1 Pedro 2
rifa (RIFA) vs ARC
1 س ؤُينِّي بعّْذمْ خْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ، خْ عْڒَامْ كُوڒْ ثَاحْرَايْمشْثْ ذ نِّيفَاقْ ذ ڒحْسذْ ؤُ خْ ؤُشقّفْ.
1 Deixando, pois, toda malícia, e todo engano, e fingimentos, e invejas, e todas as murmurações,
2 إِڒِيمْ أَمْ إِسيْمَانْ إِتّطّْضنْ، وحّْشمْ أَوَاڒْ أَمْ ؤُغِي إِزْذِيڭنْ ذ أَرُّوحَانِي، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثڭْمَامْ إِ ثُوذَارْثْ،
2 desejai afetuosamente, como meninos novamente nascidos, o leite racional, não falsificado, para que, por ele, vades crescendo,
3 مَاڒَا أَقَا كنِّيوْ ثقَّاسمْ ؤُ ثتّْوَاڒَامْ أَقَا سِيذِي إِصْبحْ.
3 se é que já provastes que o Senhor é benigno.
4 نتَّا ذ ونِّي غَارْ د-ثتَّاكّْوَاضمْ، أَژْرُو إِدَّارنْ، ونِّي مّنْضَارنْ إِوْذَانْ، مَاشَا غَارْ أَربِّي أَقَا-ث إِتّْوَافَارْزْ إِغْڒَا.
4 E, chegando-vos para ele, a pedra viva, reprovada, na verdade, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 أَمُّو كنِّيوْ عَاوذْ، أَمْ يِيژْرَا إِدَّارنْ، جّمْ أَذْ زَّايْومْ ثتّْوَابْنَانْثْ ثِيزَاوِييِّينْ ن أَرُّوحْ، أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِكهَّاننْ إِقدّْسنْ، حِيمَا أَذْ ثوْشمْ ثِيغَارْصِينْ ن أَرُّوحْ إِ أَرْضَا ن أَربِّي س يَاسُوع لْمَاسِيحْ.
5 vós também, como pedras vivas, sois edificados casa espiritual e sacerdócio santo, para oferecerdes sacrifícios espirituais, agradáveis a Deus, por Jesus Cristo.
6 س ؤُينِّي إِتّْوَانَّا ذِي ثِيرَا إِقدّْسنْ:
6 Pelo que também na Escritura se contém: Eis que ponho em Sião a pedra principal da esquina, eleita e preciosa; e quem nela crer não será confundido.
7 إِ كنِّيوْ، إِنِّي إِتَّامْننْ، أَقَا ثمّوْشْ شّنْعثْ-أَ، مَاشَا إِ يِينِّي وَارْ يُومِيننْ، أَقَا-ت ذ ثَاصْضَارْثْ ن ؤُنقْرَاضْ ذ أَژْرُو ن ؤُنذْرفْ.
7 E assim para vós, os que credes, é preciosa, mas, para os rebeldes, a pedra que os edificadores reprovaram, essa foi a principal da esquina;
8 ؤُشَا نِيثْنِي تّْنقْرَاضنْ ذَايسْ، مِينْزِي وَارْ تِّيمْننْ ذڭْ وَاوَاڒْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ يُورَا.
8 e uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 مَاشَا كنِّيوْ ثدْجَامْ ذ إِجّْ ن جِّيڒْ إِتّْوَافَارْزنْ، ثتّْسخَّارمْ أَمْ إِكهَّاننْ إِ ثْڭلْذِيثْ، كنِّيوْ ذ إِجّْ نْ ڒْڭنْسْ إِقدّْسنْ، إِجّْ ن ؤُمُونِي إِتّْوَافْذِينْ، مَاحنْذْ أَذْ ثْبَارّْحمْ أَسمْغَارْ ن ونِّي ذ أَنغْ د-إِڒَاغَانْ زِي ثَادْجسْثْ غَارْ ؤُفيّضْ ن ثْفَاوْثْ نّسْ.
9 Mas vós sois a geração eleita, o sacerdócio real, a nação santa, o povo adquirido, para que anuncieis as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 كنِّيوْ وَارْ ثتّْوِيحْسِيبمْ أَمْ ڒْڭنْسْ، مَاشَا ڒخُّو أَقَا كنِّيوْ ذ ڒْڭنْسْ ن أَربِّي. عَاوذْ ثُوغَا أَرّحْمثْ وَارْ كنِّيوْ ثْڒحّفْ، مَاشَا ڒخُّو ثتّْوَافَارّغْ-د خَاومْ أَرّحْمثْ نّسْ.
10 vós que, em outro tempo, não éreis povo, mas, agora, sois povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas, agora, alcançastes misericórdia.
11 أَ إِمْعِيزّنْ إِنُو، أَقَا كنِّيوْ ذ إِبَارَّانِييّنْ ذ إِمعْزَابْ، خْ ؤُينِّي زِييَّارغْ خَاومْ، وَارْ ضفَّارمْ شَا نّشْوَاثْ ن أَرِّيمثْ نِّي إِتّْمنْغَانْ أَكْ-ذ ڒعْمَارْ نْومْ.
11 Amados, peço-vos, como a peregrinos e forasteiros, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que combatem contra a alma,
12 ؤُيُورمْ نِيشَانْ زَّاثْ إِ مَارَّا ثَارْوَا ن بْنَاذمْ إِنِّي خَاومْ إِتّْعَاوَاذنْ ڒخْبُورَاثْ ثِيعفَّانِينْ، أَڒَامِي غَا ژَترنْ ڒخْذَايمْ نْومْ ثِيصبْحَانِينْ، أَذْ سّمْغَارنْ ذِي أَربِّي ذڭْ وَاسّْ ن ؤُقدْجبْ.
12 tendo o vosso viver honesto entre os gentios, para que, naquilo em que falam mal de vós, como de malfeitores, glorifiquem a Deus no Dia da visitação, pelas boas obras que em vós observem.
13 طَّاعمْ إِ مَارَّا بْنَاذمْ ذِي طّْوعْ ن أَربِّي: إِ إِجدْجِيذنْ زِي سِّيبّثْ ن صُّولْطَا إِ غَارْسنْ ثدْجَا،
13 Sujeitai-vos, pois, a toda ordenação humana por amor do Senhor; quer ao rei, como superior;
14 ؤُ إِ ڒْقُوضَاثْ، مِينْزِي نِيثْنِي تّْوَاسّكّنْ زَّايسْ، حِيمَا أَذْ عَاقْبنْ إِعفَّاننْ، ؤُ حِيمَا أَذْ سّمْغَارنْ إِنِّي إِتّڭّنْ ثَاصبْحَانْثْ.
14 quer aos governadores, como por ele enviados para castigo dos malfeitores e para louvor dos que fazem o bem.
15 مِينْزِي مَانْ أَيَا إِتّخْسْ إِ-ث أَربِّي، حِيمَا، خْمِي غَا ثڭّمْ مِينْ إِصبْحنْ، أَذْ ثسّغْذمْ أَقمُّومْ ن إِوْذَانْ إِفْغَاڒْ إِ وَارْ إِسِّيننْ أَربِّي،
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, tapeis a boca à ignorância dos homens loucos;
16 أَمْ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ نِّي إِدَّارنْ نِيشَانْ ذِي ثِيڒلِّي، وَارْ إِدْجِي أَمْ يِينِّي إِڭِّينْ ثِيڒلِّي نْسنْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُڒحَّافْ خْ ثُوعفّْنَا نْسنْ، مَاشَا أَمْ إِمْسخَّارنْ ن أَربِّي.
16 como livres e não tendo a liberdade por cobertura da malícia, mas como servos de Deus.
17 وقَّارمْ مَارَّا إِوْذَانْ، سْعِيزّمْ ثَاوْمَاثْ، ڭّْوذمْ أَربِّي، شنّْعمْ إِجدْجِيذنْ.
17 Honrai a todos. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai o rei.
18 جّمْ إِنِّي ذ إِمْسخَّارنْ جَارْ أَومْ أَذْ طَّاعنْ إِ أَيْثْبَابْ نْسنْ س ثِيڭّْوُوذِي، وَارْ إِدْجِي إِ يِينِّي إِصبْحنْ إِضَارْفنْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ إِ يِينِّي إِقسْحنْ ذ يوْعَارنْ.
18 Vós, servos, sujeitai-vos com todo o temor ao senhor, não somente ao bom e humano, mas também ao mau;
19 مِينْزِي إِمْسخَّارنْ أَمْ إِنَا أَذْ د-أَسنْ إِ أَربِّي غَارْ ڒْخَاضَارْ نّسْ، مِينْزِي نِيثْنِي كْسِينْ ثَامَارَا نِّي وَارْ ت إِسْذِيهِيدْجنْ، ذِي طّْوعْ ن ثْنفْسشْثْ ثشْنَا.
19 porque é coisa agradável que alguém, por causa da consciência para com Deus, sofra agravos, padecendo injustamente.
20 مَانْ شَّانْ إِ ذِينْ إِ يِينِّي إِكْسِينْ ثَامَارَا زِي سِّيبّثْ ن إِعذِّيينْ نْسنْ؟ مَاشَا مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ ثْشُونِي، أَمْ ذَايْومْ تّڭّنْ ثُوعفّْنَا، أَقَا مَانْ أَيَا إِسّمْغَارْ شَّانْ نْومْ غَارْ أَربِّي.
20 Porque que glória será essa, se, pecando, sois esbofeteados e sofreis? Mas, se fazendo o bem, sois afligidos e o sofreis, isso é agradável a Deus.
21 مِينْزِي كنِّيوْ ثتّْوَاڒَاغَامْ-د إِ مَانْ أَيَا ؤُمِي إِمُّوثْ لْمَاسِيحْ ذِي طّْوعْ نّغْ ؤُشَا إِجَّا أَنغْ-د لْمِيثَالْ-أَ، حِيمَا أَذْ نُويُورْ ذِي جُّورّثْ ن إِضَارنْ نّسْ:
21 Porque para isto sois chamados, pois também Cristo padeceu por nós, deixando-nos o exemplo, para que sigais as suas pisadas,
22 نتَّا وَارْ إِڭِّي شَا دّْنُوبْ ؤُ وَارْ إِتّْوِيفْ ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ شَا ن ڒْغشّْ،
22 o qual não cometeu pecado, nem na sua boca se achou engano,
23 ونِّي، مَاڒَا زَاوَارنْ ث، وَارْ د-إِتَّارِّي أَوَاڒْ، ؤُ مَاڒَا إِودّبْ، وَارْ د-إِتَّارِّي شَا دّنْفْ، مَاشَا إِتَّارَّا دّعْوثْ نّسْ غَارْ ڒْقَاضِي ن ثْسڭْذَا،
23 o qual, quando o injuriavam, não injuriava e, quando padecia, não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente,
24 ونِّي إِكْسِينْ دّْنُوبْ نّغْ س يِيخفْ نّسْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِ-ثنْ ذِي أَرِّيمثْ نّسْ خْ صَّالِيبْ. مَاغَارْ مَاڒَا نمُّوثْ إِ دّْنُوبْ، أَذْ ندَّارْ ذِي ثْسڭْذَا نّسْ، مِينْزِي كنِّيوْ أَقَا ثتّْوَاسّْڭنْفَامْ س إِيزِّيمنْ نّسْ.
24 levando ele mesmo em seu corpo os nossos pecados sobre o madeiro, para que, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes sarados.
25 مِينْزِي كنِّيوْ ثُوغَا ثْودَّارمْ أَمْ يِيحُوڒِييّنْ، ڒخُّو مَاشَا ثْذوْڒمْ-د غَارْ ؤُمكْسَاوْ ذ ؤُمحْضَايْ ن ڒعْمُورْ نْومْ.
25 Porque éreis como ovelhas desgarradas; mas, agora, tendes voltado ao Pastor e Bispo da vossa alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.