1 Reis 11

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَجدْجِيذْ سُولِيمَانْ ثُوغَا إِتّخْسْ أَطَّاسْ ن ثمْغَارِينْ ثِيبَارَّانِييِّينْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّخْسْ ؤُڒَا ذ يدْجِيسْ ن فِيرْعُونْ: ثِيمْغَارِينْ زِي مُوآبَ، زِي عَامُّونْ، زِي إِذُومْ، زِي صِيذُونْ ؤُ زڭْ إِحِيتِّييِّينْ،

¹ Ora, além da filha de Faraó, amou Salomão muitas mulheres estrangeiras: moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e heteias,

² ثِيمْغَارِينْ زِي ڒڭْنُوسْ إِ خْ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي إِ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”كنِّيوْ وَارْ غَارْسنْ تَّاذْفمْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ نِيثْنِي وَارْ غَارْومْ تَّاذْفنْ. س ثِيذتّْ أَذْ غْوَانْ نِيثْنِي ؤُڒْ نْومْ، حِيمَا أَذْ ثُويُورمْ أَوَارْنِي إِ إِربِّيثنْ نْسنْ!“ مَاشَا سُولِيمَانْ إِقّنْ غَارْسنْ س ثَايْرِي.

² mulheres das nações de que havia o Senhor dito aos filhos de Israel: Não caseis com elas, nem casem elas convosco, pois vos perverteriam o coração, para seguirdes os seus deuses. A estas se apegou Salomão pelo amor.

³ نتَّا ثُوغَا غَارسْ سبْعَا-مْيَا ن ثمْغَارِينْ، ثِيجدْجِيذِينْ، ؤُ ثڒْثْ-مْيَا ن ثِييَّا. ثِيمْغَارِينْ نّسْ غْوَانْثْ ؤُڒْ نّسْ.

³ Tinha setecentas mulheres, princesas e trezentas concubinas; e suas mulheres lhe perverteram o coração.

⁴ ڒَامِي د-ثِيوضْ ثوْسَارْ غَارْ سُولِيمَانْ غْوَانْثْ ثمْغَارِينْ نّسْ ؤُڒْ نّسْ، أَڒَامِي يُويُورْ أَوَارْنِي إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي. ؤُڒْ نّسْ وَارْ إِقِّيمْ إِمُونْ إِ سِيذِي، أَربِّي نّسْ، أَمْ وُوڒْ نْ بَابَاسْ ذَاوُوذْ.

⁴ Sendo já velho, suas mulheres lhe perverteram o coração para seguir outros deuses; e o seu coração não era de todo fiel para com o Senhor , seu Deus, como fora o de Davi, seu pai.

⁵ سُولِيمَانْ يُويُورْ أَوَارْنِي إِ أَشْثُورِيثْ، ثَاربِّيثْ ن إِصِيذُونِييّنْ، ؤُ أَوَارْنِي إِ مِيلْكُومْ، نّْعِي ن لْ-أَصْنَامْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ.

⁵ Salomão seguiu a Astarote, deusa dos sidônios, e a Milcom, abominação dos amonitas.

⁶ سُولِيمَانْ إِڭَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي. نتَّا وَارْ ثُوغِي إِشْضَارْ أَطَّاسْ إِ سِيذِي أَمْ بَابَاسْ ذَاوُوذْ.

⁶ Assim, fez Salomão o que era mau perante o Senhor e não perseverou em seguir ao Senhor , como Davi, seu pai.

⁷ خنِّي إِبْنَا سُولِيمَانْ إِشْثْ ن ڒْڭعّْذثْ إِ كَامُوشْ، نّْعِي ن صَّانَامْ ن أَيْثْ ن مُوآبَ، ذڭْ وذْرَارْ ونِّي إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ؤُرْشَالِيمْ، ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْڭعّْذثْ إِ مُولِيكْ، نّْعِي ن صَّانَامْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ.

⁷ Nesse tempo, edificou Salomão um santuário a Quemos, abominação de Moabe, sobre o monte fronteiro a Jerusalém, e a Moloque, abominação dos filhos de Amom.

⁸ أَمُّو إِ إِڭَّا إِ مَارَّا ثِيمْغَارِينْ نّسْ ثِيبَارَّانِييِّينْ، ثِينِّي إِوْينْ ڒبْخُورْ ذ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ إِربِّيثنْ نْسنْثْ.

⁸ Assim fez para com todas as suas mulheres estrangeiras, as quais queimavam incenso e sacrificavam a seus deuses.

⁹ س ؤُينِّي إِسْعَارْ سِيذِي خْ سُولِيمَانْ، مِينْزِي ؤُڒْ نّسْ ثُوغَا إِحيّذْ خْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، إِ ثُوغَا غَارسْ-د إِبَانْ ثْنَاينْ ن ثْوَاڒَاوِينْ،

⁹ Pelo que o Senhor se indignou contra Salomão, pois desviara o seu coração do Senhor , Deus de Israel, que duas vezes lhe aparecera.

¹⁰ وَاخَّا ثُوغَا غَارسْ د-يُوسَا ڒُومُورْ نِيشَانْ، مَاحنْذْ وَارْ إِڭُّورْ أَوَارْنِي إِ إِربِّيثنْ نّغْنِي ؤُ نتَّا خنِّي وَارْ إِحْضَا مِينْ ذ أَسْ يُومُورْ سِيذِي.

¹⁰ E acerca disso lhe tinha ordenado que não seguisse a outros deuses. Ele, porém, não guardou o que o Senhor lhe ordenara.

¹¹ س ؤُينِّي إِنَّا سِيذِي إِ سُولِيمَانْ: ”مِينْزِي إِمْسَارْ أَشْ أَمُّو أَڒَامِي وَارْ ثحْضِيذْ شَا ڒْعَاهْذْ إِنُو ذ ثْوصَّا إِنُو نِّي شكْ ؤُمُورغْ، س ثِيذتّْ أَذْ زَّايكْ قڒْعغْ ثَاڭلْذِيثْ-أَ ؤُشَا أَذْ ت وْشغْ إِ ؤُمْسخَّارْ نّشْ.

¹¹ Por isso, disse o Senhor a Salomão: Visto que assim procedeste e não guardaste a minha aliança, nem os meus estatutos que te mandei, tirarei de ti este reino e o darei a teu servo.

¹² ذڭْ وُوسَّانْ نّشْ وَارْ ث ڭّغْ عَاذْ ذِي طّْوعْ ن بَابَاشْ ذَاوُوذْ، مَاشَا أَذْ ت قڒْعغْ زڭْ ؤُفُوسْ ن مِّيشْ.

¹² Contudo, não o farei nos teus dias, por amor de Davi, teu pai; da mão de teu filho o tirarei.

¹³ مَاشَا نشّْ وَارْ خَاكْ قڒْعغْ ثَاڭلْذِيثْ مَارَّا. أَذْ وْشغْ إِشْثْ ن ثقْبِيتْشْ إِ مِّيشْ ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ إِنُو ذَاوُوذْ ؤُ ذِي طّْوعْ ن ؤُرْشَالِيمْ نِّي فَارْزغْ نشّْ.“

¹³ Todavia, não tirarei o reino todo; darei uma tribo a teu filho, por amor de Davi, meu servo, e por amor de Jerusalém, que escolhi.

¹⁴ سِيذِي إِسّكَّارْ-د إِ سُولِيمَانْ إِجّْ ن ڒعْذُو هَاذَاذْ، زِي إِذُومْ. ثُوغَا هَاذَاذْ زِي ثَارْوَا ن ؤُجدْجِيذْ ن إِذُومْ.

¹⁴ Levantou o Senhor contra Salomão um adversário, Hadade, o edomita; este era da linhagem real de Edom.

¹⁵ ؤُمِي ثُوغَا ذَاوُوذْ ذِي إِذُومْ ؤُ يُووَابْ، أَكُومَانْذَارْ نّسْ ن ڒْعسْكَارْ، إِڭعّذْ مَاحنْذْ أَذْ إِنْضڒْ إِنِّي إِتّْوَاسّْنُوقّْبنْ، إِمْسَارْ، أَقَا يُووَابْ إِنْغَا مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَوْثمْ ذِي إِذُومْ.

¹⁵ Porque, estando Davi em Edom e tendo subido Joabe, comandante do exército, a sepultar os mortos, feriu todos os varões em Edom.

¹⁶ مَاغَارْ يُووَابْ إِقِّيمْ ذِينِّي ستَّا ن إِيُورنْ أَكْ-ذ مَارَّا إِسْرَائِيل، أَڒَامِي إِثحَّا مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَوْثمْ ذِي إِذُومْ.

¹⁶ (Porque Joabe ficou ali seis meses com todo o Israel, até que eliminou todos os varões em Edom.)

¹⁷ مَاشَا هَاذَاذْ إِزمَّارْ أَذْ يَارْوڒْ، نتَّا ذ شَا ن يرْيَازنْ إِذُومِييّنْ زڭْ إِمْسخَّارنْ ن بَابَاسْ أَكِيذسْ، أَڒَامِي د-ؤُسِينْ غَارْ مِيصْرَا. ثُوغَا هَاذَاذْ عَاذْ ذ إِجّْ ن ؤُحنْجِيرْ ذ أَمژْيَانْ.

¹⁷ Hadade, porém, fugiu, e, com ele, alguns homens edomitas, dos servos de seu pai, para ir ao Egito; era Hadade ainda muito jovem.

¹⁸ نِيثْنِي ثُوغَا كَّارنْ زِي مِيذْيَانْ ؤُشَا إِوْضنْ غَارْ فَارَانْ. ذِينِّي كْسِينْ نِيثْنِي إِرْيَازنْ ن فَارَانْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا ؤُسِينْ-د غَارْ مِيصْرَا غَارْ فِيرْعُونْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا. وَانِيثَا إِوْشَا أَسْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ، إِوْشَا أَسْ أَوَاڒْ أَذْ أَسْ إِوْشْ مَاشَّا ؤُ إِوْشَا أَسْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ.

¹⁸ Partiram de Midiã e seguiram a Parã, de onde tomaram consigo homens e chegaram ao Egito, a Faraó, rei do Egito, o qual deu a Hadade uma casa, e lhe prometeu sustento, e lhe deu terras.

¹⁹ هَاذَاذْ يُوفَا أَرْضَا أَمقّْرَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن فِيرْعُونْ، أَڒَامِي وَانِيثَا إِوْشَا أَسْ ؤُتْشْمَاسْ ن ثمْغَارْثْ نّسْ ذ ثَامْغَارْثْ، ؤُتْشْمَاسْ ن ثْجدْجِيذْثْ ثَاحْفَانِيسْ.

¹⁹ Achou Hadade grande mercê por parte de Faraó, tanta que este lhe deu por mulher a irmã de sua própria mulher,

²⁰ ؤُتْشْمَاسْ ن ثَاحْفَانِيسْ ثُورُووْ أَسْ-د مِّيسْ جَانُوبَاثْ، ونِّي ثسُّوطُّوضْ ثَاحْفَانِيسْ ذِي ثَادَّارْثْ ن فِيرْعُونْ، أَڒَامِي خنِّي جَانُوبَاثْ إِيْمَا ذِي ڒْوسْطْ ن أَيْثْ ن فِيرْعُونْ.

²⁰ a irmã de Tafnes, a rainha. A irmã de Tafnes deu-lhe à luz seu filho Genubate, o qual Tafnes criou na casa de Faraó, onde Genubate ficou entre os filhos de Faraó.

²¹ إِسْڒَا هَاذَاذْ ذِي مِيصْرَا بلِّي ذَاوُوذْ ثُوغَا إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ ؤُشَا يُووَابْ، أَكُومَانْذَارْ ن ڒْعسْكَارْ، إِمُّوثْ. خنِّي إِنَّا هَاذَاذْ إِ فِيرْعُونْ: ”سكّْ أَيِي-د، أَذْ رَاحغْ غَارْ ثمُّورْثْ إِنُو!“

²¹ Tendo, pois, Hadade ouvido no Egito que Davi descansara com seus pais e que Joabe, comandante do exército, era morto, disse a Faraó: Deixa-me voltar para a minha terra.

²² مَاشَا فِيرْعُونْ إِنَّا: ”مِينْ شكْ إِخصّنْ غَارِي، ڒَامِي ذَايكْ ژْرِيغْ، شكْ ثخْسذْ أَذْ ثْعقْبذْ غَارْ ثمُّورْثْ نّشْ؟“ نتَّا إِنَّا: ”وَالُو، مَاشَا وَاخَّا أَمنِّي سكّْ أَيِي-د ذِينْ!“

²² Então, Faraó lhe disse: Pois que te falta comigo, que procuras partir para a tua terra? Respondeu ele: Nada; porém deixa-me ir.

²³ أَربِّي إِسّكَّارْ خَاسْ عَاوذْ إِجّْ ن ڒعْذُو نّغْنِي، رَازُونْ، مِّيسْ ن إِلِيذَاعْ، ونِّي ثُوغَا يَاروْڒنْ زِي سِيذِي نّسْ هَاذَاذْ-عَازَارْ، أَجدْجِيذْ ن صُوبَا.

²³ Também Deus levantou a Salomão outro adversário, Rezom, filho de Eliada, que havia fugido de seu senhor Hadadezer, rei de Zobá.

²⁴ ثُوغَا إِسّْمُونْ إِرْيَازنْ، إِذْوڒْ ذ ڒْقبْطَانْ ن بَانْذِييَّا نْسنْ ڒَامِي ثُوغَا إِخْسْ ذَاوُوذْ أَذْ ثنْ إِنغْ. مَاشَا نِيثْنِي رُوحنْ غَارْ ذِيمَاشْقْ، زدّْغنْ ذِينْ ؤُ أَريّْسنْ ذِي ذِيمَاشْقْ.

²⁴ Ele ajuntou homens e se fez capitão de um bando; depois do morticínio feito por Davi, eles se foram para Damasco, onde habitaram e onde constituíram rei a Rezom.

²⁵ نتَّا ثُوغَا-ث ذ إِجّْ ن ڒعْذُو ن إِسْرَائِيل مَارَّا ؤُسَّانْ ن سُولِيمَانْ ذ مَانْ أَيَا سنّجْ إِ ڒْغَارْ إِ إِڭَّا هَاذَاذْ. نتَّا إِعِيفّْ إِسْرَائِيل ؤُ يَاريّسْ أَمْ ؤُجدْجِيذْ خْ أَرَامْ.

²⁵ Este foi adversário de Israel por todos os dias de Salomão, fez-lhe mal como Hadade, detestava a Israel e reinava sobre a Síria.

²⁶ يَارُوبْعَامْ، مِّيسْ ن نَابَاطْ، إِجّْ ن إِفْرَاثِي زِي صَارَاذَاثَا، إِجّْ ن ؤُمْسخَّارْ ن سُولِيمَانْ إِسّْڭعّذْ أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُجدْجِيذْ. يمَّاسْ قَّارنْ أَسْ صَارُوعَا، ثُوغَا-ت ذ ثَاجَّاتْشْ.

²⁶ Jeroboão, filho de Nebate, efraimita de Zereda, servo de Salomão, e cuja mãe era mulher viúva, por nome Zerua, levantou a mão contra o rei.

²⁷ ذ مَانْ أَيَا ذ سِّيبّثْ إِ زِي ثُوغَا د-إِسّْڭعّذْ أَفُوسْ نّسْ خْ ؤُجدْجِيذْ، ڒَْامِي ثُوغَا سُولِيمَانْ إِبنَّا لْقلْعَا، إِقّنْ ثَازِّيثْ ذِي ثنْذِينْثْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ.

²⁷ Esta foi a causa por que levantou a mão contra o rei: Salomão estava edificando a Milo e terraplenando depressões da Cidade de Davi, seu pai.

²⁸ ثُوغَا يَارُوبْعَامْ ذ إِجّْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ إِمحْضنْ. إِژْرَا سُولِيمَانْ أَقَا أَحُوذْرِي إِمْحضْ ذِي ڒْخذْمثْ ؤُشَا نتَّا إِڭَّا إِ-ث خْ مَارَّا ڒْخذْمثْ ن ثَاربُّوثْ ن ثَادَّارْثْ ن يُوسُوفْ.

²⁸ Ora, vendo Salomão que Jeroboão era homem valente e capaz, moço laborioso, ele o pôs sobre todo o trabalho forçado da casa de José.

²⁹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي إِمْسَارْ أَقَا يَارُوبْعَامْ إِفّغْ زِي ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا يُوفَا إِ-ث ؤُنَابِي أَخِييَا ذڭْ وبْرِيذْ. وَانِيثَا ثُوغَا يَارْضْ إِجّْ ن وَارُّوضْ ن جْذِيذْ ؤُ نِيثْنِي س ثْنَاينْ إِذْسنْ ثُوغَا أَثنْ وحّذْسنْ ذڭْ إِيَّارْ.

²⁹ Sucedeu, nesse tempo, que, saindo Jeroboão de Jerusalém, o encontrou o profeta Aías, o silonita, no caminho; este se tinha vestido de uma capa nova, e estavam sós os dois no campo.

³⁰ أَخِييَا إِطّفْ أَرُّوضْ ن جْذِيذْ نّسْ ونِّي يَارْضنْ ؤُ إِشَارّڭْ إِ-ث ذِي ثنْعَاشْ ن إِزِييْنَاثْ.

³⁰ Aías pegou na capa nova que tinha sobre si, rasgou-a em doze pedaços

³¹ إِنَّا إِ يَارُوبْعَامْ: ”كْسِيعشْرَا ن إِزِييْنَاثْ إِ شكْ، مَاغَارْ أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل: ’خْژَارْ، نشّْ أَذْ شَارّْڭغْ ثَاڭلْذِيثْ زڭْ ؤُفُوسْ ن سُولِيمَانْ ؤُشَا أَذْ أَشْ وْشغْعشْرَا ن ثْقبَّاڒْ،

³¹ e disse a Jeroboão: Toma dez pedaços, porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eis que rasgarei o reino da mão de Salomão, e a ti darei dez tribos.

³² مَاشَا إِشْثْ ن ثقْبِيتْشْ أَذْ ثِيڒِي إِ نتَّا ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ إِنُو ذَاوُوذْ ؤُ ذِي طّْوعْ ن ؤُرْشَالِيمْ، ثَانْذِينْثْ نِّي فَارْزغْ نشّْ زِي مَارَّا ثِيقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل.

³² Porém ele terá uma tribo, por amor de Davi, meu servo, e por amor de Jerusalém, a cidade que escolhi de todas as tribos de Israel.

³³ مَاغَارْ نِيثْنِي سمْحنْ ذَايِي ؤُ سجْذنْ إِ أَشْثُورِيثْ، ثَاربِّيثْ ن إِصِيذُونِييّنْ، إِ كَامُوشْ، أَربِّي ن أَيْثْ ن مُوآبَ، ؤُ إِ مَالْكَامْ، أَربِّي ن أَيْثْ ن عَامُّونْ. وَارْ ؤُيُورنْ نِيثْنِي ذِي ثبْرِيذِينْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ ڭّنْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو ؤُ وَارْ حْضِينْ ثِيوصَّا إِنُو ذ لْفَارَايِيضْ إِنُو أَمْ ث إِڭَّا بَابَاسْ ذَاوُوذْ.

³³ Porque Salomão me deixou e se encurvou a Astarote, deusa dos sidônios, a Quemos, deus de Moabe, e a Milcom, deus dos filhos de Amom; e não andou nos meus caminhos para fazer o que é reto perante mim, a saber, os meus estatutos e os meus juízos, como fez Davi, seu pai.

³⁴ مَاشَا وَارْ ذ أَسْ تّكّْسغْ شَا مَارَّا ثَاڭلْذِيثْ زڭْ ؤُفُوسْ نّسْ، مَاشَا أَذْ ث سّْمثْنغْ ذ ڒْحَاكمْ مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ ذِي طّْوعْ ن ؤُمْسخَّارْ إِنُو ذَاوُوذْ، ونِّي فَارْزغْ ذ ونِّي إِحْضَانْ ڒُومُورَاثْ إِنُو ذ ثْوصَّا إِنُو،

³⁴ Porém não tomarei da sua mão o reino todo; pelo contrário, fá-lo-ei príncipe todos os dias da sua vida, por amor de Davi, meu servo, a quem elegi, porque guardou os meus mandamentos e os meus estatutos.

³⁵ مَاشَا أَذْ كّْسغْ ثَاڭلْذَا زڭْ ؤُفُوسْ ن مِّيسْ ؤُ أَذْ شكْ وْشغْعشْرَا ن ثْقبَّاڒْ زَّايسْ،

³⁵ Mas da mão de seu filho tomarei o reino, a saber, as dez tribos, e tas darei a ti.

³⁶ ؤُ إِ مِّيسْ أَذْ أَسْ وْشغْ إِشْثْ ن ثقْبِيتْشْ، مَاحنْذْ أَذْ ثقِّيمْ إِ ؤُمْسخَّارْ إِنُو ذَاوُوذْ ڒبْذَا إِشْثْ ن ثْفَاوْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ إِنُو ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ثَانْذِينْثْ نِّي فَارْزغْ نشّْ إِ يِيخفْ إِنُو، حِيمَا أَذْ ذِينْ سّْمثْنغْ إِسمْ إِنُو.

³⁶ E a seu filho darei uma tribo; para que Davi, meu servo, tenha sempre uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que escolhi para pôr ali o meu nome.

³⁷ نشّْ أَذْ شكْ كْسِيغْ ؤُ شكْ أَذْ ثْحكْمذْ خْ مَارَّا مِينْ إِمّژْرِي ڒعْمَارْ نّشْ ؤُ أَذْ ثِيڒِيذْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل.

³⁷ Tomar-te-ei, e reinarás sobre tudo o que desejar a tua alma; e serás rei sobre Israel.

³⁸ مَاڒَا شكْ ثسْڒِيذْ غَارْ مَارَّا مِينْ زِي شكْ ؤُمُورغْ، أَذْ ثُويُورذْ خْ ثبْرِيذِينْ إِنُو ؤُ أَذْ ثڭّذْ مِينْ إِدْجَانْ نِيشَانْ ذِي ثِيطَّاوِينْ إِنُو ؤُمِي إِ غَا ثحْضِيذْ ثِيوصَّا إِنُو ذ ڒُومُورَاثْ إِنُو أَمْ ث إِڭَّا ؤُمْسخَّارْ إِنُو ذَاوُوذْ، خنِّي أَذْ إِمْسَارْ أَقَا نشّْ أَذْ إِڒِيغْ أَكِيذكْ ؤُ أَذْ أَشْ بْنِيغْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ إِ غَا ثقِّيمْ أَمْ مَامّشْ ت بْنِيغْ إِ ذَاوُوذْ ؤُ نشّْ أَذْ أَشْ وْشغْ إِسْرَائِيل،

³⁸ Se ouvires tudo o que eu te ordenar, e andares nos meus caminhos, e fizeres o que é reto perante mim, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como fez Davi, meu servo, eu serei contigo, e te edificarei uma casa estável, como edifiquei a Davi, e te darei Israel.

³⁹ نشّْ أَذْ سّهْوِيغْ ثَارْوَا ن ذَاوُوذْ إِ مَانْ أَيَا، مَاشَا وَارْ إِدْجِي إِ ڒبْذَا.“

³⁹ Por isso, afligirei a descendência de Davi; todavia, não para sempre.

⁴⁰ سُولِيمَانْ ثُوغَا يَارزُّو أَذْ إِنغْ يَارُوبْعَامْ، مَاشَا يَارُوبْعَامْ إِكَّارْ، يَارْوڒْ غَارْ مِيصْرَا، غَارْ شِيشَاكْ، أَجدْجِيذْ ن مِيصْرَا. نتَّا إِقِّيمْ ذِي مِيسْرَا أَڒْ ڒْموْثْ ن سُولِيمَانْ.

⁴⁰ Pelo que Salomão procurou matar a Jeroboão; este, porém, se dispôs e fugiu para o Egito, a ter com Sisaque, rei do Egito; e ali permaneceu até à morte de Salomão.

⁴¹ مِينْ إِقِّيمنْ ن إِمزْرُوينْ ن سُولِيمَانْ ذ مَارَّا مِينْ إِڭَّا ذ ثِيغِيثْ إِ غَارسْ، مَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ إِتّْوَازمّمْ شَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِمزْرُوينْ ن سُولِيمَانْ؟

⁴¹ Quanto aos mais atos de Salomão, a tudo quanto fez, e à sua sabedoria, porventura, não estão escritos no Livro da História de Salomão?

⁴² ڒْوقْثْ نِّي إِحْكمْ سُولِيمَانْ خْ مَارَّا إِسْرَائِيل ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ثُوغَا أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

⁴² Foi de quarenta anos o tempo que reinou Salomão em Jerusalém sobre todo o Israel.

⁴³ سُولِيمَانْ إِڭَّا أَذْ يَاريّحْ جَارْ ڒجْذُوذْ نّسْ. نتَّا إِتّْوَانْضڒْ ذِي ثنْذِينْثْ ن بَابَاسْ ذَاوُوذْ ؤُ مِّيسْ رَاحَابْعَامْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.

⁴³ Descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Reis 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →