Romanos 7
rhgc (RHGC) vs NVT
1 Báiboináin ókkol, tuáñra zetará Córiyot zano, añí tuáñra re hoóir, tuáñra kí no zano né, ze honó manúc or uore Córiyot or hókumot otódin beh táke zetódin hé manúc cwa zinda táke?
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Meésal, córiyote bou wóre nizor hócom lói otódin baindá raké zetódin hócom zinda táke; montor zodi hócom morizagói, híba hé córiyot ottu azad óizagoi ziyáne híba re hócom lói bañdí raikké.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Hétolla, hócom zinda tákite zodi híba ar ezzon or óizagoi, tóoile híba re zenákur howá zaybo; montor zodi híbar hócom morigiyói de óile, tóoile híba hé córiyot ottu azad faiyé, yala híba ar ezzon or óizaile yo híba re zenákur howá no zaybo.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Héndilla, ó añr báiboináin ókkol, tuáñra Mosihr jisím or híssa bonigiyógoi de hétolla, Córiyot ottu tuáñra yó morigiyógoi. Yala toh tuáñra ar ezzon or óigiyogoi, yáni mora ttu zinda gorá gíyeh de hé Mosihr óigiyogoi, zeéne añára Alla lla gulagala dórai.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Kiyólla-hoilé zeñtté añára insáni fítorot mozin zindigi haṛaitám, héñtte Córiyot or foida goijjá gunár azzu ókkole añárar jisím or híssa ókkol ot ham goittó, zeéne añára endilla gulagala dórai ziíne moot ané.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Lekin añára ziyán ot bondi accílam, híyan ottu mori yore yala Córiyot ottu azad faiyí. Hétolla añára ar hé leikká Córiyot or diiya furan zindigir gulam no, bólke Pak-Ruhr diiya noya zindigir gulam.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Tóoile añára kii hoitám? Córiyot guná de né? Bilkúl no! Bólke Córiyot sára añí guná siní no faittam, kiyólla-hoilé Córiyote zodi endilla no hoitó, “Lalós no goríba,” tóoile lalós kii de añí no zaintam.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Montor guná ye hé hókum ottu fáida tulí añr bútore hárr ḍóilla lalós foida goijjé, kiyólla-hoilé Córiyot no tákile, guná toh morar ḍóilla ói táke.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Ek hale añí Córiyot sára zinda accílam, montor hé hókum aiccé rár guná zinda óiye, aar añí morigiyígoi.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Hé hókum ziyáne zindigi aníbar accíl, híyane añr lla moot ainné.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Kiyólla-hoilé guná ye hé hókum ottu fáida tulí añré daga diyé, aar hé hókum or duara añré marifélaiye.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Hé ísafe, Córiyot pak, aar héṛe asé de hókum ókkol óu pak, insáfi edde gom.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Híyan or maáni kí ziyán gom híyan añr lla moot boinné dé? Bilkúl no! Bólke guná re guná ísafe ót fai bolla bóuli guná ye ziyán gom híyan estemal gorí añr lla moot ainné deh, zeéne hé hókum or duara dahá zah de ki, guná ebbe hóraf.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Añára toh zani, Córiyot gabi; montor añí de jisími; añré gunár gulamit besiféla gíyeh.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Añí kii gorí añí nize úddwa no buzí; kiyólla-hoilé añí añr ttu ziyán goittó monehoó híyan gorí de no, bólke añr ttu nafórot lage de híyan beh gorí.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Añí zettót añr ttu ziyán goittó mone no hoó híyan gorí, tóoile toh Córiyot gom bouli añí kobul gorí.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Hé súrote, híyan goróya añí no, bólke añr bútore táke de hé guná.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Kiyólla-hoilé añí zani de, añr bútore, yáni añr jisím or bútore gom kessú nái. Becók, gom mán goríbar azzu añr ttu asé, montor añí híyan gorí no fari.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Kiyólla-hoilé ze gom ham mán añr ttu goittó monehoó, añí toh híyan no gorí; bólke ze bura ham mán añr ttu goittó mone no hoó, híyan beh gorát táki.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Añr ttu ziyán goittó mone no hoó híyan zettót añí gorí, tóoile toh híyan goróya añí no, bólke añr bútore táke de hé guná.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Yala tóoile añr bútore ekkán niyom loot fair de ki, gom mán goittó monehoilé, añr hañse bura gán aái boói táke.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Kiyólla-hoilé añí toh nizor bútottu Allar niyom ore bicí fosón gorí,
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 montor añí dekír de, añr jisím or híssa ókkol ot aró ekkán niyom asé, ziyáne añr dil or hé niyom loi larái gorí añré gunár niyom waán or bondi banai raké ziyán añr jisím or híssa ókkol ot táke.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Añí bicí fuckará! Moot ané de jisím yián ottu añré hone basaibó?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Alla re cúkuriya, Íba ye añré Isá Mosih añárar Malik or duara basaiyé!
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.