1 Crônicas 14
rifa (RIFA) vs NTLH
1 حِيرَامْ، أَجدْجِيذْ ن صُورْ، إِسّكّْ إِرقَّاسنْ غَارْ ذَاوُوذْ أَكْ-ذ ثْشجُّورَا ن ثنْڭلْثْ، ذ إِنقَّاشنْ ن وژْرُو ن ڒْحِيضْ ذ إِنقَّاشنْ ن ؤُكشُّوضْ. نِيثْنِي سّْبدّنْ أَسْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ.
1 O rei Hirão, da cidade de Tiro, enviou embaixadores a Davi. Ele mandou toras de cedro e também carpinteiros e pedreiros para construírem um palácio para Davi.
2 ذَاوُوذْ إِسّنْ، أَقَا سِيذِي ثُوغَا إِڭَّا إِ-ث ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل، مَاغَارْ إِسّْڭعّذْ سِيذِي ثَاڭلْذَا نّسْ أَطَّاسْ ذِي طّْوعْ ن ڒْڭنْسْ نّسْ إِسْرَائِيل.
2 E assim Davi entendeu que o Senhor o havia confirmado como rei de Israel e que, por amor ao seu povo, estava fazendo o seu reino progredir.
3 ذَاوُوذْ إِكْسِي عَاذْ ثِيمْغَارِينْ نّغْنِيثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ؤُ ذَاوُوذْ يَارْنِي إِجَّا-د عَاذْ أَرَّاونْ ذ ثْحنْجِيرِينْ نّغْنِي.
3 Em Jerusalém, Davi casou com outras mulheres e foi pai de mais filhos e filhas.
4 إِنَا ذ إِسْمَاونْ ن وَارَّاونْ إِ غَارسْ-د إِتّْوَارْونْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ: شَامُّوعْ، شُوبَابْ، نَاثَانْ، سُولِيمَانْ،
4 São estes os nomes dos seus filhos que nasceram em Jerusalém: Samua, Sobabe, Natã, Salomão,
5 إِبْحَارْ، إِلِيشُوعْ، إِلْفَالَاطْ،
5 Ibar, Elisua, Elpelete,
6 نُوجَاهْ، نَافَاجْ، يَافِيعْ،
6 Noga, Nefegue, Jafia,
7 إِلِيشَامَاعْ، بَاعَالْيَاذَاعْ ذ إِلِيفَالَاطْ.
7 Elisama, Beeliada e Elifelete.
8 ؤُمِي سْڒِينْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، أَقَا ذهْننْ ذَاوُوذْ ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل، ڭعّْذنْ مَارَّا إِفِيلِيسْطِينِييّنْ حِيمَا أَذْ أَرْزُونْ خْ ذَاوُوذْ. ذَاوُوذْ إِسْڒَا إِ مَانْ أَيَا ؤُشَا إِفّغْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذْسنْ إِمْسَاڭَارْ.
8 Quando os filisteus souberam que Davi tinha sido ungido como rei do país inteiro de Israel, o seu exército saiu para prendê-lo. Davi soube disso e saiu para encontrar-se com eles.
9 ؤُسِينْ-د إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ؤُشَا بزّْعنْ إِخفْ نْسنْ ذِي ثغْزُورْثْ ن إِرَافَاوِييّنْ.
9 Os filisteus chegaram ao vale dos Gigantes e começaram a atacar e a roubar.
10 خنِّي إِسّقْسَا ذَاوُوذْ أَربِّي، إِنَّا: ”مَا أَذْ ڭعّْذغْ ضِيدّْ إِ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ؟ مَا أَذْ ثنْ ثڭّذْ ذڭْ ؤُفُوسْ إِنُو؟“ إِنَّا أَسْ سِيذِي: ”ڭعّذْ، نشّْ أَذْ ثنْ ڭّغْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ!“
10 Então Davi perguntou a Deus: — Devo lutar contra os filisteus? Tu me darás a vitória? — Vá! — disse o
11 نِيثْنِي ڭعّْذنْ غَارْ بَاعْلْ-فَارَاصِيمْ. ذِينِّي إِوْثَا ذَاوُوذْ إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، إِنَّا: ”س ؤُفُوسْ إِنُو إِشُوقْ أَربِّي ذِي ڒْعذْيَانْ إِنُو أَمْ وَامَانْ أَرْژِينْ إِجّْ ن ڒْحِيضْ.“ خْ ؤُيَا ڭِّينْ أَسْ إِ ومْشَانْ نِّي بَاعْلْ-فَارَاصِيمْ.
11 Davi os atacou em Baal-Perazim e os derrotou. Ele disse: — Como se eu fosse uma enchente que derruba tudo, Deus me usou para abrir uma brecha no meio do exército inimigo. Por isso, aquele lugar é chamado de Baal-Perazim .
12 إِفِيلِيسْطِينِييّنْ جِّينْ إِربِّيثنْ نْسنْ ذِينِّي، ؤُشَا يُومُورْ ذَاوُوذْ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ سّْشمْضنْ س ثْمسِّي.
12 Quando os filisteus fugiram, deixaram os seus ídolos para trás, e Davi ordenou que fossem queimados.
13 إِفِيلِيسْطِينِييّنْ ڭعّْذنْ عَاوذْ ؤُشَا بزّْعنْ إِخفْ نْسنْ ذِي ڒوْضَا ن ثغْزُورْثْ.
13 Mas logo os filisteus voltaram ao vale e começaram a atacar.
14 ذَاوُوذْ إِسّقْسَا أَربِّي ؤُ أَربِّي إِنَّا أَسْ: ”وَارْ تّْڭِيعِّيذْ شَا أَوَارْنِي أَسنْ، مَاشَا نّضْ أَسنْ-د، أَذْ غَارْسنْ د-ثَاسذْ زڭْ ؤُغزْذِيسْ ن ثْشجُّورَا ن ؤُمتِّي.
14 Mais uma vez Davi consultou a Deus, e ele respondeu: — Não os ataque daqui. Dê a volta e ataque pelo outro lado, perto das amoreiras.
15 خْمِي غَا ثسْڒذْ إِ ثشْڒِي ن إِصُورَافْ ذِي ثْقِيشَّاثْ ن ثْشجُّورَا ن ؤُمتِّي، خنِّي أَذْ ثفّْغذْ غَارْ ؤُمنْغِي، مَاغَارْ خنِّي أَذْ أَشْ يِيزْوَارْ أَربِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، حِيمَا أَذْ إِوّثْ ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ.“
15 Quando você ouvir o barulho de marcha por cima das amoreiras, ataque-os porque isso quer dizer que eu estou indo na sua frente para derrotar o exército dos filisteus.
16 ذَاوُوذْ إِڭَّا أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ يُومُورْ أَربِّي، ؤُ نِيثْنِي وْثِينْ ڒْعسْكَارْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ زِي جِيبْعُونْ أَڒْ جَازَارْ.
16 Davi fez o que Deus havia mandado e obrigou os inimigos a recuar desde Gibeão até Gezer.
17 أَمُّو إِ إِفّغْ إِسمْ ن ذَاوُوذْ ذِي مَارَّا ثِيمُّورَا، ؤُشَا سِيذِي إِسِّيوضْ ثِيڭّْوُوذِي زَّايسْ خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.
17 A fama de Davi se espalhou por toda parte, e o Senhor fez com que todas as nações ficassem com medo dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.