Marcos 2

rhgc (RHGC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hooddin baade zeñtté Isá Kaparnahúm ot waafes aiccé, fúna gíyeh de, Íba gór ot asé.
1 Alguns dias depois, Jesus entrou novamente em Cafarnaum e souberam que ele estava em casa.
2 Baade héṛe edún manúc zoma óigiyoi, gór gán guñṛa bóri duwar or ḍáke úddwa ar zaga nu accíl. Aar Isá ítarar hañse kalam tobolik gorát accíl.
2 Reuniu-se uma tal multidão, que não podiam encontrar lugar nem mesmo junto à porta. E ele os instruía.
3 Hé októt héṛe hodún manúc aiccé, fúañti ítara ek añtur manúc ore sair zon or áta boói Íbar hañse ainné.
3 Trouxeram-lhe um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Aar zeñtté ítara manúc or zam olla bóuli Íbar íñyot zai no farer, hétunot ítara Íbar uzu-uzu uottú sád or ṭali larifélaiye, aar hana gorífelai baade, añtur manúc cwa neiṭṭa asé de bisána wa lamaidiyé.
4 Como não pudessem apresentar-lho por causa da multidão, descobriram o teto por cima do lugar onde Jesus se achava e, por uma abertura, desceram o leito em que jazia o paralítico.
5 Isá ye ítarar iman dekí añtur manúc cwa re hoór de, “O fut, tor guná maf gorídiya gíyeh.”
5 Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: "Filho, perdoados te são os pecados."
6 Héṛe hoozzon alem boiṛá accíl, ítara dile-dile báfer de,
6 Ora, estavam ali sentados alguns escribas, que diziam uns aos outros:
7 “E Manúc cwa ye endilla hotá kiyá hoór? Ibá ye toh kuféri gorér! Siríf Alla bade guná maf gorífaroya hon asé?”
7 "Como pode este homem falar assim? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão Deus?"
8 Éhon or bútore Isá ye Nizor ruht zani faijjé de, ítara dile-dile héndilla báfer. Hétolla Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra dile-dile híin kiyá báfor?
8 Mas Jesus, penetrando logo com seu espírito tios seus íntimos pensamentos, disse-lhes: "Por que pensais isto nos vossos corações?
9 E añtur manúc cwa re hoité hon nán aásan, ki ‘Tor guná maf gorídiya gíyeh,’ aar náki, ‘Uṭ, tor bisána tulí looi áñṭ?’
9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: Os pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Lekin Añr ttu tuáñra re yián zanaidito monehoór, e duniyait guná maf goríbar kémota Manúc or Fua ttu asé.” Tói Íba ye añtur manúc cwa re hoór de,
10 Ora, para que conheçais o poder concedido ao Filho dó homem sobre a terra {disse ao paralítico},
11 “Añí toré hoóir, uṭ, tor bisána tulí looi gór ot zaagói.”
11 eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para casa."
12 Hétunot yóggwa uiṭṭé, aar toratori bisána wa tulí looi ítara beggún or muúntu baárkule giiyégoi. Híyane ítara beggún taajup ói Allar taarif gorát doijje, eén hoói, “Añára endilla harbar honódin nó dekí!”
12 No mesmo instante, ele se levantou e, tomando o. leito, foi-se embora à vista de todos. A, multidão inteira encheu-se de profunda admiração e puseram-se a louvar a Deus, dizendo: "Nunca vimos coisa semelhante."
13 Isá abar baáre neeli ḍiír hañsat giiyé; aar manúc beggún Íbar hañse aiccé rár, Íba ye ítara re taalim diyat doijje.
13 Jesus saiu de novo para perto do mar e toda a multidão foi ter com ele, e ele os ensinava.
14 Íba zaite-zaite dekér de, Alfáiyas or fua Leévi házana tulé de gór ot boói táikke. Íba ye yóggwa re hoór de, “Añr fisáli doro.” Hétunot yóggwa uṛí Íbar fisáli doijje.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no posto da arrecadação e disse-lhe: "Segue-me." E Levi, levantando-se, seguiu-o.
15 Yárbaade eén óiye, Isá zeñtté Leévir gór ot hána háar, boóut zon házana-tulóya edde gunágar ókkol óu Isá edde Íbar ummot ókkol or fúañti háito boiccé, kiyólla-hoilé Íbar fisá dori accíl de boóut zon accíl.
15 Em seguida, pôs-se à mesa na sua casa e muitos cobradores de impostos e pecadores tomaram lugar com ele e seus discípulos; com efeito, eram numerosos os que o seguiam.
16 Férocir alem ókkole Íba re házana-tulóya edde gunágar or fúañti hána háar de dekí, Íbar ummot ókkol ore hoór de, “Ibá ye házana-tulóya edde gunágar ókkol or fúañti kiyá hána háa?”
16 Os escribas, do partido dos fariseus,. vendo-o comer com as pessoas de má vida e publicamos, diziam aos seus discípulos: "Ele come com os publicamos e com gente de má vida? "
17 Híyan fúni Isá ye ítara re hoór de, “Araimma ókkol ottu toh ḍakṭor no lage, montor biyaraimma ókkol ottu beh lage. Añí dawot dito aiccí de forhésgar ókkol ore no, bólke gunágar ókkol ore.”
17 Ouvindo-os, Jesus replicou: "Os sãos não precisam de médico, mas os enfermos; não vim chamar os justos, mas os pecadores."
18 Ekbar, Yaháyar cárit ókkole edde Féroci ókkole ruza raikké, ítara aái Isá re hoór de, “Yaháyar ummot ókkole edde Férocir cárit ókkole toh ruza raké, montor Tuáñr ummot ókkole kiyá ruza no raké?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam. Por isso, foram-lhe perguntar: "Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?"
19 Isá ye ítara re hoór de, “Dulá fúañti tákite kí boiraitta ókkole ruza rakí fare? Zetó din dulá ítarar fúañti táke, hétodin toh ítara ruza rakí no fare.
19 Jesus respondeu-lhes: "Podem porventura jejuar os convidados das núpcias, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não lhes é -possível jejuar.
20 Montor eén din aibó, zeñtté dulá re ítarar hañsóttu loiféla zaybo, one héñtte ítara ruza rakíbo.
20 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 “Honókiye toh furan fucák ot noya hoor tali dede nái, zodi dilé toh héntu noya gán zórizayboi, aar fáṛa híyan aró ḍoóñr óizayboi.
21 "Ninguém prega retalho de pano novo em roupa velha; do contrário, o remendo arranca novo pedaço da veste usada e torna-se pior o rasgão.
22 Héndilla, honókiye noya anggur or roc ore furan samarar hóillat raké de nái; zodi rakíle toh noya roc cúne hóilla gún fáṛifelaibo, tói roc óu borbad zayboi aar hóilla gún óu borbad zayboi. Hétolla, noya anggur or roc ore noya samarar hóillat raká fore.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; se o fizer, o vinho os arrebentará e perder-se-á juntamente com os odres mas para vinho novo, odres novos."
23 Ekbar eén óiye, ebaadot-or-din Isá giyuñr kuñṛá báy zaar, zaite-zaite Íbar ummot ókkole giyuñr túr ókkol tulát doijje.
23 Num dia de sábado, o Senhor caminhava pelos campos e seus discípulos, andando, começaram a colher espigas.
24 Féroci ókkole Íba re hoór de, “Soó, ebaadot-or-din ziyán goríbar maná, itará híyan kiyá gorér?”
24 Os fariseus observaram-lhe: "Vede! Por que fazem eles no sábado o que não é permitido?" Jesus respondeu-lhes:
25 Montor Íba ye ítara re hoór de, “Tuáñra kí yián honódin nó foró, zeñtté Dawud edde íbar sáañti ókkol ottu zorurot óiye edde búk laiggíl, héñtte íba ye kii goijjíl de?
25 "Nunca lestes o que fez Davi, quando se achou em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Íba ye toh boro imam Abiyótar októt Allar gór ot góillegoi, aar Allar hañse peec goijjá ruṭi háail, ziín siríf imam ókkole bade ar honókiye háibar ezazot nái. Íba ye híin nizor sáañti ókkol ore yó diíl.”
26 Ele entrou na casa de Deus, sendo Abiatar príncipe dos sacerdotes, e comeu os pães da proposição, dos quais só aos sacerdotes era permitido comer, e os deu aos seus companheiros."
27 Tarfore Isá ye ítara re hoór de, “Ebaadot-or-din banaiyé de óilde manúc olla, manúc ore ebaadot-or-din olla banaiyé de no.
27 E dizia-lhes: "O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado;
28 Hé ísafe Manúc or Fua ebaadot-or-din or óu Malik.”
28 e, para dizer tudo, o Filho do homem é senhor também do sábado."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.