Mateus 8
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Zeñtté Isá faár or uottú laimmégai, becábicí manúc ókkol Íbar fisá doijje.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Hé októt ezzon kurus biyaraimma ye aái Íba re sóida gorí hoór de, “Ó Malik, Tuñí sailé añré pak-sáf gorí faribá.”
2 E eis que um leproso aproximou-se e o adorou, dizendo: — Senhor, se quiser, pode me purificar.
3 Isá ye Nizor át barái yóggwa re dóri hoór de, “Añí saái; pak-sáf óizogoi.” Tói éhon or bútore yóggwa kurus biyaram ottu pak-sáf óigiyoi.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, ele ficou limpo da sua lepra.
4 Baade Isá ye yóggwa re hoór de, “Saiyó, yián honókiyo re no hoiyó; bólke zoo, nizoré imam or hañse dahógoi, aar maincór hañse gobá ó fan, Muúsa ye hókum díye de hé kurbani dogói.”
4 Então Jesus lhe disse:
5 Zeñtté Isá Kaparnahúm cóor ot góille, hétunot ezzon cáap, zibá ek cót fóous or sóddar, aái Íba re fóriyat gorér de,
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, um centurião se aproximou dele, implorando:
6 “Malik, añr gulam añtur ói gór ot fori táikke; íte kúb duk faar.”
6 — Senhor, o meu servo está na minha casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Isá ye yóggwa re hoór de, “Añí aái ítare gom goijjúm.”
7 Jesus lhe disse:
8 Montor cáap pwá ye hoór de, “Ó Malik, Tuñí añr gór or sal or nise aibár añí laayek no. Siríf muké hoó, tói añr gulam gom óizayboi.
8 Mas o centurião respondeu: — Senhor, não sou digno de recebê-lo em minha casa. Mas apenas mande com uma palavra, e o meu servo será curado.
9 Kiyólla-hoilé añí nize yó ar ezzon or hókumot or tole así, aar fóous ókkol añr nise asé. Añí ezzon ore ‘zaa,’ hoilé, íte zaa, ar ezzon ore ‘ai,’ hoilé, íte aiyé, aar añr gulam ore ‘yián gor,’ hoilé, íte híyan goré.”
9 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
10 Híyan fúni Isá taajup óigiyoi, aar zetará Íbar fisá dori accíl ítara re hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, Añí ettór ḍoóñr iman Isráili ókkol or bútore úddwa honókiyo ttu loot nó fai.
10 Ao ouvir isso, Jesus ficou admirado e disse aos que o acompanhavam:
11 Añí tuáñra re hoóir, fuk edde fosím ottu boóut zon aibó, aar ítara Ibrahím, Isahák, edde Yakub or fúañti asmani raijjot háito boibó.
11 Digo a vocês que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugar à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no Reino dos Céus.
12 Montor zetará raijjot tákon accíl, ítara re baáre andár ot félaidiya zaybo; héṛe hañdahaṛi edde date dat kirkirani óibo.”
12 Mas os filhos do Reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Baade Isá ye cáap pwá re hoór de, “Zoogói; tuñí zeén óibo bóuli biccác goijjó, héen tuáñr lla óuk.” Borabor hétunot yóggwar gulam mwa gom óigiyoi.
13 Então Jesus disse ao centurião: E, naquela mesma hora, o servo do centurião foi curado.
14 Yárbaade zeñtté Isá Fitor or gór ot aiccé, Íba ye dekér de, Fitor or hóuri gaatzore bisánat fori táikke.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada, com febre.
15 Íba ye yóggwar át dóijje rár yóggwa ttu gaatzor giiyégoi; baade yóggwa uṛí Íba re meémandari gorát doijje.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Háñz óiye rár, maincé Íbar hañse búte-faiya boóut zon ore ainníl. Íba ye jin ókkol ore muk zobane dáfaiye, aar zetará biyaraimma accíl ítara beggún ore gom goijjé.
16 Ao cair da tarde, trouxeram a Jesus muitos endemoniados. E apenas com a palavra expulsou os espíritos e curou todos os que estavam doentes,
17 Híyan etollá óiye, zeéne nobi Yesáyahr duara hoóil de yián fura ó,
17 para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías: “Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou as nossas doenças.”
18 Zeñtté Isá ye Íbar sairókul ttu ek dol manúc deikké, Íba ye ummot ókkol ore ḍiír oh hañsat zai bolla hókum díye.
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Hétunot ezzon alem aái Íba re hoór de, “Ustat, Tuñí zeṛé zaiba añí yó héṛe Tuáñr fisáli zaiyum.”
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse a Jesus: — Mestre, vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
20 Isá ye yóggwa re hoór de “Cíyal ókkol ottu gañt asé aar faik ókkol ottu bahá asé, montor Manúc or Fua ttu Nizor matá rakí bolla úddwa honó mikká zaga nái.”
20 Mas Jesus lhe respondeu:
21 Ar ezzon ummote Íba re hoór de, “Malik, age añí zai añr baf ore dohón gorí aiyí.”
21 E outro dos discípulos lhe disse: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
22 Montor Isá ye yóggwa re hoór de, “Añr fisáli aiyó, muruda ókkole ítarar nizor muruda re dohón goróukgoi.”
22 Mas Jesus respondeu:
23 Baade zeñtté Isá ekkán noow ot uiṭṭé, Íbar ummot ókkol óu Íbar fisá doijje.
23 Jesus entrou no barco e os seus discípulos o seguiram.
24 Atíkka ḍiít eggwá eén ḍoóñr tuwán cúru óiye, zeén níki noow gán goir or bútore gólizargoi. Montor Isá gúm ot accíl.
24 E eis que levantou-se no mar uma grande tempestade, de modo que as ondas cobriam o barco. Jesus, porém, estava dormindo.
25 Ummot tune Íbar hañse aái Íba re tulídi hoór de, “Ó Malik, añára re baso! Añára morizayrgói!”
25 Mas os discípulos foram acordá-lo, dizendo: — Senhor, salve-nos! Estamos perecendo!
26 Íba ye ítara re hoór de, “Ó hom biccác ola ókkol, tuáñra ḍoorór kiyá?” Tói Íba uṛí boiyar edde goir ore dóoñk díye rár, furafuri támaigiyoi.
26 Então Jesus perguntou: E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e tudo ficou bem calmo.
27 Manúc ítara taajup ói hoór de, “Ibá hondilla manúc? Boiyare edde faní ye úddwa de Ibár hotá mane!”
27 E aqueles homens ficaram admirados, dizendo: — Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Baade zeñtté Isá ḍiír okule Gadariniól or mulluk ot foóñicce, dui zon búte-faiya manúc hobor ottu neeliaité Íba llói dola óiye. Ítara eén hótara accíl, zeén níki honó manúc hé foñt báy zai no faitto.
28 Quando Jesus chegou à outra margem, à terra dos gadarenos, dois endemoniados foram ao seu encontro, saindo dentre os túmulos. Eles eram tão furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Atíkka ítara guzori-guzori hoór de, “Ó Allar Fua, Tuáñr ttu añára llói kii ham asé? Októ nó óite Tuñí hóno eṛé añára re toziya dito aiccó de né?”
29 E eis que gritaram: — O que você quer conosco, Filho de Deus? Você veio aqui nos atormentar antes do tempo?
30 Héṛe ítarar héntu hoddúr duré ḍoóñr ek zák cúwor sorer de accíl.
30 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando não longe deles.
31 Bút tune Íba re fóriyat gorér de, “Zodi Tuñí añára re neelaifélo, tóoile oh cúwor or zák kwar bútore duñraido.”
31 Então os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se você vai nos expulsar, mande-nos para a manada de porcos.
32 Íba ye híin ore hoór de, “Zoogói.” Hétunot híin neeli aái cúwor gún or bútore góillegoi; tói guñṛa zák kwa faár or haindá báy zure ḍiít duñri giiyé aar fanít ḍufí morigiyói.
32 Jesus disse: E eles, saindo, entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e morreram nas águas.
33 Soroya gún duñrdiyé, aar cóor ot zai beggún hóbor díye, fúañti-fúañti búte-faiya manúc cún or uore kii óiye de híyan óu hoiyé.
33 Os que tratavam dos porcos fugiram e, chegando à cidade, anunciaram todas estas coisas e o que tinha acontecido com os endemoniados.
34 Tói tamám cóor or manúc ókkol Isá llói milto neeillé. Ítara Íba re deikké rár, ítarar elaka ttu zaitogói Íba re fóriyat goijjé.
34 Então a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus. E, ao vê-lo, pediram-lhe com insistência que se retirasse da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.