Mateus 21
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Zeñtté ítara Jerúsalem or ḍáke Zaitun Faár ot asé de Betfégi edde Betániya farat foóñicce, hétunot Isá ye dui zon cárit ore difeṛáiye,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 ítara re endilla hoói, “Tuáñra muúm or fara gán ot zoo, héṛe zai mottor eggwá gadá baindá loot faiba, yíbar fúañti eggwá sóo yó faiba. Híin ore kúli Añr héṛe anógoi.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Zodi honókiye tuáñra re kessú hoó, tuáñra hoibá de, ‘Malik ottu iín ore lager.’ Tói yóggwa ye híin ore éhon difeṛáidibo.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Híyan etollá óiye, zeéne nobir duara howá gíyl de yián fura ó:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Síyon or zérfua re hoibá de,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Hé cárit ítara zai, Isá ye ítara re zendilla cíkaidiye héndilla goijjé.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Ítara gadá edde gadár sóo wa re ainné, aar híin or uore nizor hoor ókkol bicáidiye, aar Isá híin or uore boiccé.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Beec bák maincé nizor hoor ókkol rastar uore bicáidiye; argúne gas or ḍaggwa ókkol haṛi rastat bicáidiye.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Zedún manúc Isár age-age edde fisé-fisé zaat accíl, ítara guzori-guzori hoór de,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Zeñtté Isá Jerúsalem ot góille, guñṛa cóor úrussul ot forigiyói; ítara hoór de, “Ibá hon?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Manúc cúne hoór de, “Ibá óilde Isá nobi, Galil or Nasárat cóor or.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Fore Isá baitul-mukaddos ot góille, aar zetará héṛe besa kina gorér ítara re loraidiyat doijje; aar baṭṭa báñgoyar ṭebíl edde hoitor besoyar boiṛóni ókkol natḍiyagarai diye.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Íba ye ítara re hoór de, “Pak-kalam ot endilla asé, ‘Añr gór ore munazat or gór howá zaybo,’montor tuáñra toh híyan ore ḍahañit or aḍḍa-hána banaifélaiyo.”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Tarfore añdá ókkol edde leng ókkol baitul-mukaddos ot Isár hañse aiccé, aar Íba ye ítara re gom goijjé.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Lekin ḍoóñr imam ókkole edde alem ókkole zeñtté Isá ye goijjé de taajuippa ham ókkol deikké, edde baitul-mukaddos or bútore fuain de guzori-guzori, “Dawud or Fua re Hósana!” hoór de fúinne, ítara ttu bicí guccá uṛígiyoi.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Ítara Íba re hoór de, “Tuñí fúnor né fuain iíne kii hoór?”
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Baade Íba ye ítara re eri cóor or baáre Betániya farat giiyégoi, aar héṛe rait haṛaáil.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Biínna sóore, Isá cóor ot waafes zaibarcót, Íba ttu búk laiggé.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Íba ye foñt ot eggwá ḍuñir-gas dekí, yíbar íñyot giiyé, montor yíbat fata bade ar kessú loot nó faa. Hétunot Íba ye gas swá re hoór de, “Ar honódin tor ttu gula no dórouk.” Tói éhon or bútore ḍuñir-gas swá fúaigiyoi.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Híyan dekí cárit tun taajup óigiyoi, aar hoór de, “Ḍuñir-gas swá eén toratori keén fúaigiyoi?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zodi tuáñra ttu iman táke aar cók no goró, tóoile tuáñra siríf ḍuñir-gas swár uore ziyán óiye híyan gorí faribá de no, bólke zodi e faár gwá re yó hoó, ‘Uṛí doijjat forgói,’ híyan óibo.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Tuáñra duat mazé iman or sáañte ziín magibá híin beggún faiba.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Isá ye baitul-mukaddos or uṛán ot góli baade taalim der de októt, Yohúdir ḍoóñr imam ókkol edde murubbi ókkol Íbar hañse aiccé, aar hoór de, “Tuñí ham iín kii adíkare gorór? Tuáñre e adíkar hone diiyé?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Isá ye ítara re zuwabe hoór de, “Añí yó tuáñra ttu ekkán súwal fusár goríyum. Tuáñra Añré híyan or zuwab dilé Añí yó tuáñra re hoiyúm Añí iín kii adíkare gorír deh.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Yaháya ye bápṭisma díbar adíkar hontú faáil? Asman ottu né náki insán ottu?”
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Montor zodi hoói, ‘insán ottu,’ tóoile añára de maincóre ḍoorai, kiyólla-hoilé beggúne toh Yaháya re nobi mane.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Hétolla ítara Isá re zuwabe hoór de, “Añára no zani.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Tuáñrar buzá kii? Dóro, ezzon manúc ottu duwá fua asé, yóggwa ye fua ḍoóñr gwar hañse zai hoór de, ‘Ó fut, aijja anggur-barizat zai ham gorgói.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Fua ye zuwab diyé de, ‘Añí no zaiyum,’ montor íte fisór ttu mon fírai yore giiyé.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Yóggwa ye fua cóñṛo war hañse yó zai ekí ḍóilla hoiyé. Íte zuwab diyé de, ‘Jii, zaiyum,’ montor íte nó zaa.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Fua duní wa ttu hone baf or moncá fura goijjé?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Kiyólla-hoilé Yaháya toh forhésgarir torika dahái bolla tuáñrar hañse aiccíl, aar tuáñra íba re ekin nó goró; montor házana-tulóya ókkole edde magi mayafuain ókkole íba re ekin goijjé; tuáñra híyan dekí baade yo mon nó fíro aar íba re ekin nó goró.”
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 “Arekkán meésal fúno: Ekgwá zomidar accíl, zibá ye ekkán anggur-bariza lagaiyé. Yóggwa ye híyan or sairó ḍák ottu gíra díye, anggur or roc neelai bolla héṛe bútore eggwá gañrá kuijjé, aar ekkán ṭongki baindé. Baade bariza gán cacá ókkol ore ṭéka dí yóggwa oinno mulluk ot giiyói.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Zeñtté anggur or ainda aiccé, yóggwar gula yóggwa ye fai bolla nizor goóur ókkol ore cacá gún or hañse difeṛáiye.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Montor cacá gúne yóggwar goóur híin ore dóri, eggwá re mara-dóra goijjé, ar eggwá re zane marifélaiye, ar eggwá re fattór maijjé.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Abar yóggwa ye agor gún or túaro beecgori goóur ókkol difeṛáiye; cacá gúne ítara re yó ekí ḍóilla goijjé.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ebbe ahérit, yóggwa ye eén báfi nizorfua re ítarar héṛe difeṛáiye, ‘Ítara añr fua re izzot goríbo.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Montor cacá gúne fua wa re dekí afós ot hoór de, ‘Ite toh mirasdár; aiyó itaré marifélai itar miras loifélai.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Tói ítara íba re dóri barizar baáre loizai marifélaiye.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Hé ísafe, barizar girós ailé, hé cacá gún ore kii goríbo fáñllar?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ítara Íba re hoór de, “Yóggwa ye hóraf manúc híin ore sáabgori hótom gorífelaibo, aar bariza gán undilla cacá ókkol ore ṭéka dífelaibo zetará ainda ailé yóggwa re gular bák diibo.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñra pak-kalam ot yián bilkúl nó foró níki,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Hétolla Añí tuáñra re hoóir, Allar raijjo tuáñra ttu loifélai undilla eggwá koum ore diiféla zaybo, zibá ye niki híyan orgulagala dóraibo.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Zee niki hé fattór or uore foribó, íte báñgi hán-hán óizayboi; montor zar uore niki hé fattór foribó, íte ficí záyboi.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Ḍoóñr imam ókkole edde Féroci ókkole Íbar meésal lun fúni buzígiyoi de ki Íba ye ítarar baabute hoór deh.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ítara Íba re dórifelai bolla kucíc goijjíl, montor ítara awam ókkol ore ḍooraitó, kiyólla-hoilé ítara Íba re nobi mainto.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.