1 Crônicas 21
rifa (RIFA) vs ARIB
1 خنِّي إِكَّارْ-د إِجّْ ن وغْرِيمْ خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا إِغَارّْ ذَاوُوذْ حِيمَا أَذْ إِحْسبْ إِسْرَائِيل.
1 Então Satanás se levantou contra Israel, e incitou Davi a numerar Israel.
2 ذَاوُوذْ إِنَّا إِ يُووَابْ ؤُ إِ ڒْحُوكَّامْ ن ڒْڭنْسْ: ”ؤُيُورمْ، حسّْبمْ إِسْرَائِيل زِي بِئرْ-سبْعَا أَڒْ ذَانْ ؤُشَا أَوْيمْ أَيِي-د مشْحَاڒْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْنغْ مشْحَاڒْ إِذْسنْ.“
2 E disse Davi a Joabe e aos príncipes de povo: Ide, cantai a Israel desde Berseba até Dã; e trazei-me a conta, para que eu saiba o número deles.
3 خنِّي إِنَّا يُووَابْ: ”إِڒِي أَذْ يَارْنِي سِيذِي ذِي ڒْڭنْسْ نّسْ أَمْ إِدْجَا ڒخُّو عَاذْ مْيَا ن ثْسقَّارْ. مَا وَارْ دْجِينْ مَارَّا، أَ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ، ذ إِمْسخَّارنْ ن سِيذِي إِنُو؟ مَايمِّي إِ زَّايِي إِتّْمژْرِي سِيذِي إِنُو مَانْ أَيَا؟ مَايمِّي غَا إِسَّارْبُو إِسْرَائِيل أَمَارْوَاسْ خْ يِيخفْ نّسْ؟“
3 Então disse Joabe: O Senhor acrescente ao seu povo cem vezes tanto como ele é! Porventura, é rei meu senhor, não são teus os servos de meu senhor? Por que requer isto e meu senhor. Por que traria ele culpa sobre Israel?
4 مَاشَا أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ إِجْهذْ خْ يُووَابْ ؤُ يُووَابْ إِفّغْ. إِكَّا مَارَّا إِسْرَائِيل ؤُشَا إِعْقبْ-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.
4 Todavia a palavra de rei prevaleceu contra Joabe. Pelo que saiu Joabe, e passou por todo o Israel; depois voltou para Jerusalém.
5 يُووَابْ إِوْشَا إِ ذَاوُوذْ ڒْقدّْ ن ڒحْسَابْ ن ڒْڭنْسْ أَمْ إِكْمڒْ. مَارَّا إِسْرَائِيل ذَايسْ مِيلْيُونْ ؤُ-مْيَا-أَڒفْ ن يرْيَازنْ إِنِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ ؤُ يَاهُوذَا ذَايسْ أَربْعَا-مْيَا ؤُ-سبْعِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ نِّي إِزمَّارنْ خْ سِّيفْ.
5 E Joabe deu a Davi o resultado da numeração do povo. E era todo o Israel um milhão e cem mil homens que arrancavam da espada; e de Judá quatrocentos e setenta mil homens que arrancavam da espada.
6 مَاشَا أَيْثْ ن لَاوِي ذ بِينْيَامِينْ وَارْ ثنْ إِحْسِيبْ شَا، مَاغَارْ أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ ثُوغَا ذ أَعِيفِّي إِ يُووَابْ.
6 Mas entre eles Joabe não contou os de Levi e Benjamim, porque a palavra do rei lhe foi abominável.
7 ثَامسْڒَاشْثْ-أَ ثُوغَا ذ ثَاعفَّانْثْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن أَربِّي ؤُشَا نتَّا إِڒْقفْ إِسْرَائِيل س إِشْثْ ن جّْرِيحشْثْ.
7 E este negócio desagradou a Deus, pelo que feriu Israel.
8 خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَربِّي: ”نشّْ خْضِيغْ خَاكْ أَطَّاسْ، س مِينْزِي نشّْ ڭِّيغْ أَيَا. خنِّي ڒخُّو، كّسْ ڒْمُوعْصِييّثْ خْ ؤُمْسخَّارْ نّشْ، مِينْزِي نشّْ ڭِّيغْ س ثُوبُّوهڒْيَا أَطَّاسْ.“
8 Então disse Davi a Deus: Gravemente pequei em fazer tal coisa; agora porém, peço-te, tira a iniqüidade de teu servo, porque procedi mui loucamente.
9 إِسِّيوڒْ سِيذِي غَارْ جَاذْ، أَمْوَاڒَاوْ ن ذَاوُوذْ، إِنَّا:
9 Falou o Senhor a Gade, o vidente de Davi, dizendo:
10 ”ؤُيُورْ، سِيوڒْ غَارْ ذَاوُوذْ، إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: أَذْ أَشْ سَّارْسغْ ثْڒَاثَا ن ثْمسْڒَايِينْ. إِخْضَارْ إِشْثْ زَّايْسنْثْ إِ شكْ. أَذْ أَشْ ت ڭّغْ.‘ “
10 Vai, e dize a Davi: Assim diz o Senhor: Três coisas te proponho; escolhe uma delas, para que eu te faça.
11 جَاذْ يُوسَا-د غَارْ ذَاوُوذْ، إِنَّا أَسْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: ’إِخْضَارْ شكْ:
11 E Gade veio a Davi, e lhe disse: Assim diz o Senhor: Escolhe o que quiseres:
12 ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا ن ڒَاژْ، نِيغْ ثْڒَاثَا ن إِيُورنْ إِ ذِي إِ غَا ثتّْوَاهلّْكذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن يِينِّي شكْ إِحْصَارنْ ؤُ سِّيفْ ن ڒْعذْيَانْ نّشْ أَذْ شكْ إِضْفَارْ، نِيغْ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ن سِّيفْ ن سِيذِي، أَقَا-ث ذ طَّاعُونْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ لْمَالَاكْ ن سِيذِي أَذْ إِضيّعْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل. خنِّي ڒخُّو، خْزَارْ، مَامّشْ غَا يَارّغْ خْ ونِّي ذ أَيِي د-إِسّكّنْ.‘ “
12 ou três anos de fome; ou seres por três meses consumido diante de teus adversários, enquanto a espada de teus inimigos te alcance; ou que por três dias a espada do Senhor, isto é, a peste na terra, e o anjo do Senhor façam destruição por todos os termos de Israel. Vê, pois, agora que resposta hei de levar a quem me enviou.
13 خنِّي إِنَّا ذَاوُوذْ إِ جَاذْ: ”نشّْ تّْوَاحْصَارغْ أَطَّاسْ، مَاشَا أجّْ أَيِي أَذْ وْضِيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن سِيذِي، مَاغَارْ أَرّحْمثْ نّسْ ذ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ، وَارْ تّڭّْ أَذْ وْضِيغْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن بْنَاذمْ.“
13 Então disse Davi a Gade: Estou em grande angústia; caia eu, pois, nas mãos do Senhor, porque mui grandes são as suas misericórdias; mas que eu não caia nas mãos dos homens.
14 ؤُشَا إِسِّيوضْ سِيذِي طَّاعُونْ خْ إِسْرَائِيل ؤُشَا وْضَانْ سبْعِينْ-أَڒفْ ن يرْيَازنْ زِي إِسْرَائِيل.
14 Mandou, pois, o Senhor a peste a Israel; e caíram de Israel setenta mil homens.
15 إِسّكّْ أَربِّي لْمَالَاكْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ ث إِضيّعْ. ؤُمِي إِبْذَا نتَّا أَذْ ت إِضيّعْ، إِژْرَا إِ-ت سِيذِي ؤُشَا إِنْذمْ خْ ثُوعفّْنَا، إِنَّا إِ لْمَالَاكْ ن ؤُضيّعْ: ”شْفَا، سهْوَا ڒخُّو أَفُوسْ نّشْ!“ ثُوغَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِبدّْ غَارْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي ؤُرْنَانْ.
15 E Deus mandou um anjo a Jerusalém para a destruir; e, estando ele prestes a destrui-la, o Senhor olhou e se arrependeu daquele mal, e disse ao anjo destruidor: Basta; agora retira a tua mão. E o anjo do Senhor estava junto à eira de Ornã, o jebuseu.
16 ؤُمِي إِسّْڭعّذْ ذَاوُوذْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ، إِژْرَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِبدّْ جَارْ ثمُّورْثْ ذ ؤُجنَّا أَمْ إِطّفْ ؤُفُوسْ نّسْ سِّيفْ، إِسّْوِيژّضْ إِ-ث خْ ؤُرْشَالِيمْ. خنِّي إِوْضَا ذَاوُوذْ ذ إِمقّْرَاننْ نْ ڒْڭنْسْ س ؤُغمْبُوبْ نْسنْ غَارْ ثمُّورْثْ أَمْ ثُوغَا ڒحّْفنْ س ثْخُونْشَايْ ن وشْضَانْ.
16 E Davi, levantando os olhos, viu o anjo do Senhor, que estava entre a terra e o céu, tendo na mão uma espada desembainhada estendida sobre Jerusalém. Então Davi e os anciãos, cobertos de sacos, se prostraram sobre os seus rostos.
17 ؤُشَا إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَربِّي: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ نشّْ إِ إِنَّانْ أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ حسْبنْ ڒْڭنْسْ؟ وَاهْ، ذ نشّْ إِ ثُوغَا إِخْضَانْ ذ نشّْ إِ إِڭِّينْ ڒْمُوعْصِييّثْ أَطَّاسْ، مَاشَا ؤُدْجِي-يَا، مِينْ ڭِّينْثْ؟ أَ سِيذِي، أَربِّي إِنُو، أجّْ أَذْ يِيڒِي ؤُفُوسْ نّشْ إِ ثشْثِي غَارِي ؤُ غَارْ ثَادَّارْثْ ن بَابَا، وَارْ إِدْجِي مَاشَا غَارْ ڒْڭنْسْ نّشْ.“
17 E dissemorreram Saul e seus três filhos; morreu toda a sua o povo? E eu mesmo sou o que pequei, e procedi muito mal; mas estas ovelhas, que fizeram? Seja tua mão, Senhor Deus meu, contra mim e contra a casa de meu pai, porem não contra o teu povo para castigá-lo com peste.
18 خنِّي إِنَّا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِ جَاذْ، أَذْ يِينِي إِ ذَاوُوذْ بلِّي إِتّْخصَّا إِ ذَاوُوذْ أَذْ إِڭعّذْ حِيمَا أَذْ إِسّْبدّْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي خْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي أَرْنَانْ.
18 Então o anjo do Senhor ordenou a Gade que dissesse a Davi para subir e levantar um altar ao Senhor na eira de Ornã, o jebuseu.
19 ؤُشَا ذَاوُوذْ إِڭعّذْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن جَاذْ نِّي إِسِّيوڒْ س يِيسمْ ن سِيذِي.
19 Subiu, pois, Davi, conforme a palavra que Gade falara em nome do Senhor.
20 ؤُشَا إِنّقْڒبْ-د أَرْنَانْ، إِژْرَا لْمَالَاكْ. أَربْعَا ن وَارَّاونْ نّسْ إِ ثُوغَا غَارسْ إِدْجَانْ، نُّوفَّارنْ. ؤُرْنَانْ ثُوغَا إِسَّارْوَاثْ إِرْذنْ.
20 E, virando-se Ornã, viu o anjo; e seus quatro filhos, que estavam com ele, se esconderam. Ora, Ornã estava debulhando trigo.
21 يِيوضْ ذَاوُوذْ غَارْ أَرْنَانْ ؤُشَا إِسّْڭعّذْ أَرْنَانْ ثِيطَّاوِينْ، إِژْرَا ذَاوُوذْ. خنِّي إِفّغْ-د زڭْ ؤُنذْرَارْ ؤُشَا إِبنْذقْ زَّاثْ إِ ذَاوُوذْ س ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ.
21 Quando Davi se vinha chegando a Ornã, este olhou e o viu e, saindo da terra, prostrou-se diante dele com o rosto em terra.
22 إِنَّا ذَاوُوذْ إِ أَرْنَانْ: ”أوْشْ أَيِي أَنْذْرَارْ، حِيمَا أَذْ خَاسْ بْنِيغْ إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي. أوْشْ أَيِي أَمْشَانْ س تَّامَانْ نّسْ إِمُونْ، حِيمَا أَذْ ثْبدّْ ثِيشْثِي-يَا ذِي ڒْڭنْسْ.“
22 Então disse Davi a Ornã: Dá-me o lugar da eira pelo seu valor, para eu edificar nele um altar ao Senhor, para que cesse esta praga de sobre o povo.
23 أَرْنَانْ إِنَّا إِ ذَاوُوذْ: ”كْسِي ث إِ شكْ ؤُشَا أَذْ يڭّْ سِيذِي إِنُو أَجدْجِيذْ مِينْ إِدْجَانْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ. خْزَارْ، أَذْ وْشغْ إِفُونَاسنْ-أَ أَمْ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ، ؤُ ثِيڒْوِيحِينْ إِتّحْڒُودْجُوضنْ إِ ؤُسَارْوثْ ذ ؤُكشُّوضْ إِ ثْمسِّي ذ إِرْذنْ، أَذْ ثنْ وْشغْ إِ ثوْهِيبْثْ ن ڒْغِيدْجثْ. نشّْ أَذْ وْشغْ أَيَا مَارَّا.“
23 Respondeu Ornã a Davi: Toma-o para ti, e faça o rei meu senhor o que lhe parecer bem. Eis que dou os bois para holocaustos, os trilhos para lenha, e o trigo para oferta de cereais; tudo dou.
24 مَاشَا إِنَّا ؤُجدْجِيذْ ذَاوُوذْ إِ أَرْنَانْ: ”لَّ، نشّْ خْسغْ نِيشَانْ أَذْ ث سْغغْ س تَّامَانْ نّسْ إِكْمڒْ، مِينْزِي مِينْ إِدْجَانْ نّشْ وَارْ ث كسِّيغْ إِ سِيذِي، حِيمَا أَمُّو إِ غَا وهّْبغْ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ إِ سِيذِي بْڒَا أَذْ ت خدْجْصغْ.“
24 Mas o rei Davi disse a Ornã: Não, antes quero comprá-lo pelo seu valor; pois não tomarei para o Senhor o que é teu, nem oferecerei holocausto que não me custe nada.
25 أَمُّو إِ إِوْشَا ذَاوُوذْ إِ أَرْنَانْ إِ ومْشَانْ نِّي إِجّْ ن ڒوْزنْ ن ستَّا-مْيَا شِيقْلُو ن وُورغْ.
25 E Davi deu a Ornã por aquele lugar o peso de seiscentos siclos de ouro.
26 ذَاوُوذْ إِسّْبدّْ ذِينِّي إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ إِ سِيذِي ؤُشَا يِيوِي خَاسْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ذ ثوْهِيبِينْ ن ڒْغِيدْجثْ. نتَّا إِڒَاغَا إِ سِيذِي ؤُ وَانِيثَا يَارَّا-د خَاسْ س ثْمسِّي زڭْ ؤُجنَّا خْ ؤُعَالْطَارْ ن وشْمَاضْ.
26 Então Davi edificou ali um altar ao Senhor, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas; e invocou o Senhor, o qual lhe respondeu do céu, com fogo sobre o altar de holocausto.
27 إِنَّا سِيذِي إِ لْمَالَاكْ مَاحنْذْ ذ يَارّْ سِّيفْ ذڭْ ؤُفُورُّو ن وغْڒَافْ نّسْ.
27 E o Senhor deu ordem ao anjo, que tomou a meter a sua espada na bainha.
28 ذِي ڒْوقْثْ نِّي، ؤُمِي إِژْرَا ذَاوُوذْ أَقَا سِيذِي يَارَّا-د خَاسْ خْ ؤُنذْرَارْ ن ؤُيابُوسِي أَرْنَانْ، يِيوِي ذِينْ ثِيغَارْصَا.
28 Nesse mesmo tempo, vendo Davi que o Senhor lhe respondera na eira de Ornã, o jebuseu, ofereceu ali os seus sacrifícios.
29 ذِي ڒْوقْثْ نِّي ثُوغَا ثَازذِّيغْثْ ن سِيذِي، ثنِّي ثُوغَا إِڭَّا مُوسَا ذِي ڒخْڒَا، ذ ؤُعَالْطَارْ إِ ثْغَارْصَا ن وشْمَاضْ خْ ڒْڭعّْذثْ ن جِيبْعُونْ.
29 Pois o tabernáculo do Senhor que Moisés fizera no deserto, e o altar do holocausto, estavam naquele tempo no alto de Gibeão;
30 ذَاوُوذْ مَاشَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ذِينْ يُويُورْ حِيمَا أَذْ يَارْزُو خْ أَربِّي، مَاغَارْ ثُوغَا ثڒْقفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي زِي سِّيفْ ن لْمَالَاكْ ن سِيذِي.
30 mas Davi não podia ir perante ele para consultar a Deus, porque estava atemorizado por causa da espada do anjo do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.