْرَائِيل، كُوڒْ أَسّْ س مِينْ إِ إِتّْڒِيقنْ إِ وَاسّْ نِّي،

⁵⁹ E que estas minhas palavras, com as quais fiz súplica diante do SENHOR, estejam próximas do SENHOR nosso Deus dia e noite, que ele sustente a causa do seu servo, e a causa do seu povo, Israel, em todos os tempos, de acordo com o que precisarem;

⁶⁰ مَاحنْذْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورْثْ أَذْ سّْننْ أَقَا سِيذِي ذ أَربِّي، وَارْ ذِينْ نّغْنِي،

⁶⁰ que todo o povo da terra possa saber que o SENHOR é Deus, e que não há nenhum outro.

⁶¹ مَاحنْذْ ؤُڒْ نْومْ أَذْ يِيڒِي إِمُونْ أَكْ-سِيذِي، أَربِّي نّغْ، حِيمَا أَذْ ثُويُورمْ عْلَاحْسَابْ ثِيوصَّا نّسْ، أَذْ ثحْضَامْ ڒُومُورَاثْ نّسْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.“

⁶¹ Que o vosso coração, portanto, seja perfeito diante do SENHOR nosso Deus, para andardes nos seus estatutos e para guardar os seus mandamentos, como neste dia.

⁶² إِغَارْصْ ؤُجدْجِيذْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل أَكِيذسْ ثِيغَارْصَا زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي.

⁶² E o rei, e com ele todo o Israel, ofereceu sacrifício diante do SENHOR.

⁶³ سُولِيمَانْ إِغَارْصْ ثِيغَارْصَا ن ڒهْنَا نِّي إِغَارْصْ إِ سِيذِي: ثْنَاينْ ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒَافْ ن إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ذ مْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ-أَڒَافْ ن وُودْجِي ذ ثَاغَارْصْثْ ن ڒهْنَا. أَمُّو إِ إِذشّنْ ؤُجدْجِيذْ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.

⁶³ E Salomão ofereceu um sacrifício de ofertas de paz, o qual ele ofereceu ao SENHOR vinte e dois mil bois, e cento e vinte mil ovelhas. Assim, o rei e todos os filhos de Israel dedicaram a casa do SENHOR.

⁶⁴ ذڭْ وَاسّْ ذ إِجّنْ إِسّْقدّسْ ؤُجدْجِيذْ ڒْوسْطْ ن ڒمْرَاحْ ن زَّاثْ ونِّي إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي، مِينْزِي إِسّوْجذْ ذِينْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ؤُڒَا ذ ثَاذُونْثْ ن ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا. مَاغَارْ أَعَالْطَارْ ن نّْحَاسْ ونِّي إِدْجَانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، ثُوغَا ذ أَمژْيَانْ حِيمَا أَذْ إِكْسِي ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ ذ ثَاذُونْثْ ن ثْغَارْصَا ن ڒهْنَا.

⁶⁴ No mesmo dia o rei consagrou o meio do pátio que havia diante da casa do SENHOR; porquanto ali ele ofereceu ofertas queimadas, e ofertas de alimento, e a gordura das ofertas de paz; porque o altar de bronze que estava diante do SENHOR era demasiadamente pequeno para receber as ofertas queimadas, e as ofertas de alimento, e a gordura das ofertas de paz.

⁶⁵ ذِي ڒْوقْثْ نِّي إِڭَّا سُولِيمَانْ ڒْعِيذْ عَاوذْ ذ مَارَّا إِسْرَائِيل أَكِيذسْ، زِي مَانِي غَا ثِيوْضذْ غَارْ حَامَاثْ أَڒْ ثَاغْزَارْثْ ن مِيصْرَا: إِجّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ أَمقّْرَانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ، سبْعَا ن وُوسَّانْ ؤُڒَا ذ سبْعَا ن وُوسَّانْ كْثَارْ، أَرْبعْطَاشْ ن وُوسَّانْ.

⁶⁵ E, naquele tempo, Salomão fez uma festa, e com ele todo o Israel, uma grande congregação, desde a entrada de Hamate até o rio do Egito, diante do SENHOR nosso Deus, por sete dias, e mais sete dias, a saber, catorze dias.

⁶⁶ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْمنْيَا يَارْخُو نتَّا إِ ڒْڭنْسْ، ؤُشَا نِيثْنِي بَارْكنْ أَجدْجِيذْ. أَوَارْنِي ؤُيَا ؤُيُورنْ غَارْ إِقِيضَانْ نْسنْ س وُوڒْ إِفَارْحْ ؤُ س ڒْخَاضَارْ خْ مَارَّا ڒْخَارْ إِ ثُوغَا إِڭَّا سِيذِي إِ ؤُمْسخَّارْ نّسْ ذَاوُوذْ ؤُ إِ ڒْڭنْسْ نّسْ إِسْرَائِيل.

⁶⁶ No oitavo dia ele despediu o povo; e eles bendisseram o rei, e foram até as suas tendas alegres e contentes de coração por toda a bondade que o SENHOR havia feito a Davi, o seu servo, e a Israel, o seu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →