Mateus 27

rhgc (RHGC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Zeñtté biínna óiye, ḍoóñr imam ókkol edde manúc or murubbi beggúne mili sólla goijjé de, Isá re zane marifélai bolla.
1 De manhã cedo, todos os chefes dos sacerdotes e líderes religiosos do povo tomaram a decisão de condenar Jesus à morte.
2 Baade ítara Íba re bañdí loizai hákim Filat ore gosáidiye.
2 E, amarrando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Zeñtté Yohúdah, zee niki Isá re dóridiye, íte deikké de Íba lla moot or hókum óiye, hétunot íte bicí afsús hái tiríc cwa rufar foicá gún ḍoóñr imam ókkol ore edde murubbi ókkol ore fíraidi
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus fora condenado, foi tomado de remorso e devolveu aos chefes dos sacerdotes e aos líderes religiosos as trinta moedas de prata.
4 hoór de, “Añí behosúr manúc cwa re marifélai bolla dóridi guná goijjí.”
4 E disse: "Pequei, pois traí sangue inocente". E eles retrucaram: "Que nos importa? A responsabilidade é sua".
5 Hétunot íte rufar foicá gún baitul-mukaddos or bútore melámari giiyégoi, aar zai nizoré nize fáñci háifelaiye.
5 Então Judas jogou o dinheiro dentro do templo, saindo, foi e enforcou-se.
6 Ḍoóñr imam ókkole rufar foicá gún looi hoór de, “Iín baitul-mukaddos or baccút rakón zayes no, kiyólla-hoilé iín lou wór dam.”
6 Os chefes dos sacerdotes ajuntaram as moedas e disseram: "É contra a lei colocar este dinheiro no tesouro, visto que é preço de sangue".
7 Baade ítara biyasana gorí, bidecóitta ókkol olla hoborostán banai bolla hé rufar foicá gún lói Kuáñijjar Zobin nán kinné.
7 Então decidiram usar aquele dinheiro para comprar o campo do Oleiro, para cemitério de estrangeiros.
8 Hétolla hé zaga gán ore aij foijjonto Lou wor Zaga hoói ḍake.
8 Por isso ele se chama campo de Sangue até o dia de hoje.
9 Híyane, nobi Yarmíyahr duara howá gíyl de yián fura óiye, “Ítara hé tiríc cwa rufar foicá gún loiyé, híin óilde Ubár dam, zibár dor Boni Isráil ókkole ṭík goijjíl;
9 Então se cumpriu o que fora dito pelo profeta Jeremias: "Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi avaliado pelo povo de Israel,
10 aar ítara híin ore Kuáñijjar Zobin nán kinat estemal goijjé, zendilla Mabude añré hókum díye.”
10 e as usaram para comprar o campo do Oleiro, como o Senhor me ordenou".
11 Isá hákim Filat or muúntu tíyai accíl, hákime Íba ttu fusár gorér de, “Tuñí Yohúdi ókkol or Baáñcca níki?”
11 Jesus foi posto diante do governador, e este lhe perguntou: "Você é o rei dos judeus? " Respondeu-lhe Jesus: "Tu o dizes".
12 Montor ḍoóñr imam múne edde murubbi gúne Íba re elzam lagat accíl de októt, Íba ye honó zuwab nó déh.
12 Acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes religiosos, ele nada respondeu.
13 Hétunot Filate Íba re hoór de, “Tuñí no fúnor níki itará Tuáñr ulḍa hodún gobá dér?”
13 Então Pilatos lhe perguntou: "Você não ouve a acusação que eles estão fazendo contra você? "
14 Montor Íba ye yóggwa re ekkán elzam or úddwa zuwab nó de, hétolla hákim ebbe taajup óigiyoi.
14 Mas Jesus não lhe respondeu nenhuma palavra, de modo que o governador ficou muito impressionado.
15 Hákim or niyom óilde, fottí Azadir-id or októt maincé ze hodi re hálas gorídito hoó hé hodi re hálas gorídon.
15 Por ocasião da festa era costume do governador soltar um prisioneiro escolhido pela multidão.
16 Hé októt ítara ttu ézzon nam hóraf mocúr hodi accíl, zar nam Bárabba.
16 Eles tinham, naquela ocasião, um prisioneiro muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Hétolla, zeñtté manúc ókkol zoma óiye, Filate ítara ttu fusár gorér de, “Tuáñra ttu añré haré tuáñrar hañse hálas gorídiya baitó monehoór, Bárabba re né, náki Isá re, zibá re Mosih hoó?”
17 Pilatos perguntou à multidão que ali se havia reunido: "Qual destes vocês querem que lhes solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo? "
18 Kiyólla-hoilé Filate zainto de, Yohúdir neta ókkole Isá re yóggwar hañse hásorot góri gosáidiye deh.
18 Porque sabia que o haviam entregado por inveja.
19 Filat bisar or toktór uore boói accíl de októt, yóggwar bou wé yóggwar hañse hóbor foóñsaiye de, “Hé behosúr Manúc cwa re kessú no goríyo, kiyólla-hoilé gel de raitta añí cóppon ot Íbar zoriya bicí duk faiyí.”
19 Estando Pilatos sentado no tribunal, sua mulher lhe enviou esta mensagem: "Não se envolva com este inocente, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele".
20 Lekin ḍoóñr imam ókkole edde murubbi ókkole manúc or dol ore uskaidiyé de, Bárabba re magi bolla aar Isá re marifélaito hoi bolla.
20 Mas os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos convenceram a multidão a que pedisse Barrabás e mandasse executar a Jesus.
21 Hákime abar ítara re hoór de, “E duní zon ottu tuáñra ttu añré haré hálas gorídiya baitó monehoór?”
21 Então perguntou o governador: "Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte? " Responderam eles: "Barrabás! "
22 Filate ítara re hoór de, “Tóoile Isá, zibá re Mosih hoó, Íba re añí kii goittám?”
22 Perguntou Pilatos: "Que farei então com Jesus, chamado Cristo? " Todos responderam: "Crucifica-o! "
23 Montor yóggwa ye hoór de, “Kiyá, Íba ye kii bura goijjé dé?”
23 "Por quê? Que crime ele cometeu? ", perguntou Pilatos. Mas eles gritavam ainda mais: "Crucifica-o! "
24 Baade Filate dekér de, yóggwa ye kessú gorí no farer, bólke úrussul cúru óizargoi, hétunot yóggwa ye faní looi manúc ókkol or muúntu nizor át dúifelai hoór de, “E Manúc cwar lou wór zimma añí no; híyan or zuwab tuáñra beh diba.”
24 Quando Pilatos percebeu que não estava obtendo nenhum resultado, mas, pelo contrário, estava se iniciando um tumulto, mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: "Estou inocente do sangue deste homem; a responsabilidade é de vocês".
25 Hétunot manúc beggúne zuwabe hoór de, “Íbar lou wór zimma añára edde añárar fuain óiyum!”
25 Todo o povo respondeu: "Que o sangue dele caia sobre nós e sobre nossos filhos! "
26 Tói yóggwa ye ítarar hañse Bárabba re hálas gorídiye; montor Isá re coóñk marabai baade, kúruc ot dí bolla gosái dífelaiye.
26 Então Pilatos soltou-lhes Barrabás, mandou açoitar Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Baade hákim or fóous ókkole Isá re yóggwar mohól or bútore loigiyé, aar ṭeérang ṭíya re Íbar sairókul ttu zoma goijjé.
27 Então, os soldados do governador levaram Jesus ao Pretório e reuniram toda a tropa ao seu redor.
28 Ítara Íbar gair or hoor kúlifelai Íba re eggwá lal rong or zubba fiñdáidiye.
28 Tiraram-lhe as vestes e puseram nele um manto vermelho;
29 Ítara keñṛar eggwá tas banai baade Íbar matát diyaidiyé, aar den át ot eggwá laṛí dóradiye. Ítara Íbar muúntu añṛúr tók dí Íba re ṭátṭai gorí hoór de, “Héy Yohúdi ókkol or Baáñcca, Toré sólam!”
29 fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Puseram uma vara em sua mão direita e, ajoelhando-se diante dele, zombavam: "Salve, rei dos judeus! "
30 Baade ítara Íba re sép maijjé edde laṛí wa looi Íbar matá sái bari maijjé.
30 Cuspiram nele e, tirando-lhe a vara, batiam-lhe com ela na cabeça.
31 Ítara Íba re ṭátṭai gorí baade, Íba ttu lal rong or zubba wa kúlifelai Íbar hoor Íba re fiñdáidiye; baade kúruc ot dí bolla loigiyégoi.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e vestiram-lhe suas próprias roupas. Então o levaram para crucificá-lo.
32 Ítara cóor ottu baáre neeler de októt, Kureni cóor or ezzon manúc loot faiyé zibár nam Sáimon; ítara yóggwa re Isár kúruc can boói loizai bolla mojbur goijjé.
32 Ao saírem, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, e o forçaram a carregar a cruz.
33 Baade ítara zeñtté Golgota nam or ekkán zagat, yáni Matár Malar Zagat foóñicce,
33 Chegaram a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira,
34 ítara Íba re tita jiníc miyáiya anggur or roc háito diiyé; montor Íba ye híin hái saái ná háa.
34 e lhe deram para beber vinho misturado com fel; mas, depois de prová-lo, recusou-se a beber.
35 Ítara Íba re kúruc ot dífelai baade, loṭári mari ítarar bútore Íbar hoorsuor ore bák goijjé.
35 Depois de o crucificarem, dividiram as roupas dele, tirando sortes.
36 Aar héṛe boói táki ítara Íba re sooñi gorát doijje.
36 E, sentando-se, vigiavam-no ali.
37 Íbar matár uottú ítara Íbar e hosúri gán sáainbúṭ maridiye, ziyán óilde, “Ibá óilde Isá, Yohúdi ókkol or baáñcca.”
37 Por cima de sua cabeça colocaram por escrito a acusação feita contra ele: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Hé októt Íbar fúañti dui zon ḍahañit ore yó kúruc ot díyl, ezzon ore Íbar den ḍák ottu edde ar ezzon ore Íbar ban ḍák ottu.
38 Dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Aar zetará hé foñt báy zaar, ítara matá lari-lari Íba re técerai
39 Os que passavam lançavam-lhe insultos, balançando a cabeça
40 hoór de, “Tui toh baitul-mukaddos báñgi tin din or bútore abar banaidoya, yala Tui Nizoré Nize basa sái! Zodi Tui Allar Fua de óile, kúruc ottu lami ai.”
40 e dizendo: "Você que destrói o templo e o reedifica em três dias, salve-se! Desça da cruz, se é Filho de Deus! "
41 Héndilla góri ḍoóñr imam, alem edde murubbi ókkole yó ṭátṭai gorí hoór de,
41 Da mesma forma, os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes religiosos zombavam dele,
42 “Ibá ye toh oinno zon ore basaitó; montor Nizoré Nize de basai no farer! Ibá Isráil or Baáñcca no né, yala Ibá kúruc ottu lami aiyóuk, baade añára Ibár uore iman aníyum.
42 dizendo: "Salvou os outros, mas não é capaz de salvar a si mesmo! E é o rei de Israel! Desça agora da cruz, e creremos nele.
43 Ibá ye Allar uore bóraca raké; zodi Alla ttu monehoó, tóoile ehón Alla ye Ibá re basouk, kiyólla-hoilé Ibá ye hoitó de, ‘Añí óilam de Allar Fua.’ ”
43 Ele confiou em Deus. Que Deus o salve agora, se dele tem compaixão, pois disse: ‘Sou o Filho de Deus! ’ "
44 Ze ḍahañit tun ore Íbar fúañti kúruc ot díyl, ítara yó héndilla-héndilla hotá hoói Íba re beizzoti goijjé.
44 Igualmente o insultavam os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Hé din duúñijjar baró wa báze lóti tin nwá báze fán guñṛa mulluk andár ói accíl.
45 E houve trevas sobre toda a terra, do meio dia às três horas da tarde.
46 Tin nwá ánik baijjé de októt, Isá ye eggwá ḍoóñr abase guzori hoór de, “Elí, Elí, lamá sabakhṭáni?” yáni, “Ó Añr Alla, ó Añr Alla, Tuñí Añré kiyólla sáridiyo?”
46 Por volta das três horas da tarde, Jesus bradou em alta voz: "Eloí, Eloí, lamá sabactâni? " que significa: "Meu Deus! Meu Deus! Por que me abandonaste? "
47 Héṛe tíyai accíl de ítara hodúne híyan fúni hoór de, “E Manúc cwa ye nobi Eliyas ore ḍaker.”
47 Quando alguns dos que estavam ali ouviram isso, disseram: "Ele está chamando Elias".
48 Ítara ttu ezzone ekkú duñre zai ekkán esfónj looi sírkat buraiyé, aar ekkán súañr matát bazáidi Isá re hái bolla diiyé.
48 Imediatamente, um deles correu em busca de uma esponja, embebeu-a em vinagre, colocou-a na ponta de uma vara e deu-a a Jesus para beber.
49 Montor argúne hoór de, “Tíyo, Ibá re Eliyase basaitó aiyé né saái.”
49 Mas os outros disseram: "Deixem-no. Vejamos se Elias vem salvá-lo".
50 Isá ye abar eggwá ḍoóñr abase guzori Íbar foran difélaiye.
50 Depois de ter bradado novamente em alta voz, Jesus entregou o espírito.
51 Hétunot baitul-mukaddos or foroda gán uottú lóti nise foijjonto fáṛi dui bák óigiyoi; aar zobin ot búsal baiyé, ḍoóñr-ḍoóñr cíl ókkol fáṛigiyoi,
51 Naquele momento, o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 hobor ókkol kúligiyoi, edde Allar pak bonda ókkol zetará moot or gúm ot accíl ítara boóut zon ore zinda gorá gíyeh.
52 Os sepulcros se abriram, e os corpos de muitos santos que tinham morrido foram ressuscitados.
53 Isá mora ttu zinda ói baade, ítara hobor ottu neeli aáigiyoi aar pak cóor ot zai boóut maincóre dahádiye.
53 E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Romi cáap edde yóggwar fúañti zetará Isá re faára díyat accíl, ítara zettót búsal edde aró kii-kii ór de híin deikké, ítara bicí ḍooraigiyói aar hoór de, “Sóiyi Ibá Allar Fua accíl!”
54 Quando o centurião e os que com ele vigiavam Jesus viram o terremoto e tudo o que havia acontecido, ficaram aterrorizados e exclamaram: "Verdadeiramente este era o Filho de Deus! "
55 Boóut beṛiyáin zetará Galil ottu lóti Isár fisá dori Íba re hédmot gorí-gorí aiccíl, ítara dur ottu góri híin saái táikkil.
55 Muitas mulheres estavam ali, observando de longe. Elas haviam seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir.
56 Ítarar bútore Moriyam Makdálini accíl, Yakub edde Yusúf or maa Moriyam accíl, edde Zebedair fuain dor maa accíl.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Háñzinna óiye rár, héṛe Aramátiya cóor ottu Yusúf nam or ezzon tuangor manúc aiccé, zibá nize yó Isár éggwa ummot óigilgoi.
57 Ao cair da tarde chegou um homem rico, de Arimatéia, chamado José, que se tornara discípulo de Jesus.
58 Yóggwa ye Filat or hañse zai Isár lac cwa maiggé. Hétunot Filate hókum díye de, lac cwa yóggwa re diiféla zay bolla.
58 Dirigindo-se a Pilatos, pediu o corpo de Jesus, e Pilatos ordenou que lhe fosse entregue.
59 Yusúfe lac cwa looi, ekkán sáf hohón or hoor ot beráiye,
59 José tomou o corpo, envolveu-o num limpo lençol de linho
60 aar nizor noya hobor ot raikkégoi, zibá re yóggwa ye cíl kúñdi banaáil. Baade hobor or muk ot ekkán ḍoóñr cíl ouzaydi, giiyégoi.
60 e o colocou num sepulcro novo, que ele havia mandado cavar na rocha. E, fazendo rolar uma grande pedra sobre a entrada do sepulcro, retirou-se.
61 Héñtte Moriyam Makdálini edde arek Moriyam héṛe hobor or muúntu boiṛá accíl.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam assentadas ali, em frente do sepulcro.
62 Tarfor din, zibá ebaadot-or-din accíl, ḍoóñr imam ókkol edde Féroci ókkol Filat or hañse zoma óiye,
62 No outro dia, que era o seguinte ao da Preparação, os chefes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se a Pilatos
63 baade ítara hoór de, “Jonáb, añára ttu monot asé, hé dúkabaz Íba zinda tákite hoóil de, ‘Tin din baade Añí abar zinda óiyum.’
63 e disseram: "Senhor, lembramos que, enquanto ainda estava vivo, aquele impostor disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Hétolla tin din foijjonto hobor gwá re horagori faára díya zay bolla hókum dóh; arnóile Íbar ummot ókkole aái Íbar lac cwa sur gorí loizai maincóre hoibó de, ‘Íba mora ttu zinda óigiyoi,’ tói fisór dúka agor dúkar túaro hóraf óibo.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro dele seja guardado até o terceiro dia, para que não venham seus discípulos e, roubando o corpo, digam ao povo que ele ressuscitou dentre os mortos. Este último engano será pior do que o primeiro".
65 Filate ítara re hoór de, “Faáradar ókkol loizo, zai zeddúr horagori faro héddur gorí hobor gwá re faára dógoi.”
65 "Levem um destacamento", respondeu Pilatos. "Podem ir, e mantenham o sepulcro em segurança como acharem melhor".
66 Baade ítara zai cíl lan ot moór lagai edde faáradar ókkol héṛe rakí, hobor gwá re horagori faáradiye.
66 Eles foram e armaram um esquema de segurança no sepulcro; e além de deixarem um destacamento montando guarda, lacraram a pedra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.