Mateus 19
rhgc (RHGC) vs NAA
1 Zeñtté Isá ttu hotá híin hoiyá óiye, Íba Galil ottu bacá lói Jordán hál or farkul or Yohúdiya elakat giiyé.
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, deixou a Galileia e foi para o território da Judeia, além do Jordão.
2 Becábicí manúc ókkol Íbar fisá doijjil, aar héṛe Íba ye ítarar biyaram gom goijjíl.
2 Grandes multidões o seguiram, e ele as curou ali.
3 Isár hañse hodún Féroci yó aiccé; ítara Íba re entán gorí bolla súwal gorér de, “Morotfua ye nizor bou wóre ze honó wajáye sárifelaibar zayes asé né?”
3 Alguns fariseus se aproximaram de Jesus e, testando-o, perguntaram: — É lícito ao homem repudiar a sua mulher por qualquer motivo?
4 Íba ye zuwabe hoór de, “Tuáñra kí nó foró, zibá ye ítara re foida goijjé Íba ye cúrut lóti ítara re morot aar maya banaiyé deh,
4 Jesus respondeu:
5 aar hoiyé de, ‘Híyan olla toh morotfua ye nizor bafmaa ttu zuda ói nizor bou wór fúañti tákibo, aar ítara duní zon ek jisím óizayboi’?
5 e que disse: “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher, tornando-se os dois uma só carne”?
6 Hé ísafe, ítara ar dui no, bólke ek jisím. Hétolla Alla ye zetará re zur goijjé, ítara re honó manúce síra no goróuk.”
6 De modo que já não são mais dois, porém uma só carne. Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
7 Ítara Íba re hoór de, “Tóoile Muúsa ye endilla kiyá hókum díye, híba re sárhabos dii duñrai diyo?”
7 Os fariseus perguntaram: — Então por que Moisés ordenou dar uma carta de divórcio e repudiar a mulher?
8 Isá ye ítara re zuwab der de, “Tuáñrar dil doró de hétolla Muúsa ye tuáñra re tuáñrar bouwáin sárifelar ezazot diyé deh, montor cúrut lóti héndilla nu accíl.
8 Jesus respondeu:
9 Añí tuáñra re hoóir, zee kiyé nizor bou wóre zenár hosúri lla bade ar honó wajáye sárifele aar ar eggwá re biyá goré, íte zená gorér deh.”
9 Eu, porém, lhes digo: quem repudiar a sua mulher, não sendo por causa de relações sexuais ilícitas, e casar com outra comete adultério.
10 Cárit tune Íba re hoór de, “Zodi zamai bou wór hálot héndilla ó, tóoile biyá no gorón éna beétor.”
10 Os discípulos de Jesus disseram: — Se essa é a situação do homem em relação à sua mulher, não convém casar.
11 Isá ye ítara re hoór de, “Hotá híyan beggúne kobul gorí no fare, montor siríf uitará beh fare zetará re híyan or toóufik diiya giyéh.
11 Jesus, porém, lhes respondeu:
12 Kiyólla-hoilé ízara ókkol or bútore hodún óilde maar feṛot lóti ízara,aar hodún ore ízara banaiyé de óilde maincé; endilla yó hodún ízara asé zetará asmani raijjor wasté biyá no goré. Zee niki híyan kobul gorí fare, íte kobul goróuk.”
12 Porque há eunucos de nascença; há outros a quem os homens fizeram tais; e há outros que se fizeram eunucos, por causa do Reino dos Céus. Quem é apto para aceitar isto, que aceite.
13 Ek din maincé gura fuain dore Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítarar uore át dé edde ítara lla dua goré; montor cárit tune manúc cún ore bóṭboṛáiye.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que ele lhes impusesse as mãos e orasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Lekin Isá ye hoór de, “Fuain dore Añr hañse aitódo; ítara re no oóñillo, kiyólla-hoilé asmani raijjo toh ítarar ḍóilla maincé éna hásil goré.”
14 Jesus, porém, disse:
15 Ítarar uore át dí baade Íba héntu giiyégoi.
15 E, tendo-lhes imposto as mãos, retirou-se dali.
16 Fore ezzon manúc Isár hañse aái hoór de, “Ustat, ofúrani zindigi faite añr ttu kii gom ham gorá foribó?”
16 E eis que alguém, aproximando-se de Jesus, lhe perguntou: — Mestre, que farei de bom para alcançar a vida eterna?
17 Íba ye yóggwa re hoór de, “Gom orbaabute tuñí Añr ttu kiyá fusár gorór? Gom toh siríf Ekzon éna asé. Montor tuáñr ttu zindigit góilto monehoilé, hókum ókkol amól goró.”
17 Jesus respondeu:
18 Yóggwa ye Íba re hoór de, “Hon nún?”
18 E ele lhe perguntou: — Quais? Jesus respondeu:
19 bafmaa re izzot goríba,’edde ‘nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goríba.’ ”
19 honre o seu pai e a sua mãe e ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
20 Juwan manúc cwa ye Íba re hoór de, “Añí híin beggún amól gorí-gorí aiyír. Añr ttu ar kii baki asé?”
20 O jovem disse: — Tudo isso tenho observado. O que me falta ainda?
21 Isá ye yóggwa re hoór de, “Zodi tuáñr ttu furafuri háṭi óito monehoó, tóoile zoo, tuáñr cómbotti ókkol besi gorif ore diifélogoi, tói tuñí asman ot dón faiba; baade aái Añr fisáli óiyogai.”
21 Jesus respondeu:
22 Montor juwan manúc cwa ye híyan fúinne rár, ferecanir sáañte giiyégoi; kiyólla-hoilé yóggwa ttu becábicí dón-cómbotti asé.
22 Mas o jovem, ouvindo esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Hétunot Isá ye Íbar cárit tun ore hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, tuangor manúc ottu asmani raijjot gólite bicí mockil.
23 Então Jesus disse aos seus discípulos:
24 Añí tuáñra re abar hoóir, tuangor manúc Allar raijjot gólar túaro, eggwá uñṭ fúñc or faái ttu goli zaa aró aásan.”
24 E ainda lhes digo que é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
25 Cárit tune híyan fúinne rár bicí taajup óigiyoi, aar hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
25 Ouvindo isto, os discípulos ficaram muito admirados e perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
26 Isá ye ítarar uzu saái hoór de, “Híyan insáne gorí no fare, montor Alla ye hárr kessú gorí fare.”
26 Jesus, olhando para eles, disse:
27 Hétunot Fitore Íba re hoór de, “Soó, añára de hárr kessú eridi Tuáñr fisáli óigiyigoi. Tóoile añára kii faiyum?”
27 Então Pedro, tomando a palavra, disse: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor; que será, pois, de nós?
28 Isá ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, tuáñra zetará Añr fisáli óiyo, noya foidayecir októt zeñtté Manúc or Fua Íbar mohímar toktót boibó, héñtte tuáñra yó baró wan toktót boói Isráil or baró háandan or bisar goríba,
28 Jesus lhes respondeu:
29 aar zee niki Añr wasté nizor gór, bái, bóin, baf, maa, bou, fuain, yáh zagazobin eridiyé, yóggwa ye ek cót gun bicí faibo, aar ofúrani zindigi miras faibo.
29 E todo aquele que tiver deixado casas, irmãos, irmãs, pai, mãe, filhos ou campos, por causa do meu nome, receberá muitas vezes mais e herdará a vida eterna.
30 Lekin boóut zon, zetará yala age asé, ítara fisé óizayboi; aar zetará yala fisé asé, ítara age óizayboi.”
30 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos serão primeiros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.