Romanos 1
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Añí Pául, Mosih Isár éggwa gulam, zibá re sáhabi ói bolla ḍaka giyéh edde Allar kúchóbor or tobolik olla basílowa gíyeh,
1 Paulo, servo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo, separado para o evangelho de Deus,
2 ze kúchóbor or waada Alla ye age lóti Nizor nobi ókkol or duara pak-kalam ot mazé goijjíl.
2 que ele, no passado, prometeu por meio dos seus profetas nas Escrituras Sagradas.
3 Hé kúchóbor óilde Íbar Fuar baabute, zibá insán or hé rúwate Dawud or nosól ottu zormo óoil,
3 Este evangelho diz respeito a seu Filho, o qual, segundo a carne, veio da descendência de Davi
4 aar pakir Ruhr hé rúwate mora ttu zinda gorá gíyeh de hétolla kudurut or sáañte Allar Fua de dahá gíyeh. Íba óilde Isá Mosih añárar Malik,
4 e foi designado Filho de Deus com poder, segundo o Espírito de santidade, pela ressurreição dos mortos, a saber, Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 zibár duara añára rahámot edde sáhabigiri faiyí, zeéne Íbar nam ói bolla tamám koum ókkol ore iman ottu foida ó de fórmadarir héṛe aní;
5 Por meio dele viemos a receber graça e apostolado por amor do seu nome, para a obediência da fé, entre todos os gentios.
6 zetará re Isá Mosihr ói bolla ḍaka giyéh, ítarar bútore tuáñra yó asó.
6 Entre esses se encontram também vocês que foram chamados para pertencerem a Jesus Cristo.
7 Tuáñra zetará Rom cóor ot Allar adorbon asó, zetará re níki Alla ye Nizor pak bonda ói bolla ḍaikké, tuáñra beggún or hañse lekír:
7 A todos os amados de Deus que estão em Roma, chamados para ser santos. Que a graça e a paz de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês.
8 Ebbe age, añí tuáñra beggún olla Isá Mosihr duara añr Alla re cúkuriya gorír, kiyólla-hoilé tuáñrar iman or baabute toh duniyair agagura howá zar.
8 Em primeiro lugar, por meio de Jesus Cristo, dou graças ao meu Deus por todos vocês, porque a fé que vocês têm é proclamada no mundo inteiro.
9 Ze Allar Fuar baabute kúchóbor tobolik gorí-gorí añí fura dile Allar hédmot gorí, Íba añr gobá asé de ki, añí honó bad sára tuáñra re yaad gorí yore
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, é minha testemunha de como nunca deixo de fazer menção de vocês
10 duat hámica magi de, Alla ye sailé añí zen ebarot óile honó bote tuáñrar hañse aibár rasta fai.
10 em todas as minhas orações, pedindo que, em algum momento, pela vontade de Deus, surja uma oportunidade de visitá-los.
11 Kiyólla-hoilé añr ttu tuáñra llói milto kúb monehoór, zeéne añí aái tuáñra re ruúhanir kessú niyamot dii fari, ziíne tuáñra re mozbut goríbo;
11 Porque desejo muito vê-los, a fim de repartir com vocês algum dom espiritual, para que vocês sejam fortalecidos,
12 yáni, tuáñrar héṛe táki, tuáñra ttu edde añr ttu asé de imane ezzon ore ezzone josba di faijjum.
12 isto é, para que nos consolemos uns aos outros por meio da fé mútua: a de vocês e a minha.
13 Báiboináin ókkol, añr ttu tuáñra re zanaidito monehoór de ki, añí tuáñrar hañse ai bolla boóut bar niyot goijjílam de asé, montor etókkal foijjonto aái no faillam. Añí aitó saáilam de kiyólla-hoilé zeéne añí tuáñra ttu yó kessú fólfola fai, zendilla oinno koum ókkol ottu faiyí.
13 Quero que vocês saibam, irmãos, que muitas vezes me propus a ir visitá-los — no que tenho sido, até agora, impedido —, para conseguir algum fruto igualmente entre vocês, assim como também tenho conseguido entre os outros gentios.
14 Añr ttu manúc beggún or uore zimmadari asé, ítara Girík manúc óuk yáh gañiya óuk, elómdar óuk yáh be-elómdar óuk.
14 Pois sou devedor tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a insensatos.
15 Hétolla bóuli tuáñra zetará Rom ot asó, añr ttu tuáñrar hañse yó kúchóbor tobolik goittó bicí azzu asé.
15 Por isso, quanto a mim, estou pronto a anunciar o evangelho também a vocês que estão em Roma.
16 Añí toh kúchóbor loi no córmai, kiyólla-hoilé híyan toh iman anóya fottíkiyo re nejat di bolla Allar kudurut, age Yohúdi re yárbaade Beyohúdi re.
16 Pois não me envergonho do evangelho, porque é o poder de Deus para a salvação de todo aquele que crê, primeiro do judeu e também do grego.
17 Kiyólla-hoilé hé kúchóbor ot toh Allar oh forhésgari zahér ó, ziyán manúce siríf imane hásil gorí faijjíl edde faribó, zendilla pak-kalam ot asé, “Forhésgar manúc imane beh basi tákibo.”
17 Porque a justiça de Deus se revela no evangelho, de fé em fé, como está escrito: “O justo viverá por fé.”
18 Montor asman ottu Allar gozzob manúc uitarár hárr bedini edde kuham or ulḍa zahér ó, zetará sóiyi re kuham lói záfai raké,
18 A ira de Deus se revela do céu contra toda impiedade e injustiça dos seres humanos que, por meio da sua injustiça, suprimem a verdade.
19 kiyólla-hoilé Allar baabute ziín zani fara zah híin toh ítarar hañse sáf zahér, kiyólla-hoilé Alla ye híin ítarar hañse sáf zahér goijjé.
19 Pois o que se pode conhecer a respeito de Deus é manifesto entre eles, porque Deus lhes manifestou.
20 Duniyair foidayecir héñtte lóti toh Íbar dekí fara no zah de sifót ókkol sáf-sáf góri dahá zar, yáni Íbar ofúrani kudurut edde Kúdayi re; híin Íbar banaiya mohóluk ókkol ottu ót faa zah, hétolla manúc ítara ttu honó bahána nái.
20 Porque os atributos invisíveis de Deus, isto é, o seu eterno poder e a sua divindade, claramente se reconhecem, desde a criação do mundo, sendo percebidos por meio das coisas que Deus fez. Por isso, os seres humanos são indesculpáveis.
21 Ítara Alla re zani baade yo toh Íba re Alla ísafe izzot nó goré aar cúkuriya yó nó zana, bólke ítarar báfani behar óigiyoi aar ítarar obuz dil andáre bórigiyoi.
21 Porque, tendo conhecimento de Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças. Pelo contrário, se tornaram nulos em seus próprios raciocínios, e o coração insensato deles se obscureceu.
22 Ítara giyani bouli dabi goillé yo, ítara bekuf óigiyoi;
22 Dizendo que eram sábios, se tornaram tolos
23 aar ítara fána no ó de hé Allar ebaadot bad di endilla mutti ókkol or fuñza goijjé ziín fána óizagoi de insán or, faik or, sair-ṭéingga januwar or edde buke áñṛe de zandár or súrote banaiya.
23 e trocaram a glória do Deus incorruptível por imagens semelhantes ao ser humano corruptível, às aves, aos quadrúpedes e aos répteis.
24 Hétolla Alla ye ítara re ítarar dil or azzur nafak ham ókkol gorí bolla eridifélaiye, híyan olla bóuli ítara ezzon or jisím lói ezzone córmor ham goré.
24 Por isso, Deus os entregou à impureza, pelos desejos do coração deles, para desonrarem o seu corpo entre si.
25 Ítara misá ekkán olla Allar háñsa re bad difélaiye, aar Foida-goróya re no ói mohóluk or ebaadot edde hédmot goijjé. Montor Foida-goróyar taarif abadulabad ówat tákibo! Aamin.
25 Eles trocaram a verdade de Deus pela mentira, adorando e servindo a criatura em lugar do Criador, o qual é bendito para sempre. Amém!
26 Alla ye hétolla toh ítara re córomi ham or azzut eridifélaiye; ítarar beṛiyáin de úddwa ziyán milmilab or niyom asé híyan ore ulḍat bodolifélaiye.
26 Por causa disso, Deus os entregou a paixões vergonhosas. Porque até as mulheres trocaram o modo natural das relações íntimas por outro, contrário à natureza.
27 Héndilla, beṛaáin de yó beṛiyáin lói ziyán milmilab or niyom asé híyan bad di, oinno zon loi córmor ham goittó fool óigiyoi, yáni beṛaáin de beṛaáin lói córmor ham gorí bolla; hétolla ítara nizor uore ítarar hóraf ham or laayek zoribana ané.
27 Da mesma forma, também os homens, deixando o contato natural da mulher, se inflamaram mutuamente em sua sensualidade, cometendo indecência, homens com homens, e recebendo, em si mesmos, a merecida punição do seu erro.
28 Aró, ítara zettót Allar baabute zankari rakíto nó saá, Alla ye ítara re hóraf mon rakí bolla eridifélaiye, zeéne ítara ham uiín goré ziín gorón ṭík no;
28 E, por haverem desprezado o conhecimento de Deus, o próprio Deus os entregou a um modo de pensar reprovável, para praticarem coisas que não convêm.
29 ítara hárr kuham, burai, lalós edde hórafe furaiya; ítara hásorot, kún, hoijja, férokbazi edde ducconir kíyale bóraiya; ítara gifot-goróya,
29 Estão cheios de todo tipo de injustiça, perversidade, avareza e maldade. Estão cheios de inveja, homicídio, discórdia, engano e malícia. São difamadores,
30 bodnam-goróya, Alla re nafórot goróya, biyadof, anaṛi, edde fohór ola; ítara hóraf ham or rasta kúle, aar bafmaar nafórman ókkol;
30 caluniadores, inimigos de Deus, insolentes, arrogantes, orgulhosos, inventores de males, desobedientes aos pais,
31 ítara obuz, beiman, zaalem, edde berahám;
31 insensatos, desleais, sem afeição natural e sem misericórdia.
32 ítara Allar e hókum zane, ki hoilé, zetará héndilla ham híin goré ítara moot or laayek, montor toóu ítara siríf híin gorát táke de no, bólke aar zetará híin goré ítarar sáañt óu deh.
32 Embora conheçam a sentença de Deus, de que os que praticam tais coisas são passíveis de morte, eles não somente as fazem, mas também aprovam os que as praticam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.