Romanos 4
rhgc (RHGC) vs BKJ
1 Héen óile, jisím or híkka ttu añárar ze baf asé hé Ibrahíme híyan or baabute kii loot faáil hoitám?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Kiyólla-hoilé Ibrahím ore zodi amóle forhésgar bóuli kobul gorá gíyeh de óile, tóoile toh yóggwa ttu borái goríbar kessú tákito, montor Allar muúntu no.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pak-kalam ot kii asé? Yián, “Ibrahíme Allar uore iman raikkíl, hétolla yóggwa re forhésgar bóuli gona gyíl.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ham goré de ítar tolof ore toh hádiya bóuli dóra no zah, bólke hók bóuli dóra zah.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Montor zee niki nizor amól or uore bóraca no gorí Ubár uore bóraca goré zibá ye bedini ókkol ore forhésgar bóuli kobul goré, ítare ítar hé imane beh forhésgar bóuli gona zah,
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 zendilla Dawude yó manúc ubá mubarek bouli hoiyé zibá re Alla ye amól sára forhésgar bóuli gone. Íba ye hoiyé de,
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Mubarek uitará
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Mubarek manúc ubá,
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Eṛé mubarek hoiyé de híyan kí siríf ázomi goijjá ókkol olla? Aar náki ázomi agoijjá ókkol olla yó? Kiyólla-hoilé pak-kalam ot toh añára endilla faiyí, “Ibrahím ore imane beh forhésgar bóuli gona gyíl.”
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Tóoile hoñtté gona gyíl dé? Yóggwa ye ázomi gorí baade né náki ázomi no goríbar age? Becók ázomi gorí baade no, bólke ázomi no goríbar age.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Forezai yóggwa ye ázomi goijjíl; yóggwar hé ázomi óilde ekkán nicán ziyáne dahá de, yóggwa ázomi agoijjá tákite lóti yóggwa re imane beh forhésgar bóuli gona gyíl. Hétolla bóuli yóggwa óilde uitará beggún or baf, zetará re ázomi agoijjá óile yo iman anóne forhésgar bóuli gona zah.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Héndilla, yóggwa ázomi goijjá uitarár óu baf zetará siríf ázomi goijjé de no, bólke endilla imane yó zindigi haṛa ziyán añárar baf Ibrahím ottu ázomi goríbar age accíl.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Kiyólla-hoilé Alla ye Ibrahím ore ze waada diíl, yóggwa edde yóggwar nosóle e duniyai miras faibo hoói, híyan toh yóggwa ye Córiyot amól gorí faiyé de no, bólke imane forhésgar ṭóori beh faiyé.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Kiyólla-hoilé Córiyot amól gorí zodi honókiye mirasdár ói fare, tóoile toh iman befózul óigiyoi, aar hé waadar honó kimot nái;
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 kiyólla-hoilé Córiyote toh gozzob éna ané, montor zeṛé córiyot nái, héṛe córiyot báñgar hotá yó nái.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Hétolla, hé miras imane beh faa zah, zeéne híyan rahámote ó aar hé waada Ibrahím or tamám nosóle faibo de híyan fakka ó; híyan siríf Córiyot amól-goróya ókkol olla no, bólke uitará lla yó zetará ttu iman asé Ibrahím or ḍóilla, zibá añára beggún or baf,
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 zendilla pak-kalam ot asé, “Añí toré boóut koum or baf banaiyí.” Yóggwa óilde Ubár nozor ot añárar baf zibár uore yóggwa ye iman raikkíl, yáni Allar uore, Zibá ye mora re zinda goré edde nái de jiníc ókkol Nizor hókume foida goré.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Ibrahíme honó acá no tákile yo acár sáañte iman ṭikai raikkíl, hétolla yóggwa boóut koum or baf óiye, zendilla yóggwa re howá gíyl de ki, “Tor nosól ókkol bicí óibo.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Zeñtté yóggwa tokoriban ek cót bosór óiye, buijjíl de, nizor moot or októ ḍáke aáigiyoi aar Sárah ttu yó fua zormo di faribár októ ar nái, montor toóu yóggwar iman komzur nó óiyo.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Allar waadar baabute yóggwar dil ot honó cók-cubá nú aiyé, bólke iman ot aró mozbut ói Allar taarif goittó,
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 aar yóggwa ttu furafuri ekin accíl de, Alla ttu Nizor waada fura goríbar óu kémota asé.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Yóggwa re hétolla beh forhésgar bóuli gona gyíl.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 “Forhésgar bóuli gona gyíl” hoó de hotá híyan siríf yóggwa lla leká gíyeh de no,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 bólke añára lla yó. Añára re yó de forhésgar bóuli gona zaybo, kiyólla-hoilé añára toh Ubár uore iman ainní Zibá ye Isá añárar Malik ore mora ttu zinda goijjé,
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 zibá re añárar hosúre beh moot or át ot tulídiya gíyl, aar añára forhésgar ṭóori bolla beh mora ttu zinda gorá gíyeh.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.