Romanos 1
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Añí Pául, Mosih Isár éggwa gulam, zibá re sáhabi ói bolla ḍaka giyéh edde Allar kúchóbor or tobolik olla basílowa gíyeh,
1 Paulo, servo de Jesus Cristo, chamado para ser apóstolo, separado para o evangelho de Deus,
2 ze kúchóbor or waada Alla ye age lóti Nizor nobi ókkol or duara pak-kalam ot mazé goijjíl.
2 que ele antes havia prometido pelos seus profetas nas santas Escrituras,
3 Hé kúchóbor óilde Íbar Fuar baabute, zibá insán or hé rúwate Dawud or nosól ottu zormo óoil,
3 acerca de seu Filho, que nasceu da descendência de Davi segundo a carne,
4 aar pakir Ruhr hé rúwate mora ttu zinda gorá gíyeh de hétolla kudurut or sáañte Allar Fua de dahá gíyeh. Íba óilde Isá Mosih añárar Malik,
4 e que com poder foi declarado Filho de Deus segundo o espírito de santidade, pela ressurreição dentre os mortos-Jesus Cristo nosso Senhor,
5 zibár duara añára rahámot edde sáhabigiri faiyí, zeéne Íbar nam ói bolla tamám koum ókkol ore iman ottu foida ó de fórmadarir héṛe aní;
5 pelo qual recebemos a graça e o apostolado, por amor do seu nome, para a obediência da fé entre todos os gentios,
6 zetará re Isá Mosihr ói bolla ḍaka giyéh, ítarar bútore tuáñra yó asó.
6 entre os quais sois também vós chamados para serdes de Jesus Cristo;
7 Tuáñra zetará Rom cóor ot Allar adorbon asó, zetará re níki Alla ye Nizor pak bonda ói bolla ḍaikké, tuáñra beggún or hañse lekír:
7 a todos os que estais em Roma, amados de Deus, chamados para serdes santos: Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
8 Ebbe age, añí tuáñra beggún olla Isá Mosihr duara añr Alla re cúkuriya gorír, kiyólla-hoilé tuáñrar iman or baabute toh duniyair agagura howá zar.
8 Primeiramente dou graças ao meu Deus, mediante Jesus Cristo, por todos vós, porque em todo o mundo é anunciada a vossa fé.
9 Ze Allar Fuar baabute kúchóbor tobolik gorí-gorí añí fura dile Allar hédmot gorí, Íba añr gobá asé de ki, añí honó bad sára tuáñra re yaad gorí yore
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, me é testemunha de como incessantemente faço menção de vós,
10 duat hámica magi de, Alla ye sailé añí zen ebarot óile honó bote tuáñrar hañse aibár rasta fai.
10 pedindo sempre em minhas orações que, afinal, pela vontade de Deus, se me ofereça boa ocasião para ir ter convosco.
11 Kiyólla-hoilé añr ttu tuáñra llói milto kúb monehoór, zeéne añí aái tuáñra re ruúhanir kessú niyamot dii fari, ziíne tuáñra re mozbut goríbo;
11 Porque desejo muito ver-vos, para vos comunicar algum dom espiritual, a fim de que sejais fortalecidos;
12 yáni, tuáñrar héṛe táki, tuáñra ttu edde añr ttu asé de imane ezzon ore ezzone josba di faijjum.
12 isto é, para que juntamente convosco eu seja consolado em vós pela fé mútua, vossa e minha.
13 Báiboináin ókkol, añr ttu tuáñra re zanaidito monehoór de ki, añí tuáñrar hañse ai bolla boóut bar niyot goijjílam de asé, montor etókkal foijjonto aái no faillam. Añí aitó saáilam de kiyólla-hoilé zeéne añí tuáñra ttu yó kessú fólfola fai, zendilla oinno koum ókkol ottu faiyí.
13 E não quero que ignoreis, irmãos, que muitas vezes propus visitar-vos {mas até agora tenho sido impedido}, para conseguir algum fruto entre vós, como também entre os demais gentios.
14 Añr ttu manúc beggún or uore zimmadari asé, ítara Girík manúc óuk yáh gañiya óuk, elómdar óuk yáh be-elómdar óuk.
14 Eu sou devedor, tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a ignorantes.
15 Hétolla bóuli tuáñra zetará Rom ot asó, añr ttu tuáñrar hañse yó kúchóbor tobolik goittó bicí azzu asé.
15 De modo que, quanto está em mim, estou pronto para anunciar o evangelho também a vós que estais em Roma.
16 Añí toh kúchóbor loi no córmai, kiyólla-hoilé híyan toh iman anóya fottíkiyo re nejat di bolla Allar kudurut, age Yohúdi re yárbaade Beyohúdi re.
16 Porque não me envergonho do evangelho, pois é o poder de Deus para salvação de todo aquele que crê; primeiro do judeu, e também do grego.
17 Kiyólla-hoilé hé kúchóbor ot toh Allar oh forhésgari zahér ó, ziyán manúce siríf imane hásil gorí faijjíl edde faribó, zendilla pak-kalam ot asé, “Forhésgar manúc imane beh basi tákibo.”
17 Porque no evangelho é revelada, de fé em fé, a justiça de Deus, como está escrito: Mas o justo viverá da fé.
18 Montor asman ottu Allar gozzob manúc uitarár hárr bedini edde kuham or ulḍa zahér ó, zetará sóiyi re kuham lói záfai raké,
18 Pois do céu é revelada a ira de Deus contra toda a impiedade e injustiça dos homens que detêm a verdade em injustiça.
19 kiyólla-hoilé Allar baabute ziín zani fara zah híin toh ítarar hañse sáf zahér, kiyólla-hoilé Alla ye híin ítarar hañse sáf zahér goijjé.
19 Porquanto, o que de Deus se pode conhecer, neles se manifesta, porque Deus lho manifestou.
20 Duniyair foidayecir héñtte lóti toh Íbar dekí fara no zah de sifót ókkol sáf-sáf góri dahá zar, yáni Íbar ofúrani kudurut edde Kúdayi re; híin Íbar banaiya mohóluk ókkol ottu ót faa zah, hétolla manúc ítara ttu honó bahána nái.
20 Pois os seus atributos invisíveis, o seu eterno poder e divindade, são claramente vistos desde a criação do mundo, sendo percebidos mediante as coisas criadas, de modo que eles são inescusáveis;
21 Ítara Alla re zani baade yo toh Íba re Alla ísafe izzot nó goré aar cúkuriya yó nó zana, bólke ítarar báfani behar óigiyoi aar ítarar obuz dil andáre bórigiyoi.
21 porquanto, tendo conhecido a Deus, contudo não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças, antes nas suas especulações se desvaneceram, e o seu coração insensato se obscureceu.
22 Ítara giyani bouli dabi goillé yo, ítara bekuf óigiyoi;
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se estultos,
23 aar ítara fána no ó de hé Allar ebaadot bad di endilla mutti ókkol or fuñza goijjé ziín fána óizagoi de insán or, faik or, sair-ṭéingga januwar or edde buke áñṛe de zandár or súrote banaiya.
23 e mudaram a glória do Deus incorruptível em semelhança da imagem de homem corruptível, e de aves, e de quadrúpedes, e de répteis.
24 Hétolla Alla ye ítara re ítarar dil or azzur nafak ham ókkol gorí bolla eridifélaiye, híyan olla bóuli ítara ezzon or jisím lói ezzone córmor ham goré.
24 Por isso Deus os entregou, nas concupiscências de seus corações, à imundícia, para serem os seus corpos desonrados entre si;
25 Ítara misá ekkán olla Allar háñsa re bad difélaiye, aar Foida-goróya re no ói mohóluk or ebaadot edde hédmot goijjé. Montor Foida-goróyar taarif abadulabad ówat tákibo! Aamin.
25 pois trocaram a verdade de Deus pela mentira, e adoraram e serviram à criatura antes que ao Criador, que é bendito eternamente. Amém.
26 Alla ye hétolla toh ítara re córomi ham or azzut eridifélaiye; ítarar beṛiyáin de úddwa ziyán milmilab or niyom asé híyan ore ulḍat bodolifélaiye.
26 Pelo que Deus os entregou a paixões infames. Porque até as suas mulheres mudaram o uso natural no que é contrário à natureza;
27 Héndilla, beṛaáin de yó beṛiyáin lói ziyán milmilab or niyom asé híyan bad di, oinno zon loi córmor ham goittó fool óigiyoi, yáni beṛaáin de beṛaáin lói córmor ham gorí bolla; hétolla ítara nizor uore ítarar hóraf ham or laayek zoribana ané.
27 semelhantemente, também os varões, deixando o uso natural da mulher, se inflamaram em sua sensualidade uns para como os outros, varão com varão, cometendo torpeza e recebendo em si mesmos a devida recompensa do seu erro.
28 Aró, ítara zettót Allar baabute zankari rakíto nó saá, Alla ye ítara re hóraf mon rakí bolla eridifélaiye, zeéne ítara ham uiín goré ziín gorón ṭík no;
28 E assim como eles rejeitaram o conhecimento de Deus, Deus, por sua vez, os entregou a um sentimento depravado, para fazerem coisas que não convêm;
29 ítara hárr kuham, burai, lalós edde hórafe furaiya; ítara hásorot, kún, hoijja, férokbazi edde ducconir kíyale bóraiya; ítara gifot-goróya,
29 estando cheios de toda a injustiça, malícia, cobiça, maldade; cheios de inveja, homicídio, contenda, dolo, malignidade;
30 bodnam-goróya, Alla re nafórot goróya, biyadof, anaṛi, edde fohór ola; ítara hóraf ham or rasta kúle, aar bafmaar nafórman ókkol;
30 sendo murmuradores, detratores, aborrecedores de Deus, injuriadores, soberbos, presunçosos, inventores de males, desobedientes ao pais;
31 ítara obuz, beiman, zaalem, edde berahám;
31 néscios, infiéis nos contratos, sem afeição natural, sem misericórdia;
32 ítara Allar e hókum zane, ki hoilé, zetará héndilla ham híin goré ítara moot or laayek, montor toóu ítara siríf híin gorát táke de no, bólke aar zetará híin goré ítarar sáañt óu deh.
32 os quais, conhecendo bem o decreto de Deus, que declara dignos de morte os que tais coisas praticam, não somente as fazem, mas também aprovam os que as praticam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.