Romanos 4
rhgc (RHGC) vs ACF
1 Héen óile, jisím or híkka ttu añárar ze baf asé hé Ibrahíme híyan or baabute kii loot faáil hoitám?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Kiyólla-hoilé Ibrahím ore zodi amóle forhésgar bóuli kobul gorá gíyeh de óile, tóoile toh yóggwa ttu borái goríbar kessú tákito, montor Allar muúntu no.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pak-kalam ot kii asé? Yián, “Ibrahíme Allar uore iman raikkíl, hétolla yóggwa re forhésgar bóuli gona gyíl.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Ham goré de ítar tolof ore toh hádiya bóuli dóra no zah, bólke hók bóuli dóra zah.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Montor zee niki nizor amól or uore bóraca no gorí Ubár uore bóraca goré zibá ye bedini ókkol ore forhésgar bóuli kobul goré, ítare ítar hé imane beh forhésgar bóuli gona zah,
5 Mas, àquele que não pratica, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 zendilla Dawude yó manúc ubá mubarek bouli hoiyé zibá re Alla ye amól sára forhésgar bóuli gone. Íba ye hoiyé de,
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Mubarek uitará
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas,E cujos pecados são cobertos.
8 Mubarek manúc ubá,
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Eṛé mubarek hoiyé de híyan kí siríf ázomi goijjá ókkol olla? Aar náki ázomi agoijjá ókkol olla yó? Kiyólla-hoilé pak-kalam ot toh añára endilla faiyí, “Ibrahím ore imane beh forhésgar bóuli gona gyíl.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Tóoile hoñtté gona gyíl dé? Yóggwa ye ázomi gorí baade né náki ázomi no goríbar age? Becók ázomi gorí baade no, bólke ázomi no goríbar age.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Forezai yóggwa ye ázomi goijjíl; yóggwar hé ázomi óilde ekkán nicán ziyáne dahá de, yóggwa ázomi agoijjá tákite lóti yóggwa re imane beh forhésgar bóuli gona gyíl. Hétolla bóuli yóggwa óilde uitará beggún or baf, zetará re ázomi agoijjá óile yo iman anóne forhésgar bóuli gona zah.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles também na incircuncisão; a fim de que também a justiça lhes seja imputada;
12 Héndilla, yóggwa ázomi goijjá uitarár óu baf zetará siríf ázomi goijjé de no, bólke endilla imane yó zindigi haṛa ziyán añárar baf Ibrahím ottu ázomi goríbar age accíl.
12 E fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, que tivera na incircuncisão.
13 Kiyólla-hoilé Alla ye Ibrahím ore ze waada diíl, yóggwa edde yóggwar nosóle e duniyai miras faibo hoói, híyan toh yóggwa ye Córiyot amól gorí faiyé de no, bólke imane forhésgar ṭóori beh faiyé.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Kiyólla-hoilé Córiyot amól gorí zodi honókiye mirasdár ói fare, tóoile toh iman befózul óigiyoi, aar hé waadar honó kimot nái;
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 kiyólla-hoilé Córiyote toh gozzob éna ané, montor zeṛé córiyot nái, héṛe córiyot báñgar hotá yó nái.
15 Porque a lei opera a ira. Porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Hétolla, hé miras imane beh faa zah, zeéne híyan rahámote ó aar hé waada Ibrahím or tamám nosóle faibo de híyan fakka ó; híyan siríf Córiyot amól-goróya ókkol olla no, bólke uitará lla yó zetará ttu iman asé Ibrahím or ḍóilla, zibá añára beggún or baf,
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós,
17 zendilla pak-kalam ot asé, “Añí toré boóut koum or baf banaiyí.” Yóggwa óilde Ubár nozor ot añárar baf zibár uore yóggwa ye iman raikkíl, yáni Allar uore, Zibá ye mora re zinda goré edde nái de jiníc ókkol Nizor hókume foida goré.
17 (Como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí) perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Ibrahíme honó acá no tákile yo acár sáañte iman ṭikai raikkíl, hétolla yóggwa boóut koum or baf óiye, zendilla yóggwa re howá gíyl de ki, “Tor nosól ókkol bicí óibo.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, tanto que ele tornou-se pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Zeñtté yóggwa tokoriban ek cót bosór óiye, buijjíl de, nizor moot or októ ḍáke aáigiyoi aar Sárah ttu yó fua zormo di faribár októ ar nái, montor toóu yóggwar iman komzur nó óiyo.
19 E não enfraquecendo na fé, nào atentou para o seu próprio corpo já amortecido, pois era já de quase cem anos, nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Allar waadar baabute yóggwar dil ot honó cók-cubá nú aiyé, bólke iman ot aró mozbut ói Allar taarif goittó,
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus,
21 aar yóggwa ttu furafuri ekin accíl de, Alla ttu Nizor waada fura goríbar óu kémota asé.
21 E estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Yóggwa re hétolla beh forhésgar bóuli gona gyíl.
22 Assim isso lhe foi também imputado como justiça.
23 “Forhésgar bóuli gona gyíl” hoó de hotá híyan siríf yóggwa lla leká gíyeh de no,
23 Ora, não só por causa dele está escrito, que lhe fosse tomado em conta,
24 bólke añára lla yó. Añára re yó de forhésgar bóuli gona zaybo, kiyólla-hoilé añára toh Ubár uore iman ainní Zibá ye Isá añárar Malik ore mora ttu zinda goijjé,
24 Mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dentre os mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 zibá re añárar hosúre beh moot or át ot tulídiya gíyl, aar añára forhésgar ṭóori bolla beh mora ttu zinda gorá gíyeh.
25 O qual por nossos pecados foi entregue, e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.