1 Pedro 2
rifa (RIFA) vs ARA
1 س ؤُينِّي بعّْذمْ خْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَعفَّانْ، خْ عْڒَامْ كُوڒْ ثَاحْرَايْمشْثْ ذ نِّيفَاقْ ذ ڒحْسذْ ؤُ خْ ؤُشقّفْ.
1 Despojando-vos, portanto, de toda maldade e dolo, de hipocrisias e invejas e de toda sorte de maledicências,
2 إِڒِيمْ أَمْ إِسيْمَانْ إِتّطّْضنْ، وحّْشمْ أَوَاڒْ أَمْ ؤُغِي إِزْذِيڭنْ ذ أَرُّوحَانِي، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثڭْمَامْ إِ ثُوذَارْثْ،
2 desejai ardentemente, como crianças recém-nascidas, o genuíno leite espiritual, para que, por ele, vos seja dado crescimento para salvação,
3 مَاڒَا أَقَا كنِّيوْ ثقَّاسمْ ؤُ ثتّْوَاڒَامْ أَقَا سِيذِي إِصْبحْ.
3 se é que já tendes a experiência de que o Senhor é bondoso.
4 نتَّا ذ ونِّي غَارْ د-ثتَّاكّْوَاضمْ، أَژْرُو إِدَّارنْ، ونِّي مّنْضَارنْ إِوْذَانْ، مَاشَا غَارْ أَربِّي أَقَا-ث إِتّْوَافَارْزْ إِغْڒَا.
4 Chegando-vos para ele, a pedra que vive, rejeitada, sim, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 أَمُّو كنِّيوْ عَاوذْ، أَمْ يِيژْرَا إِدَّارنْ، جّمْ أَذْ زَّايْومْ ثتّْوَابْنَانْثْ ثِيزَاوِييِّينْ ن أَرُّوحْ، أَذْ ثِيڒِيمْ ذ إِكهَّاننْ إِقدّْسنْ، حِيمَا أَذْ ثوْشمْ ثِيغَارْصِينْ ن أَرُّوحْ إِ أَرْضَا ن أَربِّي س يَاسُوع لْمَاسِيحْ.
5 também vós mesmos, como pedras que vivem, sois edificados casa espiritual para serdes sacerdócio santo, a fim de oferecerdes sacrifícios espirituais agradáveis a Deus por intermédio de Jesus Cristo.
6 س ؤُينِّي إِتّْوَانَّا ذِي ثِيرَا إِقدّْسنْ:
6 Pois isso está na Escritura: Eis que ponho em Sião uma pedra angular, eleita e preciosa; e quem nela crer não será, de modo algum, envergonhado.
7 إِ كنِّيوْ، إِنِّي إِتَّامْننْ، أَقَا ثمّوْشْ شّنْعثْ-أَ، مَاشَا إِ يِينِّي وَارْ يُومِيننْ، أَقَا-ت ذ ثَاصْضَارْثْ ن ؤُنقْرَاضْ ذ أَژْرُو ن ؤُنذْرفْ.
7 Para vós outros, portanto, os que credes, é a preciosidade; mas, para os descrentes, A pedra que os construtores rejeitaram, essa veio a ser a principal pedra, angular
8 ؤُشَا نِيثْنِي تّْنقْرَاضنْ ذَايسْ، مِينْزِي وَارْ تِّيمْننْ ذڭْ وَاوَاڒْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ يُورَا.
8 e: Pedra de tropeço e rocha de ofensa. São estes os que tropeçam na palavra, sendo desobedientes, para o que também foram postos.
9 مَاشَا كنِّيوْ ثدْجَامْ ذ إِجّْ ن جِّيڒْ إِتّْوَافَارْزنْ، ثتّْسخَّارمْ أَمْ إِكهَّاننْ إِ ثْڭلْذِيثْ، كنِّيوْ ذ إِجّْ نْ ڒْڭنْسْ إِقدّْسنْ، إِجّْ ن ؤُمُونِي إِتّْوَافْذِينْ، مَاحنْذْ أَذْ ثْبَارّْحمْ أَسمْغَارْ ن ونِّي ذ أَنغْ د-إِڒَاغَانْ زِي ثَادْجسْثْ غَارْ ؤُفيّضْ ن ثْفَاوْثْ نّسْ.
9 Vós, porém, sois raça eleita, sacerdócio real, nação santa, povo de propriedade exclusiva de Deus, a fim de proclamardes as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 كنِّيوْ وَارْ ثتّْوِيحْسِيبمْ أَمْ ڒْڭنْسْ، مَاشَا ڒخُّو أَقَا كنِّيوْ ذ ڒْڭنْسْ ن أَربِّي. عَاوذْ ثُوغَا أَرّحْمثْ وَارْ كنِّيوْ ثْڒحّفْ، مَاشَا ڒخُّو ثتّْوَافَارّغْ-د خَاومْ أَرّحْمثْ نّسْ.
10 vós, sim, que, antes, não éreis povo, mas, agora, sois povo de Deus, que não tínheis alcançado misericórdia, mas, agora, alcançastes misericórdia.
11 أَ إِمْعِيزّنْ إِنُو، أَقَا كنِّيوْ ذ إِبَارَّانِييّنْ ذ إِمعْزَابْ، خْ ؤُينِّي زِييَّارغْ خَاومْ، وَارْ ضفَّارمْ شَا نّشْوَاثْ ن أَرِّيمثْ نِّي إِتّْمنْغَانْ أَكْ-ذ ڒعْمَارْ نْومْ.
11 Amados, exorto-vos, como peregrinos e forasteiros que sois, a vos absterdes das paixões carnais, que fazem guerra contra a alma,
12 ؤُيُورمْ نِيشَانْ زَّاثْ إِ مَارَّا ثَارْوَا ن بْنَاذمْ إِنِّي خَاومْ إِتّْعَاوَاذنْ ڒخْبُورَاثْ ثِيعفَّانِينْ، أَڒَامِي غَا ژَترنْ ڒخْذَايمْ نْومْ ثِيصبْحَانِينْ، أَذْ سّمْغَارنْ ذِي أَربِّي ذڭْ وَاسّْ ن ؤُقدْجبْ.
12 mantendo exemplar o vosso procedimento no meio dos gentios, para que, naquilo que falam contra vós outros como de malfeitores, observando-vos em vossas boas obras, glorifiquem a Deus no dia da visitação.
13 طَّاعمْ إِ مَارَّا بْنَاذمْ ذِي طّْوعْ ن أَربِّي: إِ إِجدْجِيذنْ زِي سِّيبّثْ ن صُّولْطَا إِ غَارْسنْ ثدْجَا،
13 Sujeitai-vos a toda instituição humana por causa do Senhor, quer seja ao rei, como soberano,
14 ؤُ إِ ڒْقُوضَاثْ، مِينْزِي نِيثْنِي تّْوَاسّكّنْ زَّايسْ، حِيمَا أَذْ عَاقْبنْ إِعفَّاننْ، ؤُ حِيمَا أَذْ سّمْغَارنْ إِنِّي إِتّڭّنْ ثَاصبْحَانْثْ.
14 quer às autoridades, como enviadas por ele, tanto para castigo dos malfeitores como para louvor dos que praticam o bem.
15 مِينْزِي مَانْ أَيَا إِتّخْسْ إِ-ث أَربِّي، حِيمَا، خْمِي غَا ثڭّمْ مِينْ إِصبْحنْ، أَذْ ثسّغْذمْ أَقمُّومْ ن إِوْذَانْ إِفْغَاڒْ إِ وَارْ إِسِّيننْ أَربِّي،
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, pela prática do bem, façais emudecer a ignorância dos insensatos;
16 أَمْ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ نِّي إِدَّارنْ نِيشَانْ ذِي ثِيڒلِّي، وَارْ إِدْجِي أَمْ يِينِّي إِڭِّينْ ثِيڒلِّي نْسنْ أَمْ يِيجّْ ن ؤُڒحَّافْ خْ ثُوعفّْنَا نْسنْ، مَاشَا أَمْ إِمْسخَّارنْ ن أَربِّي.
16 como livres que sois, não usando, todavia, a liberdade por pretexto da malícia, mas vivendo como servos de Deus.
17 وقَّارمْ مَارَّا إِوْذَانْ، سْعِيزّمْ ثَاوْمَاثْ، ڭّْوذمْ أَربِّي، شنّْعمْ إِجدْجِيذنْ.
17 Tratai todos com honra, amai os irmãos, temei a Deus, honrai o rei.
18 جّمْ إِنِّي ذ إِمْسخَّارنْ جَارْ أَومْ أَذْ طَّاعنْ إِ أَيْثْبَابْ نْسنْ س ثِيڭّْوُوذِي، وَارْ إِدْجِي إِ يِينِّي إِصبْحنْ إِضَارْفنْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ إِ يِينِّي إِقسْحنْ ذ يوْعَارنْ.
18 Servos, sede submissos, com todo o temor ao vosso senhor, não somente se for bom e cordato, mas também ao perverso;
19 مِينْزِي إِمْسخَّارنْ أَمْ إِنَا أَذْ د-أَسنْ إِ أَربِّي غَارْ ڒْخَاضَارْ نّسْ، مِينْزِي نِيثْنِي كْسِينْ ثَامَارَا نِّي وَارْ ت إِسْذِيهِيدْجنْ، ذِي طّْوعْ ن ثْنفْسشْثْ ثشْنَا.
19 porque isto é grato, que alguém suporte tristezas, sofrendo injustamente, por motivo de sua consciência para com Deus.
20 مَانْ شَّانْ إِ ذِينْ إِ يِينِّي إِكْسِينْ ثَامَارَا زِي سِّيبّثْ ن إِعذِّيينْ نْسنْ؟ مَاشَا مَاڒَا كنِّيوْ ثڭِّيمْ ثْشُونِي، أَمْ ذَايْومْ تّڭّنْ ثُوعفّْنَا، أَقَا مَانْ أَيَا إِسّمْغَارْ شَّانْ نْومْ غَارْ أَربِّي.
20 Pois que glória há, se, pecando e sendo esbofeteados por isso, o suportais com paciência? Se, entretanto, quando praticais o bem, sois igualmente afligidos e o suportais com paciência, isto é grato a Deus.
21 مِينْزِي كنِّيوْ ثتّْوَاڒَاغَامْ-د إِ مَانْ أَيَا ؤُمِي إِمُّوثْ لْمَاسِيحْ ذِي طّْوعْ نّغْ ؤُشَا إِجَّا أَنغْ-د لْمِيثَالْ-أَ، حِيمَا أَذْ نُويُورْ ذِي جُّورّثْ ن إِضَارنْ نّسْ:
21 Porquanto para isto mesmo fostes chamados, pois que também Cristo sofreu em vosso lugar, deixando-vos exemplo para seguirdes os seus passos,
22 نتَّا وَارْ إِڭِّي شَا دّْنُوبْ ؤُ وَارْ إِتّْوِيفْ ذڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ شَا ن ڒْغشّْ،
22 o qual não cometeu pecado, nem dolo algum se achou em sua boca;
23 ونِّي، مَاڒَا زَاوَارنْ ث، وَارْ د-إِتَّارِّي أَوَاڒْ، ؤُ مَاڒَا إِودّبْ، وَارْ د-إِتَّارِّي شَا دّنْفْ، مَاشَا إِتَّارَّا دّعْوثْ نّسْ غَارْ ڒْقَاضِي ن ثْسڭْذَا،
23 pois ele, quando ultrajado, não revidava com ultraje; quando maltratado, não fazia ameaças, mas entregava-se àquele que julga retamente,
24 ونِّي إِكْسِينْ دّْنُوبْ نّغْ س يِيخفْ نّسْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِ-ثنْ ذِي أَرِّيمثْ نّسْ خْ صَّالِيبْ. مَاغَارْ مَاڒَا نمُّوثْ إِ دّْنُوبْ، أَذْ ندَّارْ ذِي ثْسڭْذَا نّسْ، مِينْزِي كنِّيوْ أَقَا ثتّْوَاسّْڭنْفَامْ س إِيزِّيمنْ نّسْ.
24 carregando ele mesmo em seu corpo, sobre o madeiro, os nossos pecados, para que nós, mortos para os pecados, vivamos para a justiça; por suas chagas, fostes sarados.
25 مِينْزِي كنِّيوْ ثُوغَا ثْودَّارمْ أَمْ يِيحُوڒِييّنْ، ڒخُّو مَاشَا ثْذوْڒمْ-د غَارْ ؤُمكْسَاوْ ذ ؤُمحْضَايْ ن ڒعْمُورْ نْومْ.
25 Porque estáveis desgarrados como ovelhas; agora, porém, vos convertestes ao Pastor e Bispo da vossa alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.