Mateus 9

rhgc (RHGC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Isá noow ot uṛí, ḍií farái Nizor cóor ot aiccé.
1 E, entrando no barco, passou para a outra margem, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado numa cama.
2 Hétunot hodún maincé bisánat neiṭṭa ek añtur manúc ore Íbar hañse ainné. Ítarar iman dekí Isá ye añtur manúc cwa re hoór de, “Ó fut, hímmot gor; tor guná maf gorídiya gíyeh.”
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo; perdoados te são os teus pecados.
3 Híyan fúni hoozzon aleme dile-dile hoór de, “E Manúc cwa ye toh kuféri gorér!”
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Isá ye ítarar báfani re zani hoór de, “Tuáñra dile-dile hóraf kiyá báfor?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vosso coração?
5 Hoité hon nán aásan, ki ‘Tor guná maf gorídiya gíyeh,’ aar náki ‘Uṛí áñṭ’?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer ao paralítico: Perdoados te são os
6 Lekin Añr ttu tuáñra re yián zanaidito monehoór, e duniyait guná maf goríbar kémota Manúc or Fua ttu asé.” Tói Íba ye añtur manúc cwa re hoór de, “Uṭ, tor bisána tulí looi gór ot zagói.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse então ao paralítico: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
7 Hétunot yóggwa uṛí gór ot giiyégoi.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Híyan dekí manúc ókkol ḍooraigiyói, aar Allar taarif gorát doijje, zibá ye insán ore héndilla kémota diiyé.
8 E a multidão, vendo isso, maravilhou-se e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Isá híyan ttu zaite-zaite dekér de, Moti nam or ezzon manúc házana tulé de gór ot boói táikke. Íba ye yóggwa re hoór de, “Añr fisáli doro.” Hétunot yóggwa uṛí Íbar fisáli doijje.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem chamado Mateus e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Yárbaade eén óiye, Isá zeñtté Motir gór ot hána háar, boóut zon házana-tulóya edde gunágar ókkol óu aái Isá edde Íbar ummot ókkol or fúañti háito boiccé.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Féroci ókkole híyan dekí Íbar ummot ókkol ottu fusár gorér de, “Tuáñrar Ustate házana-tulóya ókkol or edde gunágar ókkol or fúañti kiyá hána háa?”
11 E os fariseus, vendo isso, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Híyan fúni Isá ye hoór de, “Araimma ókkol ottu toh ḍakṭor no lage, montor biyaraimma ókkol ottu beh lage.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim, os doentes.
13 Tuáñra zai e hotár maáni kii cíkogoi, ‘Añí kurbani saái de no, bólke rahám saái deh.’Kiyólla-hoilé Añí dawot dito aiccí de forhésgar ókkol ore no, bólke gunágar ókkol ore.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício. Porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Hétunot Yaháyar ummot ókkol Isár hañse aái Íba ttu fusár gorér de, “Añára edde Féroci ókkole toh nitti ruza rakí, montor Tuáñr ummot ókkole kiyá ruza no raké?”
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós, e os fariseus, muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Isá ye ítara re hoór de, “Dulá fúañti tákite kí boiraitta ókkol ferecan ói fare? Montor eén din aibó, zeñtté dulá re ítarar hañsóttu loiféla zaybo, héñtte ítara ruza rakíbo.
15 E disse-lhes Jesus: Podem, andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 “Honókiye toh furan fucák ot noya hoor tali dede nái; kiyólla-hoilé hé fucák ottu tali gán zórizayboi, aar fáṛa híyan aró ḍoóñr óizayboi.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em veste velha, porque semelhante remendo rompe a veste, e faz-se maior a rotura.
17 Héndilla, honókiye noya anggur or roc ore furan samarar hóillat raké de nái; zodi rakíle toh hóilla gún fáṛi roc cún golizaybói, aar hóilla gún óu borbad zayboi. Hétolla, noya anggur or roc ore noya samarar hóillat raké deh, tói duní gún héfazot táke.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás, rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Isá ye ítara re híin hoór de októt, mujilíc-hánar ézzon sóddar aái Íba re sóida gorí hoór de, “Añr zérfua wa ehón-ehón morigiyói. Montor Tuñí aái híbar uore át doogái, tói híba zinda óizayboi.”
18 Dizendo-lhes ele essas coisas, eis que chegou um chefe e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Hétunot Isá uṛí yóggwar fúañti zaat doijje, fúañti Íbar ummot ókkol óu giiyé.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu- o, e os seus discípulos também.
20 Zaite-zaite eggwá baró bosór foijjonto kúnzari zár de mayafua Isár fisór ttu aái Íbar hoor or hañra súiye.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla da sua veste,
21 Kiyólla-hoilé híba ye báippil de, “Zodi añí siríf Íbar hoor súi, añí gom óizaiyumboi.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, ficarei sã.
22 Isá ye fíri híba re dekí hoór de, “Ó zíi, hímmot gor! Tor imane toré gom goijjé.” Tói éhon or bútore mayafua wa gom óigiyoi.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Isá zeñtté sóddar gwar gór ot aái bací-bazoya ókkol ore edde maincór holholani deikké,
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas e o povo em alvoroço,
24 Íba ye hoór de, “Tuáñra neelogói. Zérfua morigiyói de no, bólke gúm zar deh.” Hétunot ítara Íba re lói áñcat doijje.
24 disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riram-se dele.
25 Montor manúc cún ore baáre neelai difélai baade, Íba bútore góli zérfua war át dóijje, tói híba uṛígiyoi.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Hé hóbor híyan hé elakar agagurat fóligiyoi.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Isá híyan ttu zaargói de októt, dui zon añdá manúc Íbar fisá doijje. Ítara ḍak mari-mari hoór de, “Ó Dawud or Fua, añárar uore rahám goró!”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando e dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Zeñtté Isá gór ot góille, añdá manúc cún Íbar héṛe aiccé. Íba ye ítara ttu fusár gorér de, “Añí yián gorí faijjum de tuáñra biccác goró ne?”
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Tói Íba ye ítarar suk dóri hoór de, “Tuáñrar iman mozin híyan tuáñra lla óuk.”
29 Tocou, então, os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Hétunot ítarar suk kúligiyoi. Isá ye ítara re eén hoói dorógori maná goijjíl, “Saiyó, yián or baabute honókiye no zane fán.”
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém
31 Montor ítara zai hé elakar agagurat Íbar baabute hóbor fólaidiye.
31 Mas, tendo ele saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Ítara baáre zaargói de októt, kessú maincé Isár hañse ezzon búte-faiya buk manúc ainné.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Isá ye bút twa dáfaiye rár, hé buk manúc cwa mati faijjé. Híyane manúc ókkol taajup óigiyoi, aar hoór de, “Endilla toh Isráil or bútore honódin dahá gíyeh de nái.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Montor Féroci ókkole hoór de, “Ibá ye bút ókkol dáfa de bút ókkol or sóddar or taakote.”
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Isá fottí cóore-cóore edde fara-fara zai Yohúdir mujilíc-hána ókkol ot taalim diyat, asmani raijjor kúchóbor tobolik gorát, edde fottí kisím or biyaram edde fottí kisím or ocúk ókkol gom gorát accíl.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do Reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Manúc or dol dekí Íba ttu feṭfuijjil, kiyólla-hoilé ítara soroya sára bérasóol or ḍóilla ocántit edde modot sára accíl.
36 E, vendo a multidão, teve grande compaixão deles, porque andavam desgarrados e errantes como ovelhas que não têm pastor.
37 Hétunot Íba ye Nizor ummot ókkol ore hoór de, “Fósol de bicí asé, montor dooiya bicí hom.
37 Então, disse aos seus discípulos: A
38 Hétolla fósol or Malik ore fóriyat goró, Íbar fósol daito dooiya ókkol difeṛái bolla.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande ceifeiros para a sua

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.