Romanos 7
rhgc (RHGC) vs VC
1 Báiboináin ókkol, tuáñra zetará Córiyot zano, añí tuáñra re hoóir, tuáñra kí no zano né, ze honó manúc or uore Córiyot or hókumot otódin beh táke zetódin hé manúc cwa zinda táke?
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Meésal, córiyote bou wóre nizor hócom lói otódin baindá raké zetódin hócom zinda táke; montor zodi hócom morizagói, híba hé córiyot ottu azad óizagoi ziyáne híba re hócom lói bañdí raikké.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Hétolla, hócom zinda tákite zodi híba ar ezzon or óizagoi, tóoile híba re zenákur howá zaybo; montor zodi híbar hócom morigiyói de óile, tóoile híba hé córiyot ottu azad faiyé, yala híba ar ezzon or óizaile yo híba re zenákur howá no zaybo.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Héndilla, ó añr báiboináin ókkol, tuáñra Mosihr jisím or híssa bonigiyógoi de hétolla, Córiyot ottu tuáñra yó morigiyógoi. Yala toh tuáñra ar ezzon or óigiyogoi, yáni mora ttu zinda gorá gíyeh de hé Mosihr óigiyogoi, zeéne añára Alla lla gulagala dórai.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Kiyólla-hoilé zeñtté añára insáni fítorot mozin zindigi haṛaitám, héñtte Córiyot or foida goijjá gunár azzu ókkole añárar jisím or híssa ókkol ot ham goittó, zeéne añára endilla gulagala dórai ziíne moot ané.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Lekin añára ziyán ot bondi accílam, híyan ottu mori yore yala Córiyot ottu azad faiyí. Hétolla añára ar hé leikká Córiyot or diiya furan zindigir gulam no, bólke Pak-Ruhr diiya noya zindigir gulam.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Tóoile añára kii hoitám? Córiyot guná de né? Bilkúl no! Bólke Córiyot sára añí guná siní no faittam, kiyólla-hoilé Córiyote zodi endilla no hoitó, “Lalós no goríba,” tóoile lalós kii de añí no zaintam.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Montor guná ye hé hókum ottu fáida tulí añr bútore hárr ḍóilla lalós foida goijjé, kiyólla-hoilé Córiyot no tákile, guná toh morar ḍóilla ói táke.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Ek hale añí Córiyot sára zinda accílam, montor hé hókum aiccé rár guná zinda óiye, aar añí morigiyígoi.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Hé hókum ziyáne zindigi aníbar accíl, híyane añr lla moot ainné.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Kiyólla-hoilé guná ye hé hókum ottu fáida tulí añré daga diyé, aar hé hókum or duara añré marifélaiye.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Hé ísafe, Córiyot pak, aar héṛe asé de hókum ókkol óu pak, insáfi edde gom.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Híyan or maáni kí ziyán gom híyan añr lla moot boinné dé? Bilkúl no! Bólke guná re guná ísafe ót fai bolla bóuli guná ye ziyán gom híyan estemal gorí añr lla moot ainné deh, zeéne hé hókum or duara dahá zah de ki, guná ebbe hóraf.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Añára toh zani, Córiyot gabi; montor añí de jisími; añré gunár gulamit besiféla gíyeh.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Añí kii gorí añí nize úddwa no buzí; kiyólla-hoilé añí añr ttu ziyán goittó monehoó híyan gorí de no, bólke añr ttu nafórot lage de híyan beh gorí.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Añí zettót añr ttu ziyán goittó mone no hoó híyan gorí, tóoile toh Córiyot gom bouli añí kobul gorí.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Hé súrote, híyan goróya añí no, bólke añr bútore táke de hé guná.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Kiyólla-hoilé añí zani de, añr bútore, yáni añr jisím or bútore gom kessú nái. Becók, gom mán goríbar azzu añr ttu asé, montor añí híyan gorí no fari.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Kiyólla-hoilé ze gom ham mán añr ttu goittó monehoó, añí toh híyan no gorí; bólke ze bura ham mán añr ttu goittó mone no hoó, híyan beh gorát táki.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Añr ttu ziyán goittó mone no hoó híyan zettót añí gorí, tóoile toh híyan goróya añí no, bólke añr bútore táke de hé guná.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Yala tóoile añr bútore ekkán niyom loot fair de ki, gom mán goittó monehoilé, añr hañse bura gán aái boói táke.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Kiyólla-hoilé añí toh nizor bútottu Allar niyom ore bicí fosón gorí,
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 montor añí dekír de, añr jisím or híssa ókkol ot aró ekkán niyom asé, ziyáne añr dil or hé niyom loi larái gorí añré gunár niyom waán or bondi banai raké ziyán añr jisím or híssa ókkol ot táke.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Añí bicí fuckará! Moot ané de jisím yián ottu añré hone basaibó?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Alla re cúkuriya, Íba ye añré Isá Mosih añárar Malik or duara basaiyé!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.