1 Crônicas 21
rifa (RIFA) vs NAA
1 خنِّي إِكَّارْ-د إِجّْ ن وغْرِيمْ خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِغَارّْ ذَاوُوذْ حِيمَا أَذْ إِحْسبْ إِسْرَائِيل.
1 Então Satanás se levantou contra Israel e incitou Davi a levantar o censo de Israel.
2 ذَاوُوذْ إِنَّا إِ يُووَابْ ؤُ إِ ڒْحُوكَّامْ ن ڒْڭنْسْ: ”ؤُيُورمْ، حسّْبمْ إِسْرَائِيل زِي بِئرْ-سبْعَا أَڒْ ذَانْ ؤُشَا أَوْيمْ أَيِي-د مشْحَاڒْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْنغْ مشْحَاڒْ إِذْسنْ.“
2 Davi disse a Joabe e aos chefes do povo: — Vão e levantem o censo de Israel, desde Berseba até Dã, e tragam-me a apuração para que eu saiba o seu número.
3 خنِّي إِنَّا يُووَابْ: ”إِڒِي أَذْ يَارْنِي سِيذِي ذِي ڒْڭنْسْ نّسْ أَمْ إِدْجَا ڒخُّو عَاذْ مْيَا ن ثْسقَّارْ. مَا وَارْ دْجِينْ مَارَّا، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، ذ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو؟ مَايمِّي إِ زَّايِي إِتّْمژْرِي سِيذِي إِنُو مَانْ أَيَا؟ مَايمِّي غَا إِسَّارْبُو إِسْرَائِيل أَمَارْوَاسْ خْ يِيخفْ نّسْ؟“
3 Então Joabe disse: — Que o
4 مَاشَا أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ إِجْهذْ خْ يُووَابْ ؤُ يُووَابْ إِفّغْ. إِكَّا مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُشَا إِعْقبْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.
4 Porém a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Então Joabe saiu e percorreu todo o Israel; depois, voltou para Jerusalém.
5 يُووَابْ إِوْشَا إِ ذَاوُوذْ ڒْقدّْ ن ڒحْسَابْ ن ڒْڭنْسْ أَمْ إِكْمڒْ. مَارَّا إِسْرَائِيل ذَايسْ مِيلْيُونْ ؤُ-مْيَا-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ ؤُ يَاهُوذَا ذَايسْ أَربْعَا-مْيَا ؤُ-سبْعِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ نِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ.
5 Joabe apresentou a Davi o resultado do recenseamento do povo: havia em Israel um milhão e cem mil homens que puxavam da espada; e em Judá eram quatrocentos e setenta mil homens que puxavam da espada.
6 مَاشَا أَيْثْ ن لَاوِي ذ بِينْيَامِينْ وَارْ ثنْ إِحْسِيبْ شَا، مَاغَارْ أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ثُوغَا ذ أَعِيفِّي إِ يُووَابْ.
6 Porém os de Levi e Benjamim não foram contados entre eles, porque a ordem do rei foi abominável a Joabe.
7 ثَامسْڒَاشْثْ-أَ ثُوغَا ذ ثَاعفَّانْثْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن أَربِّي ؤُشَا نتَّا إِڒْقفْ إِسْرَائِيل س إِشْثْ ن جّْرِيحشْثْ.
7 Tudo isto desagradou a Deus, e por isso ele castigou Israel.
8 خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَربِّي: ”نشّْ خْضِيغْ خَاكْ أَطَّاسْ، س مِينْزِي نشّْ ڭِّيغْ أَيَا. خنِّي ڒخُّو، كّسْ ڒْمُوعْصِييّثْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي نشّْ ڭِّيغْ س ثُوبُّوهڒْيَا أَطَّاسْ.“
8 Então Davi se dirigiu a Deus, dizendo: — Cometi um grande pecado ao fazer tal coisa. Mas agora peço-te que perdoes a iniquidade do teu servo, porque fiz uma grande loucura.
9 إِسِّيوڒْ سِيذِي غَارْ جَاذْ، أَمْوَاڒَاوْ ن ذَاوُوذْ، إِنَّا:
9 Então o Senhor falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 ”ؤُيُورْ، سِيوڒْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: أَذْ أَشْ سَّارْسغْ ثْڒَاثَا ن ثْمسْڒَايِينْ. إِخْضَارْ إِشْثْ زَّايْسنْثْ إِ شكْ. أَذْ أَشْ ت ڭّغْ.‘ “
10 — Vá e diga a Davi: Assim diz o Senhor : “Eu lhe ofereço três opções; escolha uma delas, para que eu a execute contra você.”
11 جَاذْ يُوسَا-د غَارْ ذَاوُوذْ، إِنَّا أَسْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’إِخْضَارْ شكْ:
11 Gade foi falar com Davi e lhe disse: — Assim diz o
12 ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا ن ڒَاژْ، نِيغْ ثْڒَاثَا ن إِيُورنْ إِ ذِي إِ غَا ثتّْوَاهلّْكذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يِينِّي شكْ إِحْصَارنْ ؤُ سِّيفْ ن ڒْعذْيَانْ نّشْ أَذْ شكْ إِضْفَارْ، نِيغْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ن سِّيفْ ن سِيذِي، أَقَا-ث ذ طَّاعُونْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ لْمَالَاكْ ن سِيذِي أَذْ إِضيّعْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل. خنِّي ڒخُّو، خْزَارْ، مَامّشْ غَا يَارّغْ خْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.‘ “
12 ou três anos de fome, ou que por três meses você seja consumido diante dos seus adversários, sendo alcançado pela espada dos seus inimigos, ou que por três dias a espada do Senhor , isto é, a peste na terra e o Anjo do Senhor causem destruição em todos os territórios de Israel.” Diga, agora, que resposta devo dar ao que me enviou.
13 خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ جَاذْ: ”نشّْ تّْوَاحْصَارغْ أَطَّاسْ، مَاشَا أجّْ أَيِي أَذْ وْضِيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي، مَاغَارْ أَرّحْمثْ نّسْ ذ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ، وَارْ تّڭّْ أَذْ وْضِيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن بْنَاذمْ.“
13 Então Davi disse a Gade: — Estou muito angustiado. Porém é preferível que eu caia nas mãos do
14 ؤُشَا إِسِّيوضْ سِيذِي طَّاعُونْ خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا وْضَانْ سبْعِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي إِسْرَائِيل.
14 Então o Senhor enviou a peste a Israel; e morreram setenta mil homens do povo de Israel.
15 إِسّكّْ أَربِّي لْمَالَاكْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ ث إِضيّعْ. ؤُمِي إِبْذَا نتَّا أَذْ ت إِضيّعْ، إِژْرَا إِ-ت سِيذِي ؤُشَا إِنْذمْ خْ ثُوعفّْنَا، إِنَّا إِ لْمَالَاكْ ن ؤُضيّعْ: ”شْفَا، سهْوَا ڒخُّو أَفُوسْ نّشْ!“ ثُوغَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِبدّْ غَارْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي ؤُرْنَانْ.
15 Deus enviou um anjo a Jerusalém, para a destruir. Quando estava por destruí-la, o Senhor olhou, mudou de ideia quanto a este mal e disse ao anjo destruidor: — Basta! Retire a sua mão. O Anjo do
16 ؤُمِي إِسّْڭعّذْ ذَاوُوذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِژْرَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِبدّْ جَارْ ثمُّورْثْ ذ ؤُجنَّا أَمْ إِطّفْ ؤُفُوسْ نّسْ سِّيفْ، إِسّْوِيژّضْ إِ-ث خْ ؤُرْشَالِيمْ. خنِّي إِوْضَا ذَاوُوذْ ذ إِمقّْرَاننْ نْ ڒْڭنْسْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ أَمْ ثُوغَا ڒحّْفنْ س ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ.
16 Davi ergueu os olhos e viu o Anjo do Senhor , que estava entre a terra e o céu, com a espada desembainhada na mão estendida contra Jerusalém. Então Davi e os anciãos, vestidos de pano de saco, se prostraram com o rosto em terra.
17 ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَربِّي: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ إِ إِنَّانْ أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ حسْبنْ ڒْڭنْسْ؟ وَاهْ، ذ نشّْ إِ ثُوغَا إِخْضَانْ ذ نشّْ إِ إِڭِّينْ ڒْمُوعْصِييّثْ أَطَّاسْ، مَاشَا ؤُدْجِي-يَا، مِينْ ڭِّينْثْ؟ أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، أجّْ أَذْ يِيڒِي ؤُفُوسْ نّشْ إِ ثشْثِي غَارِي ؤُ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا، وَارْ إِدْجِي مَاشَا غَارْ ڒْڭنْسْ نّشْ.“
17 Davi falou para Deus: — Por acaso não fui eu quem mandou contar o povo? Eu é que pequei e fiz esse mal. Mas estas ovelhas o que fizeram? Ah!
18 خنِّي إِنَّا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِ جَاذْ، أَذْ يِينِي إِ ذَاوُوذْ بلِّي إِتّْخصَّا إِ ذَاوُوذْ أَذْ إِڭعّذْ حِيمَا أَذْ إِسّْبدّْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي خْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي أَرْنَانْ.
18 Então o Anjo do Senhor disse a Gade que mandasse Davi edificar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 ؤُشَا ذَاوُوذْ إِڭعّذْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن جَاذْ نِّي إِسِّيوڒْ س يِيسمْ ن سِيذِي.
19 Davi foi segundo a palavra que Gade havia falado em nome do Senhor .
20 ؤُشَا إِنّقْڒبْ-د أَرْنَانْ، إِژْرَا لْمَالَاكْ. أَربْعَا ن وَارَّاونْ نّسْ إِ ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، نُّوفَّارنْ. ؤُرْنَانْ ثُوغَا إِسَّارْوَاثْ إِرْذنْ.
20 Ao voltar-se, Ornã viu o Anjo; e os seus quatro filhos que estavam com ele se esconderam. Ora, Ornã estava debulhando trigo.
21 يِيوضْ ذَاوُوذْ غَارْ أَرْنَانْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ أَرْنَانْ ثِيطَّاوِينْ، إِژْرَا ذَاوُوذْ. خنِّي إِفّغْ-د زڭْ ؤُنذْرَارْ ؤُشَا إِبنْذقْ زَّاثْ إِ ذَاوُوذْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.
21 Quando Davi estava indo ao encontro de Ornã, este olhou e viu Davi. E, saindo da eira, se inclinou diante de Davi, com o rosto em terra.
22 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَرْنَانْ: ”أوْشْ أَيِي أَنْذْرَارْ، حِيمَا أَذْ خَاسْ بْنِيغْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي. أوْشْ أَيِي أَمْشَانْ س تَّامَانْ نّسْ إِمُونْ، حِيمَا أَذْ ثْبدّْ ثِيشْثِي-يَا ذِي ڒْڭنْسْ.“
22 Davi disse a Ornã: — Dê-me este lugar da eira, a fim de edificar nele um altar ao
23 أَرْنَانْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”كْسِي ث إِ شكْ ؤُشَا أَذْ يڭّْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ. خْزَارْ، أَذْ وْشغْ إِفُونَاسنْ-أَ أَمْ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ، ؤُ ثِيڒْوِيحِينْ إِتّحْڒُودْجُوضنْ إِ ؤُسَارْوثْ ذ ؤُكشُّوضْ إِ ثْمسِّي ذ إِرْذنْ، أَذْ ثنْ وْشغْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ. نشّْ أَذْ وْشغْ أَيَا مَارَّا.“
23 Então Ornã disse a Davi: — Que o rei, meu senhor, a tome para si e faça dela o que bem quiser. Eis que dou os bois para o holocausto, o debulhador de cereais para a lenha e o trigo para a oferta de cereais; dou tudo.
24 مَاشَا إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ إِ أَرْنَانْ: ”لَّ، نشّْ خْسغْ نِيشَانْ أَذْ ث سْغغْ س تَّامَانْ نّسْ إِكْمڒْ، مِينْزِي مِينْ إِدْجَانْ نّشْ وَارْ ث كسِّيغْ إِ سِيذِي، حِيمَا أَمُّو إِ غَا وهّْبغْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ إِ سِيذِي بْڒَا أَذْ ت خدْجْصغْ.“
24 Porém o rei Davi disse a Ornã: — Não! Eu vou comprar pelo seu inteiro valor. Porque não tomarei o que é seu para dar ao
25 أَمُّو إِ إِوْشَا ذَاوُوذْ إِ أَرْنَانْ إِ ومْشَانْ نِّي إِجّْ ن ڒوْزنْ ن ستَّا-مْيَا شِيقْلُو ن وُورغْ.
25 Davi pagou a Ornã por aquele lugar sete quilos e duzentos gramas de ouro.
26 ذَاوُوذْ إِسّْبدّْ ذِينِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي ؤُشَا يِيوِي خَاسْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثوْهِيبِينْ ن ڒْغِيدْجثْ. نتَّا إِڒَاغَا إِ سِيذِي ؤُ وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ س ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا خْ ؤُعَالْطَارْ ن وشْمَاضْ.
26 Edificou ali um altar ao Senhor , ofereceu nele holocaustos e sacrifícios pacíficos e invocou o Senhor , que lhe respondeu com fogo do céu sobre o altar do holocausto.
27 إِنَّا سِيذِي إِ لْمَالَاكْ مَاحنْذْ ذ يَارّْ سِّيفْ ذڭْ ؤُفُورُّو ن وغْڒَافْ نّسْ.
27 O Senhor deu ordem ao Anjo, e ele meteu a sua espada na bainha.
28 ذِي ڒْوقْثْ نِّي، ؤُمِي إِژْرَا ذَاوُوذْ أَقَا سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ خْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي أَرْنَانْ، يِيوِي ذِينْ ثِيغَارْصَا.
28 Naquele tempo, ao ver que o Senhor lhe havia respondido na eira de Ornã, o jebuseu, Davi ofereceu sacrifícios ali.
29 ذِي ڒْوقْثْ نِّي ثُوغَا ثَازذِّيغْثْ ن سِيذِي، ثنِّي ثُوغَا إِڭَّا مُوسَا ذِي ڒخْڒَا، ذ ؤُعَالْطَارْ إِ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ خْ ڒْڭعّْذثْ ن جِيبْعُونْ.
29 Porque naquele tempo o tabernáculo do Senhor , que Moisés havia feito no deserto, e o altar do holocausto estavam no lugar alto de Gibeão.
30 ذَاوُوذْ مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ذِينْ يُويُورْ حِيمَا أَذْ يَارْزُو خْ أَربِّي، مَاغَارْ ثُوغَا ثڒْقفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي زِي سِّيفْ ن لْمَالَاكْ ن سِيذِي.
30 Davi não podia ir até lá para consultar a Deus, porque estava com medo da espada do Anjo do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.