Mateus 9
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Isá noow ot uṛí, ḍií farái Nizor cóor ot aiccé.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Hétunot hodún maincé bisánat neiṭṭa ek añtur manúc ore Íbar hañse ainné. Ítarar iman dekí Isá ye añtur manúc cwa re hoór de, “Ó fut, hímmot gor; tor guná maf gorídiya gíyeh.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Híyan fúni hoozzon aleme dile-dile hoór de, “E Manúc cwa ye toh kuféri gorér!”
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Isá ye ítarar báfani re zani hoór de, “Tuáñra dile-dile hóraf kiyá báfor?
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Hoité hon nán aásan, ki ‘Tor guná maf gorídiya gíyeh,’ aar náki ‘Uṛí áñṭ’?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Lekin Añr ttu tuáñra re yián zanaidito monehoór, e duniyait guná maf goríbar kémota Manúc or Fua ttu asé.” Tói Íba ye añtur manúc cwa re hoór de, “Uṭ, tor bisána tulí looi gór ot zagói.”
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Hétunot yóggwa uṛí gór ot giiyégoi.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Híyan dekí manúc ókkol ḍooraigiyói, aar Allar taarif gorát doijje, zibá ye insán ore héndilla kémota diiyé.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Isá híyan ttu zaite-zaite dekér de, Moti nam or ezzon manúc házana tulé de gór ot boói táikke. Íba ye yóggwa re hoór de, “Añr fisáli doro.” Hétunot yóggwa uṛí Íbar fisáli doijje.
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Yárbaade eén óiye, Isá zeñtté Motir gór ot hána háar, boóut zon házana-tulóya edde gunágar ókkol óu aái Isá edde Íbar ummot ókkol or fúañti háito boiccé.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Féroci ókkole híyan dekí Íbar ummot ókkol ottu fusár gorér de, “Tuáñrar Ustate házana-tulóya ókkol or edde gunágar ókkol or fúañti kiyá hána háa?”
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Híyan fúni Isá ye hoór de, “Araimma ókkol ottu toh ḍakṭor no lage, montor biyaraimma ókkol ottu beh lage.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 Tuáñra zai e hotár maáni kii cíkogoi, ‘Añí kurbani saái de no, bólke rahám saái deh.’Kiyólla-hoilé Añí dawot dito aiccí de forhésgar ókkol ore no, bólke gunágar ókkol ore.”
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Hétunot Yaháyar ummot ókkol Isár hañse aái Íba ttu fusár gorér de, “Añára edde Féroci ókkole toh nitti ruza rakí, montor Tuáñr ummot ókkole kiyá ruza no raké?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Isá ye ítara re hoór de, “Dulá fúañti tákite kí boiraitta ókkol ferecan ói fare? Montor eén din aibó, zeñtté dulá re ítarar hañsóttu loiféla zaybo, héñtte ítara ruza rakíbo.
15 Jesus respondeu:
16 “Honókiye toh furan fucák ot noya hoor tali dede nái; kiyólla-hoilé hé fucák ottu tali gán zórizayboi, aar fáṛa híyan aró ḍoóñr óizayboi.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Héndilla, honókiye noya anggur or roc ore furan samarar hóillat raké de nái; zodi rakíle toh hóilla gún fáṛi roc cún golizaybói, aar hóilla gún óu borbad zayboi. Hétolla, noya anggur or roc ore noya samarar hóillat raké deh, tói duní gún héfazot táke.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Isá ye ítara re híin hoór de októt, mujilíc-hánar ézzon sóddar aái Íba re sóida gorí hoór de, “Añr zérfua wa ehón-ehón morigiyói. Montor Tuñí aái híbar uore át doogái, tói híba zinda óizayboi.”
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Hétunot Isá uṛí yóggwar fúañti zaat doijje, fúañti Íbar ummot ókkol óu giiyé.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Zaite-zaite eggwá baró bosór foijjonto kúnzari zár de mayafua Isár fisór ttu aái Íbar hoor or hañra súiye.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 Kiyólla-hoilé híba ye báippil de, “Zodi añí siríf Íbar hoor súi, añí gom óizaiyumboi.”
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Isá ye fíri híba re dekí hoór de, “Ó zíi, hímmot gor! Tor imane toré gom goijjé.” Tói éhon or bútore mayafua wa gom óigiyoi.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Isá zeñtté sóddar gwar gór ot aái bací-bazoya ókkol ore edde maincór holholani deikké,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Íba ye hoór de, “Tuáñra neelogói. Zérfua morigiyói de no, bólke gúm zar deh.” Hétunot ítara Íba re lói áñcat doijje.
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Montor manúc cún ore baáre neelai difélai baade, Íba bútore góli zérfua war át dóijje, tói híba uṛígiyoi.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Hé hóbor híyan hé elakar agagurat fóligiyoi.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Isá híyan ttu zaargói de októt, dui zon añdá manúc Íbar fisá doijje. Ítara ḍak mari-mari hoór de, “Ó Dawud or Fua, añárar uore rahám goró!”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Zeñtté Isá gór ot góille, añdá manúc cún Íbar héṛe aiccé. Íba ye ítara ttu fusár gorér de, “Añí yián gorí faijjum de tuáñra biccác goró ne?”
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Tói Íba ye ítarar suk dóri hoór de, “Tuáñrar iman mozin híyan tuáñra lla óuk.”
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Hétunot ítarar suk kúligiyoi. Isá ye ítara re eén hoói dorógori maná goijjíl, “Saiyó, yián or baabute honókiye no zane fán.”
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Montor ítara zai hé elakar agagurat Íbar baabute hóbor fólaidiye.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Ítara baáre zaargói de októt, kessú maincé Isár hañse ezzon búte-faiya buk manúc ainné.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Isá ye bút twa dáfaiye rár, hé buk manúc cwa mati faijjé. Híyane manúc ókkol taajup óigiyoi, aar hoór de, “Endilla toh Isráil or bútore honódin dahá gíyeh de nái.”
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Montor Féroci ókkole hoór de, “Ibá ye bút ókkol dáfa de bút ókkol or sóddar or taakote.”
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Isá fottí cóore-cóore edde fara-fara zai Yohúdir mujilíc-hána ókkol ot taalim diyat, asmani raijjor kúchóbor tobolik gorát, edde fottí kisím or biyaram edde fottí kisím or ocúk ókkol gom gorát accíl.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Manúc or dol dekí Íba ttu feṭfuijjil, kiyólla-hoilé ítara soroya sára bérasóol or ḍóilla ocántit edde modot sára accíl.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Hétunot Íba ye Nizor ummot ókkol ore hoór de, “Fósol de bicí asé, montor dooiya bicí hom.
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Hétolla fósol or Malik ore fóriyat goró, Íbar fósol daito dooiya ókkol difeṛái bolla.”
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.