Mateus 19
rhgc (RHGC) vs ARIB
1 Zeñtté Isá ttu hotá híin hoiyá óiye, Íba Galil ottu bacá lói Jordán hál or farkul or Yohúdiya elakat giiyé.
1 Tendo Jesus concluído estas palavras, partiu da Galiléia, e foi para os confins da Judéia, além do Jordão;
2 Becábicí manúc ókkol Íbar fisá doijjil, aar héṛe Íba ye ítarar biyaram gom goijjíl.
2 e seguiram-no grandes multidões, e curou-os ali.
3 Isár hañse hodún Féroci yó aiccé; ítara Íba re entán gorí bolla súwal gorér de, “Morotfua ye nizor bou wóre ze honó wajáye sárifelaibar zayes asé né?”
3 Aproximaram-se dele alguns fariseus que o experimentavam, dizendo: É lícito ao homem repudiar sua mulher por qualquer motivo?
4 Íba ye zuwabe hoór de, “Tuáñra kí nó foró, zibá ye ítara re foida goijjé Íba ye cúrut lóti ítara re morot aar maya banaiyé deh,
4 Respondeu-lhe Jesus: Não tendes lido que o Criador os fez desde o princípio homem e mulher,
5 aar hoiyé de, ‘Híyan olla toh morotfua ye nizor bafmaa ttu zuda ói nizor bou wór fúañti tákibo, aar ítara duní zon ek jisím óizayboi’?
5 e que ordenou: Por isso deixará o homem pai e mãe, e unir-se-á a sua mulher; e serão os dois uma só carne?
6 Hé ísafe, ítara ar dui no, bólke ek jisím. Hétolla Alla ye zetará re zur goijjé, ítara re honó manúce síra no goróuk.”
6 Assim já não são mais dois, mas um só carne. Portanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
7 Ítara Íba re hoór de, “Tóoile Muúsa ye endilla kiyá hókum díye, híba re sárhabos dii duñrai diyo?”
7 Responderam-lhe: Então por que mandou Moisés dar-lhe carta de divórcio e repudiá-la?
8 Isá ye ítara re zuwab der de, “Tuáñrar dil doró de hétolla Muúsa ye tuáñra re tuáñrar bouwáin sárifelar ezazot diyé deh, montor cúrut lóti héndilla nu accíl.
8 Disse-lhes ele: Pela dureza de vossos corações Moisés vos permitiu repudiar vossas mulheres; mas não foi assim desde o princípio.
9 Añí tuáñra re hoóir, zee kiyé nizor bou wóre zenár hosúri lla bade ar honó wajáye sárifele aar ar eggwá re biyá goré, íte zená gorér deh.”
9 Eu vos digo porém, que qualquer que repudiar sua mulher, a não ser por causa de infidelidade, e casar com outra, comete adultério; {e o que casar com a repudiada também comete adultério.}
10 Cárit tune Íba re hoór de, “Zodi zamai bou wór hálot héndilla ó, tóoile biyá no gorón éna beétor.”
10 Disseram-lhe os discípulos: Se tal é a condição do homem relativamente à mulher, não convém casar.
11 Isá ye ítara re hoór de, “Hotá híyan beggúne kobul gorí no fare, montor siríf uitará beh fare zetará re híyan or toóufik diiya giyéh.
11 Ele, porém, lhes disse: Nem todos podem aceitar esta palavra, mas somente aqueles a quem é dado.
12 Kiyólla-hoilé ízara ókkol or bútore hodún óilde maar feṛot lóti ízara,aar hodún ore ízara banaiyé de óilde maincé; endilla yó hodún ízara asé zetará asmani raijjor wasté biyá no goré. Zee niki híyan kobul gorí fare, íte kobul goróuk.”
12 Porque há eunucos que nasceram assim; e há eunucos que pelos homens foram feitos tais; e outros há que a si mesmos se fizeram eunucos por causa do reino dos céus. Quem pode aceitar isso, aceite-o.
13 Ek din maincé gura fuain dore Isár hañse anát doijje, zeéne Íba ye ítarar uore át dé edde ítara lla dua goré; montor cárit tune manúc cún ore bóṭboṛáiye.
13 Então lhe trouxeram algumas crianças para que lhes impusesse as mãos, e orasse; mas os discípulos os repreenderam.
14 Lekin Isá ye hoór de, “Fuain dore Añr hañse aitódo; ítara re no oóñillo, kiyólla-hoilé asmani raijjo toh ítarar ḍóilla maincé éna hásil goré.”
14 Jesus, porém, disse: Deixai as crianças e não as impeçais de virem a mim, porque de tais é o reino dos céus.
15 Ítarar uore át dí baade Íba héntu giiyégoi.
15 E, depois de lhes impor as mãos, partiu dali.
16 Fore ezzon manúc Isár hañse aái hoór de, “Ustat, ofúrani zindigi faite añr ttu kii gom ham gorá foribó?”
16 E eis que se aproximou dele um jovem, e lhe disse: Mestre, que bem farei para conseguir a vida eterna?
17 Íba ye yóggwa re hoór de, “Gom orbaabute tuñí Añr ttu kiyá fusár gorór? Gom toh siríf Ekzon éna asé. Montor tuáñr ttu zindigit góilto monehoilé, hókum ókkol amól goró.”
17 Respondeu-lhe ele: Por que me perguntas sobre o que é bom? Um só é bom; mas se é que queres entrar na vida, guarda os mandamentos.
18 Yóggwa ye Íba re hoór de, “Hon nún?”
18 Perguntou-lhe ele: Quais? Respondeu Jesus: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho;
19 bafmaa re izzot goríba,’edde ‘nizor atehañsór maincóre nizor ḍóilla muhábbot goríba.’ ”
19 honra a teu pai e a tua mãe; e amarás o teu próximo como a ti mesmo.
20 Juwan manúc cwa ye Íba re hoór de, “Añí híin beggún amól gorí-gorí aiyír. Añr ttu ar kii baki asé?”
20 Disse-lhe o jovem: Tudo isso tenho guardado; que me falta ainda?
21 Isá ye yóggwa re hoór de, “Zodi tuáñr ttu furafuri háṭi óito monehoó, tóoile zoo, tuáñr cómbotti ókkol besi gorif ore diifélogoi, tói tuñí asman ot dón faiba; baade aái Añr fisáli óiyogai.”
21 Disse-lhe Jesus: Se queres ser perfeito, vai, vende tudo o que tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Montor juwan manúc cwa ye híyan fúinne rár, ferecanir sáañte giiyégoi; kiyólla-hoilé yóggwa ttu becábicí dón-cómbotti asé.
22 Mas o jovem, ouvindo essa palavra, retirou-se triste; porque possuía muitos bens.
23 Hétunot Isá ye Íbar cárit tun ore hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, tuangor manúc ottu asmani raijjot gólite bicí mockil.
23 Disse então Jesus aos seus discípulos: Em verdade vos digo que um rico dificilmente entrará no reino dos céus.
24 Añí tuáñra re abar hoóir, tuangor manúc Allar raijjot gólar túaro, eggwá uñṭ fúñc or faái ttu goli zaa aró aásan.”
24 E outra vez vos digo que é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
25 Cárit tune híyan fúinne rár bicí taajup óigiyoi, aar hoór de, “Tóoile hone nejat fai faribó?”
25 Quando os seus discípulos ouviram isso, ficaram grandemente maravilhados, e perguntaram: Quem pode, então, ser salvo?
26 Isá ye ítarar uzu saái hoór de, “Híyan insáne gorí no fare, montor Alla ye hárr kessú gorí fare.”
26 Jesus, fixando neles o olhar, respondeu: Aos homens é isso impossível, mas a Deus tudo é possível.
27 Hétunot Fitore Íba re hoór de, “Soó, añára de hárr kessú eridi Tuáñr fisáli óigiyigoi. Tóoile añára kii faiyum?”
27 Então Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos; que recompensa, pois, teremos nós?
28 Isá ye ítara re hoór de, “Añí tuáñra re sóiyi hoóir, tuáñra zetará Añr fisáli óiyo, noya foidayecir októt zeñtté Manúc or Fua Íbar mohímar toktót boibó, héñtte tuáñra yó baró wan toktót boói Isráil or baró háandan or bisar goríba,
28 Ao que lhe disse Jesus: Em verdade vos digo a vós que me seguistes, que na regeneração, quando o Filho do homem se assentar no trono da sua glória, sentar-vos-eis também vós sobre doze tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
29 aar zee niki Añr wasté nizor gór, bái, bóin, baf, maa, bou, fuain, yáh zagazobin eridiyé, yóggwa ye ek cót gun bicí faibo, aar ofúrani zindigi miras faibo.
29 E todo o que tiver deixado casas, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou filhos, ou terras, por amor do meu nome, receberá cem vezes tanto, e herdará a vida eterna.
30 Lekin boóut zon, zetará yala age asé, ítara fisé óizayboi; aar zetará yala fisé asé, ítara age óizayboi.”
30 Entretanto, muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.