Mateus 17

rhgc (RHGC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sów din baade Isá ye siríf Fitor ore, Yakub ore, edde yóggwar bái Yohánna re looi, ítara re eggwá uñsol faár or uore loigiyé.
1 E, seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu à parte a um alto monte,
2 Héṛe ítarar muúntu Íbar súrot bodoligiyói. Íbar siyára beil or ḍóilla zolat doijje, aar Íbar hoor nur or ḍóilla dúf óigiyoi.
2 e transfigurou-se diante deles; e a sua face resplandeceu como o sol, e as suas vestes estavam brancas como a luz.
3 Hétunot ítara deikké de, Muúsa edde Eliyas Íba llói hotá hoór.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Fitore zuwabe Isá re hoór de, “Malik, gom óiye añára eṛé así. Zodi Tuñí soó, añí eṛé tin nán ṭambu ṭakiyúm: ekkán Tuáñr lla, ar ekkán Muúsa lla, edde ar ekkán Eliyas olla.”
4 Então, respondendo Pedro, disse a Jesus: Senhor, é bom estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
5 Fitore hotá hoór de októt, ekkán nurani miyúla ye ítara re sáifelaiye, aar hé miyúla ttu eggwá abas aiccé de, “Ibá óilde Añr adorja Fua, zibá re lói Añí bicí kúci. Ibár hotá fúno!”
5 E, enquanto ainda falava, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Cárit tune híyan fúinne rár, meṛit uúiñtoi foijjé, aar bicí ḍooraigiyói.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre as suas faces, e temeram muito.
7 Montor Isá aái ítara re súi hoór de, “Uṛó, no ḍooraiyó.”
7 E, vindo Jesus, tocou-os e disse: Levantai-vos, e não temais.
8 Hétunot ítara suk tulí saiyé rár, siríf Isá re bade ar honókiyo re nó deké.
8 E, eles levantando os seus olhos, não viram a nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Ítara faár ottu lami aiyér de októt, Isá ye ítara re hókum gorér de, “Tuáñra ziyán deikkó, híyan Manúc or Fua re mora ttu zinda gorá nó zah foijjonto honókiyo re no hoiyó.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A nenhum homem conteis a visão, até que o Filho do homem seja ressuscitado dentre os mortos.
10 Íbar cárit ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tóoile alem ókkole kiyá endilla hoó, age nobi Eliyas aár zorur?”
10 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: Por que dizem então os escribas que Elias deverá vir primeiro?
11 Isá ye zuwabe hoór de, “Becók, age Eliyas aibó aar hárr kessú zendilla ówa foitto héndilla gorídibo.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas.
12 Montor Añí tuáñra re hoóir, Eliyas aáigiyoi. Lekin manúc ókkole íba re nó siné, bólke íba re ítara ttu zeén monehoiyé héen goijjé. Borabor héndilla, Manúc or Fua yó ítarar át ot duk faibar asé.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles não o reconheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim eles farão também sofrer o Filho do homem.
13 Hétunot cárit ítara buijjé de, Íba ye ítara re bápṭismadoya Yaháyar baabute hoór deh.
13 Então compreenderam os discípulos que lhes falara de João, o Batista.
14 Baade ítara zeñtté manúc or dol or héṛe aiccé, ezzon manúce Isár hañse aái añṛú félai hoór de,
14 E, chegando à multidão, aproximou-se dele certo homem, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 “Ó Malik, añr fua war uore rahám goró, ítar ttu súañfíra asé, aar bicí duk faar; íte egazá ooin ot edde fanít fore.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho; pois é lunático e padece muito; porque muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Añí ítare Tuáñr cárit tun or hañse ainnílam, montor tará ítare gom gorí nó fare.”
16 E eu o trouxe aos teus discípulos, mas não puderam curá-lo.
17 Hétunot Isá ye zuwabe hoór de, “Ó iman sára edde báañra nosól, Añí tuáñrar fúañti-fúañti aró hotókkal tákitam? Hotódin Añí tuáñra re bordac goittám? Ítare eṛé Añr hañse anó.”
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo? Até quando vos suportarei? Trazei-mo aqui.
18 Isá ye bút twa re dómkidiye rár, yíba fua war bútottu neeligiyói, aar íte éhon-éhon gom óigiyoi.
18 E, repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e desde aquela hora ficou o menino curado.
19 Tarfore cárit tune Isár hañse aiddone aái hoór de, “Yíba re añára kiyá neelai nó fari?”
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
20 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñrar iman or homir zoriya. Kiyólla-hoilé Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zodi tuáñra ttu hóroir danar héttirin iman táke, tuáñra e faár gwá re eén hoói faribá, ‘Entú lori uṛé zaagói,’ tói yíba lorizaybói. Tuáñra gorí no faribá de kessú no tákibo.
20 E Jesus disse-lhes: Por causa de vossa incredulidade; pois na verdade eu vos digo que, se vós tiverdes fé como um grão de semente da mostarda, direis a esta montanha: Remova daqui para aquele lugar, e será removida; e nada será impossível para vós.
21 Lekin dua edde ruza sára endilla gún neelai no fare.”
21 Mas essa espécie não se expulsa senão pela oração e pelo jejum.
22 Zeñtté cárit tun Galil ot zoma óiye, Isá ye ítara re hoór de, “Manúc or Fua re manúc ókkol or át ot gosáidiya zaybo;
22 Enquanto permaneciam eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem será traído nas mãos dos ­homens.
23 aar ítara Íba re marifélaibo, montor Íba re tin din ot din zinda gorá zaybo.” Híyan fúni ítara ttu bicí ferecan laiggíl.
23 E matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressuscitará. E eles se entristeceram grandemente.
24 Isá edde Íbar cárit tun Kaparnahúm ot foóñsi baade, baitul-mukaddos or házana-tulóya ókkol Fitor or hañse aái hoór de, “Tuáñrar ustate baitul-mukaddos or házana no dee níki?”
24 E vindo eles para Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que recebiam tributos, e perguntaram: O vosso mestre não paga tributos?
25 Fitore hoór de, “Becók, dee.” Zeñtté Fitor gór or bútore aiccé, íba ye hoibár agor ttu Isá ye íba re hoór de, “Sáimon, tui kii báfos? Duniyair baáñcca ókkole hásil yáh házana har ttu tulé, nizor maincór ttu né náki baár or maincór ttu?”
25 Disse ele: Sim. E quando entrou na casa, Jesus o preveniu, dizendo: O que tu pensas, Simão? De quem cobram os reis da terra o tributo ou imposto? Dos seus próprios filhos, ou dos estrangeiros?
26 Fitore hoór de, “Baár or maincór ttu.”
26 E Pedro lhe disse: Dos estrangeiros. Disse-lhe Jesus: Então os filhos são isentos.
27 Montor añára ítara re bezar no gorí fán, ḍiít zai borkí baágoi. Ze mas age foribó yíba re loibi; aar yíbar gal kúlile ekkán rufar foicá faibi ziyán kafí óibo. Híyan looi Añr lla edde tor lla híyan ítara re házana dic.”
27 Mas, para que não os ofendamos, vai ao mar, lança o anzol, e toma o primeiro peixe que subir; e abrindo-lhe a sua boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dai-o por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.