Romanos 8

rhgc (RHGC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zetará Mosih Isár bútore asé, ítara re yala ar hosúrbon dóra no zah.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Kiyólla-hoilé tuáñra re toh zindigi dooya Pak-Ruhr niyome, Mosih Isár duara, gunár edde moot or niyom ottu azad gorífelaiye.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Córiyote insán or jisím or komzurir zoriya ziyán gorí nó fare, Alla ye híyan endilla gorí goijjé: gunár kurbani di bolla Íba ye Nizor Fua re guná ola jisím or súrote difeṛáiye. Héndilla góri Íba ye insán or jisím ot asé de guná re hosúrbon ṭóoraiye,
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 zeéne añára zetará insáni fítorot mozin no bólke Pak-Ruhr hédaiyot mozin soli, añára Córiyot or dabi-dawa re furafuri adai gorífelai fari.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Kiyólla-hoilé zetará insáni fítorot mozin sole ítara insáni fítorot or gún or híkka beh mon deh, montor zetará Pak-Ruhr hédaiyot mozin sole ítara Pak-Ruhr gún or híkka beh mon deh.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Insáni fítorot or híkka mon dilé moot beh aiyé, montor Pak-Ruhr híkka mon dilé zindigi edde cánti faa zah,
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 kiyólla-hoilé ze mon insáni fítorot or híkka, híyan Allar duccon; kiyólla-hoilé híyane Allar córiyot mainto toh razi no, aar mani yó no fare.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Hé ísafe, zetará insáni fítorot mozin sole ítara Alla re kúci gorí no fare.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Lekin Allar Ruh sóiyi-sóiyi tuáñrar bútore táke de óile, tóoile toh tuáñra insáni fítorot or mozin no bólke Pak-Ruhr mozin soloór deh. Lekin zar bútore Mosihr Ruh nái, íte Mosihr no.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Zodi Mosih tuáñrar bútore asé de óile, becók ek ruwate tuáñrar jisím gunár zoriya mora de óile yo, arek ruwate forhésgarir zoriya Pak-Ruh óilde foran.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Aar zodi Zibá ye Isá re mora ttu zinda goijjé Ubár Ruh tuáñrar bútore táke de óile, tóoile toh Íba zibá ye niki hé Mosih Isá re mora ttu zinda goijjé Íba ye tuáñrar fána ó de jisím ore yó Íbar oh Ruhr duara zinda goríbo zibá tuáñrar bútore táke.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Hétolla, ó báiboináin ókkol, becók añára fóros or tole así, montor insáni fítorot mozin zindigi haṛaibár no.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Kiyólla-hoilé zodi jisím or fítorot mozin zindigi haṛo, tóoile toh hámaha moribá; montor zodi Ruhr bole jisím or fítorot ókkol marifélo, tóoile zinda tákiba.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Kiyólla-hoilé zedúne Allar Ruhr hédaiyote zindigi haṛa, ítara beggún toh Allar fuain.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Tuáñra toh gulamir Ruh faiyó de no, zeén níki ar ḍoora foitto; bólke tuáñra Allar fuain ṭóora de Ruh éna faiyó, Zibár zoriya añára Alla re “Abba” yáni “Ó Baf” hoói matai fari.
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Hé Ruh Nize añárar ruh lói mili gobá dé de ki, añára óilam de Allar fuain.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Añára zettót Íbar fuain, añára mirasdár óu; yáni añára Alla ttu miras fooya edde Mosihr fúañti miras fooya; kiyólla-hoilé añára zettót Mosihr ḍóilla duk ókkol bordac gorí, añára Íbar fúañti mohímat óu bági óiyum.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Añí zani, añárar hañse ze mohíma zahér óibar asé, híyan lói fúwan goillé añárar e zindigir duk-mosibot ókkol kessú no.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Héñtte dahá zaybo Allar fuain hontará; híyan dekí bolla tamám mohóluk ókkol bicí azzur sáañte entezar ot asé.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Kiyólla-hoilé mohóluk ókkol or moksót toh behar óigiyoi; híin ottu monehoói héndilla óiye de no, bólke Alla ye Nizor moncá lói héndilla goijjé deh. Toóu híin ore e acá gán diiya giyéh,
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 ki hoilé, ek din hé mohóluk ókkole yó borbadir gulami ttu azad fai yore, Allar fuain dor mohímar azadir bági óibo.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Añára toh zani, aij foijjonto tamám mohóluk ókkole endilla gori kiñyar, zendilla gori maa ye fua hálas óibar októt dukké kiñya.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Siríf híine no, bólke añára zetará Pak-Ruh re Allar foóila hádiya ísafe faiyí, añára nize yó bútore-bútore kiñyai-kiñyai oh din or entezar ot así, ze din Alla ye añára re Nizor fuain banaibó, yáni añárar gaa re azad goríbo.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Kiyólla-hoilé añára re toh acá dii éna nejat diya giyéh. Saiyá gán sai bolla toh honókiye ar acá no goré; kiyólla-hoilé ziyán saáifelaiye híyan sai bolla acá goré de hon asé?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Lekin adeikká kessú lla zodi añára acá gorí, añára toh híyan olla sobór or sáañte entezar ot táki.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Borabor héndilla, Pak-Ruh ye yó añárar komzurit modot goré, kiyólla-hoilé añára toh kiyólla-kiyólla dua gorón sáa no zani, montor Pak-Ruh Nize endilla hañdi-hañdi añára lla cúwaric goré, ziín boiyan gorí faribár raá nái.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Alla, zibá ye fottí dil or hotá zane, Íba ye Pak-Ruhr báfani yó zane, kiyólla-hoilé Pak-Ruh ye Allar pak bonda ókkol olla Allar moncá mozin beh cúwaric goré.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Añára zani, zetará Alla re muhábbot goré, yáni zetará re Alla ye Nizor erada mozin ḍaikké, ítara lla ziín ó híin beggún Íba ye ítarar bálai lla beh ówaba.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Kiyólla-hoilé zetará re Íba ye age lóti basí raikké, ítara toh Íbar Fuar ḍóilla ói bolla yó Íba ye fáisela goijjé, zeéne bicí báiboináin dor bútore hé Fua foóila zormo wa ói fare.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Aar zetarár baabute Íba ye age lóti fáisela gorí raikké, ítara re Íba ye ḍaikké yó; aar zetará re Íba ye ḍaikké, ítara re Íba ye forhésgar bóuli kobul óu goijjé; aar zetará re Íba ye forhésgar bóuli kobul goijjé, ítara re Íba ye mohímawala yó goijjé.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Yala híin beggún saái añára kii hoitám? Alla zodi añárar híkka ó, hone añárar ulḍa tíyai faribó?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Íba ye toh Nizor Fua re úddwa hárai nó raké bólke añára beggún olla moot or át ot tulí dífelaiye. Íba ye zettót Nizor Fua re añára re diifélaiye, tói Íba ye añára re hárr kessú yó kiyá dii no felaito?
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Yala Allar basíloiya bonda ókkol or ulḍa elzam lagai faribár hon asé? Ítara re toh Alla Nize éna forhésgar bóuli kobul goijjé.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Ítara re hone hosúrbon ṭóorai faribó? Kiyólla-hoilé Mosih Isá zibá siríf moijjíl de no bólke zinda yó óiye, Íba toh Allar den ḍák ottu asé aar Íba ye añára lla cúwaric goré.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Hétolla añára re Mosihr muhábbot ottu kiyé alok gorí faribó? Mosibote né? Ferecani ye né? Zulúme né? Feṛor búkke né? Hoorsuor or homi ye né? Afotbifote né? Duccon or toluware né?
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Pak-kalam ot endilla asé,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Montor añára toh zibá ye añára re muhábbot goijjé Íbar duara híin beggún ore furafuri fóta gorífelai.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Añr ttu yián ekin asé de ki, moote yáh zindigiye, fírista ókkole yáh bút-ferot ókkole, yaar hale yáh aibó de hale, honó ḍóilla asóre,
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 asman or yáh fatalfur or honó kessú ye, yáh oinno honó mohóluke añára re Allar oh muhábbot ottu alok gorí no faribó ziyán Mosih Isá añárar Malik or usílaye faiyí.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.