Mateus 21
rhgc (RHGC) vs VC
1 Zeñtté ítara Jerúsalem or ḍáke Zaitun Faár ot asé de Betfégi edde Betániya farat foóñicce, hétunot Isá ye dui zon cárit ore difeṛáiye,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 ítara re endilla hoói, “Tuáñra muúm or fara gán ot zoo, héṛe zai mottor eggwá gadá baindá loot faiba, yíbar fúañti eggwá sóo yó faiba. Híin ore kúli Añr héṛe anógoi.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Zodi honókiye tuáñra re kessú hoó, tuáñra hoibá de, ‘Malik ottu iín ore lager.’ Tói yóggwa ye híin ore éhon difeṛáidibo.”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Híyan etollá óiye, zeéne nobir duara howá gíyl de yián fura ó:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Síyon or zérfua re hoibá de,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Hé cárit ítara zai, Isá ye ítara re zendilla cíkaidiye héndilla goijjé.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Ítara gadá edde gadár sóo wa re ainné, aar híin or uore nizor hoor ókkol bicáidiye, aar Isá híin or uore boiccé.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Beec bák maincé nizor hoor ókkol rastar uore bicáidiye; argúne gas or ḍaggwa ókkol haṛi rastat bicáidiye.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Zedún manúc Isár age-age edde fisé-fisé zaat accíl, ítara guzori-guzori hoór de,
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Zeñtté Isá Jerúsalem ot góille, guñṛa cóor úrussul ot forigiyói; ítara hoór de, “Ibá hon?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Manúc cúne hoór de, “Ibá óilde Isá nobi, Galil or Nasárat cóor or.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Fore Isá baitul-mukaddos ot góille, aar zetará héṛe besa kina gorér ítara re loraidiyat doijje; aar baṭṭa báñgoyar ṭebíl edde hoitor besoyar boiṛóni ókkol natḍiyagarai diye.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Íba ye ítara re hoór de, “Pak-kalam ot endilla asé, ‘Añr gór ore munazat or gór howá zaybo,’montor tuáñra toh híyan ore ḍahañit or aḍḍa-hána banaifélaiyo.”
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Tarfore añdá ókkol edde leng ókkol baitul-mukaddos ot Isár hañse aiccé, aar Íba ye ítara re gom goijjé.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Lekin ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole zeñtté Isá ye goijjé de taajuippa ham ókkol deikké, edde baitul-mukaddos or bútore fuain de guzori-guzori, “Dawud or Fua re Hósana!” hoór de fúinne, ítara ttu bicí guccá uṛígiyoi.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Ítara Íba re hoór de, “Tuñí fúnor né fuain iíne kii hoór?”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Baade Íba ye ítara re eri cóor or baáre Betániya farat giiyégoi, aar héṛe rait haṛaáil.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Biínna sóore, Isá cóor ot waafes zaibarcót, Íba ttu búk laiggé.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Íba ye foñt ot eggwá ḍuñir-gas dekí, yíbar íñyot giiyé, montor yíbat fata bade ar kessú loot nó faa. Hétunot Íba ye gas swá re hoór de, “Ar honódin tor ttu gula no dórouk.” Tói éhon or bútore ḍuñir-gas swá fúaigiyoi.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Híyan dekí cárit tun taajup óigiyoi, aar hoór de, “Ḍuñir-gas swá eén toratori keén fúaigiyoi?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zodi tuáñra ttu iman táke aar cók no goró, tóoile tuáñra siríf ḍuñir-gas swár uore ziyán óiye híyan gorí faribá de no, bólke zodi e faár gwá re yó hoó, ‘Uṛí doijjat forgói,’ híyan óibo.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Tuáñra duat mazé iman or sáañte ziín magibá híin beggún faiba.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Isá ye baitul-mukaddos or uṛán ot góli baade taalim der de októt, Yohúdir ḍoóñr imam ókkol edde murubbi ókkol Íbar hañse aiccé, aar hoór de, “Tuñí ham iín kii adíkare gorór? Tuáñre e adíkar hone diiyé?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Añí yó tuáñra ttu ekkán súwal fusár goríyum. Tuáñra Añré híyan or zuwab dilé Añí yó tuáñra re hoiyúm Añí iín kii adíkare gorír deh.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Yaháya ye bápṭisma díbar adíkar hontú faáil? Asman ottu né náki insán ottu?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Montor zodi hoói, ‘insán ottu,’ tóoile añára de maincóre ḍoorai, kiyólla-hoilé beggúne toh Yaháya re nobi mane.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Hétolla ítara Isá re zuwabe hoór de, “Añára no zani.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 “Tuáñrar buzá kii? Dóro, ezzon manúc ottu duwá fua asé, yóggwa ye fua ḍoóñr gwar hañse zai hoór de, ‘Ó fut, aijja anggur-barizat zai ham gorgói.’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Fua ye zuwab diyé de, ‘Añí no zaiyum,’ montor íte fisór ttu mon fírai yore giiyé.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Yóggwa ye fua cóñṛo war hañse yó zai ekí ḍóilla hoiyé. Íte zuwab diyé de, ‘Jii, zaiyum,’ montor íte nó zaa.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Fua duní wa ttu hone baf or moncá fura goijjé?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Kiyólla-hoilé Yaháya toh forhésgarir torika dahái bolla tuáñrar hañse aiccíl, aar tuáñra íba re ekin nó goró; montor házana-tulóya ókkole edde magi mayafuain ókkole íba re ekin goijjé; tuáñra híyan dekí baade yo mon nó fíro aar íba re ekin nó goró.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 “Arekkán meésal fúno: Ekgwá zomidar accíl, zibá ye ekkán anggur-bariza lagaiyé. Yóggwa ye híyan or sairó ḍák ottu gíra díye, anggur or roc neelai bolla héṛe bútore eggwá gañrá kuijjé, aar ekkán ṭongki baindé. Baade bariza gán cacá ókkol ore ṭéka dí yóggwa oinno mulluk ot giiyói.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Zeñtté anggur or ainda aiccé, yóggwar gula yóggwa ye fai bolla nizor goóur ókkol ore cacá gún or hañse difeṛáiye.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Montor cacá gúne yóggwar goóur híin ore dóri, eggwá re mara-dóra goijjé, ar eggwá re zane marifélaiye, ar eggwá re fattór maijjé.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Abar yóggwa ye agor gún or túaro beecgori goóur ókkol difeṛáiye; cacá gúne ítara re yó ekí ḍóilla goijjé.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ebbe ahérit, yóggwa ye eén báfi nizorfua re ítarar héṛe difeṛáiye, ‘Ítara añr fua re izzot goríbo.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Montor cacá gúne fua wa re dekí afós ot hoór de, ‘Ite toh mirasdár; aiyó itaré marifélai itar miras loifélai.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Tói ítara íba re dóri barizar baáre loizai marifélaiye.”
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 “Hé ísafe, barizar girós ailé, hé cacá gún ore kii goríbo fáñllar?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Ítara Íba re hoór de, “Yóggwa ye hóraf manúc híin ore sáabgori hótom gorífelaibo, aar bariza gán undilla cacá ókkol ore ṭéka dífelaibo zetará ainda ailé yóggwa re gular bák diibo.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra pak-kalam ot yián bilkúl nó foró níki,
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 “Hétolla Añí tuáñra re hoóir, Allar raijjo tuáñra ttu loifélai undilla eggwá koum ore diiféla zaybo, zibá ye niki híyan orgulagala dóraibo.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Zee niki hé fattór or uore foribó, íte báñgi hán-hán óizayboi; montor zar uore niki hé fattór foribó, íte ficí záyboi.”
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Ḍoóñr imam ókkole edde Féroci ókkole Íbar meésal lun fúni buzígiyoi de ki Íba ye ítarar baabute hoór deh.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ítara Íba re dórifelai bolla kucíc goijjíl, montor ítara awam ókkol ore ḍooraitó, kiyólla-hoilé ítara Íba re nobi mainto.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.