Romanos 8

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zetará Mosih Isár bútore asé, ítara re yala ar hosúrbon dóra no zah.
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 Kiyólla-hoilé tuáñra re toh zindigi dooya Pak-Ruhr niyome, Mosih Isár duara, gunár edde moot or niyom ottu azad gorífelaiye.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 Córiyote insán or jisím or komzurir zoriya ziyán gorí nó fare, Alla ye híyan endilla gorí goijjé: gunár kurbani di bolla Íba ye Nizor Fua re guná ola jisím or súrote difeṛáiye. Héndilla góri Íba ye insán or jisím ot asé de guná re hosúrbon ṭóoraiye,
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 zeéne añára zetará insáni fítorot mozin no bólke Pak-Ruhr hédaiyot mozin soli, añára Córiyot or dabi-dawa re furafuri adai gorífelai fari.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Kiyólla-hoilé zetará insáni fítorot mozin sole ítara insáni fítorot or gún or híkka beh mon deh, montor zetará Pak-Ruhr hédaiyot mozin sole ítara Pak-Ruhr gún or híkka beh mon deh.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Insáni fítorot or híkka mon dilé moot beh aiyé, montor Pak-Ruhr híkka mon dilé zindigi edde cánti faa zah,
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 kiyólla-hoilé ze mon insáni fítorot or híkka, híyan Allar duccon; kiyólla-hoilé híyane Allar córiyot mainto toh razi no, aar mani yó no fare.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 Hé ísafe, zetará insáni fítorot mozin sole ítara Alla re kúci gorí no fare.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Lekin Allar Ruh sóiyi-sóiyi tuáñrar bútore táke de óile, tóoile toh tuáñra insáni fítorot or mozin no bólke Pak-Ruhr mozin soloór deh. Lekin zar bútore Mosihr Ruh nái, íte Mosihr no.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 Zodi Mosih tuáñrar bútore asé de óile, becók ek ruwate tuáñrar jisím gunár zoriya mora de óile yo, arek ruwate forhésgarir zoriya Pak-Ruh óilde foran.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 Aar zodi Zibá ye Isá re mora ttu zinda goijjé Ubár Ruh tuáñrar bútore táke de óile, tóoile toh Íba zibá ye niki hé Mosih Isá re mora ttu zinda goijjé Íba ye tuáñrar fána ó de jisím ore yó Íbar oh Ruhr duara zinda goríbo zibá tuáñrar bútore táke.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Hétolla, ó báiboináin ókkol, becók añára fóros or tole así, montor insáni fítorot mozin zindigi haṛaibár no.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 Kiyólla-hoilé zodi jisím or fítorot mozin zindigi haṛo, tóoile toh hámaha moribá; montor zodi Ruhr bole jisím or fítorot ókkol marifélo, tóoile zinda tákiba.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 Kiyólla-hoilé zedúne Allar Ruhr hédaiyote zindigi haṛa, ítara beggún toh Allar fuain.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Tuáñra toh gulamir Ruh faiyó de no, zeén níki ar ḍoora foitto; bólke tuáñra Allar fuain ṭóora de Ruh éna faiyó, Zibár zoriya añára Alla re “Abba” yáni “Ó Baf” hoói matai fari.
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 Hé Ruh Nize añárar ruh lói mili gobá dé de ki, añára óilam de Allar fuain.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Añára zettót Íbar fuain, añára mirasdár óu; yáni añára Alla ttu miras fooya edde Mosihr fúañti miras fooya; kiyólla-hoilé añára zettót Mosihr ḍóilla duk ókkol bordac gorí, añára Íbar fúañti mohímat óu bági óiyum.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Añí zani, añárar hañse ze mohíma zahér óibar asé, híyan lói fúwan goillé añárar e zindigir duk-mosibot ókkol kessú no.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 Héñtte dahá zaybo Allar fuain hontará; híyan dekí bolla tamám mohóluk ókkol bicí azzur sáañte entezar ot asé.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Kiyólla-hoilé mohóluk ókkol or moksót toh behar óigiyoi; híin ottu monehoói héndilla óiye de no, bólke Alla ye Nizor moncá lói héndilla goijjé deh. Toóu híin ore e acá gán diiya giyéh,
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 ki hoilé, ek din hé mohóluk ókkole yó borbadir gulami ttu azad fai yore, Allar fuain dor mohímar azadir bági óibo.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Añára toh zani, aij foijjonto tamám mohóluk ókkole endilla gori kiñyar, zendilla gori maa ye fua hálas óibar októt dukké kiñya.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 Siríf híine no, bólke añára zetará Pak-Ruh re Allar foóila hádiya ísafe faiyí, añára nize yó bútore-bútore kiñyai-kiñyai oh din or entezar ot así, ze din Alla ye añára re Nizor fuain banaibó, yáni añárar gaa re azad goríbo.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 Kiyólla-hoilé añára re toh acá dii éna nejat diya giyéh. Saiyá gán sai bolla toh honókiye ar acá no goré; kiyólla-hoilé ziyán saáifelaiye híyan sai bolla acá goré de hon asé?
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Lekin adeikká kessú lla zodi añára acá gorí, añára toh híyan olla sobór or sáañte entezar ot táki.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 Borabor héndilla, Pak-Ruh ye yó añárar komzurit modot goré, kiyólla-hoilé añára toh kiyólla-kiyólla dua gorón sáa no zani, montor Pak-Ruh Nize endilla hañdi-hañdi añára lla cúwaric goré, ziín boiyan gorí faribár raá nái.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Alla, zibá ye fottí dil or hotá zane, Íba ye Pak-Ruhr báfani yó zane, kiyólla-hoilé Pak-Ruh ye Allar pak bonda ókkol olla Allar moncá mozin beh cúwaric goré.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 Añára zani, zetará Alla re muhábbot goré, yáni zetará re Alla ye Nizor erada mozin ḍaikké, ítara lla ziín ó híin beggún Íba ye ítarar bálai lla beh ówaba.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 Kiyólla-hoilé zetará re Íba ye age lóti basí raikké, ítara toh Íbar Fuar ḍóilla ói bolla yó Íba ye fáisela goijjé, zeéne bicí báiboináin dor bútore hé Fua foóila zormo wa ói fare.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Aar zetarár baabute Íba ye age lóti fáisela gorí raikké, ítara re Íba ye ḍaikké yó; aar zetará re Íba ye ḍaikké, ítara re Íba ye forhésgar bóuli kobul óu goijjé; aar zetará re Íba ye forhésgar bóuli kobul goijjé, ítara re Íba ye mohímawala yó goijjé.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 Yala híin beggún saái añára kii hoitám? Alla zodi añárar híkka ó, hone añárar ulḍa tíyai faribó?
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Íba ye toh Nizor Fua re úddwa hárai nó raké bólke añára beggún olla moot or át ot tulí dífelaiye. Íba ye zettót Nizor Fua re añára re diifélaiye, tói Íba ye añára re hárr kessú yó kiyá dii no felaito?
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 Yala Allar basíloiya bonda ókkol or ulḍa elzam lagai faribár hon asé? Ítara re toh Alla Nize éna forhésgar bóuli kobul goijjé.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Ítara re hone hosúrbon ṭóorai faribó? Kiyólla-hoilé Mosih Isá zibá siríf moijjíl de no bólke zinda yó óiye, Íba toh Allar den ḍák ottu asé aar Íba ye añára lla cúwaric goré.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 Hétolla añára re Mosihr muhábbot ottu kiyé alok gorí faribó? Mosibote né? Ferecani ye né? Zulúme né? Feṛor búkke né? Hoorsuor or homi ye né? Afotbifote né? Duccon or toluware né?
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 Pak-kalam ot endilla asé,
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Montor añára toh zibá ye añára re muhábbot goijjé Íbar duara híin beggún ore furafuri fóta gorífelai.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 Añr ttu yián ekin asé de ki, moote yáh zindigiye, fírista ókkole yáh bút-ferot ókkole, yaar hale yáh aibó de hale, honó ḍóilla asóre,
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 asman or yáh fatalfur or honó kessú ye, yáh oinno honó mohóluke añára re Allar oh muhábbot ottu alok gorí no faribó ziyán Mosih Isá añárar Malik or usílaye faiyí.
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.