Mateus 17
rhgc (RHGC) vs ARC
1 Sów din baade Isá ye siríf Fitor ore, Yakub ore, edde yóggwar bái Yohánna re looi, ítara re eggwá uñsol faár or uore loigiyé.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu em particular a um alto monte.
2 Héṛe ítarar muúntu Íbar súrot bodoligiyói. Íbar siyára beil or ḍóilla zolat doijje, aar Íbar hoor nur or ḍóilla dúf óigiyoi.
2 E transfigurou-se diante deles; e o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes se tornaram brancas como a luz.
3 Hétunot ítara deikké de, Muúsa edde Eliyas Íba llói hotá hoór.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Fitore zuwabe Isá re hoór de, “Malik, gom óiye añára eṛé así. Zodi Tuñí soó, añí eṛé tin nán ṭambu ṭakiyúm: ekkán Tuáñr lla, ar ekkán Muúsa lla, edde ar ekkán Eliyas olla.”
4 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés e um para Elias.
5 Fitore hotá hoór de októt, ekkán nurani miyúla ye ítara re sáifelaiye, aar hé miyúla ttu eggwá abas aiccé de, “Ibá óilde Añr adorja Fua, zibá re lói Añí bicí kúci. Ibár hotá fúno!”
5 E, estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Cárit tune híyan fúinne rár, meṛit uúiñtoi foijjé, aar bicí ḍooraigiyói.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre seu rosto e tiveram grande medo.
7 Montor Isá aái ítara re súi hoór de, “Uṛó, no ḍooraiyó.”
7 E, aproximando-se Jesus, tocou-lhes e disse: Levantai-vos e não tenhais medo.
8 Hétunot ítara suk tulí saiyé rár, siríf Isá re bade ar honókiyo re nó deké.
8 E, erguendo eles os olhos, ninguém viram, senão a Jesus.
9 Ítara faár ottu lami aiyér de októt, Isá ye ítara re hókum gorér de, “Tuáñra ziyán deikkó, híyan Manúc or Fua re mora ttu zinda gorá nó zah foijjonto honókiyo re no hoiyó.”
9 E, descendo eles do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A ninguém conteis a visão até que o Filho do Homem seja ressuscitado dos mortos.
10 Íbar cárit ítara Íba ttu fusár gorér de, “Tóoile alem ókkole kiyá endilla hoó, age nobi Eliyas aár zorur?”
10 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Por que dizem, então, os escribas que é mister que Elias venha primeiro?
11 Isá ye zuwabe hoór de, “Becók, age Eliyas aibó aar hárr kessú zendilla ówa foitto héndilla gorídibo.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e restaurará todas
12 Montor Añí tuáñra re hoóir, Eliyas aáigiyoi. Lekin manúc ókkole íba re nó siné, bólke íba re ítara ttu zeén monehoiyé héen goijjé. Borabor héndilla, Manúc or Fua yó ítarar át ot duk faibar asé.”
12 Mas digo-vos que Elias já veio, e não o conheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim farão eles também padecer o Filho do Homem.
13 Hétunot cárit ítara buijjé de, Íba ye ítara re bápṭismadoya Yaháyar baabute hoór deh.
13 Então, entenderam os discípulos que lhes falara de João Batista.
14 Baade ítara zeñtté manúc or dol or héṛe aiccé, ezzon manúce Isár hañse aái añṛú félai hoór de,
14 E, quando chegaram à multidão, aproximou-se-lhe um homem, pondo-se de joelhos diante dele e dizendo:
15 “Ó Malik, añr fua war uore rahám goró, ítar ttu súañfíra asé, aar bicí duk faar; íte egazá ooin ot edde fanít fore.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho, que é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e, muitas vezes, na água;
16 Añí ítare Tuáñr cárit tun or hañse ainnílam, montor tará ítare gom gorí nó fare.”
16 e trouxe-o aos teus discípulos e não puderam curá-lo.
17 Hétunot Isá ye zuwabe hoór de, “Ó iman sára edde báañra nosól, Añí tuáñrar fúañti-fúañti aró hotókkal tákitam? Hotódin Añí tuáñra re bordac goittám? Ítare eṛé Añr hañse anó.”
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei eu convosco e até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Isá ye bút twa re dómkidiye rár, yíba fua war bútottu neeligiyói, aar íte éhon-éhon gom óigiyoi.
18 E repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e, desde aquela hora, o menino sarou.
19 Tarfore cárit tune Isár hañse aiddone aái hoór de, “Yíba re añára kiyá neelai nó fari?”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Porque não pudemos nós expulsá-lo?
20 Isá ye ítara re hoór de, “Tuáñrar iman or homir zoriya. Kiyólla-hoilé Añí tuáñra re sóiyi hoóir, zodi tuáñra ttu hóroir danar héttirin iman táke, tuáñra e faár gwá re eén hoói faribá, ‘Entú lori uṛé zaagói,’ tói yíba lorizaybói. Tuáñra gorí no faribá de kessú no tákibo.
20 E Jesus lhes disse: Por causa da vossa pequena fé; porque em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá — e há de passar; e nada vos será impossível.
21 Lekin dua edde ruza sára endilla gún neelai no fare.”
21 Mas esta casta
22 Zeñtté cárit tun Galil ot zoma óiye, Isá ye ítara re hoór de, “Manúc or Fua re manúc ókkol or át ot gosáidiya zaybo;
22 Ora, achando-se eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens,
23 aar ítara Íba re marifélaibo, montor Íba re tin din ot din zinda gorá zaybo.” Híyan fúni ítara ttu bicí ferecan laiggíl.
23 e matá-lo-ão, e, ao terceiro dia, ressuscitará. E eles se entristeceram muito.
24 Isá edde Íbar cárit tun Kaparnahúm ot foóñsi baade, baitul-mukaddos or házana-tulóya ókkol Fitor or hañse aái hoór de, “Tuáñrar ustate baitul-mukaddos or házana no dee níki?”
24 E, chegando eles a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas e disseram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Fitore hoór de, “Becók, dee.” Zeñtté Fitor gór or bútore aiccé, íba ye hoibár agor ttu Isá ye íba re hoór de, “Sáimon, tui kii báfos? Duniyair baáñcca ókkole hásil yáh házana har ttu tulé, nizor maincór ttu né náki baár or maincór ttu?”
25 Disse ele: Sim. E, entrando em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra os tributos ou os impostos? Dos seus filhos ou dos alheios?
26 Fitore hoór de, “Baár or maincór ttu.”
26 Disse-lhe Pedro: Dos alheios. Disse-lhe Jesus: Logo, estão livres os filhos.
27 Montor añára ítara re bezar no gorí fán, ḍiít zai borkí baágoi. Ze mas age foribó yíba re loibi; aar yíbar gal kúlile ekkán rufar foicá faibi ziyán kafí óibo. Híyan looi Añr lla edde tor lla híyan ítara re házana dic.”
27 Mas, para que os não escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.