1 Crônicas 21

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ خنِّي إِكَّارْ-د إِجّْ ن وغْرِيمْ خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِغَارّْ ذَاوُوذْ حِيمَا أَذْ إِحْسبْ إِسْرَائِيل.

¹ E Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a enumerar Israel.

² ذَاوُوذْ إِنَّا إِ يُووَابْ ؤُ إِ ڒْحُوكَّامْ ن ڒْڭنْسْ: ”ؤُيُورمْ، حسّْبمْ إِسْرَائِيل زِي بِئرْ-سبْعَا أَڒْ ذَانْ ؤُشَا أَوْيمْ أَيِي-د مشْحَاڒْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْنغْ مشْحَاڒْ إِذْسنْ.“

² E Davi disse a Joabe e aos governantes do povo: Ide, enumerai Israel desde Berseba até Dã; e trazei o número deles para mim, para que eu possa sabê-lo.

³ خنِّي إِنَّا يُووَابْ: ”إِڒِي أَذْ يَارْنِي سِيذِي ذِي ڒْڭنْسْ نّسْ أَمْ إِدْجَا ڒخُّو عَاذْ مْيَا ن ثْسقَّارْ. مَا وَارْ دْجِينْ مَارَّا، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، ذ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو؟ مَايمِّي إِ زَّايِي إِتّْمژْرِي سِيذِي إِنُو مَانْ أَيَا؟ مَايمِّي غَا إِسَّارْبُو إِسْرَائِيل أَمَارْوَاسْ خْ يِيخفْ نّسْ؟“

³ E Joabe respondeu: O SENHOR faça o seu povo uma centena de vezes maior do que ele é; mas, meu senhor e rei, não são todos servos do meu senhor? Por que então o meu senhor requer esta coisa? Por que será ele causa de transgressão para Israel?

⁴ مَاشَا أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ إِجْهذْ خْ يُووَابْ ؤُ يُووَابْ إِفّغْ. إِكَّا مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُشَا إِعْقبْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁴ Todavia, a palavra do rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que Joabe partiu, e foi por todo o Israel, e voltou para Jerusalém.

⁵ يُووَابْ إِوْشَا إِ ذَاوُوذْ ڒْقدّْ ن ڒحْسَابْ ن ڒْڭنْسْ أَمْ إِكْمڒْ. مَارَّا إِسْرَائِيل ذَايسْ مِيلْيُونْ ؤُ-مْيَا-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ ؤُ يَاهُوذَا ذَايسْ أَربْعَا-مْيَا ؤُ-سبْعِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ نِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ.

⁵ E Joabe deu a soma do número do povo a Davi. E todos os de Israel eram um milhão e cem mil homens que empunhavam a espada; e Judá era quatrocentos e setenta mil homens que empunhavam espada.

⁶ مَاشَا أَيْثْ ن لَاوِي ذ بِينْيَامِينْ وَارْ ثنْ إِحْسِيبْ شَا، مَاغَارْ أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ثُوغَا ذ أَعِيفِّي إِ يُووَابْ.

⁶ Porém, Levi e Benjamim ele não contou entre eles; porque a palavra do rei foi abominável para Joabe.

⁷ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ ثُوغَا ذ ثَاعفَّانْثْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن أَربِّي ؤُشَا نتَّا إِڒْقفْ إِسْرَائِيل س إِشْثْ ن جّْرِيحشْثْ.

⁷ Isso desagradou a Deus, portanto ele feriu Israel.

⁸ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَربِّي: ”نشّْ خْضِيغْ خَاكْ أَطَّاسْ، س مِينْزِي نشّْ ڭِّيغْ أَيَا. خنِّي ڒخُّو، كّسْ ڒْمُوعْصِييّثْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي نشّْ ڭِّيغْ س ثُوبُّوهڒْيَا أَطَّاسْ.“

⁸ E Davi disse a Deus: Pequei grandemente em fazer isso; mas, agora, imploro-te, remove a iniquidade do teu servo; por eu ter feito mui tolamente.

⁹ إِسِّيوڒْ سِيذِي غَارْ جَاذْ، أَمْوَاڒَاوْ ن ذَاوُوذْ، إِنَّا:

⁹ E o SENHOR falou a Gade, o vidente de Davi, dizendo:

¹⁰ ”ؤُيُورْ، سِيوڒْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: أَذْ أَشْ سَّارْسغْ ثْڒَاثَا ن ثْمسْڒَايِينْ. إِخْضَارْ إِشْثْ زَّايْسنْثْ إِ شكْ. أَذْ أَشْ ت ڭّغْ.‘ “

¹⁰ Vai e conta a Davi, dizendo: Assim diz o SENHOR: Ofereço-te três coisas, escolhe para ti uma delas, para que eu possa fazê-la a ti.

¹¹ جَاذْ يُوسَا-د غَارْ ذَاوُوذْ، إِنَّا أَسْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’إِخْضَارْ شكْ:

¹¹ Assim, Gade veio até Davi, e disse a ele: Assim diz o SENHOR: Escolhe para ti:

¹² ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا ن ڒَاژْ، نِيغْ ثْڒَاثَا ن إِيُورنْ إِ ذِي إِ غَا ثتّْوَاهلّْكذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يِينِّي شكْ إِحْصَارنْ ؤُ سِّيفْ ن ڒْعذْيَانْ نّشْ أَذْ شكْ إِضْفَارْ، نِيغْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ن سِّيفْ ن سِيذِي، أَقَا-ث ذ طَّاعُونْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ لْمَالَاكْ ن سِيذِي أَذْ إِضيّعْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل. خنِّي ڒخُّو، خْزَارْ، مَامّشْ غَا يَارّغْ خْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.‘ “

¹² ou três anos de fome; ou três meses para seres destruído diante dos teus inimigos, enquanto a espada dos teus inimigos te supere; ou, ainda, três dias da espada do SENHOR; a saber, a peste na terra, e o anjo do SENHOR destruindo ao longo de toda costa de Israel. Agora, portanto, aconselha-te de qual palavra trarei de volta àquele que me enviou.

¹³ خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ جَاذْ: ”نشّْ تّْوَاحْصَارغْ أَطَّاسْ، مَاشَا أجّْ أَيِي أَذْ وْضِيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي، مَاغَارْ أَرّحْمثْ نّسْ ذ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ، وَارْ تّڭّْ أَذْ وْضِيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن بْنَاذمْ.“

¹³ E Davi disse a Gade: Estou em um grande aperto; que caiamos, agora, na mão do SENHOR; porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia na mão de homem.

¹⁴ ؤُشَا إِسِّيوضْ سِيذِي طَّاعُونْ خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا وْضَانْ سبْعِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي إِسْرَائِيل.

¹⁴ Assim, o SENHOR enviou peste sobre Israel; e ali caíram de Israel setenta mil homens.

¹⁵ إِسّكّْ أَربِّي لْمَالَاكْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ ث إِضيّعْ. ؤُمِي إِبْذَا نتَّا أَذْ ت إِضيّعْ، إِژْرَا إِ-ت سِيذِي ؤُشَا إِنْذمْ خْ ثُوعفّْنَا، إِنَّا إِ لْمَالَاكْ ن ؤُضيّعْ: ”شْفَا، سهْوَا ڒخُّو أَفُوسْ نّشْ!“ ثُوغَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِبدّْ غَارْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي ؤُرْنَانْ.

¹⁵ E Deus enviou um anjo a Jerusalém para destruí-la; e enquanto ele a estava destruindo, o SENHOR olhou, e se arrependeu do mal, e disse ao anjo que destruía: Basta, detém agora a tua mão. E o anjo do SENHOR se pôs de pé junto à eira de Ornã, o jebuseu.

¹⁶ ؤُمِي إِسّْڭعّذْ ذَاوُوذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِژْرَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِبدّْ جَارْ ثمُّورْثْ ذ ؤُجنَّا أَمْ إِطّفْ ؤُفُوسْ نّسْ سِّيفْ، إِسّْوِيژّضْ إِ-ث خْ ؤُرْشَالِيمْ. خنِّي إِوْضَا ذَاوُوذْ ذ إِمقّْرَاننْ نْ ڒْڭنْسْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ أَمْ ثُوغَا ڒحّْفنْ س ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ.

¹⁶ E Davi ergueu os seus olhos, e viu o anjo do SENHOR de pé entre a terra e o céu, tendo a espada desembainhada na sua mão estendida sobre Jerusalém. Então, Davi e os anciãos de Israel, que estavam vestidos de pano de saco, caíram sobre as suas faces.

¹⁷ ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَربِّي: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ إِ إِنَّانْ أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ حسْبنْ ڒْڭنْسْ؟ وَاهْ، ذ نشّْ إِ ثُوغَا إِخْضَانْ ذ نشّْ إِ إِڭِّينْ ڒْمُوعْصِييّثْ أَطَّاسْ، مَاشَا ؤُدْجِي-يَا، مِينْ ڭِّينْثْ؟ أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، أجّْ أَذْ يِيڒِي ؤُفُوسْ نّشْ إِ ثشْثِي غَارِي ؤُ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا، وَارْ إِدْجِي مَاشَا غَارْ ڒْڭنْسْ نّشْ.“

¹⁷ E Davi disse a Deus: Não sou eu quem ordenou que o povo fosse enumerado? Eu mesmo que pequei e fiz muito mal; mas quanto a estas ovelhas, o que elas fizeram? Que a tua mão, suplico-te, ó SENHOR meu Deus, esteja sobre mim, e sobre a casa do meu pai; mas não sobre o teu povo, para que sejam atormentados.

¹⁸ خنِّي إِنَّا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِ جَاذْ، أَذْ يِينِي إِ ذَاوُوذْ بلِّي إِتّْخصَّا إِ ذَاوُوذْ أَذْ إِڭعّذْ حِيمَا أَذْ إِسّْبدّْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي خْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي أَرْنَانْ.

¹⁸ Então, o anjo do SENHOR mandou Gade dizer a Davi, que Davi deveria subir à eira de Ornã, o jebuseu, e erguer um altar ao SENHOR.

¹⁹ ؤُشَا ذَاوُوذْ إِڭعّذْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن جَاذْ نِّي إِسِّيوڒْ س يِيسمْ ن سِيذِي.

¹⁹ E Davi subiu, diante da palavra de Gade, a qual ele falou em nome do SENHOR.

²⁰ ؤُشَا إِنّقْڒبْ-د أَرْنَانْ، إِژْرَا لْمَالَاكْ. أَربْعَا ن وَارَّاونْ نّسْ إِ ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، نُّوفَّارنْ. ؤُرْنَانْ ثُوغَا إِسَّارْوَاثْ إِرْذنْ.

²⁰ E Ornã volveu-se, e viu o anjo; e ele com seus quatro filhos se esconderam. Ora, Ornã estava joeirando trigo.

²¹ يِيوضْ ذَاوُوذْ غَارْ أَرْنَانْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ أَرْنَانْ ثِيطَّاوِينْ، إِژْرَا ذَاوُوذْ. خنِّي إِفّغْ-د زڭْ ؤُنذْرَارْ ؤُشَا إِبنْذقْ زَّاثْ إِ ذَاوُوذْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.

²¹ E enquanto Davi vinha até Ornã, Ornã olhou e viu Davi, e saiu da eira, e se prostrou diante de Davi com a sua face no chão.

²² إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَرْنَانْ: ”أوْشْ أَيِي أَنْذْرَارْ، حِيمَا أَذْ خَاسْ بْنِيغْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي. أوْشْ أَيِي أَمْشَانْ س تَّامَانْ نّسْ إِمُونْ، حِيمَا أَذْ ثْبدّْ ثِيشْثِي-يَا ذِي ڒْڭنْسْ.“

²² Então, Davi disse a Ornã: Concede-me o lugar desta eira para que nela eu possa edificar um altar ao SENHOR; tu me concederás pelo preço cheio, para que a praga possa ser detida do povo.

²³ أَرْنَانْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”كْسِي ث إِ شكْ ؤُشَا أَذْ يڭّْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ. خْزَارْ، أَذْ وْشغْ إِفُونَاسنْ-أَ أَمْ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ، ؤُ ثِيڒْوِيحِينْ إِتّحْڒُودْجُوضنْ إِ ؤُسَارْوثْ ذ ؤُكشُّوضْ إِ ثْمسِّي ذ إِرْذنْ، أَذْ ثنْ وْشغْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ. نشّْ أَذْ وْشغْ أَيَا مَارَّا.“

²³ E Ornã disse a Davi: Toma-a para ti, e que o meu senhor, o rei, faça aquilo que é bom aos seus olhos; eis que te dou também os bois por ofertas queimadas, e os instrumentos da eira por lenha, e o trigo por oferta de alimentos; tudo te dou.

²⁴ مَاشَا إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ إِ أَرْنَانْ: ”لَّ، نشّْ خْسغْ نِيشَانْ أَذْ ث سْغغْ س تَّامَانْ نّسْ إِكْمڒْ، مِينْزِي مِينْ إِدْجَانْ نّشْ وَارْ ث كسِّيغْ إِ سِيذِي، حِيمَا أَمُّو إِ غَا وهّْبغْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ إِ سِيذِي بْڒَا أَذْ ت خدْجْصغْ.“

²⁴ E o rei Davi disse a Ornã: Não; mas, verdadeiramente, comprá-la-ei pelo preço cheio; porque não tomarei aquilo que é teu para o SENHOR, tampouco oferecerei ofertas queimadas sem custo.

²⁵ أَمُّو إِ إِوْشَا ذَاوُوذْ إِ أَرْنَانْ إِ ومْشَانْ نِّي إِجّْ ن ڒوْزنْ ن ستَّا-مْيَا شِيقْلُو ن وُورغْ.

²⁵ Assim, Davi deu a Ornã, pelo lugar o peso de seiscentos shekels de ouro.

²⁶ ذَاوُوذْ إِسّْبدّْ ذِينِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي ؤُشَا يِيوِي خَاسْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثوْهِيبِينْ ن ڒْغِيدْجثْ. نتَّا إِڒَاغَا إِ سِيذِي ؤُ وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ س ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا خْ ؤُعَالْطَارْ ن وشْمَاضْ.

²⁶ E Davi edificou ali um altar ao SENHOR, e ofereceu ofertas queimadas e ofertas de paz, e clamou ao SENHOR; e ele lhe respondeu do céu com fogo sobre o altar da oferta queimada.

²⁷ إِنَّا سِيذِي إِ لْمَالَاكْ مَاحنْذْ ذ يَارّْ سِّيفْ ذڭْ ؤُفُورُّو ن وغْڒَافْ نّسْ.

²⁷ E o SENHOR ordenou ao anjo, e ele voltou a pôr a espada na sua bainha.

²⁸ ذِي ڒْوقْثْ نِّي، ؤُمِي إِژْرَا ذَاوُوذْ أَقَا سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ خْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي أَرْنَانْ، يِيوِي ذِينْ ثِيغَارْصَا.

²⁸ Naquele momento, quando Davi viu que o SENHOR havia lhe respondido na eira de Ornã, o jebuseu; ofereceu ali sacrifícios.

²⁹ ذِي ڒْوقْثْ نِّي ثُوغَا ثَازذِّيغْثْ ن سِيذِي، ثنِّي ثُوغَا إِڭَّا مُوسَا ذِي ڒخْڒَا، ذ ؤُعَالْطَارْ إِ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ خْ ڒْڭعّْذثْ ن جِيبْعُونْ.

²⁹ Porque o tabernáculo do SENHOR, o qual Moisés fez no deserto, e o altar da oferta queimada, estavam naquele tempo no lugar alto de Gibeão.

³⁰ ذَاوُوذْ مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ذِينْ يُويُورْ حِيمَا أَذْ يَارْزُو خْ أَربِّي، مَاغَارْ ثُوغَا ثڒْقفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي زِي سِّيفْ ن لْمَالَاكْ ن سِيذِي.

³⁰ Porém, Davi não conseguiu ir diante dele para indagar a Deus; porque ele estava atemorizado por causa da espada do anjo do SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Crônicas 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →