Mateus 17

rhgc (RHGC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sów din baade Isá ye siríf Fitor ore, Yakub ore, edde yóggwar bái Yohánna re looi, ítara re eggwá uñsol faár or uore loigiyé.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro e aos irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Héṛe ítarar muúntu Íbar súrot bodoligiyói. Íbar siyára beil or ḍóilla zolat doijje, aar Íbar hoor nur or ḍóilla dúf óigiyoi.
2 E foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandecia como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Hétunot ítara deikké de, Muúsa edde Eliyas Íba llói hotá hoór.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Fitore zuwabe Isá re hoór de, “Malik, gom óiye añára eṛé así. Zodi Tuñí soó, añí eṛé tin nán ṭambu ṭakiyúm: ekkán Tuáñr lla, ar ekkán Muúsa lla, edde ar ekkán Eliyas olla.”
4 Então, disse Pedro a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três tendas; uma será tua, outra para Moisés, outra para Elias.
5 Fitore hotá hoór de októt, ekkán nurani miyúla ye ítara re sáifelaiye, aar hé miyúla ttu eggwá abas aiccé de, “Ibá óilde Añr adorja Fua, zibá re lói Añí bicí kúci. Ibár hotá fúno!”
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Cárit tune híyan fúinne rár, meṛit uúiñtoi foijjé, aar bicí ḍooraigiyói.
6 Ouvindo-a os discípulos, caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Montor Isá aái ítara re súi hoór de, “Uṛó, no ḍooraiyó.”
7 Aproximando-se deles, tocou-lhes Jesus, dizendo: Erguei-vos e não temais!
8 Hétunot ítara suk tulí saiyé rár, siríf Isá re bade ar honókiyo re nó deké.
8 Então, eles, levantando os olhos, a ninguém viram, senão Jesus.
9 Ítara faár ottu lami aiyér de októt, Isá ye ítara re hókum gorér de, “Tuáñra ziyán deikkó, híyan Manúc or Fua re mora ttu zinda gorá nó zah foijjonto honókiyo re no hoiyó.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes Jesus: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do Homem ressuscite dentre os mortos.
10 Íbar cárit ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tóoile alem ókkole kiyá endilla hoó, age nobi Eliyas aár zorur?”
10 Mas os discípulos o interrogaram: Por que dizem, pois, os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Isá ye zuwabe hoór de, “Becók, age Eliyas aibó aar hárr kessú zendilla ówa foitto héndilla gorídibo.
11 Então, Jesus respondeu: De fato, Elias virá e restaurará todas as coisas.
12 Montor Añí tuáñra re hoóir, Eliyas aáigiyoi. Lekin manúc ókkole íba re nó siné, bólke íba re ítara ttu zeén monehoiyé héen goijjé. Borabor héndilla, Manúc or Fua yó ítarar át ot duk faibar asé.”
12 Eu, porém, vos declaro que Elias já veio, e não o reconheceram; antes, fizeram com ele tudo quanto quiseram. Assim também o Filho do Homem há de padecer nas mãos deles.
13 Hétunot cárit ítara buijjé de, Íba ye ítara re bápṭismadoya Yaháyar baabute hoór deh.
13 Então, os discípulos entenderam que lhes falara a respeito de João Batista.
14 Baade ítara zeñtté manúc or dol or héṛe aiccé, ezzon manúce Isár hañse aái añṛú félai hoór de,
14 E, quando chegaram para junto da multidão, aproximou-se dele um homem, que se ajoelhou e disse:
15 “Ó Malik, añr fua war uore rahám goró, ítar ttu súañfíra asé, aar bicí duk faar; íte egazá ooin ot edde fanít fore.
15 Senhor, compadece-te de meu filho, porque é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras muitas, na água.
16 Añí ítare Tuáñr cárit tun or hañse ainnílam, montor tará ítare gom gorí nó fare.”
16 Apresentei-o a teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Hétunot Isá ye zuwabe hoór de, “Ó iman sára edde báañra nosól, Añí tuáñrar fúañti-fúañti aró hotókkal tákitam? Hotódin Añí tuáñra re bordac goittám? Ítare eṛé Añr hañse anó.”
17 Jesus exclamou: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-me aqui o menino.
18 Isá ye bút twa re dómkidiye rár, yíba fua war bútottu neeligiyói, aar íte éhon-éhon gom óigiyoi.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, ficou o menino curado.
19 Tarfore cárit tune Isár hañse aiddone aái hoór de, “Yíba re añára kiyá neelai nó fari?”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: Por que motivo não pudemos nós expulsá-lo?
20 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñrar iman or homir zoriya. Kiyólla-hoilé Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zodi tuáñra ttu hóroir danar héttirin iman táke, tuáñra e faár gwá re eén hoói faribá, ‘Entú lori uṛé zaagói,’ tói yíba lorizaybói. Tuáñra gorí no faribá de kessú no tákibo.
20 E ele lhes respondeu: Por causa da pequenez da vossa fé. Pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele passará. Nada vos será impossível.
21 Lekin dua edde ruza sára endilla gún neelai no fare.”
21 [Mas esta casta não se expele senão por meio de oração e jejum.]
22 Zeñtté cárit tun Galil ot zoma óiye, Isá ye ítara re hoór de, “Manúc or Fua re manúc ókkol or át ot gosáidiya zaybo;
22 Reunidos eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 aar ítara Íba re marifélaibo, montor Íba re tin din ot din zinda gorá zaybo.” Híyan fúni ítara ttu bicí ferecan laiggíl.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então, os discípulos se entristeceram grandemente.
24 Isá edde Íbar cárit tun Kaparnahúm ot foóñsi baade, baitul-mukaddos or házana-tulóya ókkol Fitor or hañse aái hoór de, “Tuáñrar ustate baitul-mukaddos or házana no dee níki?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, dirigiram-se a Pedro os que cobravam o imposto das duas dracmas e perguntaram: Não paga o vosso Mestre as duas dracmas?
25 Fitore hoór de, “Becók, dee.” Zeñtté Fitor gór or bútore aiccé, íba ye hoibár agor ttu Isá ye íba re hoór de, “Sáimon, tui kii báfos? Duniyair baáñcca ókkole hásil yáh házana har ttu tulé, nizor maincór ttu né náki baár or maincór ttu?”
25 Sim, respondeu ele. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Simão, que te parece? De quem cobram os reis da terra impostos ou tributo: dos seus filhos ou dos estranhos?
26 Fitore hoór de, “Baár or maincór ttu.”
26 Respondendo Pedro: Dos estranhos, Jesus lhe disse: Logo, estão isentos os filhos.
27 Montor añára ítara re bezar no gorí fán, ḍiít zai borkí baágoi. Ze mas age foribó yíba re loibi; aar yíbar gal kúlile ekkán rufar foicá faibi ziyán kafí óibo. Híyan looi Añr lla edde tor lla híyan ítara re házana dic.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, e o primeiro peixe que fisgar, tira-o; e, abrindo-lhe a boca, acharás um estáter. Toma-o e entrega-lhes por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.