Mateus 19
rhgc (RHGC) vs NTLH
1 Zeñtté Isá ttu hotá híin hoiyá óiye, Íba Galil ottu bacá lói Jordán hál or farkul or Yohúdiya elakat giiyé.
1 Depois de dizer isso, Jesus saiu da Galileia e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão.
2 Becábicí manúc ókkol Íbar fisá doijjil, aar héṛe Íba ye ítarar biyaram gom goijjíl.
2 Uma grande multidão o seguiu, e ali ele curou os doentes.
3 Isár hañse hodún Féroci yó aiccé; ítara Íba re entán gorí bolla súwal gorér de, “Morotfua ye nizor bou wóre ze honó wajáye sárifelaibar zayes asé né?”
3 Alguns fariseus chegaram perto dele e, querendo conseguir alguma prova contra ele, perguntaram: — Será que pela nossa
4 Íba ye zuwabe hoór de, “Tuáñra kí nó foró, zibá ye ítara re foida goijjé Íba ye cúrut lóti ítara re morot aar maya banaiyé deh,
4 Jesus respondeu:
5 aar hoiyé de, ‘Híyan olla toh morotfua ye nizor bafmaa ttu zuda ói nizor bou wór fúañti tákibo, aar ítara duní zon ek jisím óizayboi’?
5 E Deus disse: “Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher, e os dois se tornam uma só pessoa.”
6 Hé ísafe, ítara ar dui no, bólke ek jisím. Hétolla Alla ye zetará re zur goijjé, ítara re honó manúce síra no goróuk.”
6 Assim já não são duas pessoas, mas uma só. Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
7 Ítara Íba re hoór de, “Tóoile Muúsa ye endilla kiyá hókum díye, híba re sárhabos dii duñrai diyo?”
7 Os fariseus perguntaram: — Nesse caso, por que é que Moisés permitiu ao homem mandar a sua esposa embora se der a ela um documento de divórcio?
8 Isá ye ítara re zuwab der de, “Tuáñrar dil doró de hétolla Muúsa ye tuáñra re tuáñrar bouwáin sárifelar ezazot diyé deh, montor cúrut lóti héndilla nu accíl.
8 Jesus respondeu:
9 Añí tuáñra re hoóir, zee kiyé nizor bou wóre zenár hosúri lla bade ar honó wajáye sárifele aar ar eggwá re biyá goré, íte zená gorér deh.”
9 Portanto, eu afirmo a vocês o seguinte: o homem que mandar a sua esposa embora, a não ser em caso de adultério, se tornará adúltero se casar com outra mulher.
10 Cárit tune Íba re hoór de, “Zodi zamai bou wór hálot héndilla ó, tóoile biyá no gorón éna beétor.”
10 Os discípulos de Jesus disseram: — Se é esta a situação entre o homem e a sua esposa, então é melhor não casar.
11 Isá ye ítara re hoór de, “Hotá híyan beggúne kobul gorí no fare, montor siríf uitará beh fare zetará re híyan or toóufik diiya giyéh.
11 Jesus respondeu:
12 Kiyólla-hoilé ízara ókkol or bútore hodún óilde maar feṛot lóti ízara,aar hodún ore ízara banaiyé de óilde maincé; endilla yó hodún ízara asé zetará asmani raijjor wasté biyá no goré. Zee niki híyan kobul gorí fare, íte kobul goróuk.”
12 Pois há razões diferentes que tornam alguns homens incapazes para o casamento: uns, porque nasceram assim; outros, porque foram castrados; e outros ainda não casam por causa do
13 Ek din maincé gura fuain dore Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítarar uore át dé edde ítara lla dua goré; montor cárit tune manúc cún ore bóṭboṛáiye.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças para Jesus pôr as mãos sobre elas e orar, mas os discípulos repreenderam as pessoas que fizeram isso.
14 Lekin Isá ye hoór de, “Fuain dore Añr hañse aitódo; ítara re no oóñillo, kiyólla-hoilé asmani raijjo toh ítarar ḍóilla maincé éna hásil goré.”
14 Aí ele disse:
15 Ítarar uore át dí baade Íba héntu giiyégoi.
15 Então Jesus pôs as mãos sobre elas e foi embora.
16 Fore ezzon manúc Isár hañse aái hoór de, “Ustat, ofúrani zindigi faite añr ttu kii gom ham gorá foribó?”
16 Certa vez um homem chegou perto de Jesus e perguntou: — Mestre, o que devo fazer de bom para conseguir a vida eterna?
17 Íba ye yóggwa re hoór de, “Gom orbaabute tuñí Añr ttu kiyá fusár gorór? Gom toh siríf Ekzon éna asé. Montor tuáñr ttu zindigit góilto monehoilé, hókum ókkol amól goró.”
17 Jesus respondeu:
18 Yóggwa ye Íba re hoór de, “Hon nún?”
18 — Que mandamentos? — perguntou ele. Jesus respondeu:
19 bafmaa re izzot goríba,’edde ‘nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goríba.’ ”
19 respeite o seu pai e a sua mãe e ame os outros como você ama a você mesmo.”
20 Juwan manúc cwa ye Íba re hoór de, “Añí híin beggún amól gorí-gorí aiyír. Añr ttu ar kii baki asé?”
20 — Eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o moço. — O que mais me falta fazer?
21 Isá ye yóggwa re hoór de, “Zodi tuáñr ttu furafuri háṭi óito monehoó, tóoile zoo, tuáñr cómbotti ókkol besi gorif ore diifélogoi, tói tuñí asman ot dón faiba; baade aái Añr fisáli óiyogai.”
21 Jesus respondeu:
22 Montor juwan manúc cwa ye híyan fúinne rár, ferecanir sáañte giiyégoi; kiyólla-hoilé yóggwa ttu becábicí dón-cómbotti asé.
22 Quando o moço ouviu isso, foi embora triste, pois era muito rico.
23 Hétunot Isá ye Íbar cárit tun ore hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, tuangor manúc ottu asmani raijjot gólite bicí mockil.
23 Jesus então disse aos discípulos:
24 Añí tuáñra re abar hoóir, tuangor manúc Allar raijjot gólar túaro, eggwá uñṭ fúñc or faái ttu goli zaa aró aásan.”
24 E digo ainda que é mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
25 Cárit tune híyan fúinne rár bicí taajup óigiyoi, aar hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
25 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram muito admirados e perguntavam: — Então, quem é que pode se salvar?
26 Isá ye ítarar uzu saái hoór de, “Híyan insáne gorí no fare, montor Alla ye hárr kessú gorí fare.”
26 Jesus olhou para eles e respondeu:
27 Hétunot Fitore Íba re hoór de, “Soó, añára de hárr kessú eridi Tuáñr fisáli óigiyigoi. Tóoile añára kii faiyum?”
27 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor. O que é que nós vamos ganhar?
28 Isá ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, tuáñra zetará Añr fisáli óiyo, noya foidayecir októt zeñtté Manúc or Fua Íbar mohímar toktót boibó, héñtte tuáñra yó baró wan toktót boói Isráil or baró háandan or bisar goríba,
28 Jesus respondeu:
29 aar zee niki Añr wasté nizor gór, bái, bóin, baf, maa, bou, fuain, yáh zagazobin eridiyé, yóggwa ye ek cót gun bicí faibo, aar ofúrani zindigi miras faibo.
29 E todos os que, por minha causa, deixarem casas, irmãos, irmãs, pai, mãe, filhos ou terras receberão cem vezes mais e também a vida eterna.
30 Lekin boóut zon, zetará yala age asé, ítara fisé óizayboi; aar zetará yala fisé asé, ítara age óizayboi.”
30 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.