Mateus 9

rhgc (RHGC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Isá noow ot uṛí, ḍií farái Nizor cóor ot aiccé.
1 Entrando Jesus num barco, atravessou o mar e foi para a sua própria cidade.
2 Hétunot hodún maincé bisánat neiṭṭa ek añtur manúc ore Íbar hañse ainné. Ítarar iman dekí Isá ye añtur manúc cwa re hoór de, “Ó fut, hímmot gor; tor guná maf gorídiya gíyeh.”
2 Alguns homens trouxeram-lhe um paralítico, deitado numa cama. Vendo a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: "Tenha bom ânimo, filho; os seus pecados estão perdoados".
3 Híyan fúni hoozzon aleme dile-dile hoór de, “E Manúc cwa ye toh kuféri gorér!”
3 Diante disso, alguns mestres da lei disseram a si mesmos: "Este homem está blasfemando! "
4 Isá ye ítarar báfani re zani hoór de, “Tuáñra dile-dile hóraf kiyá báfor?
4 Conhecendo Jesus seus pensamentos, disse-lhes: "Por que vocês pensam maldosamente em seus corações?
5 Hoité hon nán aásan, ki ‘Tor guná maf gorídiya gíyeh,’ aar náki ‘Uṛí áñṭ’?
5 Que é mais fácil dizer: ‘Os seus pecados estão perdoados’, ou: ‘Levante-se e ande’?
6 Lekin Añr ttu tuáñra re yián zanaidito monehoór, e duniyait guná maf goríbar kémota Manúc or Fua ttu asé.” Tói Íba ye añtur manúc cwa re hoór de, “Uṭ, tor bisána tulí looi gór ot zagói.”
6 Mas, para que vocês saibam que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados" — disse ao paralítico: "Levante-se, pegue a sua maca e vá para casa".
7 Hétunot yóggwa uṛí gór ot giiyégoi.
7 Ele se levantou e foi.
8 Híyan dekí manúc ókkol ḍooraigiyói, aar Allar taarif gorát doijje, zibá ye insán ore héndilla kémota diiyé.
8 Vendo isso, a multidão ficou cheia de temor e glorificou a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Isá híyan ttu zaite-zaite dekér de, Moti nam or ezzon manúc házana tulé de gór ot boói táikke. Íba ye yóggwa re hoór de, “Añr fisáli doro.” Hétunot yóggwa uṛí Íbar fisáli doijje.
9 Passando por ali, Jesus viu um homem chamado Mateus, sentado na coletoria, e disse-lhe: "Siga-me". Mateus levantou-se e o seguiu.
10 Yárbaade eén óiye, Isá zeñtté Motir gór ot hána háar, boóut zon házana-tulóya edde gunágar ókkol óu aái Isá edde Íbar ummot ókkol or fúañti háito boiccé.
10 Estando Jesus em casa, foram comer com ele e seus discípulos muitos publicanos e "pecadores".
11 Féroci ókkole híyan dekí Íbar ummot ókkol ottu fusár gorér de, “Tuáñrar Ustate házana-tulóya ókkol or edde gunágar ókkol or fúañti kiyá hána háa?”
11 Vendo isso, os fariseus perguntaram aos discípulos dele: "Por que o mestre de vocês come com publicanos e ‘pecadores’? "
12 Híyan fúni Isá ye hoór de, “Araimma ókkol ottu toh ḍakṭor no lage, montor biyaraimma ókkol ottu beh lage.
12 Ouvindo isso, Jesus disse: "Não são os que têm saúde que precisam de médico, mas sim os doentes.
13 Tuáñra zai e hotár maáni kii cíkogoi, ‘Añí kurbani saái de no, bólke rahám saái deh.’Kiyólla-hoilé Añí dawot dito aiccí de forhésgar ókkol ore no, bólke gunágar ókkol ore.”
13 Vão aprender o que significa isto: ‘Desejo misericórdia, não sacrifícios’. Pois eu não vim chamar justos, mas pecadores".
14 Hétunot Yaháyar ummot ókkol Isár hañse aái Íba ttu fusár gorér de, “Añára edde Féroci ókkole toh nitti ruza rakí, montor Tuáñr ummot ókkole kiyá ruza no raké?”
14 Então os discípulos de João vieram perguntar-lhe: "Por que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não? "
15 Isá ye ítara re hoór de, “Dulá fúañti tákite kí boiraitta ókkol ferecan ói fare? Montor eén din aibó, zeñtté dulá re ítarar hañsóttu loiféla zaybo, héñtte ítara ruza rakíbo.
15 Jesus respondeu: "Como podem os convidados do noivo ficar de luto enquanto o noivo está com eles? Virão dias quando o noivo lhes será tirado; então jejuarão.
16 “Honókiye toh furan fucák ot noya hoor tali dede nái; kiyólla-hoilé hé fucák ottu tali gán zórizayboi, aar fáṛa híyan aró ḍoóñr óizayboi.
16 "Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha, pois o remendo forçará a roupa, tornando pior o rasgo.
17 Héndilla, honókiye noya anggur or roc ore furan samarar hóillat raké de nái; zodi rakíle toh hóilla gún fáṛi roc cún golizaybói, aar hóilla gún óu borbad zayboi. Hétolla, noya anggur or roc ore noya samarar hóillat raké deh, tói duní gún héfazot táke.”
17 Nem se põe vinho novo em vasilhas de couro velhas; se o fizer, as vasilhas se rebentarão, o vinho se derramará e as vasilhas se estragarão. Pelo contrário, põe-se vinho novo em vasilhas de couro novas; e ambos se conservam".
18 Isá ye ítara re híin hoór de októt, mujilíc-hánar ézzon sóddar aái Íba re sóida gorí hoór de, “Añr zérfua wa ehón-ehón morigiyói. Montor Tuñí aái híbar uore át doogái, tói híba zinda óizayboi.”
18 Falava ele ainda quando um dos dirigentes da sinagoga chegou, ajoelhou-se diante dele e disse: "Minha filha acaba de morrer. Vem e impõe a tua mão sobre ela, e ela viverá".
19 Hétunot Isá uṛí yóggwar fúañti zaat doijje, fúañti Íbar ummot ókkol óu giiyé.
19 Jesus levantou-se e foi com ele, e também os seus discípulos.
20 Zaite-zaite eggwá baró bosór foijjonto kúnzari zár de mayafua Isár fisór ttu aái Íbar hoor or hañra súiye.
20 Nisso uma mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, chegou por trás dele e tocou na borda do seu manto,
21 Kiyólla-hoilé híba ye báippil de, “Zodi añí siríf Íbar hoor súi, añí gom óizaiyumboi.”
21 pois dizia a si mesma: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
22 Isá ye fíri híba re dekí hoór de, “Ó zíi, hímmot gor! Tor imane toré gom goijjé.” Tói éhon or bútore mayafua wa gom óigiyoi.
22 Voltando-se, Jesus a viu e disse: "Ânimo, filha, a sua fé a curou! " E desde aquele instante a mulher ficou curada.
23 Isá zeñtté sóddar gwar gór ot aái bací-bazoya ókkol ore edde maincór holholani deikké,
23 Quando ele chegou à casa do dirigente da sinagoga e viu os flautistas e a multidão agitada,
24 Íba ye hoór de, “Tuáñra neelogói. Zérfua morigiyói de no, bólke gúm zar deh.” Hétunot ítara Íba re lói áñcat doijje.
24 disse: "Saiam! A menina não está morta, mas dorme". Todos começaram a rir dele.
25 Montor manúc cún ore baáre neelai difélai baade, Íba bútore góli zérfua war át dóijje, tói híba uṛígiyoi.
25 Depois que a multidão se afastou, ele entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Hé hóbor híyan hé elakar agagurat fóligiyoi.
26 A notícia deste acontecimento espalhou-se por toda aquela região.
27 Isá híyan ttu zaargói de októt, dui zon añdá manúc Íbar fisá doijje. Ítara ḍak mari-mari hoór de, “Ó Dawud or Fua, añárar uore rahám goró!”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, clamando: "Filho de Davi, tem misericórdia de nós! "
28 Zeñtté Isá gór ot góille, añdá manúc cún Íbar héṛe aiccé. Íba ye ítara ttu fusár gorér de, “Añí yián gorí faijjum de tuáñra biccác goró ne?”
28 Entrando ele em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: "Vocês crêem que eu sou capaz de fazer isso? " Eles responderam: "Sim, Senhor! "
29 Tói Íba ye ítarar suk dóri hoór de, “Tuáñrar iman mozin híyan tuáñra lla óuk.”
29 E ele, tocando nos olhos deles, disse: "Que lhes seja feito segundo a fé que vocês têm! "
30 Hétunot ítarar suk kúligiyoi. Isá ye ítara re eén hoói dorógori maná goijjíl, “Saiyó, yián or baabute honókiye no zane fán.”
30 E a visão deles foi restaurada. Então Jesus os advertiu severamente: "Cuidem para que ninguém saiba disso".
31 Montor ítara zai hé elakar agagurat Íbar baabute hóbor fólaidiye.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia por toda aquela região.
32 Ítara baáre zaargói de októt, kessú maincé Isár hañse ezzon búte-faiya buk manúc ainné.
32 Enquanto eles se retiravam, foi levado a Jesus um homem endemoninhado que não podia falar.
33 Isá ye bút twa dáfaiye rár, hé buk manúc cwa mati faijjé. Híyane manúc ókkol taajup óigiyoi, aar hoór de, “Endilla toh Isráil or bútore honódin dahá gíyeh de nái.”
33 Quando o demônio foi expulso, o mudo começou a falar. A multidão ficou admirada e disse: "Nunca se viu nada parecido em Israel! "
34 Montor Féroci ókkole hoór de, “Ibá ye bút ókkol dáfa de bút ókkol or sóddar or taakote.”
34 Mas os fariseus diziam: "É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa demônios".
35 Isá fottí cóore-cóore edde fara-fara zai Yohúdir mujilíc-hána ókkol ot taalim diyat, asmani raijjor kúchóbor tobolik gorát, edde fottí kisím or biyaram edde fottí kisím or ocúk ókkol gom gorát accíl.
35 Jesus ia passando por todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando as boas novas do Reino e curando todas as enfermidades e doenças.
36 Manúc or dol dekí Íba ttu feṭfuijjil, kiyólla-hoilé ítara soroya sára bérasóol or ḍóilla ocántit edde modot sára accíl.
36 Ao ver as multidões, teve compaixão delas, porque estavam aflitas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Hétunot Íba ye Nizor ummot ókkol ore hoór de, “Fósol de bicí asé, montor dooiya bicí hom.
37 Então disse aos seus discípulos: "A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Hétolla fósol or Malik ore fóriyat goró, Íbar fósol daito dooiya ókkol difeṛái bolla.”
38 Peçam, pois, ao Senhor da seara que envie trabalhadores para a sua seara".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.